All Chapters of รักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อธิ..แกล้งรัก): Chapter 21 - Chapter 30

"อาร์ธี้ อาร์ธี้หายไปไหน" ร่างเล็กล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่ม มือเล็กควานหาตุ๊กตากระต่ายหูยาวสีขาวตัวโปรดเพื่อเอามากอดแนบอกเหมือนดั่งเช่นทุกคืน แต่บัดนี้มันได้อันตธานหายไปแล้วดวงตากลมโตกวาดมองไปรอบเตียง ใต้เตียง ก่อนที่สายตาคู่สวยจะปะทะกับร่างสูงที่ยืนอยู่ริมระเบียงห้องนอนของเธอ"อาร์ธี้! พี่อธิจะทำอะไรอาร์ธี้ เอาอาร์ธี้ของไนท์คืนมานะ" ไนท์เข้าไปหมายจะแย่งตุ๊กตาของเธอคืน แต่เขาก็เหวี่ยงหลบแล้วจับชูขึ้นเหนือศีรษะยื่นออกไปนอกระเบียง"ถ้าเจ้านี้หล่นลงไป" อธิหันมามองใบหน้าหวานด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ แต่สำหรับเธอมันคือสายตาของฆาตกร เขากำลังจะฆ่าอาร์ธี้ของเธอ"พี่อธิอย่าทำอาร์ธี้นะ แกล้งไนท์คนเดียวไม่พอหรือไงทำไมต้องแกล้งอาร์ธี้ด้วย" เด็กสาวเอ่ยว่าด้วยน้ำเสียงสั่นเครือกลัวว่าเขาจะปล่อยอาร์ธี้ของเธอลงไป ก็นี่มันชั้นที่สามสิบเก้าเลยนะ"พี่แกล้งอะไรไนท์ หืม?" เขายังคงถามเธอด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกปนยียวน ในความคิดของเธอมันคือน้ำเสียงของฆาตกรชัดๆ"ส่งอาร์ธี้มาให้ไนท์ก่อน มันสูงเดี๋ยวอาร์ธี้หล่นลงไป""ไนท์ก็บอกพี่มาก่อนสิว่าพี่แกล้งอะไรไนท์" สายตาคู่คมมองร่างเล็กตรงหน้าด้วยสายตาพราวระยับ อยากจะกลั่นแกล้งเ

"พี่อธิ...ไนท์ต้องการพี่อธิ" ไม่รู้อะไรดลใจให้เธอเอ่ยประโยคที่น่าอับอายเช่นนี้ออกมา รู้เพียงแค่เธอพูดตามที่เธอคิดและต้องการ และประโยคนี้เองทำให้อธิไม่ลังเลที่จะกระโจนเข้าใส่เหยื่ออันแสนโอชะตรงหน้าริมฝีปากทั้งสองประกบบดเข้าหากันอย่างร้อนแรง ลิ้นเล็กลิ้นใหญ่เกี่ยวพันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร กลิ่นแอลกอฮอล์ยังคงติดอยู่ที่ปลายลิ้นช่างกระตุ้นอารมณ์ได้เป็นอย่างดี จากความขมแปรเปลี่ยนเป็นหวานซาบซ่าได้อย่างน่าอัศจรรย์ฝ่ามือใหญ่เลื่อนมากอบกุมเนินเนื้ออวบอิ่มสองข้างที่ตั้งเด่นตระหง่านท้าทายสายตา พร้อมกับนวดคลึงเบาๆ แล้วเพิ่มความแรงขึ้นไปอย่างเมามันตามแรงอารมณ์ ฝ่ามือบางก็ไม่น้อยหน้าลูบไล้ไปทั่วทุกสิ่งทุกอย่างที่ปรากฏบนร่างกายแกร่งสะเปะสะปะไปทั่ว ตั้งแต่แผ่นหลังแกร่งเรื่อยลงมายังเบื้องหน้าที่เป็นลอนคลื่นไม่รู้ว่าเด็กสาวที่ไม่เคยผ่านมือชายมาก่อนอย่างเธอไปสรรหาเอาความกล้าที่ไหนมามากมาย ถึงได้เอื้อมมือลงต่ำไปคว้าเข้าที่ปราการด่านสุดท้ายที่ปกปิดร่างกายของเขา แล้วกระชากมันลงไปตามลำขาแกร่งจนมันลงไปกองอยู่ที่ข้อเท้าใหญ่"ร้อนแรงชะมัด" อธิพูดพลางเคลื่อนริมฝีปากลงต่ำไปยังทับทิมเม็ดงามที่ชูชันรอรับสัมผัสจา

ร่างบางที่สลบไสลไปตั้งแต่เมื่อคืนเริ่มขยับตัวในช่วงสายๆของอีกวัน ก่อนจะค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย และเมื่อพบว่าตัวเองอยู่ในสถานที่ที่ไม่คุ้นตา ดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างขึ้นในทันที และเริ่มนึกทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเธอเมื่อคืน พอจำได้ลางๆว่าเธอรับเครื่องดื่มของรุ่นพี่มาดื่มกับไนท์ แล้วเธอกับไนท์ก็รู้สึกว่าร่างกายมีอาการแปลกๆ ใบหน้าของคนที่เธอพอจะจำได้อย่างเลือนลางก็คือใบหน้าหล่อเหลาของเวกัส แต่หลังจากนั้นเธอก็แทบจะจำอะไรไม่ได้เลย เพิ่งมารู้ตัวอีกทีก็ตอนตื่นลืมตาขึ้นมาบนเตียงนอนนุ่มๆ"ไม่...ไม่นะ...ไม่จริง!!!" จินนี่สำรวจสภาพร่างกายของตนเองก็ถึงกับตกใจน้ำตาร่วง เมื่อพบว่าสิ่งที่ห่อหุ้มร่างกายของเธอมีเพียงเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ ซึ่งไม่บอกก็รู้ว่าเป็นของผู้ชาย แถมกระดุมยังติดไว้แค่สองเม็ด ท่อนล่างโชว์หราเปลือยเปล่า หากไม่มีผ้าห่มมาคลุมไว้สภาพของเธอคงไม่ต่างจากไม่ใส่อะไรเลย หมดกัน ความสาวที่เก็บรักษามาเป็นอย่างดีตลอดสิบแปดปี ไอสารเลวนั่นมันพรากเอาความสาวของเธอไป"ฉันจะฆ่าแก!...ฮือๆๆ ไอคนฉวยโอกาส ไอสารเลว ไอชั่ว!!" เธอรวบรวมสติได้ก็กระโดดลงจากเตียงเพื่อเดินตามหาเจ้าของห้องนี้มือบางคว้าเ

"พี่อธิ""หืม?" ใบหน้าหล่อเหลาซุกซบอยู่ที่ซอกคอขาวนวลตอบรับเสียงในลำคอที่แฝงไปด้วยความเหนื่อยหอบ"อะ...เอาออกก่อนได้ไหม ไนท์เจ็บ" ไนท์ว่า ก่อนจะพยายามขยับตัว เธอท้าวมือตัวเองไว้ข้างตัวพยายามขยับสะโพกตัวเองออกห่างจากกายเขาเธอพยายามถอยออกแต่เขาก็แกล้งดันแก่นกายเข้าชิดตามประกบติดเธอ ก่อนจะใช้แขนแข็งแรงของเขาทั้งสองข้างค้ำยันลงบนเคาน์เตอร์ข้างตัวเธอ ราวกับต้องการกักขังเธอไว้อธิไม่พูดอะไรก่อนจะก้มลงมองตำแหน่งเชื่อมต่อ คนตัวเล็กอายจนหันหน้าหนีตอนที่เขามองรอยเชื่อมนั้น ก่อนจะยอมถอยออกมาเพราะอยากรู้ว่าร่างการของเธอบอบช้ำมากแค่ไหนสะโพกนุ่มนิ่มถูกมือหนาประคองไว้ก่อนจะค่อยๆถอนกายออก ไนท์เม้มปากกลั้นหายใจหันหน้าหนีด้วยความเขินอาย"เจ็บมากหรือเปล่า" ไนท์พยักหน้า เวลาไม่มีอารมณ์ปรารถนามันจะรู้สึกเจ็บกว่าตอนที่เขาปลุกเร้าเธอ"ว้าย!" ร่างเล็กที่มัวแต่หันหน้าไปทางอื่นไม่สนใจว่าหลังจากที่คนตรงหน้าเธอถอนกายไปแล้วจะทำอะไร เมื่อรู้ตัวอีกทีเธอก็สะดุ้งเมื่อเรียวขาสองข้างถูกแยกออกพร้อมกับร่างสูงคุกเข่าลง ทำถ้าจะโน้มหน้าเข้าหาจุดบอบช้ำนั้น"พี่อธิห้ามจูบนะ" ไนท์เอ่ยเสียงเข้ม อายเหลือเกินเมื่อรู้ว่าเขากำลัง

คนตัวเล็กนอนหลับอยู่บนโซฟาตัวยาวในห้องนั่งเล่นโดยมีตักของคนตัวโตเป็นหมอน ซุกใบหน้าเข้าหาหน้าท้องแกร่งหลังจากกินยาแก้ไข้เข้าไป มือหนาลูบสัมผัสแผ่นหลังเนียนอย่างอ่อนโยนRrrrrrrrrrr"ครับพี่อาชิ" อธิกดรับสายแทบจะในทันทีที่สมาร์ทโฟนเครื่องหรูส่งเสียงดังขึ้นเพราะกลัวว่าคนตัวเล็กจะตื่น(ไนท์เป็นยังไงบ้าง)"ตอนนี้หลับอยู่ครับ"(ไม่สบายเหรอ)"นิดหน่อยครับ ไม่เป็นอะไรมาก"(ถ้าไนท์ดีขึ้นแล้ว พามาหาพ่อแทนแม่พายด้วยนะ)"คงอีกวันสองวันนะพี่อาชิ"(ทำไม?)"อธิทำไนท์หนักไปหน่อย"(หึ ทำอะไรลงไป ก็รับผิดชอบในสิ่งที่ทำด้วยหล่ะ)"คร้าบบบ รู้แล้วครับ""อื้อออ เสียงดังจัง" ร่างเล็กส่งเสียงอู้อี้เมื่อถูกรบกวน"แค่นี้ก่อนนะพี่อาชิ...โอ๋ๆ นอนนะ" อธิกดวางสาย แล้วบอกเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนก่อนจะประทับริมฝีปากลงไปที่ขมับบางเบาๆ ร่างเล็กก็นิ่งไป"ไนท์" น้ำเสียงนุ่มทุ้มดังขึ้นทำให้ไนท์ละสายตาจากหน้าจอสมาร์ทโฟนที่เธอยืมอธิส่งข้อความหาจินนี่ในช่วงค่ำของวัน หันไปตามเสียงเรียกนั้น"คะ...อื้อออ"อธิเรียกไนท์แล้วเอายาเข้าปากตัวเอง ก่อนจะกรอกน้ำตามแล้วพุ่งเข้ามาส่งมอบยาทางปากร่างเล็กทันที มือหนาล็อคใบหน้าสวยไว้ไม่ให้ดิ้น