Tinawagan ni Sariah si Zayne, pero hindi niya ito ma-contact. Mayamaya pa, tuluyan na siyang dinaig ng antok at nakatulog.Bandang hatinggabi, bigla siyang nagising dahil sa malakas na ringtone ng cellphone niya. Pagmulat niya ng mga mata, wala pa ring nagbago sa kwarto.Tahimik pa rin ang paligid. Walang tao sa tabi niya. Hindi pa rin bumabalik si Zayne.Si Ate Nenet, ang kapitbahay nila, ang nasa kabilang linya.“Sariah, umuwi ka agad. Nadulas ang mama mo at tumama ang ulo niya. Dinala na namin siya sa hospital.”Sa sobrang gulat, mabilis na bumangon si Sariah at nagpalit ng damit.Hindi na siya nag-aksaya ng oras at agad na bumiyahe pabalik ng Verdes City kahit dis-oras na ng gabi.Habang nasa daan, nagkasalubong lang ang sinasakyan niyang kotse at ang Rolls-Royce ni Zayne.Magkasalubong silang dumaan...Pero hindi man lang nila namalayan ang isa't isa. Bandang hatinggabi rin, nakabalik si Zayne sa hotel.May bakas ng pagmamadali sa mukha niya, pero wala man lang siyang ip
อ่านเพิ่มเติม