“คลานโชว์แม่เหรอคะ อุ๊ยๆ ได้อีกนิดแล้ว มาอีกนิดสิ”เสียงหวานเอ่ยหลอกล่อ พร้อมกับเขย่ากระพรวนของเล่นกรุ๊งกริ๊งเหมือนเรียกความสนใจ ตาหนูพยายามคลานดุ๊กดิ๊กไปหา แต่สุดท้ายก็หมดแรง ล้มตัวลงนอนแปะ ทำปากจู๋อยู่บนพื้นยางนุ่ม ที่ทราวดีกับพยาบาลพี่เลี้ยง ช่วยกันปูให้ตาหนูไว้หัดคลานจะได้ไม่เจ็บ “ไม่ไหวแล้วเหรอลูก”ท่าทางของแกน่ารัก จนเธออดเข้าไปจับหอมรัวๆ ไม่ได้ ตาหนูหัวเราะเอิ๊กอ๊ากอย่างเด็กอารมณ์ดี ตอนนี้แกไม่มีโรคร้ายแล้ว ยิ่งแข็งแรงและเติบโตได้ตามวัย เสียงหัวเราะของสองแม่ลูก ทำให้คนที่ไปชงนมมาให้กับตาหนูป๊อบ เดินเร่งฝีเท้าไปหา ตอนนี้เกือบสองทุ่มแล้ว ปรกติจะเป็นเวลากินนมนอนของตาหนูป๊อบ...เขากับทราวดีกลับมาจากทำงานแล้ว ก็รับประทานอาหารค่ำกันเป็นอาหารจานเดียวง่ายๆ ที่สั่งมาจากร้านข้างล่าง คุณพยาบาลพี่เลี้ยงสั่งมาไว้ให้ เธอจะอยู่จนกว่าคุณพ่อคุณแม่ตาหนูป๊อบกลับมาแล้วจึงกลับบ้าน เธอทำงานดีมาก ปพนภพให้ค่าจ้างรวมถึงเงินพิเศษอย่างสมน้ำสมเนื้อ กับความน่ารัก ดูแลตาหนูดีของเธอเขาบอกต่อสัญญาอีกไม่นาน ทางนั้นดูจะเสียดายงานที่ค่าตอบแทนดีแบบนี้มาก อีกอย่างชักจะหลงรักตาหนู ที่ดูแลโอบอุ้มกันมาหลายเดือน
Last Updated : 2026-06-24 Read more