เฮดว้ากเกียร์ยาวกับยัยเฟรชชี่ปี 1 เกียร์ที่ไม่ใช่ฟันเฟือง18+

เฮดว้ากเกียร์ยาวกับยัยเฟรชชี่ปี 1 เกียร์ที่ไม่ใช่ฟันเฟือง18+

last updateLast Updated : 2026-07-13
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
22Chapters
848views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“หนู... หนูทำสร้อยพี่ขาด... เดี๋ยวหนูชดใช้ให้นะคะ! “ชดใช้...” ไฟท์เอ่ยขึ้นสั้นๆ “ฉันไม่ต้องการเงิน” ไฟกระซิบเสียงแผ่วริมใบหูเล็ก ก่อนจะผละออกมาจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่กำลังเบิกกว้าง “แต่เธอต้องชดใช้ด้วย ‘เวลา’ ของเธอ” “มะ... หมายความว่ายังไงคะ” “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตลอดหนึ่งเทอมเต็มๆ...” “ห๊ะ! บ้าไปแล้ว! ทำไมหนูต้องทำถึงขนาดนั้นด้วย!” ข้าวหอมโวยวายลั่น เบ๊เนี่ยนะ! นี่มันยุคไหนสมัยไหนแล้ว ยังมีการบังคับขู่เข็ญกันแบบนี้อยู่อีกเหรอ ไฟท์ยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ “ก็เลือกเอา... จะยอมเป็นเบ๊ฉันดีๆ หรือจะให้ฉันเอาเรื่องนี้ไปฟ้องสโมสรนักศึกษาว่าเธอจงใจทำลายทรัพย์สินและสัญลักษณ์อันทรงเกียรติของคณะวิศวะ โทษฐานทำลายเกียร์รุ่นพี่... โดนแบนกิจกรรมทั้งเทอมแน่ๆ” “ก็ได้! เป็นเบ๊ก็เป็นเบ๊! แต่แค่เทอมเดียวเท่านั้นนะคะ!” “โอ๊ยยยย! แกเอ้ย ฉันอยากจะบ้าตาย! ทำไมชีวิตเฟรชชี่วัยใสของฉันต้องมาพังทลายตั้งแต่วันแรกเพราะไอ้รุ่นพี่ปีศาจด้วยเนี่ย!”

View More

Chapter 1

บทที่ 1: อุบัติเหตุรับน้อง ซวยแล้วไงยัยเฟรชชี่!

The room went silent.

Nina Reed grabbed at the bracelet and started working it off her wrist.

"I'm sorry, Adrian. I didn't know it meant something between you two.

"I'll give it back to Mia right now."

Beside her, Ian Shaw's small face went tight.

He pointed at me.

"Mom knew it was worth something and she gave it to Nina anyway.

"She just wanted to make Nina feel bad.

"She's horrible."

Adrian Shaw looked at me for a long moment. He looked worn out.

"Mia, how long are you going to keep this up?

"I brought you home because I wanted us to be a family again."

I almost laughed.

There was a time when Nina only had to want something, and if I handed it over a second too slowly I paid for it.

Now I handed things over before anyone asked.

And somehow that was wrong too.

I crossed the room, picked up the pink diamond ring Adrian had given me that morning, and held it out to Nina.

"If the bracelet isn't enough, take this too."

Adrian's face went dark.

He swept his arm across the table and sent the birthday cake off the edge.

Cream hit my dress. A plate broke apart on the floor.

"Mia.

"Do you have to talk like that?

"Do you have to take a shot at me every time you open your mouth?"

"I'm not."

He shut his eyes and forced it down.

"I know you still blame me for what happened.

"I know you can't forgive me for putting Nina in that ambulance first.

"She was bleeding out. I thought she was going to die in front of me."

His voice dropped.

"I've spent years looking for a donor heart that matches you. All of it so nothing like that ever happens again.

"Mia, stop fighting me. Just live with me. Can you do that?"

I nodded, because arguing had stopped meaning anything.

Ian came out of his chair.

"Dad already said he was sorry.

"Why are you still like this?

"No wonder nobody in this house likes you except Grandma."

That one got in under my guard.

I laughed, and it came out ugly.

"That works out, then.

"Except for your grandmother, I don't like a single one of you either."

Adrian went rigid. Everything warm went out of his eyes.

"Fine.

"That's just great.

"If you don't care about anything and you don't like anybody, then starting tonight Nina and I take the master bedroom.

"You can move into the staff room downstairs."

I didn't argue. I turned around and went upstairs.

Behind me, Ian clapped his hands.

"Yes!

"Now I get to sleep with Dad and Nina every night."

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
22 Chapters
บทที่ 1: อุบัติเหตุรับน้อง ซวยแล้วไงยัยเฟรชชี่!
แสงแดดยามเช้าของกลางเดือนสิงหาคมสาดส่องลงมาตกกระทบยอดตึกสูงภายในรั้วมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง อากาศร้อนอบอ้าวตามสไตล์ประเทศไทยไม่ได้ทำให้ความคึกคักของเหล่านักศึกษาใหม่ลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย วันนี้คือวันแรกของการเปิดภาคเรียนและเป็นวันเริ่มต้นกิจกรรมรับน้องรวมของทุกคณะ บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงจอแจ เสียงกลองสันทนาการที่ดังกึกก้องมาจากลานกว้าง และขบวนแถวของนักศึกษาปีหนึ่งที่สวมชุดนักศึกษาใหม่เอี่ยม เดินเรียงแถวกันอย่างเป็นระเบียบตามคำสั่งของรุ่นพี่“แฮ่ก... แฮ่ก... สายแล้วๆๆ ตายแน่ไอ้หอมเอ๊ย!”เสียงหอบหายใจดังประสานกับเสียงฝีเท้าที่วิ่งย่ำลงบนพื้นคอนกรีต ‘ข้าวหอม’ หญิงสาวร่างเล็กในชุดนักศึกษาหญิงที่กระโปรงพลีทความยาวพอดีเข่ากำลังพริ้วไหวไปตามแรงลม เธอกำลังวิ่งกระหืดกระหอบฝ่าฝูงชนด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่ขาสั้นๆ ของเธอจะทำได้ ผมยาวสลวยที่ถูกมัดรวบเป็นหางม้าแกว่งไปมาตามจังหวะการวิ่ง ใบหน้าจิ้มลิ้มที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางๆ ตอนนี้เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อและรอยแดงจากความเหนื่อยล้าและอุณหภูมิที่สูงปรี๊ด เธอคือเฟรชชี่น้องใหม่จากคณะบริหารธุรกิจ สาขาการบัญชี ที่ดันตั้งนาฬิกาปลุกผิดเวลาในวันแรกของก
last updateLast Updated : 2026-06-27
Read more
บทที่ 2: หน้าที่เบ๊วันแรก กับลานเกียร์สุดเถื่อน
“คิดว่าเกียร์วิศวะ... เป็นของที่เอาเงินซื้อมาแทนกันได้ง่ายๆ หรือไง”ไฟพูดเสียงเรียบ “เกียร์ของฉัน ฉันรักษามาสี่ปี ไม่เคยมีรอยขีดข่วน แต่วันนี้... มันต้องมาพังเพราะความซุ่มซ่ามของเด็กบัญชีอย่างเธอ”“แล้ว... แล้วพี่จะให้หนูทำยังไงล่ะคะ หนูขอโทษไปแล้วไง” ข้าวหอมเริ่มมีน้ำโหขึ้นมานิดๆ เมื่อโดนดุกลางสายตาคนนับร้อย เธอรู้ว่าเธอผิด แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย ทำไมต้องทำเสียงดุขนาดนี้ด้วย“ชดใช้...” ไฟเอ่ยขึ้นสั้นๆ“ก็บอกแล้วไงคะว่าจะชดใช้ให้ จะเอาเท่าไหร่ล่ะคะ!” ข้าวหอมฮึดสู้ ลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับรุ่นพี่ตัวโต แม้ว่าความสูงของเธอจะอยู่แค่ระดับปลายคางของเขาก็ตาม ไฟหรี่ตามองเด็กดื้อตรงหน้า แววตาประหลาดใจพาดผ่านดวงตาคมเพียงครู่เดียวก่อนจะกลับมาเรียบเฉยดังเดิม เขาไม่ตอบคำถามนั้นทันที แต่กลับก้าวเท้าเข้าประชิดตัวร่างเล็กจนข้าวหอมต้องก้าวถอยหลังหนีตามสัญชาตญาณจนแผ่นหลังไปชนเข้ากับเสาป้ายบอกทาง หมดหนทางหนีโดยสมบูรณ์ร่างสูงยกแขนข้างหนึ่งขึ้นท้าวกับเสา กักขังร่างเล็กเอาไว้ในวงแขนกว้าง โน้มใบหน้าลงมาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่รินรดอยู่ตรงปลายจมูก ข้าวหอมเบิกตากว้าง ตัวแข็งทื่อ ทำอะไรไม่ถูก หัว
last updateLast Updated : 2026-06-27
Read more
บทที่ 3: บทเรียนแรกจากรุ่นพี่ปีศาจ
*ช็อปเครื่องกล ด้านหลังตึกคณะวิศวะ*ไฟพาข้าวหอมเดินมาจนถึงโรงช่างขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์เครื่องมือช่างและชิ้นส่วนรถยนต์มากมาย กลิ่นน้ำมันเครื่องและเศษเหล็กคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ข้าวหอมยกมือขึ้นปิดจมูกเล็กน้อย มองซ้ายมองขวาด้วยความไม่คุ้นเคย“พี่พาหนูมาที่นี่ทำไมคะ?” หญิงสาวถามขึ้นอย่างหวาดระแวง ไฟโยนกระเป๋าเป้ลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ ตัวหนึ่ง ก่อนจะหันมามองเธอ“ช่วงนี้ฉันกำลังทำโปรเจกต์จบ ต้องสิงอยู่ที่นี่เกือบทุกวัน หน้าที่ของเธอคือ... คอยหยิบเครื่องมือ ทำความสะอาด และจัดการเรื่องอาหารการกินให้ฉัน ทั้งหมดนี่คือเขตรับผิดชอบของเธอ” ข้าวหอมเบิกตากว้าง“เดี๋ยวนะคะ! ให้หนูมาหยิบเครื่องมือช่างเนี่ยนะ? หนูเรียนบัญชีนะคะ ไม่ใช่ช่างยนต์! ประแจเบอร์อะไรหนูยังไม่รู้จักเลย!” ร่างสูงก้าวอาดๆ เข้ามาหาคนตัวเล็กจนข้าวหอมต้องถอยกรูด แผ่นหลังบางชนเข้ากับชั้นวางอุปกรณ์โลหะ ไฟยกแขนทั้งสองข้างขึ้นกักขังเธอไว้ในวงแขนกว้าง โน้มใบหน้าหล่อเหลาที่ตอนนี้มีคราบน้ำมันเครื่องเปื้อนอยู่ที่แก้มซ้ายเข้ามาใกล้จนจมูกแทบจะชนกัน“ฉันไม่ได้ขอให้เธอมาประกอบเครื่องยนต์...” ไฟกระซิบเสียงพร่า แววตาดุดันแปรเปลี่ยนเป็นประกายวิบ
last updateLast Updated : 2026-06-27
Read more
บทที่ 4 :  โฉมใหม่ไฉไลกว่าเดิม
ลานเกียร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ในช่วงสายของวันเต็มไปด้วยนักศึกษาหนุ่มที่เดินขวักไขว่ แต่ทันทีที่ร่างเล็กในชุดนักศึกษาที่ดูโฉบเฉี่ยวเดินตรงเข้ามา บรรยากาศรอบข้างก็คล้ายจะถูกกดปุ่มหยุดเวลา ทุกสายตาจับจ้องไปที่เรียวขาขาวที่โผล่พ้นรอยผ่าของกระโปรงสั้น และเสียงรองเท้าส้นสูงที่กระทบพื้นคอนกรีตเป็นจังหวะมั่นคง ข้าวหอมไม่ได้เดินห่อไหล่เหมือนวันแรกที่เธอเข้ามาในคณะนี้แล้ว เธอยืดตัวตรง เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยด้วยความมั่นใจเกินร้อยที่โต๊ะม้าหินตัวเดิมซึ่งเป็นอาณาจักรของกลุ่มอดีตเฮดว้าก ‘ไฟ’ กำลังนั่งคุยงานกับเพื่อนๆ ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อช็อปสีเลือดหมูที่ดูทะมัดทะแมงดูโดดเด่นสะดุดตาเสมอ แต่ทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้นมาจากแฟ้มงานแล้วเห็นภาพตรงหน้า ดวงตาคมกริบของเขาก็เบิกกว้างขึ้นเพียงชั่วครู่ ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะเปลี่ยนเป็นความเรียบเฉยที่แฝงไปด้วยแรงกดดัน“เห้ยไอ้ไฟ... ตาฝาดเปล่าวะนั่นน้องข้าวหอม?” แทนไทที่นั่งข้างๆ ถึงกับทำปากค้าง “แม่ง... ซ่อนรูปชิบหาย ปกติใส่ชุดเหมือนนักเรียนมัธยม พอแต่งตัวแบบนี้แล้ว... โคตรแซ่บว่ะ” คำว่า ‘โคตรแซ่บ’ ที่ดังออกมาจากปากเพื่อนสนิททำเอาไฟขบกรามแน่น ความหงุดหงิดแล่นพล่านขึ้
last updateLast Updated : 2026-06-27
Read more
บทที่ 5 : เกือบได้รับมอบเกียร์ประจำตัวแล้วไหมล่ะ
  ไฟเลื่อนกระดานล้อเลื่อนออกมาจากใต้ท้องรถ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะคว้าขวดน้ำเปล่าขึ้นมาดื่ม ท่าทางการดื่มน้ำของเขาช่างดูเซ็กซี่จนข้าวหอมต้องเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาเดินตรงมาหาเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป..มันไม่ใช่สายตาดุๆ เหมือนตอนที่แกล้งกัน แต่เป็นสายตาที่ลุ่มลึกและจดจ้องราวกับจะอ่านใจเธอ“อยากกลับหอนักเหรอ?” เขาถาม พลางขยับเข้ามาใกล้จนระยะห่างแทบจะเป็นศูนย์   “แต่เท่าที่ดู...งานของฉันยังไม่จบ และเธอก็ยังต้องทำหน้าที่ ‘เบ๊’ ของฉันต่อจนกว่าฉันจะพอใจ” “นี่มันจะสี่ทุ่มแล้วนะพี่ไฟ! พรุ่งนี้หนูมีเรียนเช้า!”  ข้าวหอมประท้วง เสียงของเธอสั่นพร่าเมื่อเขายกมือขึ้นมาปัดปอยผมที่ปรกหน้าของเธอออกอย่างเบามือ“เรียนเช้าก็แค่เข้าสายหน่อยจะเป็นไรไป”  ไฟก้มลงมากระซิบที่ข้างหู กลิ่นกายสะอาดๆ ของเขาทำเอาข้าวหอมยืนแทบไม่อยู่  มือหนาเลื่อนลงมาจับที่เอวบางผ่านเนื้อผ้าเช็ดตัวที่เธอใช้เช็ดคราบน้ำมันเมื่อครู่ “หรือว่า... กลัวว่าถ้าอยู่กับฉันดึกกว่านี้ จะกลายเป็นไม่อยากกลับ?”ลมหาย
last updateLast Updated : 2026-06-28
Read more
บทที่ 6: เกียร์ในมือ... กับหัวใจที่เต้นรัว
  ของเธอเบาๆ ก่อนจะออกแรงรั้งให้ร่างเล็กขึ้นมานั่งบนโต๊ะทำงานตัวเดินข้าวหอมต้องใช้ขาเรียวทั้งสองข้างเกี่ยวสะเอวสอบของเขาไว้เพื่อไม่ให้ตัวเองล้มลงไฟแทรกตัวเข้ามาระหว่างขาเรียว สัมผัสถึงความนุ่มนิ่มของร่างกายที่อยู่ใต้ร่างเขา กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอผสมกับความร้อนแรงจากรสจูบทำให้ไฟแทบจะคุมสติไม่อยู่“พี่ไฟ...” ข้าวหอมหอบหายใจถี่ มือของเธอยังคงคล้องคอเขาไว้แน่น ความวาบหวามที่เกิดขึ้นทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังล่องลอยอยู่ในความฝัน“หอม...” ไฟเรียกชื่อเธอเสียงพร่า เขากดจูบหนักๆ ลงบนซอกคอหอมกรุ่นของเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวของเขาที่พ่นรดผิวทำให้ข้าวหอมสะดุ้งตัวโยน “รู้ไหมว่า... เกียร์ที่ฉันหวงมาตลอดสี่ปี มันไม่เคยมีความหมายเท่ากับผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้าฉันตอนนี้เลย”  เขาผละออกเล็กน้อยเพื่อสบตากับเธอ แววตาของเขาในตอนนี้เต็มไปด้วยความปรารถนาที่ไม่มีการปกปิดอีกต่อไป เขาคว้ามือเล็กของเธอขึ้นมา แล้ววางเกียร์สีเงินหม่นที่เคยห้อยคอเขาลงบนฝ่ามือของเธอ “ฉันเคยบอกว
last updateLast Updated : 2026-06-29
Read more
บทที่ 7 ถ่านไฟเก่า  nc
  หลังจากค่ำคืนอันเร่าร้อนในช็อปเครื่องกล ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ควรจะหวานชื่นจนมดขึ้น แต่ทว่าโชคชะตากลับส่งอุปสรรคชิ้นใหญ่เข้ามาท้าทายในเวลาอันรวดเร็ว  เย็นวันต่อมา ข้าวหอมเดินนำเอกสารมาส่งให้ไฟที่ตึกคณะ แต่ภาพที่เธอเห็นกลับทำให้หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ... ‘พี่เกรซ’ ดาวคณะวิศวะรุ่นพี่ปีสี่ อดีตแฟนเก่าที่เคยทิ้งไฟไปอย่างไม่ใยดีเมื่อสองปีก่อนเพื่อไปคบกับหนุ่มนักเรียนนอก บัดนี้เธอกำลังยืนร้องไห้โฮและพยายามจะโผเข้ากอดไฟกลางลานเกียร์ “ไฟ... เกรซขอโทษ เกรซโดนเขาหลอก เกรซรู้แล้วว่าไม่มีใครรักเกรซเท่าไฟอีกแล้ว เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหมคะ” เสียงสะอื้นของรุ่นพี่คนสวยดังเข้าหูข้าวหอมทุกคำ ไฟยืนนิ่ง สีหน้าของเขาเรียบเฉยทว่าแววตากลับฉายความรำคาญอย่างชัดเจน เขาเบี่ยงตัวหลบสัมผัสของอดีตแฟนเก่าอย่างเย็นชา “มันสายไปแล้วเกรซ ฉันมีคนของฉันแล้ว และฉันก็รักเขามาก”แม้คำพูดของไฟจะชัดเจน แต่ความเสียใจและความน้อยใจกลับแล่นริ้วเข้ามาในอกของข้าวหอมอย่างห้ามไม่ได้  สายตาขอ
last updateLast Updated : 2026-06-30
Read more
บทที่ 8 เกียร์พี่ไฟท์โคตรยาว nc
 "เสียวก็ครางออกมาดังๆ คืนนี้ฉันจะเอาให้เธอจำจนลืมชื่อแฟนเก่าฉันไปเลย"  ไฟท์พูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า มือหนาเลื่อนต่ำลงไปเรื่อยๆ จนถึงใจกลางความเป็นหญิงที่อวบใหญ่มีขนขึ้นรำไรสวยงาม  เขาส่งนิ้วเรียวยาวเข้าไปทักทายช่องทางอ่อนนุ่มที่กำลังตอดรัดแน่นถี่ ร่างบางสะดุ้งเฮือก น้ำหวานใสไหลซึมชโลมนิ้วของเขาจนชุ่มฉ่ำ บ่งบอกว่าเธอเองก็ต้องการเขาไม่แพ้กันเมื่อเห็นว่าคนใต้ร่างพร้อมเต็มที่แล้ว ไฟท์ก็จัดการปลดปราการกางเกงยีนส์ของตัวเองออก ปลดปล่อย 'เกียร์ยาว' ของเขาที่ขยายตัวจนปวดหนึบมาจ่อที่ปากทางรัดรึง เขาค่อยๆ กดส่วนหัวเข้าไปช้าๆ ความคับแน่นและอุณหภูมิที่ร้อนระอุภายในทำให้เขาต้องสูดปากด้วยความเสียวสะท้าน"อึก... พี่ไฟท์.."ข้าวหอมนิ่วหน้า เล็บจิกเกร็งลงบนผ้าปูที่นอนจนยับย่น ร่างกายบิดเร่าด้วยความจุกแน่นที่คุ้นเคย"ก็เธอบอกเองไม่ใช่เหรอ... ว่าชอบที่มันยาวจนจุก" ไฟท์ยิ้มมุมปากร้ายกาจ ก่อนจะดันแก่นกายเข้าไปจนสุดโคน ข้าวหอมผวาเฮือก กอดรัดตัวเขาแน่น สะโพกสอบเริ่มขยับเข้าออกเป็นจังหวะ จากเนิบนาบอ้อยอิ่งเปลี่ยนเป็นหนักหน่วงและรุนแรงตามแรงอารม
last updateLast Updated : 2026-07-01
Read more
บทที่ 9  บิ๊กไบค์สายโหด กับบทลงโทษของปีศาจหัวร้อน
 ณ ลานหน้าคณะบริหารการบัญชี  บรรยากาศที่ควรจะเงียบสงบกลับร้อนระอุขึ้นมาทันตา เมื่อ ‘มาวิน’ เดือนคณะสุดหล่อโปรไฟล์หรู ดีกรีลูกชายรัฐมนตรีผู้ทรงอิทธิพล กำลังยืนส่งยิ้มทรงเสน่ห์ พลางยื่นช่อดอกไม้และขนมแบรนด์ดังระดับโลกให้ ‘ข้าวหอม’ หวังจะเช็กเรตติ้งและขายขนมจีบเฟรชชี่สาวคนดัง โดยไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังเหยียบเข้าถ้ำเสือ“น้องข้าวหอมครับ เย็นนี้ให้เกียรติไปทานข้าวกับพี่ไหมครับ พอดีคุณพ่อพี่ท่านเพิ่งเปิดห้องอาหาร VIP ที่โรงแรมห้าดาวน่ะไว้ให้นะครับ พี่อยากพาน้องข้าวหอมไปลอง”  มาวินเอ่ยด้วยน้ำเสียงอวดอ้างสรรพคุณเต็มที่  คิดว่าผู้หญิงร้อยทั้งร้อยต้องสยบแทบเท้า แต่เขาคิดผิด... เพราะ ข้าวหอม ไม่ใช่ผู้หญิงไก่กาที่ไหน เธอเป็นถึงลูกสาวคนเดียวของ ‘แม่เลี้ยง’ ผู้ทรงอิทธิพลในเชียงใหม่ ตระกูลคุมธุรกิจปางไม้และอสังหาริมทรัพย์ระดับแสนล้าน เป็นเศรษฐีล้านนาตัวจริงเสียงจริงที่ไม่เคยตื่นเต้นกับเงินหรือตำแหน่งของใคร&l
last updateLast Updated : 2026-07-02
Read more
บทที่ 10: ระบมปทั้งร่าง nc
 "พี่ไฟท์บ้า... รังแกหนูจนช้ำไปหมดแล้ว"ข้าวหอมพึมพำเสียงอู้อี้ ซุกหน้าลงกับอกกว้างที่ยังคงกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ  "ใครใช้ให้เธอสวยจนไอ้พวกนั้นมันมาตามจีบเล่า"  ไฟท์ตอบกลับเสียงพร่า มือหนายกขึ้นลูบผมยาวสลวยของคนในอ้อมกอดอย่างเบามือ "จำไว้นะข้าวหอม... ไม่ว่าไอ้หน้าไหนมันจะรวยหรือมีอำนาจล้นฟ้ามาจากไหน พี่ก็ไม่สน ทั้งชีวิตนี้... พี่ยอมก้มหัวให้แค่เมียพี่คนเดียวเท่านั้น"คำสารภาพที่ทั้งดุดันและจริงใจนั้นทำเอาหัวใจดวงน้อยของข้าวหอมพองโตจนคับอก เธอช้อนตามองสบกับนัยน์ตาคมกริบ ที่บัดนี้ทอประกายอ่อนโยนอย่างที่ไม่มีใครเคยได้เห็น "หนูก็มีแค่พี่ไฟท์คนเดียวเหมือนกันค่ะ... ต่อให้เอาเดือนคณะมาแลกสิบคน หนูก็ไม่เอา"  เธอส่งยิ้มหวานจับใจ ก่อนจะจุ๊บปลายคางของเขาเบาๆ"พูดแบบนี้... สงสัยบทลงโทษแค่รอบเดียวคงไม่พอแล้วล่ะมั้ง" ไฟท์ยิ้มมุมปากร้ายกาจ นัยน์ตาพราวระยับขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนที่ ‘เกียร์ยาว’ ซึ่งยังคงฝังตัวอยู่ภายในกายสาวจะเริ่มตื่นตัวและขยายขนาดขึ้นอีกหน"อ๊ะ! พี่ไฟท์! พอแล้วนะ... อื้อออ!"เสียงประท้วงของเฟรชช
last updateLast Updated : 2026-07-03
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status