Lahat ng Kabanata ng Alpha's Regret: Loving my Enemy's Daughter : Kabanata 21 - Kabanata 28

AARONMaaga pa kinabukasan, nasa labas na ako, nagpapatrolya sa buong pack. May kakaibang nangyari kagabi. May ilang miyembro ng pack ang inatake at pinatay, at ang kanilang mga bangkay ay iniwang nakahandusay sa mga lansangan para makita ng lahat. May ilang bahagi pa ng kanilang mga katawan ang nahiwalay sa iba, at hindi ko maintindihan kung ano ang nangyari.May ilang miyembro ng pack ang nagpaalam sa akin tungkol dito nang napakaaga ngayong umaga, at ako mismo ang pumunta upang tingnan. Kumirot ang puso ko nang makita ang mga bangkay, at labis akong naawa sa kanilang mga pamilya, ngunit higit sa lahat ay nagalit ako sa tao o mga taong gumawa ng kasuklam-suklam na krimeng ito."Pakiumuwi na kayo at magpahinga. Ako na ang bahala rito at sisiguraduhin kong mabubunyag at mapaparusahan ang sinumang nasa likod nito." Tiniyak ko sa kanila, at umalis sila, nagtitiwala sa akin. Ngunit habang papalayo sila ay narinig kong may ilan sa kanilang nagbubulungan.May ilan na sinisisi ako sa nangya

NATALIANakumbinsi kong manatili si Courtney ng isa pang araw, at umalis siya kinabukasan. Ramdam kong hindi siya masayang umuwi, pero tila hindi niya kayang suwayin ang kanyang mga magulang. Naniniwala akong may nangyayari talaga sa pagitan nila. Hindi ko maikakailang nami-miss ko siya. Ibang-iba ang pakiramdam kapag wala siya.Nagpasya akong maglakad palayo sa pack house sa malamig na simoy ng huling bahagi ng gabing iyon. Ang totoo, gusto ko lang luminaw ang isip ko. Napakaraming nangyayari at nagugulo na nito ang isipan ko.Inamin sa akin ni Aaron na gusto niya ako noong araw ng ball, at hinalikan niya ako kinabukasan, pero hanggang doon lang iyon. Nami-miss kong kausapin siya at makasama. Gusto kong mapalapit sa kanya, yakapin siya, at hindi rin nakakatulong ang mating bond. Hindi ko rin naman siya lubusang masisisi dahil alam ko ang mga nakataya. Isa siyang bagong Alpha, at napakaabala niya. Kitang-kita kong gusto niya ang pinakamabuti para sa mga miyembro ng kanyang pack. Nakik

AARONKahit gaano ko man ito ayaw isipin, naniniwala akong may isang tao sa pack na ito ang nagtataksil sa akin. Hindi naman ganoon karaming tao ang nakakaalam tungkol sa amin ni Natalia. Sa katunayan, naniniwala akong wala talagang nakakaalam, o baka naman hindi lang ako naging mapagmatyag. Nagtataka ako kung sino ang may ayaw na maging kami.Alas-otso na ng umaga at mahimbing pa ring natutulog si Natalia. Halos hindi ko siya pinatulog kagabi, kaya hinayaan ko na muna siyang magpahinga at inutusan ko ang lahat ng omega na huwag siyang gambalain.Naalala ko ang ekspresyon niya nang makita niya ang nakasulat sa card. Kitang-kita ang takot sa kanyang mga mata, lalo na't ginamit ng kung sino man iyon ang nangyari sa kanya kahapon upang takutin siya. Dahil din doon kaya lalo akong naniwalang may nagtataksil sa amin mula mismo sa pack house. Paano nagawa ng taong iyon na makapasok sa kanyang silid at mailagay ang note sa mesa niya nang walang nakapansin?•••••Pumasok ako sa selda ng lalak

NATALIAPaglabas ng maliliit na bata mula sa kanilang mga silid-aralan, agad silang tumakbo papunta sa akin upang yakapin ako. Sabay-sabay silang sumugod, nagtatawanan at nagkukuwentuhan, at sinikap kong huwag matumba. Lumuhod ako upang kapantay sila at niyakap ang pinakamarami sa kanila hangga't kaya ko."Na-miss ka namin, Ate Natalia," sabi sa akin ng munting si Cassie, at napangiti ako habang ginulo ko ang kanyang buhok. Isang araw, napagdesisyunan nilang lahat na isa akong nakatatandang kapatid, at pinainit nito ang puso ko. Palagi ko nang minahal at nasiyahan sa kanilang presensya."Na-miss din kita, Cassie. Ang tangkad mo na."Inilagay niya ang kamay niya sa ibabaw ng kanyang ulo na para bang sinusukat ang kanyang tangkad, at natawa ako."Bakit hindi ka na bumibisita sa amin, Ate Nat?" tanong ng apat na taong gulang na si Ashton, halatang nag-aalala. "May sakit ka ba?"Tumango ako."Oo. Pero magaling na ako ngayon."Lumingon ako kay Aaron na nakasandal sa kanyang sasakyan at pin