All Chapters of ทะลุมิติไปเป็นภรรยาตัวร้ายของบัณฑิตตกอับ: Chapter 51 - Chapter 60

ตอนที่ 52 ตั้งครรภ์ครึ่งเดือนต่อมา เมื่อเข้าสู่ช่วงปลายฤดูฝน พืชผลในไร่ของหนิงเยียนเริ่มแสดงให้เห็นถึงความอุดมสมบูรณ์ ข้าวโพดในไร่แต่ละต้นสูงเกือบเท่าตัวคน ฝักก็อวบอ้วนสมบูรณ์จนน่าตกใจ ส่วนข้าวฟ่างก็ออกรวงใหญ่จนเอนไปตามแรงลม“เยียนเอ๋อร์...ดูสิ! ข้าวโพดของเราฝักใหญ่มากเลยนะ” เหอหยวนพูดด้วยรอยยิ้มกว้าง“ใช่แล้วเจ้าค่ะ...อีกไม่กี่วันก็จะได้เก็บเกี่ยวแล้ว” หนิงเยียนตอบ ขณะที่สายตากวาดมองไปทั่วทั้งไร่ด้วยความภาคภูมิใจ แต่แล้วจู่ ๆ อาการ คลื่นไส้ ก็แล่นเข้าจู่โจมนางอย่างรุนแรง ก่อนที่นางจะหันไปนั่งลงข้างกอหญ้าแล้วอาเจียนออกมาเหอหยวนเห็นดังนั้นก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เขารีบลูบแผ่นหลังของภรรยาอย่างเบามือ“เยียนเอ๋อร์! เจ้าเป็นอะไรไป?”หนิงเยียนที่อาเจียนจนหมดไส้หมดพุงแล้วจึงค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนอย่างอ่อนแรง เหอหยวนรีบประคองนางพลางสำรวจใบหน้าของนางอย่างละเอียด ใบหน้าสวยหวานซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด“ข้า...ข้าไม่เป็นไรเจ้าค่ะท่านพี่...สงสัยเมื่อเช้าจะกินข้าวเช้ามากไปหน่อย”เหอหยวนไม่เชื่อคำพูดนั้น เขาเห็นได้ชัดว่าอาการของภรรยาไม่เหมือนคนกินมากไป แต่เหมือนคนกำลัง ป่วย หนิงเยียนอาจจะไม่ได้บ่นว่าเหนื

ตอนที่ 54 ถึงเวลาเก็บเกี่ยวเช้าวันถัดมา หนิงเยียนตื่นแต่เช้าตรู่ นางรู้สึกสดชื่นขึ้นมากหลังจากได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ แต่นางก็ยังคงถูกเหอหยุนห้ามไม่ให้แตะงานใดๆ เหอหยุนทำอาหารเช้าอย่างรวดเร็ว เป็นโจ๊กเนื้อไก่ใส่ขิงร้อนๆ ที่ทั้งหอมและย่อยง่ายหลังจากกินอาหารเช้าเสร็จแล้ว หนิงเยียนกับเหอหยุนก็นั่งพักอยู่ที่หน้าบ้านตามปกติ ส่วนเหอหยวนก็รีบจัดการจูงลาคู่ใจไปยังไร่ของพวกเขา เมื่อไปถึงเขาก็เห็นคนงานทั้งสี่สิบกว่าคนกำลังนั่งรออยู่พร้อมหน้าพร้อมตา พวกเขาแบ่งหน้าที่กันอย่างรวดเร็ว เหอหลงกับเหอเหลียงรับหน้าที่นำคนงานไปเก็บข้าวโพด ส่วนเหอหยวนก็พาคนงานที่เหลือไปเกี่ยวข้าวฟ่างงานเก็บเกี่ยวเริ่มต้นขึ้นอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเช้าที่เริ่มแผดจ้าขึ้นเรื่อย ๆ เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของคนงานดังไปทั่วทั้งไร่ ทุกคนทำงานกันอย่างขยันขันแข็งและสามัคคีเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงช่วงบ่ายแก่ๆ แสงแดดที่เคยแผดจ้าเริ่มอ่อนลง ข้าวโพดถูกเก็บเกี่ยวจนหมดสิ้น เหอหลงกับเหอเหลียงช่วยกันขนฝักข้าวโพดขึ้นเกวียนที่ยืมมาจากบ้านผู้ใหญ่บ้านและชาวบ้านในหมู่บ้านอีกสองคัน ได้ข้าวโพดสองเกวียนและข้าวฟ่างหนึ่งเกวียน ทั

ตอนที่ 56 เข้าเมืองซื้อของฝากเช้าวันต่อมา หนิงเยียนลืมตาขึ้นมาในอ้อมกอดอบอุ่นของสามี เหอหยวนยังคงหลับใหลอยู่ ดวงตาของเขาปิดสนิท ใบหน้าของเขาดูผ่อนคลายและสงบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน นางยกมือขึ้นลูบไล้โครงหน้าคมคายของเขาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะนึกถึงบทรักที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ใบหน้าของนางก็เห่อร้อนขึ้นมาทันทีนางพยายามจะขยับตัวลุกขึ้นอย่างเงียบ ๆ เพื่อไม่ให้สามีตื่น แต่เหอหยวนกลับรู้สึกตัวก่อน เขากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นแล้วซบใบหน้าลงกับเรือนผมของนาง"นอนต่ออีกหน่อยเถอะ..." เขาพึมพำด้วยน้ำเสียงงัวเงีย"ไม่ได้เจ้าค่ะท่านพี่...สายมากแล้ว" หนิงเยียนตอบด้วยรอยยิ้ม "ท่านต้องไปทำงานในไร่แล้วนะ"เหอหยวนลืมตาขึ้นช้า ๆ ก่อนจะกดจูบลงบนหน้าผากของภรรยาอย่างรักใคร่"วันนี้ข้าไม่ไปทำงานได้ไหม? ข้าอยากอยู่กับเจ้าทั้งวัน"“ได้สิเจ้าค่ะ…แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะ”เหอหยวนเลิกคิ้วอย่างสนใจ เขายิ้มกว้างขึ้นทันที “ข้อแลกเปลี่ยนอะไรหรือ?”หนิงเยียนหัวเราะเบาๆ กับท่าทีของสามี “วันนี้ท่านพี่ต้องพาข้ากับเหอหยุนเข้าเมืองเจ้าค่ะ”เหอหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความเป็นห่วง “เข้าเมือง? ไม่ได้นะเยียนเอ๋อร์! ท่านหมอบอกว่าเจ้าต้อง

ตอนที่ 58 ความสุขที่รอคอยที่บ้านของหนิงเยียน เหอหยุนเข้าไปในห้องก็เห็นพี่สะใภ้กำลังกัดริมฝีปากแน่น เหงื่อกาฬไหลซึมเต็มใบหน้า หนิงเยียนหายใจหอบถี่ พยายามอดทนกับความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาเป็นระลอกเหอหยุนรีบเดินเข้าไปนั่งลงข้างเตียง “พี่สะใภ้สาม! ท่านอดทนไว้ก่อนนะเจ้าคะ!”“เหอหยุน…พี่…พี่ไม่ไหวแล้ว…” หนิงเยียนเอ่ยเสียงแผ่ว พลางจับมือเหอหยุนไว้แน่นราวกับเป็นที่พึ่งสุดท้าย“ท่านต้องไหวเจ้าค่ะ!” เหอหยุนบีบมือพี่สะใภ้กลับเพื่อให้นางประคองสติหนิงเยียนไม่เคยคิดเลยว่าความเจ็บปวดจากการคลอดลูกจะทรมานได้ถึงเพียงนี้! มันไม่ใช่แค่ความปวดท้องธรรมดา นางรู้สึกเหมือนอวัยวะภายในกำลังถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ ทุกครั้งที่การบีบรัดของมดลูกมาถึง นางต้องกัดริมฝีปากตัวเองแน่นจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ เพื่อไม่ให้เผลอส่งเสียงกรีดร้องออกมาให้เหอหยุนตกใจเหอหยุนเห็นพี่สะใภ้ตัวสั่นเทิ้มด้วยความเจ็บปวดก็รีบเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผากของนาง “พี่สะใภ้สาม... ท่านอดทนไว้นะเจ้าคะ หายใจเข้าลึก ๆ แล้วหายใจออกช้า ๆ” เหอหยุนพยายามถ่ายทอดความเข้มแข็งของตัวเองผ่านมือที่กุมมือของหนิงเยียนไว้แน่น แต่นางเองก็รู้สึกใจหายกับสีหน้าซีดเผือดของพี

ตอนที่ 60 เตรียมเสบียงเวลาล่วงเลยมาจนกระทั่งเหอเทียนซืออายุได้ห้าเดือน สายลมยามเช้าพัดพาความเย็นยะเยือกมาเตือนว่า ฤดูหนาว กำลังใกล้มาถึงแล้ว สำหรับครอบครัวชาวนาแล้ว ฤดูหนาวคือช่วงเวลาแห่งการพักผ่อน แต่ก็เป็นช่วงเวลาที่การหาอาหารยากลำบากที่สุด การเตรียมเสบียงให้เพียงพอตลอดฤดูจึงเป็นเรื่องสำคัญอันดับแรกหนิงเยียนร่างกายฟื้นตัวอย่างเต็มที่แล้ว นางเริ่มกลับมาทำงานบ้านและอาหาร ส่วนเหอหยุนมีหน้าที่แค่ช่วยดูแลเทียนซือเท่านั้น“ท่านพี่” หนิงเยียนเรียกเหอหยวนที่กำลังง่วนอยู่กับการลับมีดสำหรับใช้ในไร่นา “วันนี้ท่านต้องเข้าเมืองไปซื้อของสำคัญหลายอย่างนะเจ้าคะ”“ได้สิเยียนเอ๋อร์ เจ้าสั่งมาเถิด”หนิงเยียนหยิบสมุดบัญชีเล่มเล็กออกมา “ใกล้ฤดูหนาวแล้วเราต้องซื้อเนื้อแห้ง และอาหารแห้ง จำนวนมากมาเก็บกักตุนไว้ ท่านไปที่โรงฆ่าสัตว์เลยนะเจ้าคะ ซื้อเนื้อหมูและเนื้อวัวที่ตากแห้งแล้วมาอย่างละห้าสิบจิน ส่วนพวกปลาแห้งก็ซื้อมาอีกยี่สิบจิน และซื้อถั่วเขียว ถั่วแดง มาเก็บไว้อีกสักหน่อย”เหอหยวนรับคำสั่งอย่างกระตือรือร้น “ได้งั้นข้าจะไปเดี๋ยวนี้เลย”หลังจากเหอหยวนเข้าเมืองไปแล้ว หนิงเยียนก็เริ่มจัดการกับเสบียงที่