บทที่ 32 ความลับใต้แสงดาวความมืดมิดโรยตัวปกคลุมเกาะส่วนตัว ท้องฟ้าสีครามเข้มเปิดโล่งไร้เมฆหมอกบดบัง เผยให้เห็นหมู่ดาวนับล้านดวงทอประกายระยิบระยับราวกับเพชรเม็ดงามที่ถูกสาดกระจายอยู่บนผืนผ้ากำมะหยี่ เสียงเกลียวคลื่นกระทบฝั่งดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ขับกล่อมให้ค่ำคืนนี้เต็มไปด้วยมนต์ขลังแห่งความสงบบริเวณระเบียงไม้กว้างหน้าบ้านพัก เตียงผ้าใบขนาดใหญ่ถูกปูทับด้วยเบาะนุ่มหนา คินทร์เอนตัวนอนพิงพนักเตียงโดยมีเฌอรีนนอนตะแคงซบศีรษะอยู่บนท่อนแขนแกร่ง แผ่นหลังบางแนบชิดกับแผงอกกว้างที่ให้ความอบอุ่นแข่งกับลมทะเลยามดึก ชายหนุ่มดึงผ้าห่มผืนบางขึ้นมาคลุมร่างให้ทั้งสองคน มือข้างหนึ่งลูบไล้เส้นผมสลวยของภรรยาอย่างเชื่องช้าและทะนุถนอมบรรยากาศที่แสนผ่อนคลายและปลอดภัยทำให้กำแพงความเย่อหยิ่งที่เคยถูกสร้างไว้เพื่อปกป้องตัวเอง ค่อยๆ ละลายหายไปจนหมดสิ้น เฌอรีนทอดสายตามองดูดวงดาวบนท้องฟ้า ความคิดล่องลอยไปถึงอดีตในโลกก่อนที่เธอเคยเป็นเพียงแพตตี้ ผู้จัดการดาราที่ต้องสู้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยว"ดาวที่นี่สวยกว่าที่กรุงเทพฯ เยอะเลยนะคะ" เฌอรีนเอ่ยทำลายความเงียบ น้ำเสียงของเธอแผ่วเบาและเจือความเศร้าลึกๆ ที่ซ่อนอยู่"ไม่มี
Last Updated : 2026-06-25 Read more