All Chapters of Betrayed Wife, Claimed by the Heartless Billionaire: Chapter 1 - Chapter 10

Kabanata 1Gazini’s POVDalawang taon kaming naging magkasintahan ni Leon bago kami ikinasal. Isang taon na kaming mag-asawa, pero sa loob ng isang taong iyon, minsan lang niya ako ginalaw—noong mismong gabi ng kasal namin.Alam kong hindi iyon normal, pero natatakot akong sabihin kahit kanino.Sa tuwing tinatanong ko siya, iisa lang ang sagot niya."Pagod ako sa work. Gusto ko nang magpahinga."Pagkatapos naming grumadweyt sa college, sabay kaming nagtayo ng sarili naming advertising agency. Sampung tao lang ang empleyado namin. Kadalasan, ako ang nasa labas para makipag-meeting sa mga kliyente at magsara ng mga deal, habang si Leon naman ang nasa opisina at namumuno sa design team.Kaya kapag sinasabi niyang pagod siya, wala na akong maisagot.Pero nitong mga nakaraang araw, mas lalo akong hindi mapakali.Madalas akong makakita ng mahahabang hibla ng kulay-kastanyas na buhok sa sofa at maging sa kama namin.Ilang beses ko nang gustong komprontahin si Leon, pero sa tuwing nakikita ko

Kabanata 3Gazini's POV Mahigpit na niyakap ni Leon ang babaeng nasa bisig niya. Marahan pa niya itong tinapik sa likod na parang pinapakalma, pagkatapos ay tumingin siya sa akin na tila ba isa lang akong estranghero."Gazini," malamig niyang sabi, "I married you because you were obedient. Hindi ba sinabi mo noon na kahit ano pang maging pagkakamali ko, patatawarin mo ako? Bakit ngayon parang hindi mo na kayang panindigan 'yon?"Napatawa ako. Isang mapait na tawa."Oo, sinabi ko nga 'yon. Pero hindi ko kailanman inisip na kaya mong maging kasuklam-suklam!"Noong college pa kami at magkasintahan pa lang, minsan niya akong tinanong kung mapapatawad ko ba siya sakaling may magawa siyang mali.Sa sobrang pagmamahal ko noon, naniwala akong seryoso siya.Akala ko, responsable lang siyang lalaki na gusto lang makasigurong tatanggapin ko ang mga pagkukulang niya.Kaya walang pag-aalinlangan akong sumagot ng oo.Pero ngayon...Gusto kong sampalin ang sarili ko sa katangahang ginawa ko noon.B

Kabanata 5Gazini's POV Muling napabuntong-hininga si Mama matapos magsalita.Mabilis uminit ang ulo ni Papa.Simula pa noong bata ako, madalas ko na siyang makitang nagagalit sa maliliit na bagay. At sa lahat ng taon na iyon, si Mama lang ang tahimik na nagtitiis.Kaya hindi na ako nagtaka nang payuhan niya rin akong magtiis.Naalala ko ang sinabi ni Leon kanina.Parang may malaking bukol na bumara sa lalamunan ko."Paano kung hindi ko na talaga kaya?" hindi ko napigilang itanong."Basta magsama pa rin kayo kahit anong mangyari! Ano? Gusto mo bang makipaghiwalay?"Biglang pumasok si Papa sa kuwarto. Madilim ang mukha niya.Pagkakita ni Mama sa kanya, agad siyang natahimik. Hindi na siya nangahas magsalita.Napatingin ako kay Papa. Galit na galit na rin ako."So kailangan ko na lang mamatay sa bahay nila?"Mariin niya akong tiningnan."Kapag nag-asawa ang babae, kahit maging multo ka pa, miyembro ka pa rin ng pamilya Santillan!"Biglang kumirot ang ilong ko. Halos tumulo na naman ang

Kabanata 7 Gazini's POV Habang naghuhugas ako ng mga plato, napatingin ako sa mga pagkaing nasa basurahan. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o iiyak. Kaya pala sa loob ng dalawang linggo… magkasama silang namasyal. Akala ko, lumayo lang si Leon para makapag-isip dahil nasaktan siya sa kawalan ko ng tiwala. Hindi ko alam na magkasama pala silang dalawa. Kahit ako na mismo ang lumapit sa kanya noon… hindi niya ako hinawakan. Muli na namang namuo ang mga luha ko. Noon, marami akong pangarap para sa kasal naming dalawa. Pero ngayon, parang niloloko ko lang ang sarili ko. Hindi na magbabago si Leon. Hindi niya ako mamahalin kailanman. Kahit anong gawin ko… wala ring mangyayari. Nag-empake ako ng mga gamit. Pagkatapos, bumalik ako sa bahay ng mga magulang ko. Pagdating na pagdating ko, diretso kong sinabi ang desisyon ko. "Gusto ko nang makipaghiwalay kay Leon." Nag-alala agad si Mama. Mabilis niya akong hinila sa tabi at sinubukang kumbinsihin. Pero buo na ang loob ko. Makiki

Kabanata 9 Gazini's POV Nagdilim ang mukha ni Leon sa sobrang galit. Wala na siyang anumang pagpipigil. Sunod-sunod niya akong sinampal nang buong lakas. Hanggang sa tuluyan nang namanhid ang mukha ko at halos wala na akong maramdamang sakit. Mabilis na lumapit si Faith. Hinablot niya ang kamay ko at inagaw ang cellphone ko. Alam kong hindi ko kayang labanan silang dalawa nang mag-isa. Kaya habang hawak ko pa ang telepono, dali-dali kong sinabi ang address namin. Paulit-ulit ko pa iyong binanggit. Takot akong baka hindi marinig ng nasa kabilang linya. Sa sobrang ingay sa loob ng opisina, wala man lang pumapasok mula sa labas. Alam kong nagbibingi-bingihan lang ang lahat. Nagbubulag-bulagan. Wala ni isa sa mga empleyado ang tutulong sa akin. Ang tanging pag-asa ko na lang ay ang taong nasa kabilang linya. Sana... Sana si Katrina iyon. Pagkaagaw ni Faith sa cellphone ko, akala ko titigil na si Leon. Pero hindi pa pala. Bigla niyang sinabunutan ang buhok ko. Pagkatapos ay