Alle Kapitel von Hiding The Dangerous Bodyguard's Son [A.G.S #3]: Kapitel 1 – Kapitel 10

SOLANA'S POV "CUT!" The director's voice echoed across the set. "And that's a wrap!" A loud round of applause immediately erupted from the staff and crew. I let out a relieved breath before bowing politely. "Thank you, everyone." "Great work, Miss Solana!" "You were amazing!" Sinalubong ko ng mainit na ngiti ang mga staff na lumapit sa akin habang binabati ako. Dahil hindi rin naman magiging maayos ang shooting kung hindi dahil sa kanila. After fourteen straight hours of filming, my entire body was begging for rest. But surprisingly... I wasn't tired. Siguro dahil natakpan ng excitement ang pagod ko. Napangiti ako at sinilip ang oras sa cellphone ko na hindi nawawala ang ngiti sa labi. 10:37 PM. My flight had landed three hours ago. The filming was finally over. And after two whole weeks of barely seeing each other... I was finally going to surprise my fiancé. Aiden Cortez. The nation's sweetheart. Award-winning singer. Heartthrob. And the m

SOLANA'S POV "Solana, your call time was moved to eight-thirty.." saad ni Vanessa. "Okay." "And the director wants to review the revised script." "Hmmm," mahinang tugon ko. "There will also be an interview after the shoot." "Okay," muling sagot ko at pagkatapos niyon ay napansin ko ang pananahimik niya. Napabuntunghininga ako at dahan-dahang inangat ang tingin sa kanya...at sumalubong sa akin ang matalim niyang tingin. "Why do I feel like you're not listening?" I blinked. "I am listening, Vanessa." "Then what was the last thing I said?" "Something about an interview after the shoot?" patanong kong sagot dahilan upang lalong nagsalubong ang kilay niya. She groaned. "You're distracted." "How can i be distracted when i answered your question correctly?" sarkastikong balik ko sa kanya. Vanessa glared at me begore pointing her finger toward the black SUV parked outside of the cafe. "The reason is standing over there," aniya. My gaze immediately landed on t

SOLANA'S POV "Mommy?" mahinang tawag ni Mateo. Pinilit kong ngumiti. "Hm?" "Bakit po parang galit kayo?" Hindi ako agad nakasagot. Dahil hindi naman galit ang nararamdaman ko kundi takot. "Nothing, baby." Pagdating namin sa ospital ay agad kaming sinalubong ng mga bodyguards ng Daddy. Mabilis kaming pinapasok sa private wing ng hospital. Tahimik ang buong hallway. Nang makarating kami sa silid ay agad akong napahinto. Nandoon si Daddy. Nakahiga. Nakapikit. Nakakabit ang iba't ibang tubo sa katawan niya. At kahit ilang araw ko na siyang nakikitang ganon pero hindi pa rin ako nasasanay. "Dad..." mahinang usal ko. Lumapit si Mateo sa kama. "Lolo Dad?" Walang sagot. Nakita kong bahagyang nalungkot ang anak ko. Kaya lumapit ako at hinaplos ang buhok niya. "Natutulog pa si Lolo Dad." Tumango naman siya. Pagkatapos ay inilapag niya ang dala niyang maliit na laruan sa tabi ng kama. "So he won't be lonely." At sa simpleng sinabi niyang iyon ay

KENJIE'S POV Tahimik akong nakatayo sa may sala habang nakatanaw sa hardin. Makalipas ang halos tatlumpung minuto mula nang makauwi kami galing ospital, nanatili pa ring mabigat ang pakiramdam ng buong mansyon. Sa ikalawang palapag... Naroon si Solana. Kasama ang doktor at dalawang nurse. Pinapahiran nila ng ointment ang namumulang marka sa kanyang leeg. Habang sa kabilang bahagi naman ng bahay ay naririnig ko ang galit na galit na boses ni Mr Sevilla. "...HOW THE HELL DID THIS HAPPEN?!" Umalingawngaw ang galit na boses ni Mr. Sevilla. Halatang kagagaling lang nito sa ospital matapos magising. Pilit siyang pinapakalma ng kanyang asawa at ng personal physician niya. "I HIRED BODYGUARDS TO PROTECT MY DAUGHTER!" "Sir, please calm down. Hindi pa po kayo puwedeng ma-stress—" "How can I stay calm?!" sigaw niyang muli. Napapikit ako dahil alam kong isa ako sa may kasalanan. Kung hindi ako natagalan sa pagsunod sa kanila ay hindi na sana ito nangyari. "Mr. Bodyguar

SOLANA'S POV The flight to Batanes took a little over two hours. Paglabas pa lamang namin ng airport ay agad akong sinalubong ng malamig na hangin. Napapikit ako habang marahang hinihigop ang sariwang simoy ng hangin. I missed this. Hindi ito ang unang beses na pumunta ako rito para sa isang project, pero sa tuwing bumabalik ako ay parang may kakaibang kapayapaan pa ring hatid ang lugar. "Ms. Sevilla." Nilingon ko si Kenjie. Nakatayo siya sa tabi ko habang tahimik na sinusuri ang paligid. And behind him stood the other two bodyguards my father had assigned for this trip. Pare-pareho silang seryoso. "Vehicle secured," maikling ulat niya. Tumango ako. "Let's go." Makalipas ang halos tatlumpung minuto... Huminto ang convoy sa isang five-star hotel na nakaharap sa dagat. Napangiti ako nang makita ang tanawin. The ocean stretched endlessly beneath the clear blue sky. Beautiful. "So pretty..." bulong ko sa sarili. Hindi ko namalayang may nakatingin pala sa akin. "Ms. Sev