บททั้งหมดของ สัมผัสร้าย (รัก) นายซาตาน (25+): บทที่ 11 - บทที่ 20

ตอนที่12 " ไอ้แอสตันไม่มาแล้วแหละ นอนพักเถอะ คืนนี้พวกพี่จะอยู่เฝ้าเอง " พี่ไดกิพูด " ไม่เป็นไรก็ได้ค่ะ พี่ไดกิกับพี่คริสเตียนไปพักเถอะ น้ำฟ้าอยู่กับน้ำฝนเอง " " แน่ใจนะ " พี่คริสเตียนถาม " พวกเราอยู่กันได้ค่ะ ไม่ต้องห่วง " ฉันพูดยิ้มให้พวกพี่เขาสบายใจ " งั้นตอนเช้า จะรีบมาหา " พี่ไดกิพูด " พี่ไดกิ พี่คริสเตียน น้ำฝนขออย่างหนึ่งได้ไหมค่ะ " " อะไรละ " พี่ไดกิพูดและมองหน้าฉัน " อย่าพึ่งบอกเรื่องนี้กับพวกพี่ๆได้ไหมค่ะ น้ำฝนไม่อยากให้พวกเขาเป็นห่วง " ฉันพูดเสียงเบา " โอเค นอนพักเถอะ พวกพี่ไม่บอกหรอก เดี๋ยวเช้าซื้อขนมมาฝากนะ " พี่ไดกิพูดยิ้ม " น้ำฟ้าขอปาท่องโก๋กับโอวัลตินด้วยนะคะ " น้ำฟ้าพูดยิ้มหวาน " โอเค ดูแลกันดีๆนะ มีอะไรรีบโทรหาพวกพี่เลย " พี่คริสเตียนพูด " โอเคค่ะ " ฉันกับน้ำฟ้ายิ้มและตอบพร้อมกันพี่ไดกิและพี่คริสเตียนก็เดินออกจากห้องไป ผ่านไปซักพัก " ฉันโทรบอกพี่สายไหมก่อน " น้ำฟ้าพูด แต่ยังไม่ทันที่จะหยิบโทรศัพท์เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้นพร้อมกับพี่สายไหมที่เดินเข้ามา " น้ำฝนพี่ขอโทษ " พี่สายไหมพูดด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกผิดที่ฉันเจ็บตัว " พี่สายไ

ตอนที่14 ลุงจัดการพาฉันกลับมาพักที่โรงแรม ไม่ได้พาย้ายโรงพยาบาลอย่างที่พูดเอาไว้ จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทางโรงพยาบาลจะรับผิดชอบทุกอย่าง และขอให้ทางเราปิดข่าวไว้ ลุงจึงพาฉันกลับมาที่โรงแรมของพวกเขาทันที ระหว่างใกล้ถึงโรงแรม " ลุง " ฉันเรียกเขา เขาไม่มีแม้แต่จะหันมามองฉันหรือขานรับฉัน " น้ำฝนหิว !! " ฉันตัดสินใจจะพูด ลุงหักรถเลี้ยวเข้าข้างทางแบบกะทันหัน ฉันตกใจเอามือจับหัวใจตัวเอง " จะกินอะไรก็ไปสั่ง รีบด้วย " ลุงไม่ได้สนใจว่าฉันจะช็อคตายกับสิ่งที่เขาทำไหม แถมยังเอยปากไล่ให้ฉันลงไปซื้อของกินเองทั้งๆที่ฉันเจ็บตัวอยู่ แต่ด้วยความที่ว่า ถ้าฉันไม่ทำเอง ฉันก็จะไม่ได้กิน เพราะลุงไม่ใจดีขนาดที่ลงไปซื้อของให้ฉันกินหรอก ฉันดึงเงินในกระเป๋าของลุง ที่วางอยู่ในรถ มา2,000บาท กับการเข้าร้านสะดวกซื้อ และร้านเข้าต้ม- โจ๊กข้างทาง ใจอยากจะหยิบมากกว่านี้ด้วยหมั่นไส้ ฉันรีบซื้อของอย่างเร็วและกลับมาที่รถ ของเต็มไม้เต็มมือฉันทั้ง2ข้าง นี่แค่พันเดียวนะเนี่ย เป็นไงละอยากแกล้งเขาตัวเองลำบากเอง ยายน้ำฝน พอฉันขึ้นรถได้ ลุงก็เหยียบคันเร่งรถออกทันที ไม่ถึง20นาทีก็ถึงโรงแรม ลุงจอด

ตอนที่16 ตอนนี้เราอยู่ร้านอาหารที่อยู่ใกล้โรงแรมเนี่ยแหละ พวกเราสั่งอาหารต่างๆมาเต็มโต๊ะรวมถึงอาหารทะเลที่ฉันอยากกิน " พวกเราไปรู้จักกับไอ้ไนต์ได้ไง " พี่ไดกิถามขึ้น " คือว่า พวกเราไปเที่ยวคลับเขามา และมีเรื่องนิดหน่อยถึงได้เจอเขาค่ะ " น้ำฟ้าพูด " นัดมาเจอกันที่นี้!? " พี่คริสเตียนถามน้ำฟ้า " ไม่ใช่ค่ะ ตั้งแต่ที่ไปเที่ยวคืนนั้นพวกเราก็ไม่เคยเจอเขาอีกเลย แต่วันนี้อยู่ๆก็มาเจอที่นี้ " น้ำฟ้าพูด " เราจำเขาไม่ได้ด้วยทีแรก คิดแค่ว่าหน้าคุ้นๆ จนเขาแนะนำตัวนั้นแหละถึงจำได้ " ฉันพูดพร้อมตักอาหารใส่จานให้ลุงแอสตันและพี่ไดกิ น้ำฟ้าอยู่ใกล้พี่คริสเตียนจึงตักให้เขาแทน " อย่าไปยุ่งกับมัน " พี่คริสเตียนพูดน้ำเสียงนิ่งๆ " ค่ะ ! " ฉันกับน้ำฟ้าตอบกลับพร้อมกัน " พี่เห็นด้วยกับมัน อย่าไปยุ่งกับมัน กินเถอะๆ จะได้ไปพักกัน " พี่ไดกิพูด " ค่ะ แต่ว่าน้ำฟ้าต้องพาน้ำฝนไปล้างแผลก่อน " " อ๋อ เดี๋ยวพี่พาแวะทำเลย แล้วจะกลับวันไหนกัน " พี่ไดกิถาม " คงอยู่ที่นี้จนกว่าจะหายดีค่ะ " " ทำไมละ กลับไปบ้านจะได้มีคนช่วยดูแล " " ไม่ดีกว่าค่ะพี่ไดกิ พวกพี่ๆต้องยุ่งเลี้ยงหลาน และก็ กลัว

ตอนที่18 #แอสตัน ผมกับไอ้คริสเตียนพาน้ำฟ้ากับน้ำฝนมางานเลี้ยงของคุณหญิงด้วย ในงานมีนักธุรกิจ นักการเมือง เซเลบ ดารา นายแบบ นางแบบมากมาย งานจัดขึ้นที่โรงแรมของเราเนี่ยแหละ ไอ้คริสเตียนดึงน้ำฟ้าไปยืนใกล้ตัว ส่วนผมก็มียายตัวแสบยืนเกาะแขนผมอยู่เนี่ย ผู้คนในงานมองมาที่เรา4คนอย่างสนใจ " มองอะไรกันหนักหนา " เสียงยายตัวแสบเริ่มบ่น " ก็บอกแล้วไงว่ามีแต่ผู้ใหญ่ " " เขามองลุงนั้นแหละ ดูซิ ผู้หญิงมองกันตาเป็นมันส์เลย " " เงียบ " ผมพูดเชิงดุเบาๆ น้ำฝนทำหน้ายู่ทันที พอเข้างานมา คุณหญิงก็เข้ามาทักทายพวกผม ตามด้วยคนอื่นๆ ทุกคนที่เข้ามาทัก ให้ความสนใจกับน้ำฝนและน้ำฟ้ามาก พวกผมบอกเธอไปว่าเป็นน้องแค่นั้น ไม่ได้อธิบายมากมาย " น้องสาวพวกคุณสวยมากเลยนะครับ พาออกงานแบบนี้ คนเตรียมตัวมาสมัครเป็นน้องเขยเต็มแน่เลยครับ " คุณขจรนักการเมืองพูดแซว สายตามองน้ำฝนกับน้ำฟ้าอย่างสื่อความหมายต้องการรู้จักมากกว่านี้ " น้ำฝน ไม่ชอบใครซักคนในงานหรอกค่ะ สู้ลุงไม่ได้ซักคน " น้ำฝนพูดตัดบท " ลุง!? " ไอ้นี้ก็อยากรู้มากไปแหละ ผมหันมองไอ้นักการเมืองนิ่งๆ มันจึงทำหน้ายิ้มและขอตัวทันที " หิวแล้ว

ตอนที่20 #แอสตัน ผมกับไอ้คริสเตียนกำลังเดินเข้าโรงแรมในช่วงเช้าผม2คนพึ่งกลับจากดูงานที่ท่าเรือ ระหว่างที่เดินเข้า ก็เจอกับร่างที่ผมคุ้นชินดี เธอเดินช้าๆโซเซมาตรงทางออก แต่จังหวะนั้นเธอก็เป็นลมล้มไป ต่อหน้าผม " ดีน่า ! " ผมวิ่งไปดูดีน่าทันที ผมอุ้มเธอไว้ในอ้อมกอด พนักงานในโรงแรม เปิดทางให้ผมอุ้มดีน่าเข้ามาด้านใน พนักงานวิ่งหายาดมให้วุ่น พอเธอเริ่มรู้สึกตัว " เอาไง !? " ไอ้คริสเตียนถามผม " ให้พนักงานตามไอ้ไนต์สิ " ผมบอกมัน ไอ้คริสเตียนพยักหน้าและไปจัดการเรื่องให้ หายไปพักนึงมันเดินกลับมา " มันไม่อยู่ห้องแล้ว กูให้พนักงานเช็คดูหมดแล้ว " ไอ้คริสเตียนบอก ผมอุ้มเธออีกครั้งเพื่อจะพาไปห้องผม พอถึงห้องผมก็พาเธอมาวางที่เตียงนอน ไอ้คริสเตียนโทรตามหมอให้ผม " มันทิ้งดีน่าไว้ เพื่ออะไรว่ะ !? " ไอ้คริสเตียนถามผม ผมกับมันมองดูดีน่าที่ดูอ่อนแรงมาก หน้าตาตามตัวมีแต่รอยแดง ผมก็แยกออกว่ามันรอยอะไรบ้าง " เวรเอย ระยำจริงๆ " ไอ้คริสเตียนพูดด่ามัน อยู่ๆ ก็มีเสียงกดรหัสห้องผม ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นใคร เสียงเท้าเล็กเข้ามาในห้อง ตามด้วยเสียงปิดประตู " ลุงงง ลุงงง อยู่ไหน !? "