LOGINMatamis ang buhay noon. Mayroon siyang mapagmahal na asawa at isang madrasta na itinuring niyang pamilya, kaya hindi siya nag-iisa sa mundo. Ngunit gumuho ang lahat nang matuklasan niya, sa mismong anibersaryo ng kanilang kasal, na ang kanyang asawa at madrasta ay may lihim na relasyon. At tila hindi pa sapat iyon, pinatay pa nila siya. Ngunit may ibang plano ang tadhana. Nang magising si Ivy, natagpuan niya ang sarili sa katawan ng asawa ni Alex Sultan—isang kinatatakutan at makapangyarihang bilyonaryo. Ang problema? Hindi mahal ni Alex ang kanyang asawa. Upang makapaghiganti sa kanyang dating asawa at madrasta, nagpasya si Ivy na paibigin si Alex sa kanya. Paano niya haharapin ang bago niyang buhay? Makakamit ba niya ang paghihiganting matagal na niyang minimithi? Magtatagumpay kaya siyang mapaibig ang lalaking malamig ang puso? At paano kung siya mismo ang mahulog sa kanya?
View MoreIVY
Naramdaman ko ang maiinit na mga halik sa aking mga pisngi, mga kamay na nakayakap sa aking baywang, hinihila ako palapit nang palapit, pinipilit akong magising.
“Gising na, Ivy.” Bulong ng matamis na boses ng aking asawa sa aking tainga. Umikot ang dila niya, na nagpatawa sa akin. Hinawakan niya ang aking dibdib habang hinihila ako palapit hanggang walang espasyo sa pagitan namin.
“Julo, hayaan mo muna akong matulog.” Ungol ko habang pinipigilan ang ngiti sa aking labi. Gustung-gusto ko ang pakiramdam ng kanyang mga kamay sa aking katawan, ang kanyang hininga sa aking leeg, at ang pagkakahawak niya sa aking dibdib na parang ito ang kanyang buhay.
Mahal ko kapag clingy at sweet siya. Asawa ko naman siya.
“Hindi, kailangan nating magising ng maaga kung gusto nating makarating sa ating vacation house sa tamang oras.” Bulong niya habang marahang hinahalikan ang buong katawan ko. Nanatili ang kanyang basang labi sa aking balat habang patuloy na nag-e-explore ang kanyang mga kamay sa bawat parte nito. Nakikiliti ako sa kanyang malambing na mga halik at sobrang komportable ang kanyang mainit na katawan.
“Kailangan ba talaga nating pumunta? Gusto ko lang maging ganito sa mga bisig mo, Julo… Pwede bang laktawan na lang natin ang biyahe at manatili na lang tayo sa bahay at mag-sex buong araw? Halos wala na tayong sex nitong mga nakaraang araw, pareho tayong masyadong abala sa trabaho.” Nag-pout ako, humarap sa kanya, at hinawakan ang kanyang mga pisngi. Sa wakas, nagtagpo ang aming mga mata. Nilamon ako ng kanyang magagandang kayumangging mata, tinititigan ako nang puno ng pagmamahal at lambing.
Tatlong taon na kaming kasal at hindi kailanman nawala sa kanyang mga mata ang ganitong tingin.
Ang paraan ng pagtingin niya sa akin na parang ako lang ang babaeng nakikita niya. Ang paraan ng pagtingin niya sa bawat parte ng aking mukha na parang inaalala niya ito nang mabuti. Ang pagkakakurba ng kanyang labi sa matamis na ngiti, ang pagkagat niya sa kanyang ibabang labi.
“Gusto ko ‘yang plano mo… Pwede nating ipagpaliban ang biyahe at manatili na lang tayo sa kama buong araw.” Sabi niya nang matamis, parang pulot ang kanyang boses. “Halika dito, hindi ako magiging mahinahon sa’yo. Hindi ako titigil kahit magmakaawa ka.” Kindat niya.
“Wala akong problema diyan.” Tumawa ako at ipinulupot ang aking mga braso sa kanyang leeg, hinila ang kanyang labi sa akin.
Naglakbay ang kanyang mga kamay sa aking tiyan, na nagpilit ng mga ungol na hindi ko mapigilan. Halos hindi pa niya ako masyadong nahahawakan pero lubusan na akong handa para sa kanya.
Dahil sa aming masikip na iskedyul, dalawang buwan na — o tatlo? — kaming walang sex.
Nang mamatay ang tatay ko, ibinigay niya sa akin ang lahat, kasama ang kanyang department store, ang kanyang pinakamalaking tagumpay. At kailangan kong gawin ang lahat para ipagpatuloy ang legacy na iyon, lalo na dahil may karibal kami. Baluktot ang lalaking iyon na kunin ang puwesto namin bilang number 1 department store sa buong bansa.
Pero hindi ko siya hahayaan. Sa nakaraang apat na buwan, ako at ang lahat sa kumpanya ay walang tigil na nagtatrabaho para siguraduhin na hindi niya kami matatanggal sa aming puwesto.
Isang bagay ang gusto ko sa kanya… Patas siya sa laro.
Mula nang kunin niya ang posisyon mula sa kanyang lolo, hindi siya kailanman naglaro nang marumi.
Ano nga ulit ang pangalan niya… Mr. Sultan… bakit hindi ko maalala ang first name niya.
Nagsisimula sa A—
“Ang!” Isang ungol na hindi ko mapigilan ang lumabas sa akin nang maramdaman ko ang mahaba at malakas na pagpasok ng daliri ng aking asawa sa loob ko.
“Hindi ko akalain na distracted ka habang nasa tabi kita. Kailangan kitang turuan ng leksyon.” Bulong niya habang umibabaw sa akin at hinubad ang kanyang night joggers.
“Julo— hintay muna—” Binuklat niya ang aking mga hita at itinulak ang sarili sa loob ko.
“Hng.” Ungol ko, mahigpit na nakakapit sa kanya. Ang mga kamay niya sa aking baywang habang paulit-ulit na bumubuyo nang malalim.
Ang… ang… ang sarap.
Paano ko naisurvive ang tatlo o apat na buwan na wala siya sa loob ko?
Namiss ko siya nang sobra.
“Ah… Tangina. Ju— Julo.” Ungol ko.
“Opo, mahal ko… Ah… Namiss ko ‘to, baby… Namiss kita nang sobra… Halikan mo ako.”
Pinindot ko ang aking labi sa kanya, hinahalikan siya nang malalim.
“Tara na sa anniversary natin.” Sabi ko. “Gusto kitang magkaroon nang mag-isa buong weekend… Anniversary natin ‘to, tara at mag-enjoy tayo.” Sabi ko, hingal na hingal habang patuloy niyang tinatamaan ang sensitibong parte ko.
Ah… Hindi ko na kaya pang pigilan.
“Ah… Ikaw ang katapusan ko, Ivy… Kapag nakarating tayo sa vacation house, hindi ko masisiguro na lalabas pa tayo… Sa muling pagtikim sa’yo, hindi ko na ata kayang tumigil, Ivy.” Ungol niya, mahigpit akong niyakap habang mas malakas ang kanyang pag-ulos. “Malapit na ako, Ivy… Ah… Sinasakal mo ako, baby.”
Ah… Ang sarap talaga nito.
Gusto ko pa… pa.
“Oh, Julo—” Ungol ko nang bilisan niya at mas malakas na tumama. Nawawalan na ako ng kontrol, parang malapit na akong—“Julo… Parang malapit na akong… Anhhggg!”
Sabay kaming umabot sa rurok.
Nahulog siya sa ibabaw ko, hingal na hingal.
“Namiss kita, Ivy… Ulitin natin.” Hinalikan niya ang aking pisngi at tumawa ako dahil kahit hingal na hingal ako, gusto ko pa rin siya.
Dumating kami ni Julo sa pribadong vacation villa. “Baby, ang ganda naman nito, paano mo nahanap ‘tong lugar na ‘to?” Ungol ko habang tumakbo papunta sa kwarto na parang bata, diretso sa malaking bintanang may tanaw sa gubat at dalampasigan.
Napakaganda.
“Sabi mo gusto mo ng tahimik at serene. Bilang mabuting asawa, trabaho ko na bigyan ang paborito kong tao ng gusto niya.” Ipinulupot niya ang mga braso niya sa akin mula sa likuran, inihilig ang kanyang panga sa aking balikat, at hinalikan ang aking pisngi nang basa at mahina. “Glad na nagustuhan mo. Happy anniversary, Ivy.” Bulong niya.
Napapikit ako nang mariin nang marinig ang kanyang malambing na boses.
“Pwede na ba tayong pumunta sa kama?” Bulong ko.
“Sandali, may dala akong wine. Uminom muna tayo tapos pupunta na tayo sa kama.” Sabi niya at lumayo para kunin ang bote ng alak.
Samantala, nagpahid ako ng malamig na paligo. Naka-robe, umupo ako sa kama. Nakahanda na ang alak sa mesa kasama ang isang basong puno para sa akin.
Ang sweet kong asawa.
Ininom ko ang alak.
Matamis at maasim — eksakto sa panlasa ko. Pero bakit parang inaantok ako bigla?
Alam kong pagod ako pero come on!
Hindi pa ako pwede matulog, kailangan namin ni Julo na mag-sex buong gabi.
Pero sobrang antok ko.
Saan nga ba si Julo?
Baka pwede kong ipikit sandali ang mga mata. Isang maikling tulog lang, hindi naman masama, di ba?
——
Ah… Masakit ang ulo ko. Gaano katagal ako natulog?
Sinubukan kong gumalaw pero napansin ko na mabigat at matigas ang katawan ko.
Hindi… hindi ako makagalaw.
Gaano ba ako kapagod na hindi ko maangat ang sarili ko mula sa kama?
Sinubukan kong igalaw ang mga kamay ko pero hindi ito gumalaw. Dahan-dahang bumukas ang aking mga mata at tumama sa kisame, ang liwanag ay direktang sumalamin sa aking mga mata.
Bakit ang tigas ng kama? Sinubukan kong hawakan ang kama pero hindi gumagalaw ang mga kamay ko. Malamig ito. Naramdaman ko na hindi ito kama.
…Hindi ako nasa kama.
Nasa sahig ba ako?
Tangina, bakit hindi ako makagalaw? Parang paralyzed ako.
At nasaan si Julo?
“Nngh.”
“Ah… doon nga..”
“Oh, Julo… Dahan-dahan.”
“Oh, ang sarap mo.”
“Ah…. ang lalim, Julo.”
“Opo, ganito… Yes… Mas malakas… Mas malakas… Malapit na ako, Julo.”
Ano?
Ano ‘yang naririnig ko?
POV ni TaliaNapansin ko ang dagdag na guwardiyang nakapuwesto sa labas ng paaralan ni Mikail bago ko pa napansin ang iba pang bagay nang umagang iyon—isang lalaking nakasuot ng simpleng suit na nakatayo malapit sa gate, at siguradong wala roon noong nakaraang linggo.“Alex.”“Hm?” Hindi siya nag-angat ng tingin mula sa kanyang telepono.“May lalaking nasa labas ng paaralan ni Mikail.”“Alam ko. Ako ang kumuha sa kanya.”“Kumuha ka ng security para sa paaralan ni Mikail nang hindi man lang sinasabi sa akin?”“Sinasabi ko na sa’yo ngayon.”“Hindi iyon katulad ng pagsasabi sa akin bago mo ito ginawa.”Sa wakas ay nag-angat siya ng tingin, may pag-iingat sa kanyang mga mata. “Talia, kailangan kong pagkatiwalaan mo ako tungkol dito.”“Nagtitiwala ako sa’yo, pero hindi iyon ang punto.” Naka-cross ang mga braso ko. “May nangyayari. Ilang araw ka nang naglalagay ng dagdag na security sa paligid ko. Ngayon pati ang paaralan ni Mikail. Gabi-gabi mong chine-check ang bawat kandado sa bahay na i
POV ni TaliaDumating ang driver nang walang pasabi noong Miyerkules ng umaga. Magalang siyang tumango nang buksan ko ang pinto.“Si Mr. Sultan po ang nag-ayos ng sasakyan para sa inyo, ma’am.”“May sarili akong sasakyan.”“Mapilit po siya.”Sumuko na ako sa pakikipagtalo at hinayaan siyang ihatid ako sa palengke, kahit napansin kong panay ang tingin niya sa rearview mirror sa buong biyahe, mas abala sa pag-scan ng kalsada kaysa sa aktuwal na pagtingin sa trapiko.Dalawang beses nag-vibrate ang phone ko bago pa man ako matapos mamili.Alex: Kumain ka na ba ng tanghalian?Ako: Alas-diyes pa lang ng umaga, Alex.Alex: Sagutin mo ang tanong.Napailing ako, kahit nakangiti habang nagta-type ng sagot.Ako: Hindi pa. Tinitingnan mo na ba ngayon ang mga kinakain ko?Alex: May kailangang gumawa niyan.Ako: Sobra na ‘to.Alex: Pagbigyan mo na ako.Isinilid ko ang phone sa bag, nagpapanggap na naiinis kahit nanatili ang maliit na ngiti sa mukha ko sa buong pamimili.Pagsapit ng maagang hapon, n
POV ni Talia May kakaiba nang magising ako. Nakabihis na si Alex at nakatingin sa akin. “Good morning,” maingat kong bati. “May dagdag na security na sasama sa’yo ngayon,” sabi niya. Napakurap ako. “Excuse me?” “Dalawang tao. Susundan ka nila saan ka man pumunta. Naayos ko na lahat.” “Alex, parang sobra naman ‘yan.” “Pagbigyan mo na ako.” Dalawang beses niyang chineck si Mikail bago pa man siya matapos mag-almusal, nakabantay sa tabi ng upuan nito nang sapat na katagalan para tuloy itong tumingala sa kanya nang nagtataka. “Daddy, bakit lagi mo akong tinitingnan?” “Sinisigurado ko lang na okay ka, buddy,” sagot ni Alex. “Kumakain ako ng cereal.” “Nakikita ko.” Sa wakas, umalis din siya papuntang trabaho, pero bago iyon, hinila niya muna ako sa tabi ng p***o at inulit na naman ang mga security instructions, habang nanatili ang kamay niya sa braso ko nang mas matagal kaysa kinakailangan. “Seryoso ako, Talia. Manatili ka sa tabi nila.” “Alex, ang weird mo.” “Alam ko.” Mabil
POV ni AlexNaghihintay si Noah sa isang tahimik na sulok ng bar na bihira kong puntahan.“Sabihin mo,” sabi ko habang umupo sa booth sa tapat niya.“May palaging nakikipagkita si Julo sa isang tao.” Mahina ang boses ni Noah. “Isang shareholder, isang taong may tunay na impluwensya sa JS Group. Ilang beses na silang nagkita, at maingat na itinago ang lahat. Walang entry sa calendar, walang opisyal na record kahit saan.”“Alam ba natin kung sino?”“Hindi pa. Kung sino man siya, alam niya kung paano manatiling hindi napapansin.” Hinaplos ni Noah ang panga niya. “Pero halos eksaktong tumutugma ang timing sa mga linggo bago mamatay si Ivy.”Kumunot ang sikmura ko. “Sa tingin mo, sangkot ang shareholder na ito?”“Sa tingin ko, masyado itong nagkataon para balewalain.” Yumuko si Noah. “Alex, maaaring mas malaki pa ito kaysa sa simpleng pagpaplano nina Julo at Louisa para makontrol ang Beau. Kung may isang tao sa loob ng JS Group na nakikipagtulungan sa kanila, mas malalim ang sabwatan na it
IVYAkala ko ang pagpatay sa akin ang pinakamasama nilang magagawa, pero hindi ko alam na balak nila akong hilahin pababa hanggang sa pinakailalim kahit wala na akong buhay sa ibabaw ng mundo.Nabibiyak ang puso ko. Malapit na akong umiyak nang walang tigil. Mahigpit kong hinawakan ang damit ko, ki
IVYDahan-dahang bumukas ang aking mga mata, at tumama sa maliwanag na ilaw mula sa kisame. Mariin kong pinikit ang mga mata ko at naglabas ng ungol. Binuksan ko ulit ang mga mata ko.Kakaiba.Patay na ako… Dapat patay na ako.Nilibot ng aking mga mata ang kwarto kung saan ako nagising — iba ito sa
IVYNilakbay ng mga malamig na kilabot ang aking gulugod, nagpanginig sa aking balat. Gumawa ng mga tunog ang aking puso na hindi ko pa naririnig noon, at ang aking katawang hindi na gumagalaw ay tumigas pa laban sa malamig na sahig.Oh, tama nga… Nasa malamig na sahig ako nakahiga.Bakit ako nakah
IVYNaramdaman ko ang maiinit na mga halik sa aking mga pisngi, mga kamay na nakayakap sa aking baywang, hinihila ako palapit nang palapit, pinipilit akong magising.“Gising na, Ivy.” Bulong ng matamis na boses ng aking asawa sa aking tainga. Umikot ang dila niya, na nagpatawa sa akin. Hinawakan ni












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.