บททั้งหมดของ รักร้าย ลูกสาวมาเฟีย (เอริน..รักฝังใจ): บทที่ 81 - บทที่ 89

"ปุงว่ามังไม่ฉมจริง โดงยิงแต่ไม่มีเยือดเยย" ปุณณ์บอกสีหน้าจริงจัง"จริงด้วยพี่บัว โดงยิงแต่ไม่มีเยือด" ภีมเห็นด้วย"เดี๋ยวขอพี่บัวคิดก่อนนะว่าเราจะไปเอาเลือดที่ไหน" บัวนั่งขัดสมาดลงไปกับพื้น ยกสองมือขึ้นระดับศีรษะแล้วจิ้มนิ้วชี้ไปที่ขมับแล้วหมุนวนนิ้วเล็ก"พี่บัวคิกได้ยัง ปุงยอนางแย้วนะ" ปุณณ์ถามเมื

"อาชิก็เรียกแม่บ้านมาทำก็ได้ ส่วนไอชุดรับแขกพวกนี้ก็เอาไปโยนทิ้งแล้วก็สั่งมาใหม่ มันก็จบแล้ว ทำไมต้องให้ โอ้ยๆ พาย.....แล้วแต่อาชิเลยลูก" แทนไทบอกด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ แต่ก็ต้องร้องด้วยความเจ็บเพราะมือเล็กของภรรยาที่บิดเอวเขาอย่างแรง จำต้องสงบปากสงบคำลง"ทุกคนช่วยกันจัดการทำความสะอาดห้องรับแขกครับ" อา

ภูไม่รอช้าที่จะส่งลิ้นร้อนตวัดเลียดูดดึงยอดปทุมเม็ดงาม มือหนาบีบเคล้นเต้าอวบ อย่างกระหายเร้าร้อน จนร่างบางบิดเร่าด้วยความเสียวซ่าน เขาดูดดุนเต้าอวบอย่างรุนแรง จนเกิดรอยช้ำสีแดง ผละจากข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่งอย่างรวดเร็ว สูดดมความหอมหวานจนหน่ำใจจ๊วบๆๆ"อื้อ...อ๊าส์...พี่ภูขา...ซี๊ดดด...ยะ...อย่าดูดแร

2 เดือนผ่านไปโอ๊กกกก!!!!...แหวะ!!!!...โอ๊กกกก!!!!...แฮ่กๆๆๆภูนั่งกอดชักโครกอาเจียนออกมาอย่างหนักหลังจากตักข้าวต้มปลาใส่ปากไปได้เพียงคำเดียว ใบหน้าของเขาเริ่มซีดเผือด มือหนากุมท้องไว้เพราะรู้สึกเจ็บในช่องท้องเนื่องจากอาเจียนอย่างหนัก เอรินยืนลูบหลังให้เขาไม่ห่าง"เป็นยังไงบ้างคะ ดีขึ้นหรือยัง" เอริ

"มั่นใจสิก็พี่เป็นคนทำเอง ...พี่ภูขอโทษนะครับที่ให้หมอเปลี่ยนยาคุม พี่ภูแค่อยากให้ภีมมีน้องอีกสักคน หนูรู้ไหมว่าการเป็นลูกคนเดียวมันเหงาแค่ไหน ต้องนั่งเล่นคนเดียว ทำอะไรคนเดียว""หนูก็แค่อยากจะให้ภีมโตกว่านี้ ภีมจะได้ดูแลน้องได้ เหมือนพี่อาชิที่คอยดูแลเอริน เอวา แล้วก็อธิ เหมือนพี่บัวที่คอยดูแลปุณณ์