All Chapters of สัมผัสร้าย (รัก) นายซาตาน (25+): Chapter 1 - Chapter 10

ตอนที่1 บ้านของนมยิ้ม ตอนนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงไปค่อนข้างเยอะมาก บ้านหลังนี้ถูกรีโนเวทใหม่ทั้งหมด ขยายเพิ่มห้องแต่ละห้องใหญ่ขึ้นเพื่อที่จะสะดวกต่อคนที่เข้ามาอยู่เพิ่ม แต่ก็ยังเหลือเค้าโครงเดิมอยู่ เพราะสาวๆอยากเก็บไว้ให้นึกถึงนมยิ้มที่พวกเธอรัก " น้ำฝน วันนี้มีงานที่โรงแรมพี่ริวนะ รีบแต่งตัวเลย " ฉันที่กำลังเดินออกจากห้องน้ำก็เจอกับน้ำฟ้าที่ยังแต่งตัวไม่เรียบร้อยอยู่ที่ประตูห้องฉัน ฉันมองน้ำฟ้าตั้งแต่ตัวจรดเท้า " นี่ มองอะไร รีบแต่งตัวเลยนะ อย่าช้า !! " น้ำฟ้าพูดและปิดประตูหนีไป ที่ฉันมองเพราะเมื่อวานน้ำฟ้าเพิ่งจะบ่นฉันเรื่องการแต่งตัวไม่เรียบร้อยนุ่งผ้าเช็ดตัวเดินลงไปหาเธอด้านล่าง แต่ใครจะไปรู้ว่า บรรดาเพื่อนของพี่สาวฉันจะอยู่กันเต็มบ้าน จากนั้นฉันก็โดนบ่นชุดใหญ่ แต่วันนี้เธอดันแต่งเองเนี่ยนะ ฉันส่ายหน้าให้กับนิสัยน้ำฟ้าที่ไม่ต่างจากฉันเลย ฉันกับน้ำฟ้าจะอายุเท่ากัน ทุกคนรู้อะไรไหม ฉันกับน้ำฟ้าเกิดปีเดียวกัน เดือนเดียวกัน แต่คนละวันแค่นั้นเอง น้ำฟ้าเกิดก่อนฉัน1 วัน แต่นั้นแหละ ฉันก็ไม่ได้เรียกน้ำฟ้าว่าพี่หรอก เรา2คนนะเป็นทุกอย่างให้กันมาหมดแล้ว ในบรรดาพี่น้

ตอนที่3 ฉันกับน้ำฟ้า เสร็จจากงานของบริษัทGT ก็ 22.00 น. แล้ว เรา2คนคุ้นเคยกับเจ้าของงานบ้างเพราะรับงานจากพวกเขาบ่อยอยู่ ตอนนี้น้ำฟ้ากำลังขับรถพาไปยังคลับN. คลับN " น้ำฝนสั่งไปเยอะจัง เอาแค่พอนอนหลับก็พอไหม " ฉันที่สั่งเครื่องดื่มไปเยอะพอสมควร ได้น้ำฟ้าเตือนสติ " งั้น เอาแค่ชุดเดียวพอค่ะ " ฉันหันไปบอกพนักงาน เขารับออเดอร์เสร็จก็เดินไปจัดการให้ " อย่าลืมสิ พรุ่งนี้ต้องไปไหน " น้ำฟ้าพูด " จริงๆ เธออยู่บ้านก็ได้ ไม่ต้องไปหรอก เดี๋ยวฉันจัดการเอง " " ได้ไง ไปด้วยกัน ฉันจัดการจองห้องพักแล้ว " น้ำฟ้าพูด พนักงานคนเดิมเอาเครื่องดื่มมาเสริฟเรา2คน จากนั้นก็เดินออกไป " ไว้ค่อยคุยกัน " ฉันพูด เพราะด้านนอกไม่ปลอดภัยเท่าไหร่ " สวัสดีครับสุดสวยทั้ง2คน " มีชายหนุ่มแปลกหน้าเดินมาทักฉันกับน้ำฟ้า ฉันไม่ค่อยอะไรกับพวกนี้เท่าไหร่ เลยทำเมินไม่ได้ยินเสียง แต่น้ำฟ้ากลับยิ้มตอบเขาไป " ชื่ออะไรกันครับ มากันแค่2คนเหรอครับ " เขาพยายามพูดต่อ " มากัน2คนค่ะ " ฉันตอบเพราะเริ่มจะรำคาญแหละ หน้าตาก็งั้นๆอ่ะ สู้ลุงไม่ได้ซักนิดอย่าว่าแต่ลุงเลย นายแบบวันนี้ยังดูดีกว่าไอ้คนนี้อีก " ชื

ตอนที่5 " น้ำฝน ลังสินค้าพวกนี้มันไม่ได้มีแค่ยา.. " น้ำฟ้าพูดเสียงแผ่วเบา กลืนน้ำลายลงคอทันที ฉันกับน้ำฟ้าแอบลักลอบมาบนเรือของพวกเสี่ยสำราญ ตอนนี้พวกมันกำลังทำการค้ากับต่างชาติชาวจีน ฉันกับน้ำฟ้ามองสิ่งของที่บรรจุอยู่กล่องโลหะด้านในมีกล่องโฟมพลาสติก น้ำแข็งเต็มกล่องโฟม สิ่งที่ถูกน้ำแข็งโป๊ะทับไว้นั้นคือ ถุงพลาสติกใสด้านในถุงคือมือคน มือคนจริงๆ น้ำฟ้าจัดการถ่ายรูปเอาไว้ สิ่งที่ฉันสงสัยคือ ถุงที่แตกต่างออกไปจากลังไม้ ก็คงจะเป็นส่วนต่างๆของร่างกาย พวกมันจะเอาไปทำอะไร ฉันรีบเก็บหลักฐานลงที่เดิม ฉันกับน้ำฟ้าสำรวจบนเรืออีกนิดหน่อย แก๊ก ตึก!! เสียงคนเดินมาทางนี้ " เฮ้ย!!! พวกมึงเช็คของรึยัง " ฉันกับน้ำฟ้ารีบหาที่หลบซ่อนตัวทันที ฉันหาช่องทางส่องไปดูว่าเป็นใครและมันก็คือเสี่ยสำราญนั้นเอง " เรียบร้อยครับนาย ของล็อตใหม่มาครบครับ " ลูกน้องมันรีบวิ่งมารายงาน " พรุ่งนี้พวกนั้นจะมาแล้ว พวกมึงเตรียมตัวอยู่รอบๆเนี่ยแหละ จับตาพวกตำรวจให้ดี " " ครับเสี่ย " " ไปเรียกเด็กมาให้กูทีดิ่ " เสี่ยสำราญพูดบอกลูกน้อยอีกคน มันเดินไปจัดหาผู้หญิงมาส่งให้กับเสี่ยสำราญ ฉันนั่งลงแ

ตอนที่7 ฉันกับน้ำฟ้าแยกกับพวกเพื่อนพี่น้ำหอมตั้งแต่ทานมื้อค่ำกันเสร็จ ตอนนี้เรากลับมาอยู่พักตัวเองเห็นพวกเขาบอกว่ามีงานจะคุยกัน " น้ำฝน พวกลุงอยู่นี้กันเอาไงต่อ " น้ำฟ้าถามฉัน เธออาบน้ำพึ่งเสร็จกำลังนั่งเช็ดผมอยู่ปลายเตียง ส่วนฉันอาบน้ำเสร็จคนแรกและอยู่บนเตียงเรียยร้อย " เอาตามเดิม ออกเช้าหน่อย แต่งตัวไปอย่างเดิม ทำอย่างที่เราตกลงกันไว้ " ฉันพูด " จะไม่ให้ฉันไปด้วยจริงเหรอ ถ้าเกิดอะไรขึ้น " น้ำฟ้าพูดไม่ทันจบฉันก็พูดสวนขึ้นมาก่อน " จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฉันจะรีบปิดงานและกลับบ้านเรากัน " ฉันพูดน้ำเสียงจริงจัง 📳📲📳📲 เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น น้ำฟ้าเดินไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าใครโทรมา " พี่เขาโทรมาแล้ว " น้ำฟ้าพูดและกดรับสาย " ค่ะ พี่สายไหม " " ได้ค่ะ พี่ไม่ต้องกังวลนะคะ เดี๋ยวพวกเราจะรายงานไปเรื่อยๆ " " พี่มาแล้วใช่ไหมค่ะ เสร็จงานเจอกันค่ะ ดูแลตัวเองด้วยนะคะ " จากนั้นน้ำฟ้าก็กดวางสายพี่สายไหม พวกเรารู้จักกับพี่สายไหมตั้งแต่อยู่ที่ออสเตรเลียแล้ว มีวันหนึ่ง ฉันกับน้ำฟ้ากำลังกลับบ้านพักหลังจากทำงานเสร็จวันนั้นไม่มีเรียนพวกเราเลยทำงานเต็มเวลา ฉันเห็นพี่สายไหมก

ตอนที่9 " เธอ มานี่ซิ " 1ในพรรคพวกดึงแขนฉันเข้าไปใกล้เขา ฉันเซไปสะดุดตัวกับคู่ขาของเขาที่กำลังก้มต่ำเล่นกับแก่นกายของเขาอยู่ ฉันสะบัดแขนอย่างรังเกียจเขา เขาทำหน้าหื่นกามใส่ฉันและทำหน้าเคลิ้มไปกับสิ่งที่คู่ขากำลังทำให้ ฉันหมุนตัวหนี " แก้ผ้า ออกซะ ซี๊ด !! " มันพูดขึ้นมาก่อนที่ฉันจะก้าวขาเดินหนีซะอีก แต่ฉันไม่สนใจ เลือกที่จะเดินหนีและไปยืนที่จุดชงเครื่องดื่มของตัวเอง และมันก็ไม่ได้สนใจที่จะต่อล้อต่อเถียงกับฉันเท่าไหร่เพราะมันกำลังเคลิ้มไปกับตัณหาของตัวเอง " ดีมาก ระวังให้ดี จากนี้ไม่รู้จะยังไง ดีที่ซีเลือกหนีออกมาได้เร็ว " น้อยหน่าพูดกับฉัน เอาจริง ฉันไม่ได้กลัวมันเลยนะ แค่กลัวเสียงานเท่านั้นเอง จากนั้นไม่นาน พวกมันทำทุกอย่างจนพอใจ และเริ่มนั่งดื่มเฉยๆ แต่สาวๆก็ยังนั่งขนาบข้างกาย เสียงเปิดประตู ฉันหันไปมอง ลูกน้องของใครซักคนเดินเข้ามาก้มหัวให้พวกเสี่ยสำราญ " พวกคู่ค้ามาแล้วครับเสี่ย " ลูกน้องเสี่ยสำราญรายงาน เนี่ยแหละ เวลาที่ฉันรอคอย ไม่ใช่มานั่งดูนั่งเอวีสดแบบนี้ " อื้ม ไปพาเขามา เอาของมาให้พวกมันดูด้วย และตามเด็กชุดที่เหลือมาด้วย " เสี่ยสำราญพูด ลูกน้อ