جميع فصول : الفصل -الفصل 10

หลับเต็มอิ่มจนผิวพรรณสดใส ตื่นเช้าวันต่อมา พอเปิดโทรศัพท์ก็เห็นสายที่ไม่ได้รับนับไม่ถ้วน ล้วนเป็นสายจากหลิวเหวินหลางยังไม่ทันทำอะไร สายถัดมาก็ดังเข้ามาอีก ฉันกดรับ เสียงร้อนรนของหลิวเหวินหลางดังมาจากปลายสาย“ที่รัก คุณไปไหนมา ผมหาคุณทั้งคืน”ฉันตอบด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ “เมื่อคืนอยู่บ้านคนเดียวแล้วเบื่อนิดหน่อย เลยไปค้างบ้านเพื่อน คุณมีอะไรเหรอ?”"ที่รัก แม่ของเด็กมาหาแล้ว เธอบอกว่าเมื่อวานเห็นคุณอุ้มเด็กพาตัวไปกับตา ถ้ายังหาเด็กไม่เจอ เธอจะแจ้งตำรวจ รีบเอาเด็กคืนให้เธอเถอะ"พอดีเลย ฉันก็อยากเห็นเหมือนกันว่าแม่ของเด็กเป็นใคร!วางสายแล้ว ฉันลุกไปล้างหน้าแปรงฟัน ก่อนขับรถกลับหมู่บ้านหลิวเหวินหลางพาหญิงวัยกลางคนอายุราวสามสิบกว่าปีคนหนึ่ง ยืนเดินวนไปมาอย่างร้อนใจอยู่หน้าหมู่บ้านพอฉันปรากฏตัว เขาก็รีบวิ่งเข้ามาหา แต่พอเห็นว่าฉันมาคนเดียว ไม่มีเด็กมาด้วย ก็ชะงักฝีเท้าทันที“ที่รัก เด็กล่ะ?”ฉันทำหน้างุนงง “เด็กอะไร? เมื่อวานฉันก็บอกแล้วว่าฉันไม่ได้เก็บเด็กมา”หญิงวัยกลางคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาได้ยินก็ทรุดลงกับพื้น ร้องไห้โฮ “ก็คุณไง! เมื่อวานฉันเห็นกับตาว่าคุณอุ้มลูกฉันไป รีบเอาลูก

ฉันตีหน้าเย็นชา มองหลิวเหวินหลางแล้วถามเสียงกร้าว“งั้นหมายความว่าฉันกับรปภ.โกหกงั้นเหรอ หลิวเหวินหลาง คุณเป็นอะไรไป ยอมเชื่อคนนอก แต่ไม่เชื่อเมียตัวเอง!”คนรอบข้างต่างก็ช่วยพูดเข้าข้างฉัน“หมู่บ้านเราราคาบ้านเฉลี่ยตารางเมตรละหนึ่งแสนห้าหมื่นบาท คนที่อยู่ที่นี่ไม่รวยก็มีฐานะ ใครจะว่างจนไปซ่อนเด็กกัน”“ใช่ ฉันเชื่อลู่ซีซีกับรปภ.ไม่ได้โกหก ต้องเป็นผู้หญิงคนนี้ที่จงใจใส่ร้าย!”บางคนถึงกับหันไปมองหลิวเหวินหลาง“ท่าทีของคุณแปลกมาตลอด มั่นใจเหลือเกินว่าภรรยาคุณซ่อนเด็กไว้ หรือว่าคุณสมคบกับผู้หญิงอ้วนคนนี้?”หลิวเหวินหลางพูดอย่างมีพิรุธ “ผะ...ผมแค่เห็นว่าเธอร้อนใจ ดูแล้วไม่น่าโกหก”ฉันจ้องเขาเขม็ง “งั้นเหรอ แต่เมื่อคืนคุณบอกว่าพี่รปภ.เป็นคนบอกว่าฉันเก็บเด็กได้ไม่ใช่เหรอ?”รปภ.รีบปฏิเสธทันที“เมื่อวานผมยังไม่ได้คุยกับลูกบ้านคนนี้เลย จะไปบอกเขาได้ยังไง!”“งั้นคุณบอกฉันหน่อยสิ ว่าทำไมตั้งแต่เมื่อคืน คุณถึงมั่นใจมาตลอดว่าฉันเก็บเด็กมา?”หลิวเหวินหลางถูกฉันซักจนพูดไม่ออก เหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผากก่อนจะไหลลงมาไม่หยุดตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของผู้หญิงอ้วนก็ดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดู ก่อนพูดเสีย

“ที่รัก เรื่องนี้ผมอธิบายให้คุณฟังได้นะ ผม...”ฉันไม่อยากทนเห็นท่าทางเสแสร้งของเขาอีกต่อไป จึงตัดสินใจพูดทุกอย่างออกมาตรง ๆ“หลิวเหวินหลาง ฉันรู้ว่าตอนนั้นคุณแต่งเขยเข้าบ้านตระกูลลู่ของฉัน ก็เพราะอำนาจและทรัพย์สินของตระกูลลู่ คนเราย่อมอยากไต่เต้าให้สูงขึ้น ความทะเยอทะยานไม่ใช่เรื่องผิด”“แต่ตอนนี้ฉันเพิ่งเข้าใจว่า ความทะเยอทะยานของคุณยังสู้ความโลภไม่ได้ ได้อย่างหนึ่งแล้วยังโลภอยากได้อีก สุดท้ายก็มีแต่จะทำร้ายตัวเอง จนไม่เหลืออะไรเลย”หลิวเหวินหลางถูกฉันตอกกลับจนเถียงไม่ออก แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ เขากัดฟันถามอย่างไม่เต็มใจว่า “ทั้งที่ตลอดมาผมไม่เคยเผยพิรุธเลย คุณรู้ได้ยังไง?”ฉันแค่นหัวเราะ “ถ้าไม่อยากให้ใครรู้ ก็อย่าทำ เด็กคนหนึ่งโผล่มาอยู่ตรงหน้าฉันโดยไม่มีเหตุผล ฉันจะไม่สงสัยได้ยังไง”“คุณคิดว่าตัวเองทำทุกอย่างแนบเนียนไร้รอยต่อ แต่ความจริงแค่ตรวจสอบก็รู้แล้ว”ความจริงแล้วฉันไม่ได้หัวไวขนาดนั้น นิสัยฉันเป็นคนไม่ค่อยละเอียด ไม่ชอบคิดเล็กคิดน้อย ตลอดห้าปีที่แต่งงานกันมา ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะนอกใจถ้าไม่ได้ยินเสียงในใจของลูกนอกสมรสของเขาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ฉันก็คงตกหลุมพรางของเขาจร

ฉันหัวเราะเยาะก่อนเอ่ยว่า “หลิวเหวินหลาง โลกของฉันไม่มีคำว่าให้อภัย คุณหมดสิทธิ์แล้ว”หลิวเหวินหลางคุกเข่าลงตรงหน้าฉัน ร้องไห้สะอึกสะอื้นอ้อนวอน“ไม่ ที่รัก ผมรู้ว่าผิดจริง ๆ คนเราไม่ใช่พระอรหันต์ ใคร ๆ ก็ย่อมเคยทำผิด คุณจะไม่ให้โอกาสผมกลับตัวสักครั้งเลยเหรอ...”ฉันยกเท้าถีบเขาจนล้มลงกับพื้น“สำหรับฉัน คุณไม่มีสิทธิ์ต่อรอง”พูดจบ ฉันก็เดินเข้าไปในหมู่บ้านจัดสรรทันที หลิวเหวินหลางยังคิดจะตามมา แต่ถูกรปภ.ขวางเอาไว้“บ้านหลังนี้คุณลู่เป็นคนซื้อ ตั้งแต่ตอนนี้คุณไม่ใช่เจ้าของบ้านที่นี่อีกแล้ว เชิญออกไปเดี๋ยวนี้!”“ถ้ายังฝืนบุกเข้าไป ก็อย่าหาว่าพวกเราไม่เกรงใจ!”กวนหัวเยว่พยุงตัวลุกขึ้นด้วยความช่วยเหลือของผู้หญิงที่อยู่ข้าง ๆ ก่อนรีบถามฉันว่า “คุณลู่ ลูกฉันล่ะ?”ฉันไม่แม้แต่จะหันกลับไป “ตามฉันมา”กวนหัวเยว่เดินตามหลังฉัน ฉันพาเธอเข้าไปยังอีกอาคารหนึ่งในหมู่บ้านจัดสรรเมื่อเปิดประตูห้อง แม่บ้านหลินก็ลุกขึ้นเดินมาหาฉัน“คุณหนู มาแล้วหรือคะ”ฉันพยักหน้า “เด็กที่ฝากไว้เมื่อวาน เป็นยังไงบ้าง?”“ตอนแรกงอแงอยู่พักหนึ่งค่ะ แต่พอป้อนนมผงก็กินแล้วนอน นอนแล้วก็กิน เลี้ยงง่ายมาตลอดค่ะ”ที

ฉันรีบหยิบมือถือออกมา สั่งซื้อเงินยมโลก รถสปอร์ต และวิลล่ากระดาษมาสามคันรถบรรทุก ให้คนส่งมา แล้วเผาให้เฉียวเฉียว“เฉียวเฉียว ถ้าเธอได้รับของพวกนี้ ก็ช่วยติดสินบนเจ้าหน้าที่ยมโลกอีกหน่อย คืนนี้มาเข้าฝันฉันนะ ฉันอยากเจอเธออีกสักครั้งจริง ๆ”พอเผาของทั้งหมดเสร็จ ฉันก็ลุกขึ้นกลับไปยังบ้านใหญ่ตระกูลลู่คืนนั้นฉันดื่มนมหนึ่งแก้วเพื่อช่วยให้นอนหลับ หลังหลับไปแล้ว ก็ได้เจอเฉียวเฉียวในฝันจริง ๆฉันกับเฉียวเฉียวโผกอดกันด้วยความตื่นเต้นดีใจ“ซีซี ตอนนั้นฉันก็บอกแล้วว่าหลิวเหวินหลางดูเหมือนผู้ชายจน ๆ ที่หวังไต่เต้าด้วยการเกาะผู้หญิง เธอก็ไม่ฟัง เกือบถูกเขาทำร้ายแล้วไหมล่ะ”“เฉียวเฉียว ฉันรู้ว่าเป็นเธอที่คอยคุ้มครองฉัน ฉันคิดถึงเธอมาก ของที่ฉันเผาให้ เธอได้รับหมดไหม?”“ได้รับแล้ว ได้รับแล้ว ฉันเอาของพวกนั้นไปติดสินบนยมทูต ถึงได้มาเข้าฝันเธอไง”“ดีจริง ๆ ต่อไปฉันจะเผาให้เธอทุกวัน แบบนี้พวกเราก็จะได้เจอกันในฝันบ่อย ๆ แล้ว”เฉียวเฉียวส่ายหน้าแล้วพูดว่า “นอกจากเจ้าหน้าที่ยมโลกแล้ว วิญญาณดวงอื่นอยู่ต่อได้ไม่เกินสิบสองเดือน อีกไม่นานฉันก็ต้องไปเกิดใหม่แล้ว”เมื่อครู่ฉันยังจมอยู่กับความดีใจที่คิ