All Chapters of เริ่มที่ร้าย ปลายที่รัก: Chapter 11 - Chapter 20

​“เดี๋ยวหนูเข้าไปกินในห้องนะคะ”เธอว่า แล้วเดินแกมวิ่งเข้าไปแกะกล่องขนมในห้องนอน เขาเข้าใจคนท้อง เพราะเขาดันมีอาการเหมือนคนท้องน่ะสิตอนนี้​เป็นคนท้องนี่ทรมานนะ ขนาดว่าเขาแค่อุปาทานแพ้ท้อง ยังขนาดนี้ คมธรณ์คิดขณะที่จิ้มมะดันกินกับกะปิไปด้วย เขาตะโกนเตือนน้ำขิงว่าอย่ากินที่ซื้อมาหมดเสียทีเดียวละ ให้ระวังน้ำตาล แล้วก็เก็บท้องไว้กินอาหารเย็นด้วย​น้องหัวเราะแล้วตะโกนตอบกลับมาว่าค่ะ ยังไงก็กินไหว พักนี้หิวเก่งกินเยอะ จนพี่หมอทิมบอกให้ควรคุมอาหารได้แล้ว เกรงว่าน้ำหนักจะขึ้นไวเกินไป ​พี่หมอทิม...​หูกระดิกเบาๆ เมื่อได้ยินน้องเรียกเพื่อนแบบนั้น​ทีกับเขาน้องเรียกเสียห่างเหิน คุณธรณ์...แบบนี้เห็นทีต้องขอคุย​รอกินขนมเสร็จก่อน ค่อยว่ากัน​งอนน้องไปด้วย จิ้มมะดันกินไปด้วยแป๊บๆ ก็หมดไปเกือบครึ่งกิโล เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทำให้เขากดรับเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ใคร​“มีอะไรไอ้แป๋ง”​​“กูอยู่ข้างล่างล่ะ มารับหน่อยสิ มึงเตรียมตัวอะไรหรือยัง”​“อะไรวะ ทำไมมาเร็วจัง กูยังไม่ได้เก็บของอะไรเลย ไหนบอกว่าอีกสองอาทิตย์ไง?”​“กูใจร้อนขี้เกียจอยู่บ้าน รำคาญคน” ฟังแบบนี้พอจะรู้แหละว่าน่าจะงอนกับพ่อแม่มาอีกแน่ๆ แล้

ในกลุ่มของเพื่อนรัก มีกันอยู่สี่คน ศาสตร์ ทิวา คมธรณ์ และปรากฏ​หนึ่งในสี่เป็นพ่อหม้าย อีกหนึ่งมีเมียเด็ก? กำลังมีลูก อีกสองเป็นหนุ่มโสด ​อายุอานามอยู่ในรุ่นๆ กันคือ 28-29 ปี ศาสตร์โตกว่าคนอื่น เพราะชีวิตเขาค่อนข้างจะโลดโผนกว่าเพื่อนๆ มีประสบการณ์มากกว่าใคร ไม่ได้มีต้นทุนดีอย่างเพื่อนทั้งสาม ในบรรดาพวกเขาแล้ว หมอทิวามาในสายเด็กเรียน ไม่โลดโผน ตอนนี้ก็กลายเป็นหมอที่มีชื่อเสียง ทำงานจนโสด​ปรากฏมีพ่อแม่แบ็คดี เป็นเศรษฐีบ้านนอก แถมเป็นผู้มีอิทธิพล เพราะพ่อเป็น สจ. ที่บ้านมีธุรกิจรับเหมาและโรงสี เป็นที่คาดหวังของครอบครัวว่าจะสืบทอดต่อทั้งทางการเมืองและทางการงาน แต่ตอนนี้ยังล่องลอยไปมา ไม่ได้ทำงานทำการอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน เสเพลที่สุดในบรรดาเพื่อนๆ ตัวแสบและทำให้เพื่อนต้องปวดหัวที่สุด​คมธรณ์ขานี้ก็พ่อแม่แบ็คดีมีกิจการส่งออก เป็นคู่หูกับปรากฏเพราะพื้นเพบ้านอยู่จังหวัดเดียวกัน สนิทกันมาตั้งแต่เด็ก เป็นญาติกัน ใช้นามสกุลเดียวกัน รู้เช่นเห็นไส้กันหมดทุกขดๆ ปรากฏอ้าปาก คมธรณ์ก็รู้ความนัย เขาเป็นคนที่ชักพาปรากฏมาเข้ากลุ่มเพื่อนสี่คนนี้ คมธรณ์ไม่เสเพลเท่าปรากฏถึงจะไปร่วมวงปาร์ตี้สุดเหวี่ยงกับเพื่

เป็นครั้งที่สองที่น้ำขิงมาที่บ้านของคมธรณ์​รอบแรกเธอไม่ได้มองสำรวจอะไร เพราะตื่นเต้น รับรู้แค่ว่าบ้านของเขาใหญ่โต โอ่อ่าเหมือนคฤหาสน์ในหนังในละครที่เคยได้ดู​รอบนี้ถึงได้ตระหนักถึงความโอ่อ่า กว้างขวางหรูหราของมัน มันบ่งบอกว่าคนที่เป็นพ่อของลูกเธอมีฐานะความเป็นอยู่ห่างไกลจากเธอขนาดไหน ฟ้ากับเหวนั่นล่ะ มือของเธออยู่ในอุ้งมือของคมธรณ์ เธอเดินตรงกลาง มีปรากฏประกบอีกข้าง เขาเห็นอาการของน้ำขิง ที่เบิกตากว้าง เผยอปากนิดๆ มองไปรอบๆ นั้นก็อมยิ้มแล้วก็ร้องเพลงขึ้นมาลอยๆ​“นี่คือสถาน แห่งบ้านทรายทอง ที่ฉันปองมาสู่ ฉันยังไม่รู้เขาจะต้อนรับขับสู้เพียงไหน”​“เป็นบ้าเหรอไอ้แป๋ง” คมธรณ์หันมาถลึงตาใส่เพื่อน ขณะที่น้ำขิงนั้นกำลังกลั้นยิ้ม เอ่อ...ปรากฏก็ช่างสรรหาเพลงมาร้องจริงๆ เธอรู้สึกแบบนั้น เหมือนกับเธอเป็นพจมานเข้ามายังบ้านทรายทองจริงๆ นั่นแหละ​“ก็แค่รู้สึกเหมือนตัวเองถักเปีย เดินเข้าบ้านมึงไงละ ใช่ไหม? น้ำขิง” ปรากฏมีความสามารถพิเศษอยู่อย่างหนึ่ง คือเขาสามารถทำให้คนที่หน้าตาย หัวเราะยาก จี้ได้ถูกจุดขำ จนอีกฝ่ายต้องเผลอหัวเราะออกมาได้​​แล้วมันก็ใช้ได้สำหรับน้ำขิง​เธอยิ้มส่งให้กับเขา ยิ้มแบบตา

กว่าจะคุยกับไอ้แป๋งเสร็จก็ดึกโข...​ตกลงกันว่าจะเดินหมากเดินเกมแบบไหน ไอ้แป๋งนี่หัวดีนักล่ะไอ้เรื่องแบบนี้ เขานึกเป็นห่วงมทินาขึ้นมาตงิดๆ ไอ้แป๋งต่อต้านแน่ล่ะเรื่องงานแต่ง คนเจ้าแผนการแถมกวนตีนแบบนี้ คิดอะไรสุดโต่งได้ทุกสิ่ง ถึงได้ยื่นเงื่อนไข ไปเรียนต่อเมืองนอก ไปหาสร้างตัวที่โน่น ​ก็หวังว่าไอ้แป๋งจะถูกใจสาวสักคน ทำความยิ่งใหญ่สมความตั้งใจ กลับมาเมืองไทยให้พ่อแม่พอใจ เลิกราวีน้องมัน เกิดแต่งงานไปแบบไม่รักไม่ชอบ เขาล่ะสงสารมทินา ไอ้แป๋งต้องกวนประสาทสารพัดแน่ๆ​คิดแล้วก็ถอนใจ เขากับเพื่อนดื่มกันมาหลายแก้ว เขานั้นเมานิดๆ ล่ะ ยอมรับเลย...คืนนี้เขาเมา แล้วก็มีโอกาสได้นอนกับน้ำขิงแบบสองต่อสอง สติที่เคยครองรั้งไว้ มันก็อาจจะ...คมธรณ์เดินเป๋ขึ้นไปบนชั้นสอง เขาส่งเพื่อนรักแล้วเรียบร้อยที่ห้องพักแขก ปรากฏเรียกร้องว่าถ้าเขาช่วยสำเร็จ เสร็จเรียบร้อย คมธรณ์จะต้องไปส่งเขาที่เมืองนอกพร้อมกับอยู่ด้วยหนึ่งเดือนถ้วนๆ เขาไม่มีทางเลือกนอกจากตกลง เพราะความดีความชอบงานนี้ก็ต้องยกให้เพื่อน ไม่อย่างนั้นพ่อของเขาอาจจะตายเพราะยัยทิชาอะไรนี่ ก่อนที่พวกเขาจะรู้แล้ว​เขาไม่เคาะห้อง เพราะดึกป่านนี้น้องคงนอนแล้ว

“มาเรียนติวเหรอคะ?”ทิชามองคนตรงหน้าอย่างมีจริต ปรากฏพยักหน้า ตอนนี้ทุกคนในบ้านมานั่งพร้อมหน้ากันที่ห้องนั่งเล่น เพราะคมธรณ์ขอคุยกับทิชาเรื่องบิดาว่าต้องให้ท่านพักงานไปในช่วงนี้ ตัวเขาจะกลับเข้าไปดูงานแทน พร้อมกับแนะนำปรากฏให้เธอได้รู้จัก เพื่อนรักจะมาอยู่ที่นี่ประมาณหนึ่งเดือน รวมถึงแนะน้ำขิงอย่างเป็นทางการอีกครั้ง ​คมธรณ์ยังไม่ได้เอ่ยบอก เรื่องที่ย้ายบิดาไปรักษาโรงพยาบาลอื่น แม่เลี้ยงสาวของเขาก็ไม่ได้ถาม เธอพุ่งความสนใจไปที่ปรากฏอย่างลืมตัว นามสกุลของเขาคุ้นมาก ว่าเป็นผู้มีอิทธิพลในจังหวัดหนึ่งที่รู้เพราะเธอพื้นเพก็เป็นคนที่นั่น จนมาชุบตัวใหม่เป็นสาวชาวกรุงนี่แหละ ​ตามองตา​ทะลุไปถึงใจ...ว่าเขาสนใจเธอ​หูตาแพรวพราวแบบไม่เกรงใจเพื่อน เพื่อนก็ไม่ได้สังเกต เพราะมัวแต่นั่งดมหัวเมียเด็ก มองแล้วก็น่าหมั่นไส้ อีกใจก็ดีที่เขาไม่สังเกต เธอเบื่อแล้วผัวแก่ อยากกิ๊กอยากกินแบบตึงๆ แน่นๆ บ้าง คนตรงหน้านี้น่าจะอยู่ในข่ายกินได้ไม่ค่อยอันตราย เพราะดูแล้วน่าจะหิวของคาวพอๆ กับเธอ​“ครับ ผมมีแพลนจะไปเรียนต่อนอก ต้องสอบโทอิกเอาคะแนนไปเรียนต่อที่โน่น เลยอยากจะมาติวพิเศษก่อน”​“กูไม่มีเวลาพามึงไปว่ะไอ้