All Chapters of รักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อธิ..แกล้งรัก): Chapter 11 - Chapter 20

อธิกลับมาที่คอนโดมิเนียมของไนท์ทันที เขาค่อยๆเปิดประตูห้องนอนเข้าไปอย่างเบามือที่สุดเท่าที่จะทำได้เพราะกลัวจะทำให้คนที่หลับอยู่บนเตียงหนานุ่มตื่นขึ้นมา"ไปไหนอีกแล้ว" น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยพึมพำออกมาสายตาพลันมองไปที่ระเบียงห้องนอนทันที แล้วก็พบร่างเล็กที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวยาวอย่างที่เขาคิดไว้ไม่มีผิด"ทำไมมานั่งตรงนี้" อธิเอ่ยถามก่อนเดินออกมายืนกอดอกอยู่ริมระเบียง ทำให้ไนท์สะดุ้งตัวตกใจ แต่เมื่อหันไปมองก็เห็นเขายิ้มให้แล้วเดินมานั่งลงข้างๆ"ไนท์นอนไม่หลับ ก็เลยมานั่งคิดอะไรไปเรื่อยๆ" เธอบอกเขาตามความสัจจริง แค่ไม่ได้บอกไปเท่านั้นเองว่าเรื่องที่เธอคิดคือเรื่องของเขากับความรู้สึกของตัวเองที่กำลังสับสนไปหมด"ทำไมหล่ะ หรือว่ากลัวที่ต้องนอนอยู่ห้องคนเดียว หรือว่าอยากให้พี่นอนกอด""เปล่าซ่ะหน่อย" เธอเอ่ยปฏิเสธทั้งๆที่ใจจริงแล้วอยากให้เขาทำอย่างที่เขาพูด"ก่อนพี่ออกไปพี่ก็ว่าไนท์หลับแล้ว หรือว่าแกล้งหลับ""ไนท์หลับแล้วจริงๆนะ ไนท์ลุกมาเข้าห้องน้ำแล้วนอนไม่หลับเท่านั้นเอง แล้วทำไมพี่อธิกลับมาเร็วจัง""เป็นห่วง...น้องสาว" คำพูดของเขามันช่างตอกย้ำสถานะที่เขามอบให้เธอจริงๆ"ไนท์โตแล้ว พี่อธิไม่ต

"พี่อาชิรู้ได้ยังไงคะว่าไนท์อยู่ที่นี่" ไนท์เอ่ยถามทันทีที่เข้ามานั่งในรถยุโรปสุดหรูของอาชิไนท์ได้รับข้อความจากอาชิว่าจะมารับเธอไปรับปะป๊ากับหม่ามี้ของเธอที่สนามบิน ในระหว่างที่อธิกับเพื่อนมัวคุยกับผู้หญิงพวกนั้นจนลืมไปว่ามีเธอยืนอยู่ตรงนั้นด้วยหลังจากเธอตอบข้อความกลับไป พอเงยหน้าขึ้นมาก็เจออาชิยืนอยู่ตรงหน้าในระยะห่างพอสมควร เขาจึงส่งข้อความกลับมาบอกให้เธอเดินออกมาจากตรงนั้นเงียบๆโดยไม่ต้องบอกอธิหลังจากเดินมาถึงตัวอาชิ เธอหันกลับไปมองกลุ่มคนที่ยืนคุยกันโดยไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเธอไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว ความรู้สึกน้อยใจก็ก่อตัวเกาะกินหัวใจดวงน้อย เธอกลายเป็นคนไม่มีตัวตนเมื่อมีผู้หญิงอื่นที่เขาหมายปอง แต่เธอก็ทำได้เพียงเก็บความรู้สึกนั้นไว้"ไม่เห็นยากเลย" อาชิหันมายิ้มให้เธอ มันเป็นรอยยิ้มอบอุ่นที่เธอได้รับเสมอมาจากพี่ชายคนนี้"นั่นสิ ระดับพี่อาชิซ่ะอย่าง" เธอตอบอย่างรู้ทัน เพียงแค่เขาเอ่ยถามบอดี้การ์ด เขาก็รู้แล้วว่าเธอไปไหน หรืออยู่ที่ไหน เพราะพ่อของเธอ หรือแม้แต่แทนไทกับอาชิก็คงสั่งให้บอดี้การ์ดคอยติดตามดูแลความปลอดภัยของเธออยู่ห่างๆมือหนายื่นมาโยกคลอนหัวทุยเล็กของเธออย่างเอ็นดู

"ค่ะ พรุ่งนี้เจอกัน" ไนท์กดวางสายบนหน้าจอสมาร์ทโฟนก่อนที่คนเป็นแม่จะเดินมานั่งลงข้างๆพลางลูบหัวทุยเล็กด้วยความรักใคร่เป็นอย่างยิ่ง หลังจากกลับจากบ้านแทนไท และอาบน้ำอาบท่าเป็นที่เรียบร้อย"ดึกป่านนี้แล้วคุยกับใครคะลูกสาวคนสวยของมี้""รุ่นพี่ที่มหาลัยค่ะ""หืม? ยังไม่เปิดเทอมรู้จักรุ่นพี่แล้วเหรอไนท์" เสียงนุ่มทุ้มของคนเป็นพ่อดังขึ้นก่อนจะเดินมานั่งข้างลูกสาวอันเป็นที่รัก"ค่ะ พี่เขาเป็นเพื่อนสนิทกับพี่อธิ""ผู้ชาย" เดย์พูด"ค่ะ ผู้ชาย พี่เขาจะมาติวหนังสือให้ไนท์ พรุ่งนี้เช้ามี้ช่วยทำอาหารเช้าเผื่อพี่เค้าด้วยนะคะ ไนท์ชวนพี่เค้ามากินอาหารเช้าด้วย แล้วไนท์จะตื่นมาช่วยมี้ทำ""แน่ใจนะว่าจะตื่นไหว น้ำท่ายังไม่ได้อาบเลย""ไหวสิคะ พึ่งจะสี่ทุ่มเอง งั้นไนท์ขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ" พูดจบก็หอมแก้มคนเป็นพ่อเป็นแม่ก่อนจะเดินเข้าห้องไปอาบน้ำ"ยูมิเป็นห่วงไนท์จังเลยพี่เดย์" ยูมิเขยิบเข้ามานั่งเบียดกระแซะคนเป็นสามีแล้วอิงซบไปที่อกแกร่ง"ลูกสาวของเราโตแล้ว ไนท์ต้องเรียนรู้อะไรด้วยตัวเองอีกมาก ยูมิเป็นคนบอกพี่เอง จำไม่ได้แล้วเหรอ""จำได้ค่ะ แต่เรื่องความรักมันเป็นอะไรที่ละเอียดอ่อน ยูมิไม่รู้ว่าลูกของเราจ

"ป๊าขา มี้ขา" ไนท์เปิดประตูเข้าไปในห้องนอนของพ่อแม่แต่ก็พบแต่ความว่างเปล่า วันนี้เธอตื่นสายเพราะเมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ มัวแต่คิดเรื่องของอธิที่เขากระทำกับเธอในตอนกลางวัน"ป๊ากับมี้ไปไหนกัน ทำไมไม่รอกันก่อนนะ" ไนท์ยืนบ่นพึมพำหลังจากเดินตามหาคนเป็นพ่อเป็นแม่ทั่วห้องนอน"อุ้ย!" ร่างเล็กหันหลังกลับจะเดินออกจากห้องนอนแต่ก็ต้องปะทะกับแผงอกกว้างที่เปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ท่อนล่างมีเพียงผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวสอบที่ดูหมิ่นเหม่ทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นโครมคราม"ป๊ากับมี้ไปธุระกับพ่อแทนแม่พายตั้งแต่เช้าแล้ว""อ๋อค่ะ" คนตัวเล็กหลุบตาต่ำลง ใบหน้าหวานแดงก่ำไม่กล้ามองร่างแกร่งตรงหน้า"เป็นอะไร หรือว่าไม่สบาย ต้องเป็นเพราะเล่นน้ำเมื่อวานแน่ๆ ไม่สบายจนได้" ปลายคางเรียวถูกเชยขึ้นมาด้วยนิ้วแกร่งพลางใช้หลังมือแตะไปที่หน้าปากเนียนที่ร้อนผ่าว"ไนท์ไม่ได้เป็นอะไรค่ะพี่อธิ" ร่างเล็กปฏิเสธแต่พอเห็นกล้ามเนื้อที่สมบูรณ์แบบทำเอาน้ำเสียงหวานขาดห้วงแผ่วปลายก่อนจะเบี่ยงหน้าหนีเมื่อคางถูกปล่อยให้เป็นอิสระ"ไม่เป็นอะไรได้ยังไง ตัวร้อนขนาดนี้""ไนท์ไม่ได้เป็นอะไรจริงๆนะ""แล้วทำไมตัวร้อน""ก็...""ก็อะไร หืม?""ก็

หลังจากวันนั้นไนท์ทำตัวเกาะติดพ่อแม่ไม่เปิดโอกาสให้อธิได้เข้าใกล้เธอเพียงลำพัง หรือไม่ก็จะอยู่กับเวกัส โฬมเวกัสกับโฬมมาช่วยติวให้เธอทุกวันจนถึงวันเปิดเรียน ทำให้สนิทกันมากขึ้น โฬมรักและเอ็นดูไนท์เหมือนน้องสาวด้วยใจจริง ส่วนเวกัสก็แสดงออกมากขึ้นว่ากำลังจีบไนท์ ทำให้อธิไม่พอใจอยู่ลึกๆ ที่ถูกเพื่อนรักดึงความสำคัญไป เขาไม่ชอบที่ไนท์เห็นคนอื่นดีกว่าตัวเอง ไม่ชอบที่เธอใกล้ชิด ออดอ้อนคนอื่นมากกว่าตัวเอง เขาเหมือนเด็กขี้อิจฉา หวงของเล่น อยากครอบครองเธอไว้เพียงผู้เดียว แต่ปากกลับเอ่ยตอกย้ำว่าเธอคือน้องสาวของเขาเท่านั้นไนท์ยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ เธอแต่งตัวด้วยชุดนักศึกษา เสื้อหลวมๆ กระโปรงพลีทเหนือเข่า ผมยาวมัดรวบขึ้นปล่อยผมหน้าม้าลงปรกหน้า เธอมองตัวเองผ่านกระจกเพื่อสำรวจความเรียบร้อย ก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าเป้มาสะพายหลัง แล้วหยิบริบบิ้นสีขาวแบบที่เธอชอบเดินออกจากห้องนอนอธิซึ่งอยู่ในชุดนักศึกษาเช่นกันมองคนตัวเล็กที่อยู่ในชุดนักศึกษา ด้วยสายตาพราวระยับ ก่อนจะเดินเข้าไปหาเธอ"พี่ผูกริบบิ้นให้นะ" อธิยื่นมือหมายจะไปจับริบบิ้นสีขาวจากคนตัวเล็ก แต่เธอก็เบี่ยงมือหลบไม่ให้เขาจับ"ไม่เป็นไรค่ะ ไนท์ใ