All Chapters of สามีที่บังคับแต่ง: Chapter 11 - Chapter 19

“ฉันเองก็เกลียดเธอเหมือนกัน ยัยผู้หญิงหน้าเงิน แค่หลับตาเอา ฉันยังทำไม่ลง!” แววตาคู่สวยอยู่หลังแว่นกรอบใสหนาเตอะเฉยชา ไร้ความรู้สึก แต่เขาจะรู้หรือเปล่าว่าน้ำค้างเสียใจ เจ็บปวดเสียดแทงกลางใจกับคำพูดที่ได้รับมา “ถ้ารังเกียจกันมาก คุณก็ไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายอีก นับตั้งแต่นี้ไป เราต่างคนต่างอยู่” แค่อยู่ร่วมบ้านชายคาเดียวกันพร้อมสถานะสามีภรรยา เธอก็ขยะแขยงเต็มทน ทั้งคู่ยืนจ้องหน้ากันอย่างไม่ละสายตาสักพัก เจมส์หมุนตัวกลับกระแทกเท้าย่ำปึงปังเดินออกไปจากห้องทำงาน พอพ้นร่างสูง จากที่เคยเข้มแข็งต่อหน้าสามีกลับทรุดลงนั่งกับพื้น ใครจะว่าเธออ่อนแอและขี้แยอย่างไรก็ช่าง เพราะเธอไม่ค่อยมีภูมิต้านทานเรื่องรับมือกับคำพูดตรงๆ พยายามกลั้นไว้แล้ว แต่มันอดไม่ได้จริงๆ 17.00 น. “ยังไม่กลับบ้านอีกเหรอครับคุณน้ำค้าง” ภรุจทักถามไถ่ด้วยความห่วงใยเมื่อเห็นเลขาสาวแว่นของท่านรองประธาน หอบแฟ้มเอกสารกลับเข้าไปทำงานที่บ้านอยู่เป็นประจำ น้ำค้างฝืนยิ้มรับ ขนาดยกยิ้มมุมปากยังไม่มีแรง สองสามวันมานี้ชีวิตเธอวุ่นวาย ตั้งแต่แต่งงานกับลูกชายท่านประธานเจต์ น้ำค้างหาความสุขส่วนตัวไม่ได้เลย ปากบอกย้ำเสมอว่าเกลีย

น้ำค้างทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่เสียใจกับเรื่องเสียตัวให้เขา ร่างเล็กเต็มไปด้วยรอยช้ำ รอยดูดลงบนลำคอขาวผ่องกำลังขังตัวเองอยู่ภายในห้องน้ำ น้ำตาความเสียใจไหลรินออกมา ไม่ใช่ว่าเธอเสียดายความบริสุทธิ์ แต่เจ็บใจที่เขากล้าล้อเล่นกับความรู้สึกของตน เวลานี้คนพ่วงตำแหน่ง ‘สามีทั้งนิตินัยและพฤตินัยโดยสมบูรณ์แบบ’ กำลังนอนหลับสนิทอยู่ ทางที่ดีเธอควรแต่งตัวให้เสร็จเพื่อที่จะไปทำงานก่อนเจ้านายหวงก้างจะลุกขึ้นมาตื่นก่อน ทว่า...เธอหนีสามีไม่พ้นแล้ว “อาบน้ำเสร็จแล้วเหรอ ว้าว น่าเสียดายจัง ผัวอยากให้เมียถูหลังด้วยกันสิ” ร่างแกร่งเปลือยเปล่าท่อนบนขยับมานั่งปลายเตียง หลังประตูห้องน้ำถูกเปิดออก ความจริงเจมส์ตื่นก่อนคนตัวเล็กตั้งนานแล้ว เพียงแค่อยากแกล้งเมียตัวเอง ชายหนุ่มโกรธเธอไม่น้อยที่โกหก ปิดบังคนเป็นสามีตัวเอง ว่าทำทีเป็นสวมใส่แว่นตากรอบหนาเตอะ ทั้งๆ ที่ดวงตาเธอสวย “เชิญถูหลังให้คนเดียวเถอะ! อ้อ ทำไมไม่เอาพวกสาวๆ คู่ควงของพี่เจมส์มาช่วยให้ล่ะ” “แต่ฉันอยากให้เธอถูหลังนะ” เขาบอกเสียงขบขัน ท่าทางผู้ชายร้ายกาจคนนั้นช่างเปลี่ยนไปจากเมื่อคืน เมื่อคืนนี้เธอเมาแล้วเสียตัว ต่อจากนั้นมันเกิ

เธอ...คือของตายที่เหยียบผ่านไปผ่านมา เขาคิดแบบนั้นมาตลอด...ทว่า กลับทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นไม่ได้ สุดท้ายวนวกกลับมาหาเรื่อง วอแวกเมียแต่งอยู่ภายในบ้านท่าเดียว คนอย่างน้ำค้างดื้อด้าน บอกว่าให้อยู่คอนโดฯ สุดท้ายก็ร่อนเร่เดินซมซานกลับมาอยู่บ้าน ทั้งที่แต่ก่อนเขาไม่เคยเหยียบบ้านนี้ด้วยซ้ำ ทำเอาคนเป็นพ่อคลี่ยิ้มออก สาเหตุหลักคือลูกสะใภ้คนโปรดนั่นเอง “กลับดึกเชียว ไปเที่ยวผู้หญิงมากี่คนต่อคืนแล้วล่ะ” ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเจมส์ชอบดื่มเหล้าแทนข้าวมากกว่าอยู่ดี แต่ทว่ายังดีเหมือนแต่ก่อนที่ยอมกลับเข้ามานอนบ้าน คนเป็นพ่อส่ายหัวเอือมระอากับลูกชายคนเดียว “ป๊ายังไม่นอนอีกเหรอครับ” มันก็ช่างกล้าถาม ถ้าเขานอนแล้วคงไม่มานั่งรอลูกชายออกไปตรวจตรางานไนต์คลับของตัวเองหรอก เจต์ได้กลิ่นแอลกอฮอล์โชยโรยรินมาแตะจมูก บ่งบอกว่าวันนี้เจมส์ก็ไปดื่มสังสรรค์กับเพื่อนอีกตามเคย ไม่เคยคิดจะห้ามปราม เพราะยังไงห้ามก็ไม่สำเร็จ “ป๊ามารอแก” ได้ยินดังนั้น เจมส์ถึงกับชักสีหน้าเปลี่ยนไปจากเดิม พลางใช้มืออีกข้างดันนิ้วชี้เข้าทางตัวเอง “รอผม?” หรือว่าจะเกี่ยวกับลูกสะใภ้คนโปรดของท่าน “อืม...วันนี้แกไม่ได้เข้าบริษัทท

ทีหลังบ้าอะไรกัน ไร้เหตุผลที่สุด น้ำค้างเม้มปากสั่นระริกไว้แน่น เขาสั่งให้เธอนั่งคุกเข่า เธอจำใจทำตามและจงใจบีบๆ นวดเคล้น แต่อีกฝ่ายตำหนิด้วยเสียงดุเข้มขึ้น เลขาสาวทั้งกลัวและประหม่า “ไม่มีแรงนวดรึไง” น้ำค้างแอบเบ้ปากใส่คนหลับตาแน่น เอนหลังพิงเก้าอี้บุนวม ก่อนเธอจะออกแรงบีบจุดตรงส่วนนั้นไล่ขึ้นไปเรื่อยๆ ตามคำสั่ง เธอเกลียดรอยยิ้มที่น่าชังจากบอสบ้าอำนาจมากที่สุด “อ๊า…ไล่ขึ้นอีก แบบนั้นแหละ” เขาร้องครางออกมาอย่างห้ามกลั้นไว้ไม่อยู่ เมื่อมือน้อยของเธอแตะตรงจุดส่วนกลางของความเป็นชายแข็งขึงสู้รับจนอีกฝ่ายตกใจ แต่มุมปากหนายกยิ้มร้าย ลืมตาขึ้นแล้วรวบตัวร่างเมียสมรสที่เคยเกลียดชังเพียงเพราะอคติ หาว่าเป็นผู้หญิงหน้าเงินเอาไว้ในอ้อมอก ทว่าเขาปฏิเสธไม่ได้ว่าเนื้อตัวเธอหอมละมุน ทำให้คนสูดดมผ่อนคลายความตึงเครียดจากการทำงานได้ดี ”อ๊ะ พี่เจมส์ ไหนบอกว่าแค่นวด?” หันกลับมาหรี่ตามองต้องการคำตอบจากเจ้าของมือหนาที่คว้าหมับเข้าที่แขนตั้งแต่ต้น ส่วนคนทำกลับเฉยชา ไม่รู้ไม่ชี้ “ทีแรกคิดว่าแค่นวดเฉยๆ แต่ตอนนี้เธอทำให้น้องชายของฉันตื่น เธอต้องรับผิดชอบมัน น้ำค้าง” คนเป็นเมียไม่มีสิทธิ์คัดค้านส

‘มารีน่า’ น่าจะเป็นชื่อผู้หญิงในสต็อกของเพลย์บอยร้ายของเขา แต่ใครกันล่ะ... “หนูน้ำค้าง” เสียงเรียกของพ่อสามีทำให้คนแอบคิดมากสะดุ้งจนตัวโยน หญิงสาวเลือกหันมาส่งยิ้ม ขณะลืมคิดสนิทว่าตอนที่เรามีอะไรกัน พอจำได้เลือนรางว่าเขาใส่เครื่องป้องกันหรือเปล่า ถึงแม้ว่าสถานะเราจะเป็นสามีภรรยาต่อกัน มีแค่บางอย่างไม่เหมือนกันซึ่งคือความรัก เขาเห็นเธอเป็นของเล่นไร้ค่า เมียตัวเองนอนป่วยอยู่แท้ๆ ยังนัดกับผู้หญิงคนอื่น ใจเธอก็รักเป็น เจ็บเป็น... “คะคุณพ่อ” เสียงสั่นๆ ตอบรับ “หนูโอเคใช่มั้ย” พ่อสามีคงหมายถึงเธอทนไหวได้หรือเปล่ากับการต้องอยู่กับคนที่เขาไม่ได้รักเรา ทว่าเธอยิ้มน้อยๆ เรื่องหัวใจไม่สามารถบังคับชอบใครได้ แต่ปัจจุบันขอทำมันให้ดีที่สุด “โอเคค่ะ” “ถ้าเกินกว่าลูกชายป๊าชอบทำให้หนูน้ำค้างพบเจอแต่ความเจ็บปวด เสียใจจนหนูทนไม่ไหวรีบมาบอกป๊าทันที ไม่ต้องเกรงใจ” “ขอบคุณมากค่ะคุณพ่อ” เจต์มองเห็นบางอย่างจากตัวลูกสะใภ้คนโปรด บ่งบอกว่าเธอนี่แหละจะมาปราบเพลย์บอยตัวพ่อให้อยู่หมัด และตอนนี้น้ำค้างไม่ใช่สาวสุดเฉิ่มเหมือนที่ลูกชายเขาเคยสบประมาท เขาเชื่อใจเธอ “ให้ป๊าเฝ้าหนูน้ำค้างมั้ย หรือว่าหน