ไซด์ไลน์ยอดรัก의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

​“พี่อาต์มเบาๆ หน่อย หนูกลัวมันแปลกๆ ”กานพลูตะโกนแข่งกับเสียงลม ตอนนี้เขากำลังพาเธอท้าคลื่น ด้วยการขับเจ๊ทสกีที่มีบริการให้เช่า วันที่สี่แล้วที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน ในฐานะ...เขากำลังทำให้เธอรู้สึกเหมือนกับเป็นคนรักกันจริงๆ มากกว่าเธอมาทำงาน ​ห้ามหลงรักลูกค้า​คำนี้ยังย้ำเตือนในสมอง​แต่ห้ามใจก็ช่างห้ามยากเหลือเกิน​“เปลี่ยนเป็นพูลเป็นคนขับไหม?”เขาว่า ลดความเร็วลง เธอนั่งซ้อนหน้าเขาเพราะเขาเกรงว่าเธอจะตก พาเธอล่องไปตามคลื่น เป็นความแปลกใหม่และสนุกที่กานพลูเพิ่งเคยได้ลอง​“ได้หรือคะ”สาวน้อยทำตาวาว เขาพยักหน้าเป็นเชิงตกลง แล้วเอามือเธอไปจับที่คันบังคับแทนตนเอง​“เอาเลย ทำแบบนี้ แบบนี้นะครับ มันก็คล้าย มอเตอร์ไซค์นั่นแหละ พูลขี่เป็นไหม”​“เป็นค่ะ”​ลองตามที่เขาบอกแล้วก็ชักจะสนุก สิ่งหนึ่งที่อาตม์ไม่รู้ก็คือ ภายใต้ความเรียบร้อย นิ่ง ของกานพลูนั้น หล่อนซ่อนความใจกล้าบ้าบิ่นบางอย่างไว้ กานพลูเคยมีมอเตอร์ไซค์คันหนึ่ง และเธอเคยรับจ้างเป็นวินประจำซอย ก่อนจะเอาอาชีพนี้ให้อดีตพ่อเลี้ยง ซึ่งหมอนั่นก็หายไปทั้งเสื้อวินและมอเตอร์ไซค์ของเธอ งานด่วนงานเร่ง เรียกกานพลูได้ ​กลายเป็นว่าชายหนุ่มต้องเผลอแ

กานพลูเพลียไปหมด บางส่วนยังคงเต้นตุบๆ เหมือนกับว่า...ใช่...เหมือนกับว่าเขายังอยู่ที่ตรงนั้น โอ...เมื่อคืนนี้เธอหลับพับไปกับอกเขา ทั้งๆ ที่เขายังคงวนเวียนตักตวงความสุขจากเธอไม่หยุด​เธอปรือตาตื่นขึ้นมาไออุ่นของคนข้างๆ ยังคงกรุ่นอยู่ กานพลูหน้าแดงเมื่อเห็นร่องรอยรักของเขาและเธอ เมื่อคืน...เขาเอาแรงมาจากไหนกันหนอ มากมายขนาดนั้น​เขาไม่อยู่ก็ดี ทำให้เธอไม่เขินมาก เธอยังอายเขาเรื่องเมื่อคืนยิ่งเพิ่มลำดับขั้นความสนิทสนมชิดเชื้อระหว่างกัน เธอกล้าทำในบางสิ่งที่อลิสาสอนมา มันทำให้เขาครางเสียงลั่น เธอชอบเสียงนั้น ชอบเวลาที่...ได้ควบคุมเขา มันเหมือนกับว่าเธอคือราชินี​กานพลูลงเตียงไปพร้อมกับเซน้อยๆ รีบอาบน้ำชำระล้างร่างกาย เธอไม่ได้คิดด้วยซ้ำว่าจะหยิบอะไรมาใส่ให้ประทับใจเขา เพราะทั้งเพลียและหิว ไม่ได้แต่งหน้าด้วยซ้ำ เมื่อเธอสวมเสื้อและกางเกงเสร็จ ก็มีเสียงเปิดประตูเข้ามา​“ตื่นแล้วหรือ? หิวหรือยังครับ”​“ก็...อุ๊ย”​เสียงท้องร้องของกานพลู ดังจนเขาหัวเราะ เขาวางกล่องพัสดุลง แล้วมาเอื้อมมือลูบผมเธอเล่น ​“พี่สั่งของมากินที่นี่ ไปนั่งกันตรงระเบียงไหม? จะได้ดูวิวทะเลไปด้วย”​“ค่ะ”เธอยิ้มเขินๆ แล้วเ

อลิสาบีบมือกับเพื่อนรัก มองหน้าที่หมองๆ ของกานพลูที่ดีขึ้นนิดหน่อย เธอพาเพื่อนมาเยี่ยมมารดาที่โรงพยาบาล ตอนนี้ท่านยังอยู่ในการดูแลของแพทย์ อาการของท่านดีขึ้น และมีความหวังที่จะได้ผ่าตัด ทำให้แก้วพูดคุยมากขึ้น นั่นเป็นสิ่งที่เชิดชูใจของลูกสาว ว่าสิ่งที่ตัวเองทำลงไปนั้น มันแสนจะคุ้มค่า แม้จะต้องแลกด้วยสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตลูกผู้หญิงก็ตาม​และนอกเหนือจากนั้น มันแลกด้วยหัวใจของเธอ​อลิสาเห็นเพื่อนหน้าตาไม่ได้รื่นเริง ก็ไม่กล้าถามซักอะไรมาก ทั้งที่อยากรู้แทบจะขาดใจ ว่าเพื่อนรักเป็นอย่างไรบ้างกับผู้ชายคนนั้น เธอตกใจที่เห็นกานพลูร้องไห้ กานพลูน้อยหนจะแสดงความอ่อนแอใดๆ ออกมา หรือว่าทุกข์เพราะผู้ชายคนนั้นทำอะไรไม่ดีให้หรือเปล่าหนอ​“เอ่อ...ให้นอนเป็นเพื่อนไหมล่ะพูล แม่แก้วกลับมะรืน เผื่อว่าพูลจะเหงา” กานพลูที่ไม่อยากโดดเดี่ยวในค่ำคืนเท่าไหร่นัก เมื่อเพื่อนยื่นข้อเสนอมาแบบนี้ เธอจึงตกลงในทันที สองสาวทำอาหารง่ายๆ รับประทานกัน โดยมีอลิสาอาสาเป็นแม่ครัว แล้วอลิสาก็ชวนเพื่อนละลายพฤติกรรม ด้วยการดื่ม...​นึกว่ากานพลูจะไม่ตกลง แต่เพื่อนรักดันตกลงแหะ แถมด้วยเดินออกไปซื้อเครื่องดื่มมาเองเสียด้วยสิ

วันนี้จะต้องไปทำงานแล้วสินะ แต่เขาไม่พร้อมเลย เมื่อเดินเข้าโรงพยาบาล ความไม่พร้อมก็จำต้องเป็นความพร้อม สมองของเขามันตัดแบบอัตโนมัติ ให้คิดแต่งานตรงหน้า แล้วเมื่อถึงเวลาพัก มันก็ตัดโหมดเข้ามาเรื่องของหล่อนอีกแล้ว​รัก...​มันเร็วเกินไปไหม​แต่ความรักมันคือความรู้สึก...คืออารมณ์อย่างหนึ่ง​เขากำลังครุ่นคิดอย่างหนัก ว่าควรเดินหน้าอย่างไร กับยัยตัวยุ่งนั่นดี เขาขอแอดไลน์เธอไปตามเบอร์โทรศัพท์ที่อลิสาให้ไว้ แล้วส่งข้อความบอกเธอไว้ ว่ากรุณารับแอดเขาด้วย เขาคิดถึง อยากคุย ไม่ได้อยากจะถามเรื่องซื้อขายอะไร แต่จนป่านนี้...หล่อนก็ยังไม่ได้รับแอด ไม่อ่าน เด็กบ้า...​คอยดูนะ จะจับมาตี​แล้วก็จะจับมาจูบ​เครียดก็เครียด ยังจะมีอารมณ์มาคิด...คิดทำอะไรกับเขาแบบนั้นอีกนะไอ้อาตม์เขาจะให้ทำหรือเปล่าล่ะ ถอยห่างเสียขนาดนั้น ติดต่อก็ไม่ยอมติดต่อกลับ อะไรแบบนี้กันนะ คอยดูเถอะ! คิดถึงหล่อนก็ทั้งขมทั้งหวานไปพร้อมๆ กัน ​นึกแล้วก็พาลไปถึงเพื่อนซี้ ที่จัดหาของขวัญแสนหวานมาให้เขาแบบนั้น ไอ้ปรีดิ์น่ะไอ้ปรีดิ์ เขาจะแช่งให้หมอนั่น กลุ้มใจเพราะเรื่องนี้เหมือนๆ กันกับเขา จะว่าไปยังไม่ได้เจอหน้ากันเลย เขาหลบมันด้วยนั่นแ

อาตม์ก้าวพรวดเดียวก็รวบตัวเด็กดื้อที่เพียรหนีเขามาตลอดไว้จนได้ กานพลูตัวแข็งเมื่อตกอยู่ในอ้อมกอดนี้ อ้อมกอดที่เธอเองก็โหยหา...​เขาก้มลงตามองมาดหมายที่ปากอิ่มเผยอแย้มนิดๆ ของเธอ ริมฝีปากนั่นทำท่าจะขยับ หากเขาขู่เสียงดุชิดปากอิ่ม​“ไม่ต้องพูด”​“อื้ม”​เขาปิดคำปฏิเสธ คำพูดใดๆ ที่จะคัดค้านจากเธอไว้ด้วยปากเขา เมื่อปากแตะปาก ก็ราวกับไฟไหม้ฟาง เธอและเขาจูบกันอย่างดื่มด่ำ กอดกันแนบแน่น มือของเขาลูบไล้ไปตามร่างเนียนละมุนที่แสนจะคิดถึง กานพลูเองก็ไม่อยากเอื้อนเอ่ยใดๆ เธออยากจะรู้สึก อยากจะกอดเขา ไม่มีข้อแม้ใดๆ อีกแล้ว​เสื้อผ้าของเธอและเขา ตกตามทางจนไปถึงเตียง ทั้งคู่ก็เปลือยเปล่า ริมฝีปากของเขาและเธอยังไม่เคลื่อนออกจากกัน มือร้อนผ่าวนั้นลูบไล้ไปตามทรวงอกอิ่ม เคล้นคลึงหยกเอินปลายยอด อีกมือไต่ลงไปยังส่วนนั้น กลีบกุหลาบคลี่แย้มรอคอย เขาแยกมันออกตัวเขาเองต้องการเธอจนแทบระเบิดแล้วตอนนี้​ไม่มีการเล้าโลมมากมายใดๆ มีเพียงการเร่งด่วนที่อยากจะแนบแน่นเป็นของกันและกัน กานพลูเองเปิดรับเขาอย่างเต็มอกเต็มใจ เมื่อเขาแทรกสอดเข้ามาจนสุดตัวตน เขาก็ถอนปากออก มองสบตาที่ปรือฉ่ำ แก้มแดงนิดๆ ของเธอ ภาพนี้คือภาพที่