ท่านสมภพเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าคู่บ่าวสาว ท่ามกลางความเงียบที่โรยตัวลงชั่วขณะ ไฟท์สบตาผู้เป็นพ่อด้วยความนิ่งสงบ เขาไม่ได้กล่าวคำขอโทษ และท่านสมภพก็ไม่ได้กล่าวคำตัดพ้อใดๆ ทว่าเมื่อสายตาของพ่อและลูกชายประสานกัน กำแพงแห่งความบาดหมาง ความน้อยใจ และความตึงเครียดที่สะสมมาตลอดหลายปีกลับมลายทลายลงจนสิ้นมันคือการให้อภัยและการยอมรับซึ่งกันและกัน... ผ่านแววตาและความเงียบ โดยที่ไม่ต้องมีคำพูดใดๆ หลุดรอดออกมาเลยแม้แต่คำเดียวท่านสมภพเอื้อมมือหนาไปตบลงบนไหล่แกร่งของลูกชายเบาๆ สองสามที สัมผัสนั้นเต็มไปด้วยความอบอุ่นที่ไฟท์โหยหามาตลอดชีวิต ก่อนที่ท่านจะหันมาส่งรอยยิ้มเมตตาให้กับข้าวหอม“ฝากดูแลไฟท์มันด้วยนะลูกสะใภ้ ลูกชายฉันคนนี้ มันตาถึงและเลือกผู้หญิงได้เก่งกว่าพ่อมันจริงๆ”“ขอบคุณค่ะคุณพ่อ... หอมจะดูแลพี่ไฟท์ให้ดีที่สุดค่ะ” ข้าวหอมยิ้มรับพร้อมกับหยาดน้ำตาแห่งความปีติที่รื้นขึ้นมาตรงหางตา ในขณะที่ไฟท์ค้อมศีรษะให้ผู้เป็นพ่อด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสงบและปลดล็อกทุกพันธนาการในจิตใจ
Dernière mise à jour : 2026-07-13 Read More