All Chapters of เธอพัดพาลมใต้ให้กลายเป็นหิมะ: Chapter 11 - Chapter 17

ตู้ม !ในสมองของกู้หานชวน เหมือนมีสายฟ้าฟาดระเบิดขึ้นอย่างแรงสามล้านเงินสามล้านที่เขาใช้เพื่อ “ช่วยชีวิตเธอ”เขาถึงขั้นก้มหัวให้คุณปู่เสิ่น เซ็นสัญญาเข้าตระกูลเสิ่นเป็นเขย และจากนั้นก็เกลียดเสิ่นหนานถังเข้าไส้แต่แท้จริงแล้ว...มันเป็นแค่เรื่องที่เจียงซินเยว่หลอกเขาทั้งหมดสามล้านนั้น เป็นเพียงหนี้พนันที่เธอเอาไปเล่นในคาสิโนมาเก๊าเปลวไฟแห่งความโกรธในอกของกู้หานชวนแทบจะฉีกเขาออกเป็นชิ้น ๆ แต่ริมฝีปากกลับยกยิ้มเย็นชาน้ำเสียงเย็นยะเยือกถึงขีดสุดเอ่ยขึ้น “ยังมีอีกไหม”“ยังมีครับ...” ผู้ช่วยกดเปิดแท็บเล็ต แล้วเรียกวิดีโอที่กู้กู้คืนมาด้วยความยากลำบากขึ้นมาคลิปแรก เป็นในคาสิโนใต้ดินแห่งหนึ่ง เจียงซินเยว่ตั้งใจปิดโทรศัพท์ ก่อนหันไปคุยกับเพื่อนข้าง ๆเธอพูดด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ “เสิ่นหนานถังนี่โง่จริง ๆ ส่งคนมาจับฉัน แต่สุดท้ายกลับถอยเอง ถึงจะเป็นแบบนั้นก็ไม่เป็นไร ฉันแค่ซ่อนตัว เธอก็ต้องตายอย่างอนาถอยู่ดี”คลิปที่สอง เป็นในห้องนอนของคฤหาสน์ในภาพ เจียงซินเยว่ทำลายของล้ำค่าเพื่อยั่วยุ แต่ไม่สำเร็จ ก่อนจะกระชากกำไลบนข้อมือของเสิ่นหนานถังอย่างแรง และแสร้งทำเป็นล้มป่วยลงกับพื้น

หลังพูดจบ กู้หานชวนก็หันหลังทันที ก่อนจะเซขึ้นรถอย่างทุลักทุเลรถมายบัคพุ่งทะยานออกจากลานจอดรถใต้ดินราวกับเสียสติส่วนชายผู้ที่เพียงเอ่ยไม่กี่คำก็ไขปริศนาให้กู้หานชวนได้ กลับค่อย ๆ เลือนหายเข้าไปในมุมมืดเขายืนมองไปยังทิศทางที่ไฟท้ายรถของกู้หานชวนหายลับไปอย่างเงียบงันภายในดวงตาที่ว่างเปล่าราวกับความตาย คลุกรุ่นไปด้วยความยึดติดอันผิดเพี้ยน“ไปเถอะ”เขาพึมพำเสียงแผ่ว “หวังว่าครั้งนี้ นายจะยังทัน”เขาค่อย ๆ ก้มตาลง ปลายนิ้วหยาบกร้านลูบไล้ปืนเย็นเยียบในกระเป๋าเสื้อมุมปากค่อย ๆ ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยือก“ถ้าตัวนายในเส้นเวลานี้ ยังดึงเธอกลับมาไม่ได้...”“งั้นฉันก็... ทำได้แค่ฆ่านายด้วยมือตัวเอง เหมือนที่จัดการพวกขยะก่อนหน้านี้ ฆ่าพวกนายให้หมด แล้วทุกเส้นเวลาก็จะเหลือแค่ฉัน”เขาเงยหน้ามองความว่างเปล่า พึมพำแผ่วเบาราวกับกำลังโหยหาอย่างสุดหัวใจ“แค่พวกเขาตายหมด ตอนอายุสิบแปด คนที่เสิ่นหนานถังตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น ก็จะเป็นฉันที่ย้อนกลับไปในอดีต...”“หนานถัง ครั้งนี้ ฉันจะไม่ยอมให้เธอตายทั้งที่เสียใจและทุกข์ทรมานอีก เชื่อฉันนะ”......12 ชั่วโมงต่อมารถเก๋งสีดำคันหนึ่งเบรกกะท

กู้เป่ยชวนไม่พูดอะไรหลังจากเขาหัวเราะอย่างเย็นชาออกมา เขาก็ควักปืนที่มีกระบอกเก็บเสียงออกมาปากปืนสีดำขลับ ค่อย ๆ จ่อเข้าไปที่ตรงหน้าของเจียงซินเยว่"ถ้ารวมครั้งนี้เข้าไปด้วย ฉันฆ่าเธอไป 9 ครั้งแล้ว หวังว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้าย"น้ำเสียงของชายคนนั้นเรียบสนิท ไม่มีความไหวแม้แต่น้อยราวกับการพรากชีวิตของเจียงซินเยว่ สำหรับเขาเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่ไม่สำคัญอะไรเลย“ไม่ ไม่เอา ช่วยด้วย”เจียงซินเยว่กรีดร้องออกมาด้วยความสิ้นหวังแต่เสียงที่ตอบกลับมา คือเสียงดังสนั่นของไกปืนจากนั้น เลือดก็กระจายไปทุกทิศทางเจียงซินเยว่เบิกตากว้าง ก่อนจะล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง และไร้ลมหายใจโดยสิ้นเชิงชายคนนั้นเก็บปืนกลับอย่างเย็นชาเขายืนมองร่างไร้วิญญาณของเจียงซินเยว่จากที่สูงอยู่นาน ก่อนจะพึมพำเสียงแหบแห้งเย็นเยียบออกมาเบา ๆ“หวังว่าครั้งหน้า ถ้าเจอกันอีก นายจะรู้จักกาลเทศะ หนีไปให้ไกลตั้งแต่แรก อย่ามารบกวนฉันกับเสิ่นหนานถังอีก”พูดจบ ชายคนนั้นก็หันหลังเดินออกจากห้องใต้ดินที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด โดยไม่หันกลับไปอีกเลย......สวิตเซอร์แลนด์ เมืองซูริกกู้หานชวนราวกับวิญญาณที่ไม่ควร