บททั้งหมดของ Falling for My Ex-Husband Who's Now My Boss: บทที่ 51 - บทที่ 60

Bigla na lang hinawakan nang mahigpit ang pulso ni Sariah ng isang malakas na kamay.Malamig siyang tinitigan ni Zayne. Ang guwapo nitong mukha ay tila mas lalong naging seryoso at mahirap basahin dahil sa madilim na ilaw sa paligid.“What exactly do you want from me?” mababa ang boses niyang tanong, halatang may halong pagkuwestiyon at pagpipigil ng galit.Sinubukan ni Sariah na bawiin ang kamay niya, pero hindi niya nagawa. Kaya sumuko na lang siya. Itinaas niya ang tingin at malamig na sinalubong ang mga mata nito.“Wala akong gusto.”“Ang gusto ko lang, Mr. Suarez, lumayo ka sa akin.”Mas lalong humigpit ang pagkakahawak ni Zayne sa kamay niya.“Sariah, don’t test my patience.” Halos pigil ang ngipin niya habang sinasabi iyon.Bahagyang ngumiti si Sariah, pero iyon ay isang malamig at pormal na ngiti lang. “Mr. Suarez, tapos na ang working hours ngayon. Pagod na ako. Gusto ko nang umuwi at magpahinga.”“Pagod ka?” Para bang nakarinig si Zayne ng isang malaking biro. Hinawa

Namula ang mukha ni Mr. Dupont sa kahihiyan. Bigla niyang ibinagsak ang kontrata sa mesa at galit na sinigawan ang secretary na nasa tabi niya.“How did you even do your job? How can you make such a basic mistake?”Sa sobrang takot ng secretary niya, napatalon ito mula sa upuan at paulit-ulit na yumuko.“I’m sorry, Mr. Dupont! I’m really sorry!”Agad na pinalitan ni Mr. Dupont ang ekspresyon niya. Mula sa galit, naging puno ito ng paghingi ng tawad habang humaharap siya sa lalaking nakaupo sa pinakaimportanteng pwesto.“Mr. Suarez, I sincerely apologize. This is negligence on our side. We’ll fix the contract immediately.”Si Zayne naman ay nakasandal lang sa upuan. Ang mahahaba niyang daliri ay marahang kumatok ng dalawang beses sa ibabaw ng mesa. Kalmado ang kilos niya, pero sapat iyon para bumigat ang atmosphere sa buong meeting room.Itinaas niya ang tingin niya. Malamig at walang emosyon ang mga mata niya.“Stop the contract signing for now.”May bigat ang boses ng lalaki

Hindi nagdala ng kotse si Sharmaine ngayong araw. Diretso siyang nag-taxi papunta sa Sanchez Corporation. Iniisip niya na baka mamaya pagkatapos ng away, manginig ang kamay niya at hindi niya na kayang imaneho pauwi ang sasakyan.Noong hapon, habang nasa meeting siya kasama ang business department, bigla siyang pinatawag ng matanda papunta sa chairman’s office.Punong-puno ng excitement ang mukha ni Domingo habang tuwang-tuwa niyang kinukuskos ang mga kamay niya.“Already done!”“Nakahanap ka na naman ng bagong love life?” tanong ni Sharmaine nang makita ang sobrang saya nitong itsura.“What nonsense are you talking about?” Inirapan siya ni Domingo. “Nagdesisyon ang Sanchez Corporation na mag-invest sa Crusade Technology natin para palawakin ang overseas market. This is a very good opportunity! Pumunta ka agad sa Sanchez Corporation at kausapin si Mr. Sanchez tungkol sa contract details.”Tumingala si Sharmaine. Puno ng pagdududa ang mga mata niya.“Tanda, kakainin ka na nila na

Tiningnan ni Sharmaine ang dalawang bodyguard na nakasuot ng maayos na suit. Wala kahit kaunting takot sa mukha niya.Tinaas niya ang baba niya at tumingin kay Alexis.“You really think they can beat me?”Dahan-dahang ngumiti si Alexis. Hindi siya sumagot at bahagya lang niyang itinaas ang kamay niya.Sa sandaling iyon, bumukas ang pinto ng office at dalawa pang matatangkad na lalaki ang pumasok.Biglang kumabog ang dibdib ni Sharmaine.“Mga Kuya ko?”Ayos ah.Ang dalawang traydor na ito! Halos sumabog siya sa inis.“Tinawagan ko kayo para humingi ng tulong, tinanggihan n'yo ako, tapos nandito pala kayo para tumanggap ng trabaho? Seriously? Wala na ba tayong pinagsamahan? May hiya pa ba kayo?”Hindi namalayang tinakpan ni Zander ang bibig niya gamit ang kamay niya. Ibinaba niya ang boses at lumapit para bumulong.“Hindi ito part-time. Full-time ito. Three hundred thousand ang monthly salary. Ililibre na lang kita ng dinner mamaya.”Napipi si Sharmaine. Dinner ba talaga

May kalabuan ang mga salita ni Zayne, puno ng halatang pang-aasar.Agad na namula ang mukha ni Sariah dahil sa hiya at galit.“Zayne, don't push your luck! Lumabas ka na. You're not welcome here.”“Really? Paano naman ako sumobra?”Tumayo siya nang tuwid at kalmadong tumingin sa kanya. Ang guwapo niyang mukha ay puno ng inosenteng ekspresyon.“Secretary Quiambao, ikaw ba ang nag-iisip ng kung anu-anong bagay? Ang sinasabi ko lang, puwede kang mag-overtime. Use your work ability to convince me na hindi na kailangan ng extra na ‘relationship building.’”Seryoso ang tono ng pananalita niya, pero hindi maitago ang pang-aasar sa mga mata niya.Sa sobrang inis ni Sariah, mabilis ang pagtaas-baba ng dibdib niya.‘Ang lalaking ito, isa talagang malaking bwisit! Kayang baliktarin ang tama at mali! Ano na naman bang pumasok sa utak niya ngayon?’“I haven't had dinner yet,” bigla niyang sabi. Naamoy na niya ang masarap na amoy mula sa kusina.Corn and pork ribs soup na niluto niya. in s