Alle Kapitel von Alpha's Regret: Loving my Enemy's Daughter : Kapitel 11 – Kapitel 19

AARON Gabi ng kabilugan ng buwan noon, at alam kong malapit nang magsimulang mag-transform ang mga miyembro ng pack. Ang pangunahing inaalala ko ay si Natalia, dahil alam kong ito ang unang pagkakataon niya. Maaari itong maging napakasakit, at kakailanganin niya ng taong nasa tabi niya.Isang linggo na ang nakalipas mula nang maglabing-walo siya, at masakit isipin na wala akong nagawa para sa kanya. Gusto ko sana, pero alam kong tatanggihan niya iyon. Nag-atubili na nga siyang kainin ang pagkaing dinala ko para sa kanya, kaya tiyak na hindi niya iyon titingnan bilang isang mabuting intensyon. Masaya ako na si Luca ang nagbigay sa kanya ng regalo. Kahit paano, gumaan ang loob ko na mayroon siyang taong pinagkakatiwalaan at pinakakampantehan.Nagpadala ako ng ilang omega upang bantayan ang kanyang galaw at ipaalam sa akin sa mismong sandaling lumabas siya ng kanyang silid. Bukod sa lihim kong kagustuhang naroon kapag nag-transform siya, nag-aalala rin akong itatakwil niya ang pack at m

NATALIA Ang tibok ng aking puso ay mabilis at malakas na tumutugtog sa aking mga tainga habang tumatakbo ako patungo sa walang partikular na lugar. Paano nangyari ito sa akin? Bakit? Mayroong daan-daang libo ng mga werewolf sa pag-iral, paano ako na-mate sa mismong isa na pumatay sa aking pamilya? Ang isa na plano kong paghigantihan? Paano ako na-curse na maramdaman ang ilang uri ng ugnayan patungo sa kanya?Nakakatuwa ang mga tao kapag nakikilala nila ang kanilang mate, pero ang naramdaman ko lang ay sakit. Bakit nagpasya ang buhay na laruin ako nang ganito? Huminga ako nang malalim, sinusubukang pakalmahin ang aking mga emosyon na magkakalat-kalat. Tumayo ang mga goosebumps sa aking balat, at ang aking tiyan ay umikot nang napakahigpit na parang malapit na akong sumuka."Natalia." Napatalon ako sa gulat nang marinig ko ang boses ni Courtney. Hindi ko man lang napansin na sumunod siya sa akin, dahil masyado akong nawala sa aking mga iniisip. Humarap ako sa kanya, pinilit na ngumiti.

POV ni AaronTumabi si Natalia upang papasukin ako sa kanyang silid, at sinubukan kong balewalain ang puwersa ng mate bond na nagtutulak sa akin na gumawa ng higit pa kaysa titigan lamang siya. Nakita ko ang tingin sa kanyang mga mata, at alam kong hindi niya ako hahayaang umalis hangga't hindi ko sinasabi sa kanya ang totoo.Umupo siya sa kanyang kama, habang ako naman ay naupo sa sofa niya, at hinarap ko siya."Alam ko kung bakit mo itinatanong ito, at alam kong karapat-dapat mong marinig ang katotohanan, pero sigurado ka bang handa ka na para rito?" tanong ko, at tumango siya. "Masisira nito ang alaala ng ama mo na nasa isip mo. Maraming bagay ang magbabago para sa'yo. Alam kong hirap ka nang magtiwala sa mga tao, pero lalo nitong sisirain ang kakayahan mong magtiwala." Babala ko habang nakatingin nang diretso sa kanyang mga mata, at naririnig ko ang mabilis na pagtibok ng puso niya. Mukhang pinag-iisipan niyang mabuti ang kanyang mga pagpipilian."Magbabago ang tingin ko sa ama ko

AARONLumaktaw ang tibok ng puso ko nang sabihin ko iyon. Matagal ko nang pinagtatalunan sa sarili ko ang tungkol sa bagay na ito mula nang malaman kong si Natalia ang aking kapareha. Alam kong iniisip din niya iyon. Wala akong ideya kung ano ang nasa isip niya, pero nang buksan niya ang pinto, alam ko nang gusto rin niyang gawin ang kaparehong bagay. Gusto niya rin akong i-reject."A... Ano?!" gulat na bulalas ni Natalia. Naririnig ko ang malakas na pagtibok ng puso niya habang paulit-ulit siyang umiiling sa hindi makapaniwala."Kailangan itong gawin, at alam mo iyon. Tayong dalawa... Hindi ito uubra. Hindi ito maaaring umubra at alam mo iyon. Napakarami nating masamang pinagdaanan, at karapat-dapat kang makasama ang isang taong mas mabuti kaysa sa akin." Sabi ko habang binabalewala ang sakit na nasa mga mata niya at ang sarili kong pusong mahigpit na kumikirot."Bakit mo iniisip na karapat-dapat ako sa mas mabuting tao? Iniisip mo bang hindi ka sapat o may mali sa'yo? Mas mabuting t

NATALIANapailing si Courtney sa hindi makapaniwala habang nakatitig sa aming dalawa. Halos isang pulgada na lang ang pagitan namin ni Aaron sa paghalik sa isa't isa, nakapulupot ang kamay niya sa baywang ko sa paraang hindi na matatawag na simpleng kilos lamang, at nakadikit pa ang dibdib ko sa kanya. Halatang hindi lang kami basta sumasayaw bilang magkaibigan. Posible ring narinig niya ang ilan sa mga sinabi namin, dahil masyado kaming nalunod sa isa't isa para mapansin pa ang ibang tao.Humarap ako kay Courtney, ngunit iniunat niya ang kamay niya sa harap ko, pinipigilan ako sa anumang sasabihin ko sana, bago siya tumakbo paakyat sa hagdan. Sinundan ko siya, pero pagdating niya sa silid niya ay isinara niya ang pinto sa harap ko.Hinawakan ko ang pinto at itinulak ito bago pa niya tuluyang mai-lock, at nagawa kong mabuksan ito at makapasok."Courtney, maipapaliwanag ko ang lahat. Pakiusap, pakinggan mo ako."Nagniningning sa luha ang mga mata niya habang nakatitig sa akin, patuloy