جميع فصول : الفصل -الفصل 104

“อลินอยู่เฉย ๆ เลยเดี๋ยวพี่จะจัดการกับเจ้านายจอมหื่นของอลินเอง” เจนภพเอ่ยห้ามไม่ให้อลินชายุ่งเรื่องนี้“นายนั่นแหละอยู่เฉย ๆ ไม่ต้องมายุ่งเรื่องของฉันกับอลิน” พ่อเลี้ยงพิพัฒน์เอ่ยห้ามเจนภพไม่ให้มายุ่งเรื่องของเขากับอลินชาอีกครั้ง“อลินว่าพี่เจนภพอยู่เฉย ๆ เถอะนะคะเรื่องนี้อลินจัดการเองค่ะ” อลินชาเห็นด้วยกับพ่อเลี้ยงพิพัฒน์ที่จะให้เจนภพอยู่เฉย ๆ หญิงสาวก็อยากรู้เหมือนกันว่าพ่อเลี้ยงพิพัฒน์มาหาทำไมอีก ก็ในเมื่อเช้านี้บอกเธอเองว่าขาดกันไม่ต้องมาพบเจอกันอีก แล้วทำไมตอนนี้เขาถึงมาหาเธอถึงที่บ้าน“อลินพี่ว่า...” เจนภพพูดยังไม่ทันจบประโยคพ่อเลี้ยงพิพัฒน์ก็พูดขัดขึ้น“อลินบอกให้นายอยู่เฉย ๆ ก็อยู่ไปเถอะน่า...ฉันกับเมียจะได้คุยกันให้รู้เรื่องสักที” พ่อเลี้ยงพิพัฒน์เอ่ยด้วยความเป็นปลื้ม เมื่ออลินชาเห็นด้วยกับคำเขา“อย่างที่พ่อเลี้ยงพูดค่ะพี่เจนภพ เรื่องนี้ให้อลินจัดการเองนะคะ” อลินชาเอ่ยสำทับไปอีกทีเพื่อให้เจนภพวางใจ“จ้ะ งั้นเชิญตามสบายเลยนะอลิน ถ้ามีอะไรเรียกพี่ได้นะ พี่จะ

“หึหึ...พ่อเลี้ยงคิดแค่ว่าขอโทษกับบอกรักแค่นี้มันจะทำให้ฉันลืมได้เหรอคะ” อลินชาเอ่ยออกมาด้วยความเฉยชา บอกแล้วว่าอย่าให้ถึงทีของเธอ และตอนนี้มันก็ถึงทีของเธอแล้วที่จะได้เอาคืนคนใจร้ายอย่างเขาให้รู้จักจำพ่อเลี้ยงพิพัฒน์นิ่งไปชั่วขณะกับคำพูดของอลินชา เขาเตรียมใจไว้แล้วแหละว่าต้องเป็นแบบนี้ ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่จะรักผู้ชายเห็นแก่ตัวแบบเขาได้หรอก แต่ถึงอย่างไรเขาก็จะพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เธอมาเคียงข้างกายถึงจะรู้ว่ามันยากแค่ไหนก็ตาม แต่เขาก็จะไม่ท้อจนกว่าจะได้ทำเต็มทีเท่าที่ตนเองจะทำได้“ฉันรู้อยู่แล้วว่าคำตอบของเธอมันจะเป็นอย่างไร แต่ฉันดีใจนะที่ได้พูดความในใจของตัวเองให้เธอได้รับรู้” พ่อเลี้ยงพิพัฒน์เอ่ยด้วยความเศร้าสร้อย เสียศูนย์เป็นที่สุดเท่าที่จำความได้เลยก็ว่าได้“เมื่อรู้คำตอบอยู่แล้วคุณมาพูดให้ฉันฟังทำไมคะ ฉันไม่เข้าใจ” อลินชาเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ว่าเขาจะมาพูดให้ได้อะไรในเวลานี้ ในเวลาที่เธอได้ตัดสินใจเดินออกมาจากเขาแล้ว“ฉันรู้ว่าเธอจะไม่ให้อภัยผู้ชายเลว ๆ อย่างฉัน แต่ฉันอยากให้เธอรับรู้ไว้ว่าฉันรักเธ