บททั้งหมดของ Alpha's Regret: Loving my Enemy's Daughter : บทที่ 1 - บทที่ 9

NATALIA Nakaupo ako sa sulok ng madilim na silid kung saan ako ikinulong, yakap ng mga kamay ko ang aking mga binti. Kinaladkad ako, binugbog, at inilayo sa sikat ng araw. Hindi ko na nga matukoy kung gaano na katagal ang lumipas. Hindi ako nakaligo o nakapagpalit ng damit sa loob ng tatlong araw, at nagkataon pang puting bestida ang suot ko. Hindi na ito puti ngayon dahil nabahiran na ito nang husto nang kaladkarin ako rito ng mga mandirigma ng kawan. Apat na araw ang nakalipas, hindi ko kailanman naisip na hahantong ako sa ganitong kalagayan. Ako ang prinsesa ng kawan, ang anak ng Alpha. Nangyari ang lahat sa isang kisapmata. Bigla na lamang inatake ang kawan ng walang iba kundi ang Gamma ng kawan, ang tahimik at pinagkakatiwalaang si Aaron. O iyon ang akala ko. Pinatay ni Aaron ang aking ama, at ngayon ay ipinaparada niya ang sarili bilang Alpha. Ang hindi ko maunawaan ay kung paano siya nagkaroon ng napakaraming taong handang talikuran ang aking ama. Napapaligiran pala ng mga

NATALIA Lumabas ako ng bahay ng kawan, nais na umalis muna sandali, ngunit nabunggo ko si Kenneth nang makarating ako sa may labasan. "Saan sa impiyerno mo balak pumunta?" tanong niya habang masama ang tingin sa akin, ngunit pinili ko siyang huwag pansinin. Pagkatapos ay mahigpit niyang hinawakan ang aking kanang braso, pinisil ito nang husto kaya napangiwi ako sa sakit. "Sagutin mo ako ngayon din, o pagsisisihan mo ito." Ipininikit ko ang aking mga mata at huminga nang malalim. Ang lalaking nasa harapan ko ay hindi na ang lalaking kilala kong tagapagtanggol ko. Ang lalaking nasa harapan ko ay isang sinungaling at traydor. Kailangan kong ipaalala iyon sa sarili ko bago ako tuluyang madurog at magsimulang magmakaawa sa kanya, umaasang maaantig siya ng aking mga luha. "Ano pa ba ang magagawa mo sa akin, Kenneth? Ikaw at si Aaron ay inagaw na ang ama ko sa akin. Umalis ka sa daraanan ko, putang ina mo!" sigaw ko habang pilit na iniaalis ang aking braso sa pagkakahawak niya. "Gusto m

NATALIA Dalawang araw na ang lumipas mula nang makipagtalo ako kay Aaron, at iniiwasan ko siya na parang salot. Wala akong gustong kinalaman sa kanya o kay Kenneth, hindi naman sa nakikita ko sila sa loob ng dalawang araw na iyon.Nakikita ko si Luca, ngunit wala talaga ako sa mood na makipag-usap sa kanya. Pipilitin ko lamang ang isang ngiti, at ngingitian niya ako pabalik. Ngunit nang umagang iyon, nagpasya akong gumugol ng kaunting oras kasama siya. Ilang araw na rin akong walang matinong pakikisalamuha sa ibang tao, at pakiramdam ko ay napakalungkot ko.Hinanap ko siya nang umagang iyon, nais ko siyang yayain na mag-almusal kasama ko, at napangiti ako nang makita ko siya."May problema ba kung samahan mo ako sa almusal?" tanong ko sa kanya, at nahihiyang kinamot niya ang likod ng kanyang ulo."Eh, sa tingin ko hindi puwede. Marami akong ginagawa ngayon," pagtanggi niya sa aking imbitasyon, ngunit umiling ako."Almusal lang naman. Hindi mo gugugulin ang buong araw. Pakiusap." Pini

AARON Ayaw kong aminin, pero naaawa ako kay Natalia, at ang katotohanang ako ang dahilan ng sakit na nararamdaman niya ay nagpapasakit sa puso ko. Hindi iyon ang naging layunin ko kailanman, ngunit kailangang mawala ang kanyang ama. Sinira ng lalaking iyon ang buhay ko sa mga paraang hindi ko maipaliwanag. Hindi siya nagpakita ng awa nang siya ay umatake, at masuwerte akong nakaligtas nang ganito katagal. Masuwerte lamang akong may mga taong nasa panig ko.Bigla akong nabunot mula sa aking mga iniisip nang makatanggap ako ng balita mula kay Luca. Nasuri na niya ang mga babaeng ipinahanap ko sa kanya, at nakahanap siya ng isang babae na sa tingin niya ay perpekto para sa akin. Ang higit na ikinagulat ko ay dinala niya ito sa bahay. Hindi ko iyon hiniling, at hindi ako gaanong natuwa nang marinig iyon.Hindi ko sinabing dalhin mo siya rito. Ibalik mo siya, utos ko sa kanya sa pamamagitan ng mindlink.Kung pakakasalan mo siya at gagawin mo siyang Luna, kailangan mo muna siyang makilala,

AARON Nakatayo ako sa harap ng aking mesa, nakapatong ang magkabilang kamay ko rito habang nakayuko ang ulo ko. Galit at frustrado ako, at hindi ko rin maikakaila ang kaunting lungkot na nararamdaman ko. Namula ako sa galit nang makita kong sinasaktan ni Kenneth si Natalia kahit na binalaan ko na siya. Masyado siyang pursigidong gawing miserable ang buhay niya, at paparusahan ko siya dahil doon.Naalala ko ang hitsura ni Natalia nang makita niya akong ipinagtatanggol siya. Labis siyang nagulat, na para bang hindi niya inaasahang gagawin ko iyon, at nakaramdam ako ng kaunting kirot sa dibdib ko. Dati ay nagtitiwala siya sa akin nang walang pag-aalinlangan, at ngayon, naniniwala pa siyang kaya ko siyang patayin.Napansin ko ang pagkalito sa kanyang mga mata. Nagulat siya nang makita niya ako sa una, pagkatapos ay nakaramdam siya ng ginhawa, bago iyon napalitan ng galit at sakit. Gusto niyang bumigay. Gusto niyang umiyak, ngunit suminghot lamang siya at pinigilan ang mga luha, at hindi