All Chapters of OBSESYON NG BILYONARYO: Chapter 11 - Chapter 20

24 Chapters

Chapter 11– confused

POV ni AlexPabalik-balik akong naglalakad sa opisina ko na parang isang mabangis na hayop na nakakulong sa hawla nang sa wakas ay bumukas ang pinto.Pumasok si Jake, kaswal ang suot—pulang polo na may mga butones at itim na pantalon. May bahagyang ngiti sa mga labi niya.“Jake,” malamig kong sabi. “Nasa bahay ko ang kotse mo noong October 12. Ano’ng ginagawa mo roon?”Agad na nawala ang ngiti niya.Umupo siya sa upuan sa tapat ng mesa ko at nagkibit-balikat.“Dumaan ako para makita ka. Wala ka naman, kaya nakipagkuwentuhan lang ako sandali kay Talia.”Nakipagkuwentuhan…Kasama ang asawa ko sa loob ng dalawang oras?“Talaga ba?”Pumikit ako sandali habang pinagkakrak ang mga buko ng daliri ko.Napansin kong kinabahan siya. Pilit siyang ngumiti habang nakatitig sa kamao ko.“Oo. B-bakit naman ako magsisinungaling?”Mariin kong ikinuyom ang panga ko.Sa isang iglap, lumundag ako sa ibabaw ng mesa, sinunggaban ang kuwelyo niya, at malakas siyang sinuntok sa panga.“Ano’ng problema mo?!”

Chapter 12— suspicion

POV ni TaliaMag-isa akong nanatili sa kwarto ko nang gabing iyon. Ang tanging liwanag ay nagmumula sa screen ng cellphone ko.Tahimik ang buong bahay.Mahimbing nang natutulog si Mikail.At si Alex?Sigurado akong hindi rin siya nakatulog sa sobrang pag-aalala.Nag-scroll ako sa isang lumang balita tungkol kay Ivy Montez.Napangiti ako sa lalim ng galit na nakapaloob sa bawat kasinungalingang isinulat laban sa akin."Tagapagmana ng Beau Department Store, nagnakaw ng milyun-milyon bago ang trahedyang pagpapakamatay."Iyon ang nakasulat sa isang headline.Halos lahat ng artikulo ay may pahayag ni Louisa."Matagal nang hindi matatag ang pag-iisip ni Ivy. Sinubukan naming tulungan siya, pero hindi niya kinaya ang pressure."Nagbigay rin ng sariling pahayag si Jilo."Marami siyang karelasyon. Unti-unting bumagsak ang kumpanya dahil sa mga maling desisyon niya. Namimiss ko ang dating Ivy."Pawang kasinungalingan.Ginawa nila akong isang babaeng depresibo, suicidal, at kontrabida.Kumukulo

Chapter 13— Replaced

POV ni TaliaMasyado na akong naging padalos-dalos nitong mga nakaraang araw. Halos may mga nasasabi na akong hindi kailanman masasabi ng dating Talia. At kitang-kita ko sa paraan ng pagtitig ni Alex sa akin na bilyon pa ang gusto niyang itanong.Kapag ipinagpatuloy ko pa ang ganitong pag-arte, natatakot akong masira ang buong plano ko.Dinampot ko ang susi ng kotse ko at tahimik na lumabas ng kwarto, saka dumiretso sa garahe.Mabilis akong sumakay sa kotse at pinaandar iyon.Pakiramdam ko'y walang katapusan ang biyahe papuntang Beau Department Store.Lalong humihigpit ang kapit ko sa manibela sa bawat kilometrong tinatahak ko.Nang tuluyan akong makapasok sa pamilyar na salaming pintuan ng gusali, sinalubong ako ng amoy ng mumurahing pabango.May mali.Lahat ay mali.Wala na ang mga chandelier na magkasama naming pinili ni Papa.Pinalitan na ang mga iyon ng mumurahing imitasyon ng kristal na nagbibigay ng nakakasilaw na liwanag sa buong tindahan.Ang banayad na musikang klasikal na d

Chapter 14— Password

POV ni AlexHindi ko maalis sa isip ang nakita ko.Si Talia…Nakaluhod sa harap ng puntod ni Ivy Montez.Mahina siyang bumulong.“Patawad…”Nanginginig ang mga balikat niya habang walang tigil ang pagpatak ng mga luha.Kinabukasan, nakaupo ako sa opisina ko, nakatitig lang sa screen ng laptop.Hanggang sa hindi ko na maintindihan ang nararamdaman ko.Hinukay ko ang lahat.Balita.Social media.Anumang maaaring magpatunay na may koneksyon si Talia sa pamilya Montes.Pero wala.Kahit isa.Halos hindi nga magkakilala sina Ivy at ang asawa ko bago ang pagpapakamatay nito.Nang maisip ko iyon, parang may pumisil sa dibdib ko.Tinrato ko si Talia na para bang isa lang siyang kasangkapan sa bahay.Hindi ko man lang hinayaang maramdaman niyang asawa ko siya…Na kapareha ko siya.At ngayon…Kumikilos siya na para bang nabuhay siya sa mundong wala ako.Kailangan ko ng mga sagot.At iisa lang ang paraan para makuha ang mga iyon.Susubukan ko siya.Sa almusal, hinintay kong makaupo siya habang ha

Chapter 15—past me

POV ni Talia Halos agad nawala ang ingay sa loob ng restaurant. Mahigpit pa ring nakahawak si Alex sa pulsuhan ko. Matalim ang tingin niya habang hinihintay ang sagot ko. “Paano mo nalaman ang password ng ibang lalaki?” muli niyang tanong. Nanigas ako. Napakabilis ng tibok ng puso ko. Pakiramdam ko’y aatakihin ako sa puso anumang sandali. Sigurado akong naririnig din niya iyon. Pinilit kong ngumiti nang kalmado. “Sinabi sa akin ni Ivy,” mahina kong sagot. Bahagyang lumuwag ang pagkakahawak ni Alex kaya nabawi ko ang kamay ko, ngunit hindi niya inalis ang tingin sa akin. “Sinabi ni Ivy sa’yo ang password ni Julo?” Marahan akong tumango. Pinanatili kong kalmado ang boses ko kahit nag-uunahan na ang mga kasinungalingan sa isip ko. “Bago siya namatay.” Bahagya siyang yumuko palapit sa akin. “Paano mo ba nakilala si Ivy Montez?” Tumama sa akin ang tanong na iyon. Ilang segundo lang ang meron ako para imbentuhin ang buhay na hindi ko naman naranasan. Kaya pumili ako ng ku

Chapter 16—Proof

POV ni AlexNakaupo si Noah sa tapat ko sa study, nakabukas ang laptop niya at nakatagilid ang screen para makita ko ang ebidensya.“Matagal na silang nagfa-follow sa isa’t isa sa isang private social media account,” paliwanag niya. “Mahigpit ang privacy ng account kaya halos walang makikitang activity ang mga tao, pero kapag hinukay mo nang mabuti, makikita mo pa rin na mutual followers sila.”Nakatitig lang ako sa screen.Dalawang username.Isa ay malinaw na kay Ivy Montez, habang ang isa naman ay tumutugma sa account na minsang ginamit ni Talia bago niya burahin halos lahat ng bakas niya sa internet.Maging ang mga petsa ay eksaktong tumugma sa sinabi niya sa akin.Napaatras ako sa upuan, tulala.“Ibig sabihin… nagsasabi siya ng totoo.”Nagkibit-balikat si Noah.“Sinusuportahan nito ang kuwento niya. Pero hindi ibig sabihin na lahat ng sinabi niya ay totoo.”Kahit umalis na si Noah, hindi ko pa rin maialis ang tingin ko sa screen.May koneksyon nga silang dalawa.Pero may kung anon

Chapter 17—Trace

:::writing{variant=“document” id=“51482”} Alex’s POV Tumawag si Noah nang eksaktong alas-nuwebe kinaumagahan. “Na-trace ko na,” diretsong sabi niya. “At?” “Kailangan mong maupo para rito.” “Nakaupo na ako, Noah. Sabihin mo na.” “Ang IP ay dumaan sa tatlong server. Inabot ako ng magdamag bago ko nahanap ang tunay na lokasyon… at galing ito sa phone ni Talia, Alex.” Mahigpit kong hinawakan ang gilid ng mesa. “Ulitin mo nga.” “Ang pag-log in sa account ni Ivy, limang araw matapos siyang mamatay. Lumabas na may ibang phone na nag-access sa account… at ang phone na iyon ay sa asawa mo.” Hindi ako agad nakapagsalita. Nagkagulo ang isip ko, pilit hinahanap ang kahit isang dahilan kung bakit magla-log in ang asawa ko sa pribadong account ng isang patay na babae. “Alex? Nandiyan ka pa ba?” “Nandito ako. Salamat.” Binaba ko ang tawag bago pa niya ako matanong kung ayos lang ba ako. Nanatili akong nakatitig sa phone sa kamay ko, nakalutang ang hinlalaki ko sa contact ni Talia, hand

Chapter 18— Truth

POV ni TaliaParang napakaikli ng biyahe papunta sa bahay ni Greta kumpara sa matinding galit na kumukulo sa loob ko. Halos hindi ko na maalala kung paano ako nakaparada sa driveway bago ko namalayang nasa harap na ako ng pinto, nakataas ang kamao para kumatok.Binuksan iyon ng butler bago pa ako makakatok. Walang mabasang emosyon sa mukha niya.“Madam.”“Nasaan siya?”“Nasa sala.” Tumabi siya nang walang dagdag na salita, na para bang alam na niya kung ano ang mangyayari.Natagpuan ko si Greta na nakaupo nang komportable sa sofa, may hawak na baso ng alak, at mukhang napakarelaks para sa isang taong kakautos lang na ipabugbog ang isang bata.“Talia.” Ngumiti siya. “What a surprise.”“Alam mo kung bakit ako nandito.”“Talaga ba?” Inikot niya ang alak sa baso. “Enlighten me.”“May mga pasa si Mikail sa tadyang. At sinabi ng batang gumawa nito na ikaw ang nag-utos.” Nanginginig ang mga kamay ko. “Sabihin mong hindi totoo.”Tumawa si Greta na parang biro lang ang sinabi ko.“Nakakatawa t

Chapter 19

POV ni AlexPinanatili kong mahinahon ang boses ko kahit magulo ang dibdib ko.“Mikail, ano ba talaga ang sinabi ni Greta tungkol kay Mommy?”Kinusot niya ang mga mata niya. Halos inaantok pa siya, pero sumagot pa rin.“Lagi siyang nagagalit kapag nagtatanong ako tungkol kay Mommy. Sobrang galit.”“Paanong galit?”“Sinasabi niyang tigilan ko na ang pagtatanong.” Humikab siya. “Yung batang nanakit sa akin, sinabi niyang narinig daw ng mommy niya kay Auntie Greta na hindi marunong makialam sa sariling buhay ang mommy ko. Na nanghihimasok daw siya sa mga bagay na hindi niya dapat pinapakialaman.”Pinanatili kong kalmado ang mukha ko at pinilit kong ngumiti nang bahagya para hindi niya makita kung gaano kabilis ang tibok ng puso ko.“May sinabi ba siya kung anong mga bagay iyon?”“Wala.” Dahan-dahan siyang umiling. “Yun lang. Inaantok na ako, Daddy.”“Sige, buddy. Magpahinga ka na.” Inabot ko ang maliit niyang kamay at marahan itong pinisil. “Napakagaling mo ngayong gabi. Proud ako sa’yo.

Chapter 20

POV ni AlexHindi ko maalis ang tingin ko sa litrato. Hindi pa rin matatag ang mga kamay ko nang sa wakas ay ibinaba ko ito sa mesa sa pagitan namin.“May kailangan akong sabihin sa’yo tungkol sa aksidente.”Nag-angat ng tingin si Talia mula sa kahong pinag-uusisa niya.“Sige.”“Nasa kotse ako noon.” Nakasanayan kong hinaplos ang gilid ng hita ko, nararamdaman ko pa rin ang nakaumbok na peklat kahit sa ibabaw ng pantalon ko. “Labinsiyam na taong gulang ako. Hinahatid ako nina Mama at Papa pauwi matapos kaming maghapunan. Ang natatandaan ko lang ay ang malakas na ulan, pagkatapos ay umikot ang sasakyan… at nagising ako sa ospital makalipas ang tatlong araw.”“Nakaligtas ka.”“Halos hindi.” Bumuntong-hininga ako. “Nandito pa rin ang peklat. Hindi mabilang kung ilang beses kong binalikan sa isip ang gabing iyon, pero hindi ko kailanman naikuwento nang buo sa iba. Hindi naman ganoon kasama ang kalsada. Mas malala pa ang mga dinaanan ng tatay ko nang daan-daang beses.”“Sa tingin mo sinady

1 2 3

SCAN CODE TO READ ON APP