All Chapters of นางร้ายลูกติดขอปิดบัญชีรัก: Chapter 41 - Chapter 50

บทที่ 13 ร่องรอยแสดงความเป็นเจ้าของกลิ่นกาแฟคั่วบดหอมกรุ่นลอยแตะจมูก ปลุกให้คนที่กำลังหลับสนิทค่อยๆ รู้สึกตัว เฌอรีนขยับเปลือกตาขึ้นช้าๆ สัมผัสแรกที่รับรู้คือความนุ่มลื่นของผ้าปูที่นอนเนื้อดีและกลิ่นน้ำหอมบุรุษผสมนิโคตินจางๆ ซึ่งฝังลึกอยู่ในทุกอณูของหมอนใบโต หญิงสาวผุดลุกขึ้นนั่ง กวาดสายตามองไปรอบห้องนอนกว้างขวางที่ตกแต่งด้วยโทนสีเทาเข้มและดำ ผนังด้านหนึ่งเป็นกระจกใสเผยให้เห็นวิวมหานครยามเช้าเมื่อคืนนี้เธอไม่ได้กลับคอนโด หลังจากบทจูบอันเร่าร้อนที่ริมระเบียง คินทร์ก็อุ้มเธอเข้ามาวางลงบนเตียงกว้างนี้ แต่เขาไม่ได้ล้ำเส้นไปมากกว่าการสวมกอดและซุกไซ้ซอกคอ เขาย้ำชัดเจนว่าต้องการให้เธอมีสติครบถ้วนที่สุดในตอนที่ตกเป็นของเขา ผู้ชายคนนี้มีความอดทนสูงลิ่วและเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ เขาจงใจทิ้งเชื้อไฟปรารถนาให้คุกรุ่นอยู่ในอกเธอ หวังให้เธอเป็นฝ่ายเรียกร้องและยอมจำนนด้วยตัวเองเฌอรีนก้มลงมองสภาพตัวเอง ชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าซาตินสีดำยังคงสวมอยู่บนร่าง แต่มันยับย่นและร่นขึ้นมาจนเห็นหน้าขา หญิงสาวขยับตัวก้าวลงจากเตียง สัมผัสความเย็นเยียบของพื้นหินอ่อน เธอเดินตรงไปที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ภาพสะท้อนในกระจกท

บทที่ 15 ล้ำเส้นบรรยากาศยามค่ำคืนที่โรงแรมอัครเกียรติคึกคักเป็นพิเศษ แสงไฟสปอตไลต์สาดส่องขึ้นสู่ท้องฟ้า ดนตรีแจ๊สบรรเลงขับกล่อมแขกเหรื่อระดับวีไอพีที่มาร่วมงานเปิดตัวโซนห้องอาหารและรูฟท็อปบาร์แห่งใหม่ล่าสุด ซึ่งเป็นโปรเจกต์แรกที่เฌอรีนเข้ามาลงมือบริหารจัดการด้วยตัวเองทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบหญิงสาวในชุดเดรสยาวเกาะอกสีน้ำเงินเข้มปักเลื่อมระยิบระยับ เดินทักทายนักธุรกิจและสื่อมวลชนด้วยความคล่องแคล่ว รอยยิ้มการค้าและวาทศิลป์อันยอดเยี่ยมของอดีตผู้จัดการดาราสายแข็งถูกนำมาใช้เพื่อผูกมิตรและสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้กับแบรนด์ ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่นและสมบูรณ์แบบ จนกระทั่งเวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมงเพล้ง!เสียงแก้วแตกดังกึกก้องมาจากทางเข้าหลักของรูฟท็อปบาร์ ดนตรีที่กำลังบรรเลงหยุดชะงัก แขกเหรื่อหลายคนหันไปมองด้วยความตกใจ ชายฉกรรจ์สี่คนในสภาพแต่งตัวซอมซ่อและมีกลิ่นเหล้าหึ่ง เดินโซเซเข้ามาในงาน พวกเขากวาดแก้วแชมเปญบนโต๊ะต้อนรับลงพื้นจนแตกกระจาย พร้อมส่งเสียงเอะอะโวยวายด้วยถ้อยคำหยาบคาย"อาหารห่วยแตกแบบนี้ ใครมันจะไปกินลงวะ! บริการก็แย่ รปภ.ก็หน้าโง่!" หนึ่งในชายฉกรรจ์ตะโกนลั่น ชี้หน้าด่ากราดไปทั่

บทที่ 17 ข้ามเส้นปรารถนาความเงียบสงบภายในเซฟเฮาส์ริมทะเลสาบถูกแทนที่ด้วยเสียงลมหายใจหอบถี่ของคนสองคน สัมผัสอุ่นร้อนจากริมฝีปากหยักลึกของคินทร์ปลุกปั่นกระแสไฟในกายเฌอรีนให้ลุกโชน หญิงสาวไม่ปล่อยให้ตัวเองตกเป็นฝ่ายถูกชักนำอยู่เพียงฝ่ายเดียว เธอใช้สองมือยันแผงอกแกร่งเบาๆ เพื่อผละใบหน้าออกชั่วคราว นัยน์ตากลมโตที่เคยเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง บัดนี้หวานหยาดเยิ้มและท้าทายเฌอรีนขยับตัวลุกขึ้นจากโซฟา เปลี่ยนท่าทางมาเป็นฝ่ายนั่งคร่อมทับลงบนตักแกร่งของชายหนุ่ม กระโปรงเดรสสีน้ำเงินเข้มร่นขึ้นมาจนถึงต้นขา เผยให้เห็นผิวขาวจัดตัดกับกางเกงสแลคสีเข้มของเขา คินทร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาสีรัตติกาลวาวโรจน์ด้วยความพึงพอใจเมื่อเห็นแม่เสือสาวเริ่มกางเล็บและกระโจนเข้าใส่เหยื่อ"คุณบอกเองนะคะ ว่าจะให้ฉันคุมเกม" เฌอรีนกระซิบชิดริมฝีปากเขา สองแขนเรียวโอบรอบลำคอหนาหญิงสาวเป็นฝ่ายกดจูบลงไปก่อน เธอบดเบียดกลีบปากนุ่มเข้าหาความหยักลึกอย่างเอาแต่ใจ เรียวลิ้นเล็กสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากร้อน ตักตวงรสชาติบุหรี่จางๆ ผสมกับความหวานเฉพาะตัวของชายหนุ่ม คินทร์ครางเสียงต่ำในลำคอ เขาสนองตอบสัมผัสนั้นด้วยความดุดันที่ซ่อนอยู่ภ

บทที่ 19 ความลับในห้องประชุมการก้าวข้ามเส้นความสัมพันธ์ไม่ได้ทำให้ความเป็นมืออาชีพของคนทั้งสองลดน้อยลง เฌอรีนและคินทร์ตกลงกันว่าจะยังไม่ป่าวประกาศเรื่องสถานะส่วนตัวให้สื่อมวลชนได้รับรู้ การปล่อยให้ทุกคนเดาทางไปต่างๆ นานาถือเป็นกลยุทธ์ปั่นประสาทศัตรูที่ดีที่สุดวันนี้มีการประชุมบอร์ดผู้บริหารระดับสูงของธีระธาดากรุ๊ป เพื่อหารือเกี่ยวกับรายละเอียดเชิงลึกของโปรเจกต์คอนโดมิเนียมริมแม่น้ำ เฌอรีนเข้าร่วมประชุมในฐานะตัวแทนของอัครเกียรติกรุ๊ป หญิงสาวอยู่ในชุดสูทกางเกงสีเทาอ่อน ดูภูมิฐานและน่าเชื่อถือ เธอเลือกที่นั่งฝั่งตรงข้ามกับเก้าอี้ประธานของคินทร์เพื่อความสะดวกในการนำเสนอเอกสารภายในห้องประชุมใหญ่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดของการทำงาน คินทร์สวมมาดบอสใหญ่ผู้เคร่งขรึม นัยน์ตาสีรัตติกาลกวาดมองผู้บริหารแต่ละคนที่กำลังรายงานผลความคืบหน้าด้วยความเฉียบขาด ไม่มีรอยยิ้มหรือความผ่อนคลายปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลา"ตัวเลขประเมินความเสี่ยงของการเวนคืนที่ดินในเฟสสองยังไม่ชัดเจน ผมต้องการรายงานฉบับแก้ไขภายในพรุ่งนี้เช้า" คินทร์สั่งการเสียงเรียบแต่เด็ดขาด ทำให้ผู้จัดการฝ่ายประเมินถึงกับกลืนน้ำลายลงคอและร

บทที่ 21 รางวัลของคนเก่งบานประตูไม้สักบานใหญ่ของห้องทำงานส่วนตัวถูกปิดลงพร้อมกับเสียงกดล็อกกลอนดังคลิก คินทร์ไม่ปล่อยให้เวลาสูญเปล่าแม้แต่วินาทีเดียว ชายหนุ่มรวบเอวบางของเฌอรีนเข้ามากระชับแน่น ออกแรงยกเพียงนิดเดียวร่างอรชรในชุดสูทกางเกงสีเทาอ่อนก็ลอยขึ้นไปนั่งอยู่บนโต๊ะทำงานตัวกว้างมือหนาปัดแฟ้มเอกสารและกองกระดาษรายงานผลประกอบการที่วางระเกะระกะอยู่บนโต๊ะให้ร่วงหล่นลงไปกองกับพื้นห้องอย่างไม่ไยดี เสียงของแข็งกระทบพื้นดังก้อง แต่ไม่มีใครสนใจสิ่งของเหล่านั้นอีกต่อไป นัยน์ตาสีรัตติกาลของบอสใหญ่จดจ้องอยู่เพียงใบหน้าสวยจัดจ้านของหญิงสาวตรงหน้า แววตาของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความหลงใหล หิวกระหาย และภาคภูมิใจอย่างถึงที่สุด"คุณทำบ้าอะไรเนี่ยคินทร์ เอกสารพวกนั้นสำคัญทั้งนั้นเลยนะ" เฌอรีนแกล้งดุด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ สองแขนเรียวยกขึ้นคล้องรอบลำคอหนาอย่างรู้หน้าที่ ขยับเรียวขาแยกออกเล็กน้อยเพื่อให้ชายหนุ่มแทรกตัวเข้ามาประชิดได้ถนัดขึ้น"ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าคุณอีกแล้ว เฌอรีน" คินทร์กระซิบชิดริมฝีปากนุ่ม ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวแก้มเนียน "วันนี้คุณเก่งมาก เก่งจนผมอยากจะฟัดคุณให้จมเขี้ยวตรงหน้าไอ้พว