جميع فصول : الفصل -الفصل 20

33 فصول

ตอนที่ 11 ให้ล่วงหน้า

เย็นวันอาทิตย์ หน้าร้านสะดวกซื้อ ละมุนมาช่วยแม่ขายหมูปิ้งเหมือนทุกอาทิตย์ แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมคือมีเต้อาสามาช่วยขายของตั้งแต่ยกของลงรถจัดเตรียมร้านและขายของให้กับลูกค้า แม้ละมุนรู้สึกไม่ค่อยดีก็ไม่รู้ว่าจะพูดยังไงเพื่อถนอมน้ำใจไม่อยากให้เต้เสียความรู้สึกเลยจำใจให้เต้ช่วยขายของข้าง ๆ ในร้านขายหมูปิ้งขนาดเล็ก อากาศร้อนอบอ้าวละมุนยืนย่างหมูหน้าเตาถ่านเหงื่อไหลย้อยลงข้างแก้มเนียน เต้หันมาเห็นรีบหยิบกระดาษทิชชู่จะซับเหงื่อให้แต่ละมุนผละออกหน้าตาเหลอหลา“เราแค่จะเช็ดเหงื่อ”“เดี๋ยวเราเช็ดเอง” ละมุนหน้าเจื่อนมีความกังวลกับท่าทีของเต้ที่อมยิ้มมองเธอตาหวานเยิ้ม ทำให้อึดอัดอยากบอกเขาตรง ๆ ไม่ให้คิดเกินเลยเพราะเธอไม่ใช่หญิงสาวบริสุทธิ์ผุดผ่องแต่มีลูกหนึ่งพร้อมกับสามีในนามที่แม้ไม่เคยมีสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน เขาก็ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีที่จดทะเบียนสมรสถูกต้องตามกฎหมาย“ไม่เป็นไรมือละมุนเปรอะอยู่นี่” เต้อมยิ้มขำหน้าละมุนดูตกใจเกินเหตุแล้วยกมือขึ้นจะเช็ดหน้าให้เธอ“แม่เช็ดให้เอง”“เอ่อ ครับ” เต้หยุดกึกเหลือบมองแม่พลอยยืนตาเขียวคงไม่ชอบให้ใครแตะเนื้อต้องตัวลูกสาว แม่พลอยเดินมาแทรกกลางหยิบกระดาษท
last updateآخر تحديث : 2026-07-03
اقرأ المزيد

ตอนที่ 12 มีลูกอีกสิ

พสุธรสอดสองมือในกระเป๋ากางเกงยืนส่งพ่อแม่ของละมุนจนรถกระบะขับออกจากรั้วสูงแล้วเดินกลับเข้ามาขึ้นบันไดไปยังชั้นสองเพื่อเข้าห้องนอนของตัวเอง เท้าหนักกำลังจะเดินไปตามทางเดินยาวมีห้องนอนแต่ละห้องอยู่ซ้ายขวา ทว่าเขากลับยืนนิ่งจ้องหน้าท้าทายกับละมุนยืนขวางหน้าตาบึ้งตึง“อะไร?” คิ้วเข้มขมวดกดเสียงต่ำไม่พอใจที่เธอทำท่าทางขึงขังกับเขา“คุณบังคับให้พ่อแม่หนูเลิกขายของเพราะรังเกียจพวกเราที่มีอาชีพกระจอกมีกลิ่นควันไฟเหม็นติดเสื้อผ้านักหรือไง” ขอบตาสวยร้อนผ่าวริมฝีปากบางสั่นระริกน้อยใจที่เขาดูถูกครอบครัวเธอ“อึม” เขาตอบในลำคอมองเหวี่ยงก้าวเท้าเดินมุ่งหน้าชนไหล่บางที่เอาตัวมาขวางอย่างไม่แยแส ละมุนเซ ๆ ก่อนจะหันขวับโวยวายเอาเรื่อง“นี่มันเป็นอาชีพสุจริตหาเลี้ยงพวกเรามาคุณไม่ควรดูถูกใช้เงินฟาดหัวพวกเรา!”“ฉันทำไปแล้ว พ่อแม่เธอก็ยินดีจะทำตามไม่ได้ถูกบังคับ”“พวกท่านเกรงใจคุณ ทั้งที่ลำบากใจ!”“พูดเบา ๆ เดี๋ยวลูกก็ตื่น” สายตาคมจ้องมองดุดันตำหนิเธอเสียงดัง&ld
last updateآخر تحديث : 2026-07-03
اقرأ المزيد

ตอนที่ 13 อยากให้หยุดมั้ย NC

   กายหนาเบียดดันเสียดสีเรือนร่างนุ่มนิ่มอย่างกระสัน ฝ่ามืออุ่นลูบไล้แผ่นหลังบางลงไปยังก้นงอนก่อนจะย่อลงช้อนตัวเธอขึ้นมาอุ้มพาดเอวแขนเรียวคล้องลำคอหนาสองริมฝีปากยังเชื่อมผสานไม่ให้เว้นช่วงว่างแม้เพียงเล็กน้อยก่อนจะวางเธอลงบนเตียงกว้างโถมกายทับบดเบียดร่างบางให้จมบนที่นอนนุ่ม ขาเรียวยกชันอัตโนมัติหน้าสวยแดงก่ำพยายามตวัดลิ้นตอบโต้สอดมือลูบไล้หลังแกร่งอย่างหลงใหล พสุธรกอดกระชับคลั่งไคล้สาวน้อยแม่ลูกอ่อนที่เขาจ้องจะจับจองมานับปี   ละมุนหลับตาพริ้มรับสัมผัสวาบหวามของคู่ผัวตัวเมียในวัยย่างยี่สิบสามมีลูกหนึ่งแต่ไม่เคยถูกเล้าโลมแนบชิดกับผู้ชายคนไหนแม้กระทั่งพ่อของลูก ริมฝีปากหนาแทะเล็มดวงหน้าสวยใสไร้เครื่องสำอางละเมียดละไมทีละนิดค่อย ๆ เคลื่อนลงไปยังซอกคอเรียวจูบซับลากไล้หื่นกระหายเสียงดูดฟัดกระเส่าอยู่ข้างหูทำกายสาวสะท้านตัวเย็นเฉียบอ่อนปวกเปียก หน้าหล่อซุกไซ้สูดกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของแป้งเด็กแล้วปลดเปลื้องชุดนอนเธอจนกายบางเปลือยเปล่าขาวออร่าในความมืดสลัว กายหนาผละเหยียดขึ้นถอดเสื้อออกปลดตะขอกางเกง สายตาคมยังคงจับจ้องเหยื่อสาวรสหวานที่เขากำลังจะได้ครอบครอง ละมุนนอนมอง
last updateآخر تحديث : 2026-07-04
اقرأ المزيد

ตอนที่ 14 ครางชื่อเมียเก่า

   ละมุนนอนหอบเหนื่อยน้ำตาไหลพรากไม่ใช่เพราะปลื้มที่ได้เป็นของเขาแต่เสียใจเมื่อเห็นรอยสักบนไหล่ขวาของเขามีภาษาอังกฤษคำว่า “winny” ชื่อของภรรยาเก่าที่หย่าร้างกันไปเมื่อห้าปีก่อน ร่างบางสั่นเทาเม้มริมฝีปากแน่นโอบกอดกายหนาที่หวงแหนข่มความเสียใจทั้งที่รู้อยู่ว่าเซ็กซ์ครั้งนี้เป็นแค่การสนองความต้องการเธอและเขาไม่ได้มีความรักมาเจือปนแต่ทำไมถึงเจ็บปวดนัก   พสุธรผละมองหน้าสวยแดงก่ำชุ่มด้วยน้ำตาแล้วใจหายยกนิ้วขึ้นเกลี่ยซับน้ำตาที่ยังคงไหลเป็นทางให้อย่างนุ่มนวล“ขอโทษที่ทำให้เจ็บ”“หนูเป็นคนเลือกเจ็บเอง” ริมฝีปากสั่นระริกแววตาวูบไหวคลอไปด้วยน้ำตาพร้อมจะไหลผิดหวังที่เขายังรักภรรยาเก่าแม้แต่ชื่อของเธอเขาก็ไม่ลบออกจากร่างกาย การเสพสุขครั้งนี้เธอเป็นเพียงเครื่องระบายความใคร่ให้เขาพึงพอใจแต่ไม่อาจเป็นแม้แต่ตัวแทนภรรยาของเขา พสุธรคอยเช็ดน้ำตาให้สงสารที่ทำให้เธอเจ็บร่างกายหารู้ว่าไม่ว่าเธอกำลังเจ็บที่ใจ“ขอกลับห้องเลยนะคะ” หน้าสวยหันหนีสับสนหัวใจตัวเองจะเศร้าอะไรขนาดนั้นทั้งที่รู้ว่ามันต้องเป็นแบบนี
last updateآخر تحديث : 2026-07-04
اقرأ المزيد

ตอนที่ 15 เดี๋ยวลูกเห็น

หน้าห้องประชุมเล็ก   คุณหญิงย่าเดินมาห้องประชุมเพื่อเข้าร่วมกับหารือกับฝ่ายภาพลักษณ์องค์กร ขณะเลขามนกำลังเปิดประตูห้องประชุมให้ คุณหญิงย่าหันไปเห็นพนักงานร้านเพชรกำลังเดินมาตามทาง“เรามีนัดกันเหรอ?”“ขออภัยค่ะ คุณหญิงวันนี้ดิฉันมาเสนอชิ้นงานให้คุณพสุธรค่ะ” พนักงานร้านเพชรยกมือไหว้คุณหญิงพรรณรายลูกค้าวีวีไอพี“หลานชายฉันเนี่ยนะซื้อเพชร?”“ค่ะคุณหญิง คุณพสุธรเหมาเกือบทั้งหมดที่นำมาเสนอค่ะ”“งั้นเหรอ” คุณหญิงย่านิ่วหน้าครุ่นคิดก่อนจะพยักหน้าโบกมือให้พนักงานร้านเพชรเดินไปแล้วหันมาบ่นพึมพำกับเลขา“ตาพอลซื้อเพชรก็ว่าแปลกแล้วแต่นี่ซื้อเยอะแยะจะเอาไปทำอะไร?”“ให้ดิฉันเช็กให้ดีไหมคะ” เลขามนเอ่ยถามผู้เป็นเจ้านายทันที“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวจะหาว่ายุ่งเรื่องส่วนตัวเขาอีกแค่เรื่องให้ละมุนอยู่บ้านด้วยเจ้าหลานตัวดีก็งอนฉันมาปีกว่าแล้ว” คุณหญิงย่าส่ายหน้าหน่ายกับหลานชายแสนงอนเจ้าคิดเจ้าแค้นเลยไม่อยากยุ่งทั้งที่อยากรู้
last updateآخر تحديث : 2026-07-05
اقرأ المزيد

ตอนที่ 16 จัดการเฮียหน่อยสิ NC

“ดูอย่างเดียวนะคะ” กระดุมเม็ดสุดท้ายถูกปลดออก ละมุนแกล้งแหย่แม้รู้ว่าห้ามเขาไม่ได้“เรื่องอะไร” เขาเงยมองดวงตากลมโตอย่างกรุ้มกริ่มโน้มเข้าหากายสาวจูบซับผิวกายนวลเนียนหอมกลิ่นแป้งเด็กอ่อน ๆ“หนูยังเจ็บอยู่เมื่อคืนคุณทำหนูตั้งสองครั้ง” เสียงหวานเอ่ยท้วงทั้งที่เคลิ้มไปกับความนุ่มนวล มือเรียวลูบไล้แก้มสากที่ป้วนเปี้ยนอยู่กับการคลอเคลียแผ่วเบาให้วาบหวาม“คืนนี้จะทำเบา ๆ”“ถ้าหนูบอกว่าเจ็บมากล่ะคะ”“ก็จะทำแบบเบ๊า เบา” เสียงทุ้มแหบพร่าโอบกระชับกายบางมาแนบชิดต่อให้ใครมาฉุดรั้งก็ห้ามเขาไม่ได้ทั้งนั้น“คนเอาแต่ใจ”“แล้วจะทำไม ยังไงก็ต้องยอมผัวเธออยู่ดี” หน้าหล่อเคลื่อนมามองดวงตากลมโตริมฝีปากหนากระตุกยียวนโผเข้าประกบปิดริมฝีปากนุ่มไม่ให้ถามอะไรอีกเพราะตอนนี้คือเวลาที่เขาต้องได้ครอบครองเธอทั้งตัว   ริมฝีปากอุ่นลากเลียแวะชมชิมทั่วทุกอณูเรือนร่างเย้ายวนผิวกายเนียนละเอียดนุ่มลิ้นสร้างความเพลิดเพลินให้กับคนที่ได้จับจองหลงคลอเคลียไม่ห่างไม
last updateآخر تحديث : 2026-07-07
اقرأ المزيد

ตอนที่ 17 มาดูให้เห็นกับตา

อาคารสูงล้อมกระจกของตระกูลสิงหบดินทร ชั้นสิบแผนกบัญชี พนักงานใหม่สวมชุดเดรสสีน้ำตาลอ่อนคล้ายสูทกระโปรงยาวคลุมเข่ามีสายคาดเอวรองเท้าหุ้มส้นเรียบร้อยเดินเข้ามาในแผนก พนักงานบัญชีกำลังเตรียมตัวทำงานหันมองน้องใหม่แต่งหน้าอ่อน ๆ ผิวขาวใสรวบครึ่งศีรษะแม้จะดูไม่หวือหวาแต่มีเสน่ห์ชวนมอง ละมุนเข้าไปพบหัวหน้าแผนกบัญชีในห้องทำงานใหญ่ จากนั้นก็เดินตามหัวหน้าออกมายังแผนก“ทุกคนน้องใหม่ชื่อ ลลนา ชื่อเล่นละมุน” หัวหน้าแผนกบัญชีบอกกับพนักงานฝ่ายที่หันมามองน้องใหม่เป็นตาเดียวกัน“สวัสดีค่ะ” ละมุนยกมือไหว้อ่อนน้อมฝากเนื้อฝากตัว“ฝากดูแลน้องใหม่กันด้วยนะ” หัวหน้าบัญชีเอ่ยฝากน้องใหม่แล้วเดินนำละมุนมายังโต๊ะทำงานตัวยาวมีเอกสารวางสูงกับคอมพิวเตอร์สองตัว“ติ๋ว สอนงานตามที่พี่บรีฟไว้เลยนะ”“ค่ะพี่แจง” ติ๋วสาวแว่นหนาเตอะยิ้มต้อนรับพลางเขยิบเก้าอี้อีกตัวออกให้ละมุนนั่งข้าง ๆ“เรามาพูดคุยละลายพฤติกรรมกันก่อนนะ ละมุนอายุเท่าไหร่จบอะไรมาแล้วเคยทำงานบัญชีที่ไหนมาก่อนมั้ย”“หนูอายุย่างยี่สิบสามจบปวส.สาขาบัญชี มาสามปีแล้วค่ะ เคยฝึกงานตอนเรียนแต่ยังไม่เคยได้ทำงานจริงจัง”“อ้าว ไปทำงานไม่ตรงสายมาเหรอ?”“หนูท้อ
last updateآخر تحديث : 2026-07-08
اقرأ المزيد

ตอนที่ 18 ให้รางวัลคนเหนื่อย

ภายในห้องนอนยามค่ำ   อธิกรนอนหลับสบายบนที่นอนนุ่ม ละมุนนอนตะแคงกล่อมลูกแล้วผล็อยหลับอ่อนเพลียจากการเดินทางเพราะยังไม่คุ้นชิน ขณะนอนหลับละมุนรู้สึกว่ามีฝ่ามือหนักวางบนสะโพก สักพักที่นอนข้างหลังเธอก็ยุบลงพร้อมกับของหนักทับเอวคอดผสานลมหายใจร้อนผ่าวรดต้นคอ ละมุนสะดุ้งตื่นขยุกขยิกตัวรู้ว่าพสุธรมากอดเพราะกลิ่นกายหอมของชายกำยำที่เธอคุ้นเคย“เหนื่อยเหรอ”“นิดหน่อยค่ะ”“อยู่บ้านเลี้ยงลูกดีกว่าไม่อยากให้เหนื่อยเลย” ริมฝีปากหนากดจูบต้นคอเรียวแผ่วเบาแล้วละเมียดละไมจูบซับทั่วหลังคอขาวเนียน“หนูอยากเลี้ยงลูกและอยากทำงานหาเงินเอง” เปลือกตาสวยยังคงปิดอยากนอนแต่คนกวนดูท่าจะไม่หยุด“ถ้าเหนื่อยแบบนี้ทุกวันจะดูแลสามียังไง”“ดูแลอาทิตย์ละครั้งได้ไหมคะ” ละมุนลืมตาขึ้นเอียงมองสามีที่เย็นชากับเธอมาหลายปีบทจะเรียกร้องก็เอาแต่ใจไม่ให้เธอได้มีเวลาพักผ่อน“นานไปลงแดงกันพอดี”   ละมุนเขยิบตัวลากเสียงยาวง่วงนอนไม่พอยังเจอคนขี้ตื๊อ
last updateآخر تحديث : 2026-07-08
اقرأ المزيد

ตอนที่ 19 การกลับมาที่รอคอย

   ห้องทำงานของคุณหญิงพรรณราย   สินีนาถเดินดุ่มสีหน้าไม่สบอารมณ์เข้ามาในห้องทำงานของคุณหญิงย่าซึ่งมีเลขามนนั่งอยู่บนโต๊ะทำงานใกล้ ๆ กับโต๊ะทำงานของท่าน สินีนาถเหลือบมองเลขามนก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามกับคุณหญิงย่า เลขามนรู้หน้าที่รีบลุกเดินออกไปจากห้องทันที“คุณย่าให้ละมุนมาทำงานแผนกที่หนูดูแลแต่ไม่บอกหนูสักคำ?”“แค่พนักงานตำแหน่งเล็ก ๆ ย่าเห็นว่าไม่ควรรบกวนนาถ” คุณหญิงย่าเอนหลังพิงเบาะหนังสูงยิ้มอ่อนให้หลานสาว“คุณย่าเอ็นดูละมุนมากเกินไปหรือเปล่าคะ ทั้งผลักทั้งดันเด็กอาบน้ำสุนัขในบ้านมาทำงานบัญชีที่สำนักงานใหญ่”“ละมุนเรียนจบบัญชี ย่าเสียดายความรู้ถ้าต้องอยู่เลี้ยงกรอยู่บ้านอย่างเดียว”“ไม่ใช่ว่าจะปลุกปั้นให้พอลหรือคะ อีกหน่อยนาถคงต้องเรียกเด็กอาบน้ำสุนัขว่าน้องสะใภ้แล้วมั้ง” สินีนาถเลิกคิ้วขึ้นกระแหนะกระแหนคุณหญิงย่าที่สนับสนุนละมุนเกินหน้าเกินตา“หัดเรียกไว้ก็ได้นะ เผื่อจะชิน” คุณหญิงย่าสวนกลับฉับพลัน สินีนาถถึงกับขำในลำค
last updateآخر تحديث : 2026-07-09
اقرأ المزيد

ตอนที่ 20 อยากจดจำไว้ไม่ลืม

คฤหาสน์ของตระกูลสิงหบดินทรภายในห้องนั่งเล่นขนาดเล็ก   คุณหญิงย่านั่งบนโซฟาข้าง ๆ มีละมุนยังนั่งเงียบไม่ค่อยกล้าพูดตั้งแต่ตอนอยู่ที่ห้างสรรพสินค้าจนถึงตอนนี้“ก่อนหน้านี้ย่ารู้ว่าพอลซื้อเพชรก็แปลกใจ แต่แปลกใจกว่านั้นตอนเห็นสร้อยเพชรอยู่กับละมุน” คุณหญิงย่าเอ่ยขึ้นน้ำเสียงเรียบนิ่ง“หนูขอโทษค่ะ” ละมุนหน้าเสียยกมือสั่น ๆ ขึ้นไหว้ขอโทษที่มักใหญ่ใฝ่สูง“ขอโทษเรื่องอะไร?”“เรื่องของหนูคุณพอลค่ะ”“ลืมไปแล้วเหรอว่าเราเป็นใคร?”คำถามของคุณหญิงทำละมุนสะอึกดวงตากลมโตสั่นไหวรู้ว่าตัวเองต่ำต้อยจะอยู่เก็บตัวเงียบ ๆ ไม่ให้พสุธรกับคุณหญิงย่าอับอายที่มีสะใภ้จน ๆ“หนูไม่ได้หวังสูงนะคะ หนูรักคุณพอลมีความสุขที่ได้อยู่กับเขาและจะอยู่เงียบ ๆ ไม่เปิดเผยให้ใครรู้”“ที่ย่าถามไม่ใช่จะตำหนิแต่เหมือนละมุนจะลืมไปว่าตัวเองเป็นภรรยาจดทะเบียนสมรสถูกต้องตามกฎหมาย การมีสัมพันธ์กันไม่ใช่เรื่องผิดแค่ไม่เข้าใจว่าจะปิดบังกันทำไม”
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد
السابق
1234
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status