Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

63

ตอนที่ 41 ครีมบำรุงผิว

ตอนที่ 41 ครีมบำรุงผิวเมื่อครีมว่านหางจระเข้ได้ที่แล้ว หนิงเยียนก็เติมน้ำผึ้งและน้ำมันงาลงไปเล็กน้อย น้ำผึ้งจะช่วยให้ผิวหน้านุ่มชุ่มชื้น ส่วนน้ำมันงาจะช่วยลดรอยเหี่ยวย่นและทำให้ผิวหน้ากระชับ นางใช้ช้อนคนส่วนผสมทั้งหมดให้เข้ากันจนได้เป็นเนื้อครีมข้นๆ ก่อนจะตักใส่กระปุกแล้วนำไปนึ่งเพื่อฆ่าเชื้อจะได้เก็บไว้นานมากขึ้น เสร็จแล้วนางก็นำครีมที่เหลือมาผสมกับใบบัวบกที่ตำไว้อย่างละเอียดมาสก์หน้าทันที หนิงเยียนใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเนื้อครีมให้ทั่วใบหน้าและลำคอ ทิ้งไว้ประมาณครึ่งชั่วยามเพื่อรอให้ครีมซึมเข้าสู่ผิวหน้าไม่นานนัก เหอหยุนก็เดินมาหาพี่สะใภ้ที่บ้าน เพื่อถามวิธีทำอาหารสูตรใหม่ๆ เมื่อมาถึงเหอหยุนก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้า เพราะใบหน้าของหนิงเยียนเต็มไปด้วยของเหลวสีเขียวอ่อนๆ ที่มีกลิ่นเหม็นเขียวแปลกๆ“พี่สะใภ้สาม...หน้าท่านเป็นอะไรหรือเจ้าคะ?!” เหอหยุนถามด้วยความตื่นตระหนกและเป็นห่วงหนิงเยียนยิ้มกว้าง “ข้าไม่เป็นไรหยุนเอ๋อร์ นี่คือยาสมุนไพรสำหรับบำรุงผิวหน้าที่ข้าทำขึ้นมาเอง” นางตอบพลางใช้นิ้วชี้ไปที่ถ้วยดินเผาที่วางอยู่บนโต๊ะ “ข้ารู้สึกว่าผิวหน้าของข้า หมองคล้ำจากการโดนแดดมาหล
last updateDernière mise à jour : 2026-08-03
Read More

ตอนที่ 42 ผิดคำพูด

ตอนที่ 42 ผิดคำพูดหนึ่งเดือนต่อมา เข้าสู่ช่วงกลางฤดูฝน ฝนก็ตกลงมาแทบจะทุกวัน ชาวบ้านทุกคนต่างดีใจเพราะน้ำฝนจะช่วยให้พืชผลของพวกเขางอกงาม ทุ่งนาของเหอหยวน ต้นข้าวเขียวขจีและโตไวกว่าของชาวบ้านคนอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด จนเป็นที่โจษจันกันไปทั่วในช่วงกลางฤดูฝน มันฝรั่งตอนนี้ต้นสูงเกือบถึงเข่าแล้ว และเริ่มมีดอกสีม่วงอ่อน ๆ บานสะพรั่งเต็มแปลงไปหมด ข้าวฟ่างกำลังออกรวงสีเขียวปนน้ำตาลอ่อน ส่วนข้าวโพดก็เริ่มออกฝักใหญ่กันหมดแล้ว หนิงเยียนกับเหอหยวนแทบไม่ต้องทำอะไรมาก เพียงแค่คอยดูเรื่องวัชพืชและทำคันระบายน้ำในไร่ เพื่อป้องกันไม่ให้น้ำท่วมขังเท่านั้นในเช้าวันหนึ่งที่ฝนตกพรำ ๆ หนิงเยียนกับเหอหยวนสวมเสื้อคลุมกันฝนเดินตรวจดูไร่นาของพวกเขา เหอหยวนมองดูต้นข้าวโพดที่กำลังออกฝักใหญ่ด้วยความดีใจ“เยียนเอ๋อร์… ดูสิ! ข้าวโพดของเราฝักใหญ่มากเลยนะ”“ใช่แล้วเจ้าค่ะ... อีกไม่นานเราก็จะได้เก็บเกี่ยวแล้ว แต่อีกสิบวันเราจะเก็บมันฝรั่งที่เราปลูกแปลงแรกไปส่งเถ้าแก่โรงเตี๊ยมก่อน”เหอหยวนพยักหน้า “แล้วแต่เจ้าเลยเยียนเอ๋อร์ เจ้าว่ายังไงข้าก็ว่าตามเจ้า” สิบวันต่อมา ตามที่นัดหมายไว้ ทุกคนต่างก็เดินทางมาที่ไร่ของหนิงเ
last updateDernière mise à jour : 2026-08-03
Read More

ตอนที่ 43 เปิดท้ายขายมันฝรั่ง

ตอนที่ 43 เปิดท้ายขายมันฝรั่งเมื่อมาถึงถนนสายหลักที่คึกคัก หนิงเยียนก็ให้เหอหยวนจอดเกวียนไว้ที่หน้าซอยสี่แยกที่มีผู้คนสัญจรไปมาอย่างไม่ขาดสาย นางหันไปมองเหอหยวนแล้วยิ้ม “ท่านพี่…ท่านช่วยไปซื้อถ่านมาให้ข้าหน่อยได้ไหมเจ้าคะ”เหอหยวนมองหนิงเยียนด้วยความลังเลใจ "เจ้าจะย่างมันขายตรงนี้จริงๆหรือ"หนิงเยียนพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ใช่แล้วเจ้าค่ะ” “แต่ข้าว่าเราไม่จำเป็นต้องลำบากขนาดนี้ เรากลับบ้านกันเถอะ”หนิงเยียนส่ายหน้า “ไม่เป็นไรเจ้าค่ะท่านพี่...ข้าทำได้น่า” นางพูดพร้อมกับส่งถุงเงินให้เขา “ท่านไปซื้อถ่านมาให้ข้าเถอะเจ้าค่ะ”เหอหยวนมองดูภรรยาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นแล้วก็ต้องยอมทำตามเมื่อเหอหยวนกลับมาพร้อมกับถุงถ่านขนาดใหญ่ หนิงเยียนก็ลงมือจุดเตาและนำมันฝรั่งหัวใหญ่ไปล้างให้สะอาด จากนั้นก็วางมันฝรั่งลงบนตะแกรงเหล็กแล้วเริ่มปิ้งทันทีมันฝรั่งที่ถูกปิ้งด้วยถ่านเริ่มส่งกลิ่นหอมคลุ้งไปทั่วบริเวณ ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างก็หยุดมองด้วยความสงสัยพอมันฝรั่งปิ้งจนสุกได้ที่แล้ว หนิงเยียนก็ใช้ผ้าหยิบออกมาจากเตาแล้วพักให้หายร้อนเล็กน้อย ก่อนจะใช้มีดผ่ามันออกเป็นสองซีก ไอร้อนที่ลอยออกมาพร้อมกับกลิ่นหอ
last updateDernière mise à jour : 2026-08-04
Read More

ตอนที่ 44 เตรียมแปลงปลูกครั้งใหม่

ตอนที่ 44 เตรียมแปลงปลูกครั้งใหม่เมื่อมาถึงบ้าน หนิงเยียนก็รีบไปจัดการเก็บของที่ซื้อมา ส่วนเหอหยวนเอาเกวียนวัวที่เช่ามาไปคืนลุงเฉิงที่บ้าน พอลุงเฉิงเห็นเกวียนกลับมาส่งไวกว่าที่คิดก็ตกใจ “อ้าว! พวกเจ้าขายมันฝรั่งหมดแล้วหรือ?”เหอหยวนยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ “ใช่แล้วลุงเฉิง...ภรรยาของข้านางค้าขายเก่งมาก”ลุงเฉิงหัวเราะ “ข้าก็คิดเช่นนั้น นางขายเพียงครึ่งวันหมดทั้งเกวียน ถือว่าไม่ธรรมดาจริงๆ”หลังจากคุยกับลุงเฉิงเสร็จแล้ว เหอหยวนก็เดินกลับบ้านอย่างอารมณ์ดี เขารู้สึกภูมิใจในตัวภรรยาของเขามากหลังจากจัดเก็บของเสร็จแล้ว หนิงเยียนก็เริ่มลงมือทำอาหารเย็นทันที เนื้อวัวถูกนำไปหมักกับกระเทียม พริกไทย และซีอิ๊วเล็กน้อย แล้วนำไปผัดกับหอมใหญ่และพริกหยวกจนสุก เนื้อหมูถูกนำมาสับละเอียด ผสมกับต้นหอมและไข่เล็กน้อย ก่อนจะนำไปปั้นเป็นก้อนกลมๆ แล้วทอดในน้ำมันร้อนๆ จนสุกเหลืองดูน่ากินขณะที่หนิงเยียนกำลังง่วนอยู่กับการทำอาหาร เหอหยวนก็เดินกลับมาถึงบ้าน เขาได้กลิ่นหอมของอาหารที่ลอยออกมาจากครัว ทำให้เขารู้สึกหิวขึ้นมาทันที“เยียนเอ๋อร์...เจ้าทำอะไรกินน่ะ? หอมมากเลย”หนิงเยียนยิ้ม “ข้ากำลังทำหมูก้อนทอดเจ้าค่ะ ท
last updateDernière mise à jour : 2026-08-04
Read More

ตอนที่ 45 รับสั่งจอง

ตอนที่ 45 รับสั่งจองสามวันถัดมา หนิงเยียนกับเหอหยวนก็เตรียมตัวแต่เช้า พวกเขากินอาหารเช้าอย่างรวดเร็วและจัดเตรียมอุปกรณ์สำหรับปลูกมันฝรั่ง พวกเขาขนกระสอบมันฝรั่งที่เตรียมไว้เมื่อวานและตะกร้าซาลาเปาขึ้นเกวียนเจ้าลาน้อย จากนั้นก็เดินออกไปจากบ้านเพื่อมุ่งหน้าไปยังที่ดินแปลงเก่าเมื่อไปถึงที่ดินแปลงเก่าก็เห็นจินหลินกับสามีและลูกชายสองคนกำลังยืนรออยู่แล้ว เหอหยุนที่มาคนเดียวก็กำลังยืนรออยู่ด้วยส่วนพี่ชายและพี่สะใภ้ทั้งสองคนกลับไปช่วยบ้านพ่อตาแม่ยายปลูกมันเทศ เมื่อทุกคนพร้อมแล้ว พวกเขาก็เริ่มงานทันที แสงแดดเริ่มแผดจ้าขึ้นเรื่อย ๆ เหงื่อของทุกคนไหลอาบหน้าจนเสื้อผ้าเปียกชื้นไปหมด แต่ก็ไม่มีใครปริปากบ่น เพราะนอกจากจะได้รับค่าแรงที่ดีแล้ว หนิงเยียนยังเลี้ยงอาหารกลางวันด้วยเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนตะวันอยู่ตรงหัว หนิงเยียนจึงบอกให้ทุกคนหยุดพักกินข้าวกลางวันก่อนจินหลินกับครอบครัวและเหอหยุนเดินไปนั่งพักอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ร่มรื่น เหอหยวนเดินไปหยิบกระบอกน้ำไม้ไผ่ที่เตรียมมาแล้วเทน้ำให้ทุกคนดื่มอย่างช้าๆ หนิงเยียนหยิบตะกร้าซาลาเปาออกมาแล้วเดินไปหาทุกคน“วันนี้ข้าตื่นสายเลยทำได้แค่ซาลาเปามา มีไส้
last updateDernière mise à jour : 2026-08-06
Read More

ตอนที่ 46 ยำผักชีกับพริกหยวกทอด

ตอนที่ 46 ยำผักชีกับพริกหยวกทอดช่วงสาย ๆ ของวันต่อมา หนิงเยียนก็เดินออกไปยังลานหน้าบ้าน วันนี้นางตั้งใจจะเคลียร์พื้นที่ส่วนนี้ให้โล่งเพื่อใช้เป็นที่กองมันฝรั่งหนิงเยียนเดินไปที่แปลงผักที่ปลูกไว้ตั้งแต่เมื่อสามเดือนก่อน ผักกาด ผักกวางตุ้ง ผักคะน้า และผักชีที่กำลังเขียวชอุ่ม นางตัดสินใจเก็บผักทั้งหมดเมื่อจัดการผักทั้งหมดเสร็จแล้ว หนิงเยียนก็มองดูแปลงผักที่ว่างเปล่าแล้วถอนหายใจออกมาเล็กน้อย นางรู้สึกเสียดายที่ต้องรื้อแปลงผักของตัวเอง แต่เพื่องานใหญ่ นางไม่มีทางเลือกอื่น หนิงเยียนใช้จอบค่อย ๆ ขุดปรับดินในแปลงผักให้เรียบเสมอกันในระหว่างที่กำลังทำงานอยู่นั้น เหอหยวนก็เดินออกมาจากบ้าน “เยียนเอ๋อร์...ทำไมเจ้าไม่เรียกข้าล่ะ?” หนิงเยียนเงยหน้าขึ้นมองสามีแล้วยิ้ม “ข้าเห็นท่านกำลังเขียนหนังสืออยู่เลยไม่อยากรบกวนเจ้าค่ะ...อีกอย่างเรื่องแค่นี้ข้าทำเองได้” เหอหยวนเดินเข้าไปช่วยหนิงเยียนทำงาน ทั้งสองช่วยกันปรับพื้นที่ให้เรียบเสมอกัน และเตรียมพื้นที่สำหรับกองมันฝรั่งพอถึงช่วงเย็น หนิงเยียนกับเหอหยวนก็นั่งพักอยู่ข้างแปลงผักที่ถูกรื้อออกไปแล้วหลังจากนั่งพักเหนื่อยแล้ว หนิงเยียนก็อุ้มตะกร้าผักไป
last updateDernière mise à jour : 2026-08-06
Read More

ตอนที่ 47 เถ้าแก่จินหลงไม่พอใจ

ตอนที่ 47 เถ้าแก่จินหลงไม่พอใจ เช้าตรู่ของวันต่อมา หนิงเยียนกับเหอหยวนตื่นแต่เช้าเพื่อจัดเตรียมมันฝรั่งให้พร้อมสำหรับการส่งมอบ หนิงเยียนสั่งให้เหอหยวนนำผ้าคลุมมาคลุมมันฝรั่งไว้ส่วนหนึ่งเพื่อป้องกันแดดก่อนที่ชาวบ้านจะมาถึง ประมาณช่วงสายๆ ชาวบ้านกลุ่มแรกที่มาสั่งจองไว้ก็เริ่มทยอยกันมาที่บ้านของหนิงเยียน ทุกคนต่างถือถุงกระสอบและรถเข็นมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวัง เมื่อเห็นกองมันฝรั่งมหึมา ที่อยู่หน้าบ้านของหนิงเยียน หลายคนถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง “โอ้โห! แม่นาง...มันฝรั่งของเจ้าเยอะมากเลยนะ!” ชายวัยกลางคนที่มาจองคนแรกอุทาน “ใช่เจ้าค่ะ...ทุกคนไม่ต้องห่วง มันฝรั่งมีเพียงพอสำหรับทุกคนที่สั่งจองไว้แน่นอน” หนิงเยียนตอบด้วยรอยยิ้ม หนิงเยียนกับเหอหยวนเริ่มทำงานอย่างคล่องแคล่ว หนิงเยียนคอยตรวจดูรายชื่อและจำนวนที่ลูกค้าสั่งจองไว้ ส่วนเหอหยวนก็ทำหน้าที่ชั่งมันฝรั่งตามที่ภรรยาบอก การซื้อขายดำเนินไปอย่างราบรื่นและเป็นระเบียบ ภายในครึ่งวัน มันฝรั่งที่ถูกจองไว้ก็ถูกทยอยส่งมอบให้แก่ชาวบ้านเกือบทั้งหมดตามรายชื่อที่จดไว้ ในช่วงบ่ายคล้อย เมื่อชาวบ้านกลุ่มสุดท้ายเพิ่งเดินทางกลับไปได้ไม่นา
last updateDernière mise à jour : 2026-08-07
Read More

ตอนที่ 48 หุ้นส่วน

ตอนที่ 48 หุ้นส่วนเช้าวันรุ่งขึ้น หนิงเยียนกับเหอหยวนตื่นแต่เช้า ทั้งคู่อาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดผ้าฝ้ายชุดใหม่ที่ดูสะอาดสะอ้านและเรียบร้อย เหอหยวนสวมเสื้อคลุมยาวสีน้ำเงินเข้มที่หนิงเยียนซื้อให้ ทำให้เขาดูภูมิฐานขึ้นมาก เมื่อผูกเจ้าลาน้อยเข้ากับเกวียนเสร็จแล้วพวกเขาก็มุ่งหน้าเข้าเมืองพอมาถึงในตัวเมือง พวกเขาก็ไปจอดเกวียนไว้ที่ลานรับฝากเหมือนเดิม จากนั้นก็เดินจูงมือกันตรงไปยังร้านขายของชำที่ใหญ่ที่สุดในตลาด หนิงเยียนเลือก ข้าวสารสิบชั่ง แป้งสาลีหนึ่งชั่ง น้ำตาลทรายแดงหนึ่งชั่ง และน้ำมันพืชหนึ่งไห เหอหยวนขนของใส่ตะกร้าสานที่เตรียมมาเมื่อซื้อของเสร็จเรียบร้อย ทั้งสองก็เดินถือของพะรุงพะรังออกมาจากร้าน เหอหยวนแบกถุงข้าวสารไว้บนหลังอย่างสบาย ๆ ส่วนหนิงเยียนถือตะกร้าที่เต็มไปด้วยของ พวกเขาเดินไปตามถนนสายหลักที่คึกคัก ผู้คนสัญจรไปมาอย่างไม่ขาดสายขณะที่เดินผ่านย่านร้านอาหาร หนิงเยียนสังเกตเห็นร้านขายบะหมี่เล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ดูเงียบเหงาผิดปกติ หน้าร้านมีป้ายแขวนที่ดูเก่าแก่เขียนว่า “บะหมี่หลี่ฟู่” แต่แทบจะไม่มีลูกค้าเลย มีเพียงชายวัยกลางคนคนหนึ่งที่ดูอิดโรยและมีสีหน้ากังวลกำลังยืนกวาดพื้นอยู่“ท
last updateDernière mise à jour : 2026-08-07
Read More

ตอนที่ 49 ร้านบะหมี่หลี่ฟู่

ตอนที่ 49 ร้านบะหมี่หลี่ฟู่สามวันต่อมา หนิงเยียนกับเหอหยวนเตรียมตัวออกจากบ้านตั้งแต่เช้าตรู่ หนิงเยียนเตรียมวัตถุดิบที่จำเป็นสำหรับทำน้ำซุปบะหมี่ไว้ในตะกร้าสานอย่างเรียบร้อย“ท่านพี่…ท่านดูตื่นเต้นกว่าข้าเสียอีกนะเจ้าคะ”เหอหยวนยิ้มเขิน ๆ “ก็ข้าอยากเห็นว่าหลี่ฟู่จะปรับปรุงร้านได้ดีแค่ไหน” เขาไม่ได้บอกภรรยาตามตรงว่าเขารู้สึกตื่นเต้นเพราะจะได้เห็นนางแสดงความสามารถในการทำอาหารต่างหากพวกเขาจัดการผูกเจ้าลาน้อยเข้ากับเกวียนแล้วมุ่งหน้าเข้าเมืองอีกครั้งเมื่อมาถึงในเมือง หนิงเยียนกับเหอหยวนก็จอดเกวียนไว้ที่ลานรับฝากตามเดิม พวกเขาเดินตรงไปยังร้านบะหมี่ของหลี่ฟู่ทันทีที่มาถึงหน้าประตูร้าน ทั้งคู่ก็ต้องประหลาดใจกับสิ่งที่เห็น!ร้านบะหมี่เล็ก ๆ ที่เคยดูเงียบเหงาและเก่าแก่ได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง! ผนังไม้ถูกทาสีเขียวอ่อนสะอาดตา ป้ายไม้เก่าถูกแทนที่ด้วยป้ายใหม่สลักคำว่า “บะหมี่หลี่ฟู่” อย่างสวยงาม โต๊ะเก้าอี้ไม้ใหม่เอี่ยมถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบดูเชื้อเชิญให้ลูกค้าเข้าไปนั่งหลี่ฟู่ที่กำลังยืนจัดเตรียมวัตถุดิบอยู่ในร้าน เงยหน้าขึ้นมาเห็นหนิงเยียนกับเหอหยวนก็รีบวิ่งออกมาต้อนรับ“แม่นางเยียน! ข
last updateDernière mise à jour : 2026-08-10
Read More

ตอนที่ 50 กินฟรี

ตอนที่ 50 กินฟรีในที่สุด วันที่รอคอยก็มาถึง หนิงเยียนและเหอหยวนเดินทางมาถึงร้านบะหมี่หลี่ฟู่แต่เช้าตรู่ ผู้คนมากมายยืนออกันอยู่หน้าร้านราวกับมดแตกรังเมื่อบะหมี่ร้อน ๆ ชามแรกถูกยกออกมา กลิ่นหอมของน้ำซุปก็ลอยฟุ้งไปทั่วร้าน ทำให้ผู้คนที่ยืนรออยู่หน้าร้านถึงกับส่งเสียงฮือฮาเพราะความหอมของมัน“เอาล่ะ! บะหมี่เนื้อห้าสิบชามแรก...ให้ทุกคนกินฟรี!” หนิงเยียนประกาศอย่างชัดถ้อยชัดคำผู้คนต่างพากันวิ่งเข้ามาในร้านอย่างไม่รีรอ พวกเขาต่อแถวกันอย่างเป็นระเบียบเพื่อรับบะหมี่ฟรี หนิงเยียนให้เหอหยวนช่วยนางบริการลูกค้าที่หน้าร้าน ส่วนหลี่ฟู่กับลูกมือก็ช่วยกันทำบะหมี่และจัดติ่มซำใส่จานอยู่ด้านในครัว“โอ้โห! มันหอมมาก!”“อร่อย! น้ำซุปเข้มข้นมาก!”เสียงเอ่ยชมดังไปทั่วร้าน ทุกคนต่างกินบะหมี่ด้วยความเอร็ดอร่อยและพูดคุยถึงรสชาติที่พวกเขาไม่เคยได้ลิ้มลองมาก่อนหลังจากที่ชิมบะหมี่จนหมดชามแล้ว พวกเขาก็ได้รับติ่มซำที่นึ่งร้อน ๆ มาอีกหนึ่งเข่งเล็ก ๆ แต่ละเข่งมีซาลาเปา ขนมจีบ และเกี๊ยวนึ่งอย่างละหนึ่งชิ้น“อร่อยมาก!”“ติ่มซำนี้ก็อร่อย! ซาลาเปาไส้หวานหอมอร่อยมากเลย!”หลังจากที่ชาวบ้านชุดแรกกินเสร็จ หนิงเยียนก็ให้พว
last updateDernière mise à jour : 2026-08-10
Read More
Dernier
1234567
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status