Chapter 101:

MATEO’S POV Tahimik ang sala. The only sound I could hear was the soft ticking of the wall clock and the occasional clink of the spoon against my coffee cup. I was sitting on the couch, one hand wrapped around the warm mug while my other hand moved across the laptop in front of me. Reports. Security schedules. Client profiles. Names. Locations. Everything that had to be checked before I gave an order. My eyes remained fixed on the screen. Cold. Focused. Until i felt someone behind me. I didn't need to look. Beach i knew exactly who it was. Mommy. Agad kong isinara ang laptop. The movement was so quick that even I almost smiled at myself. I placed my hand over the closed laptop and leaned back against the couch as if I hadn't been doing anything important. Then I looked up. There she was. My mother. Standing a few steps away from me, holding a small plate of sliced fruits. Her eyes immediately went to the laptop. Then to me. "You're working

Last Updated : 2026-10-15

Chapter 102:

Mateo Sevilla Hanagata Habang naglalakad ako pababa sa hagdan ay siya rin ang pagkunot ng aking noo, dahil sa ingay na nanggagaling sa sala. Kilala ko ang boses na iyon. Boses iyon ng nakababata kong kapatid na si Kendra. Pero ang mas nakakuha ng atensyon ko ay ang boses ng lalaking kasama niya. “Hoy! Akin na lang ’yan! Ang lakas ng mukha mong kunin ang huling piraso ng cake!” natatawang sigaw ni Kendra. “Eh, bakit? Hindi ba puwedeng makihati ang bisita?” sagot ng lalaki. “Bisita ka lang, kaya umayos ka!” Napailing ako habang naglalakad patungo sa sala. Mukhang masyadong komportable ang kung sino mang lalaking iyon sa bahay namin. Hindi ko naman ipinagbabawal kay Kendra na magdala ng mga kaibigan niya rito. Alam kong nasa hustong gulang na siya para magkaroon ng sariling mga kaibigan at makihalubilo sa ibang tao. Pero gusto kong malaman kung sino ang mga taong pinapapasok niya sa bahay. Lalo na kung lalaki ang mga ito. “Kendra, sino ba—” Natigil ang mga salita ko nang tul

Last Updated : 2026-10-26

Chapter 103:

Mateo Sevilla Hanagata “Ganoon na ba kayo kalapit para basta mo na lang siyang dalhin dito?”“Kuya, nag-aaral lang kami!”“Then you could have studied at the university. You can study with someone else—but not him," my jaw clenched. Muli kong hinarap si Adrian.“Alam ba ng pamilya mo na nandito ka?”Bahagya siyang nagbago ng posisyon sa pagkakaupo.“Yes, Sir..." “Good.”Tumango ako nang marahan.“Then I suppose they already expected this to happen," “Kuya!” saway ni Kendra.Doon ko tuluyang ibinaling sa kanya ang atensyon ko.“Ano?”“Bakit mo kailangang gawin 'to? Wala naman siyang ginagawang masama!”“Hindi mo alam ang sinasabi mo.”“Then explain it to me!”Natahimik ako.Nakatitig siya sa akin, naghihintay ng sagot.Pero paano ko ipaliliwanag sa kanya ang isang bagay na kahit ako ay hindi pa lubos na nauunawaan?Paano ko sasabihing ang apelyidong dala ng kaibigan niya ay may koneksyon sa mga taong pinaghihinalaan kong may kinalaman sa pagkamatay ng aming ama?Hindi pa ako handan

Last Updated : 2026-10-27

Chapter 104:

Mateo Sevilla Hanagata Dahan-dahan akong naupo sa harap ng puntod ng aking ama. Inayos ko muna ang mga tuyong dahon na nalaglag sa ibabaw nito bago tuluyang sumandal ang likod ko sa malamig na marmol na nasa likuran ko. Ilang sandali akong nanatiling tahimik. Hindi ko alam kung saan magsisimula. Ang dami kong gustong sabihin, pero pakiramdam ko ay hindi sapat ang mga salitang alam ko para maipaliwanag kung gaano kabigat ang lahat. I let out a deep sigh. "Alam mo, Dad..." panimula ko habang nakatingin sa pangalan niya na nakaukit sa lapida. "Ang hirap pala." Napangiti ako nang mapait. "Ang hirap-hirap pala talaga kapag wala kang tatay na masasandalan..." Sandaling napayuko ako at pinagmasdan ang dalawang kamay kong nakapatong sa aking mga tuhod. "Akala ko dati, kapag tumanda na ako, magiging madali na ang lahat para sa akin. Akala ko kapag kaya ko nang magtrabaho, kumita ng sarili kong pera, at magdesisyon para sa sarili ko, hindi na ako mahihirapan. Pero nagkamali pa

Last Updated : 2026-11-03

Chapter 105:

MATEO SEVILLA HANAGATA Hindi na ako bumalik sa mansyon pagkatapos kong dalawin ang puntod ni Dad.Sa halip, dumiretso ako sa security company kung saan naroon ang ilan sa mga taong pinagkakatiwalaan ko. Kailangan kong magtrabaho. Kailangan kong ituon ang atensyon ko sa ibang bagay bago pa ako tuluyang lamunin ng mga nangyari kanina.Pagdating ko sa building ay agad akong sinalubong ng receptionist."Good evening, Sir Mateo."Tumango lamang ako bilang tugon bago dumiretso sa elevator.Pagbukas ng pinto nito ay agad akong nagtungo sa aking opisina. Ngunit bago pa man ako tuluyang makapasok ay napansin ko ang isang lalaking nakatayo sa labas nito.Si Robert. Nakasandal ito sa dingding habang may hawak na tablet. Nang makita ako ay agad siyang umayos ng tayo."Sir.""What's the matter?" tanong ko habang binubuksan ang pinto ng opisina.Hindi agad ito sumagot. Sa halip ay sinundan niya ako papasok at marahang isinara ang pinto."There's something you need to know."Ibinaba ko ang hawak k