Sa loob ng apat na taon, ang bracelet na iyon ay parang isa pang Zayne para sa kanya.Sobrang pinahalagahan niya iyon. Pero si Zayne, hindi na nga niya nakilala, sinira pa niya.Isa talaga siyang walanghiya. Hindi nagtagal, lumapit si Mr. Aguas at pinayuhan siya.“Miss Quiambao, umuwi na muna kayo. Malapit nang lumakas ang ulan. Mas madali sigurong hanapin bukas kapag maliwanag na.”“Tatlo pa ang kulang…” May halong iyak ang boses niya. “Sigurado akong mahahanap ko silang lahat.”Matigas ang loob ni Sariah habang patuloy na nakayuko sa paghahanap. Maputla ang mukha niya na parang papel. Unti-unting lumakas ang ulan at bumagsak ito sa katawan niya, na para bang bawat patak ay masakit.Samantala, nakatingin si Zayne sa labas ng bintana ng kotse.Umuulan na. Inis niyang sinabi,“Turn the car around.”“Opo, Mr. Suarez.”Agad na sumagot si Cesar at mabilis na inikot ang sasakyan. Sa oras ding iyon, tumakbo palabas si Jonathan mula sa property office.“Sariah!”Mabilis na lumapit
Read More