جميع فصول : الفصل -الفصل 20

Kabanata 12 Gazini's POV Napahanga talaga ako kay Katrina. Pagkababa niya ng tawag, gusto ko siyang palakpakan. Hindi man ako marunong makipagsagutan o magmura, siya na ang gumawa para sa akin. Kahit paano, gumaan ang bigat na matagal kong kinikimkim. Pinakiusapan ko si Katrina na tawagan ang mga magulang ko para ipaalam na ligtas ako. Sinabi lang niyang nawala ang cellphone ko at wala nang ibang ipinaliwanag. "Hindi puwedeng dito lang 'to matatapos! Kailangan nating gumanti at ipaglaban ka!" galit na sabi ni Katrina habang nakaupo sa kama at nakaharap sa akin. Sa pagkakataong iyon, hindi na ako tumutol. Ngayon ko lang napagtanto na masyado akong naging mahina at madaling paikutin noon, kaya paulit-ulit akong inaapi ni Leon. Kung naging katulad lang sana ako ni Katrina, hindi ako matatakot sa kanya. "Naka-save na ang medical report ko. Nasa private album ko rin ang mga pictures at videos nila. Lahat ng 'yon ebidensya. Bukas pupunta tayo sa police station. Ire-report ko siya for

Kabanata 14 Gazini's POV Marahil dahil abala si Leon, ni isang tawag o mensahe ay wala akong natanggap mula sa kanya. Pagkalipas ng tatlong araw, tinanggal na rin ang mga benda sa mukha ko. Nang humarap ako sa salamin, halos hindi ko makilala ang sarili ko. Maga pa rin ang buong mukha ko kaya hindi ako naglakas-loob na lumabas. Nanatili lang muna ako sa inuupahang apartment ni Katrina. Araw-araw akong dinadalhan ni Mama ng nilutong sabaw. Hindi siya umaalis hangga't hindi niya ako napapainom. Madalas din siyang mapaluha habang nakatingin sa mukha ko. Ako pa ang kailangang umalo sa kanya para hindi siya masyadong mag-alala. Pagsapit ng ikaanim na araw, dumating ang biyenan ko. Pagkakita niya sa maliit na studio apartment ni Katrina, paulit-ulit siyang umiling. Hindi ako natuwa, pero pinili kong manahimik. Inaya niya akong kumain sa labas. Ayoko sanang pumayag, pero sinabi niyang hindi niya kabisado ang lugar at wala siyang ibang makakasama. Wala na akong maidadahilan kaya puma

Kabanata 16 Gazini's POV Nilamon ako ng matinding desperasyon. Sa isip ko, malinaw ko nang nakikita ang napakadilim kong kinabukasan. Biglang may kumatok nang malakas sa pinto. Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko at nakita kong kinakabahang tinatanong ni Leon kung sino ang nasa labas. Biglang nagliyab ang pag-asa sa dibdib ko. Tinipon ko ang natitira kong lakas at buong lakas akong sumigaw. "Tulong!" Natakot si Leon. Mabilis niyang dinampot ang unan sa hotel at mariing idiniin iyon sa mukha ko. Hindi ako makahinga. Parang sasabog ang dibdib ko sa kakapilit humigop ng hangin. Mamamatay na ba talaga ako rito? Mapapansin kaya ng mga tao sa labas? Tulungan ninyo ako... Biglang bumukas ang pinto. Nawala ang unan sa mukha ko at mabilis akong humabol ng hangin. Pagmulat ko, si Gabriel ang nakita ko. Sandali siyang natigilan. Pagkatapos ay agad niyang hinila ang kumot at maingat akong tinakpan. Tumayo si Leon at susugod sana sa akin, pero biglang humakbang si Gabrie

Kabanata 18 Gazini's POV Ngumiti si Gabriel bilang pagbati. Tinapik siya ng lalaking malaki ang tiyan sa balikat. "President Medina, join us na. Sabay na tayong kumain. May ilang beautiful ladies din doon." Maayos na inakbayan ako ni Gabriel bago magalang na ngumiti. "May kasama na po ako ngayon. Maybe next time." Naramdaman ko ang kamay niya sa likod ko. Bigla akong kinabahan at hindi makapagsalita. Palihim kong sinulyapan ang lalaki. Kakaiba ang tingin nito sa akin. Parang minamaliit ako. Simple lang kasi ang suot ko. Jeans, puting blouse, nakapusod lang ang buhok ko, at namamaga pa rin ang mukha ko. Siguro ang pangit-pangit ko talaga ngayon. Alam kong ginagamit lang ako ni Gabriel para makatanggi sa imbitasyon. Hindi ko na kailangang magsalita. Kailangan ko lang sumabay sa kanya. Ang inaalala ko lang, baka mapahiya ko siya. Tumawa ang lalaki. "Sige, CR lang muna ako." Pag-alis nito, marahang inakay ako ni Gabriel papunta sa loob. Kinailangan kong pabilisin ang

Kabanata 20 Gazini's POV Agad sinubukan ni Faith agawin ang cellphone ni Leon. Paulit-ulit namang ipinapaliwanag ni Leon na wala siyang ganoong video, pero ayaw siyang paniwalaan ni Faith. Sa gitna mismo ng hallway nagsimula silang mag-away. Napaurong ang waiter at dali-daling tumawag ng security. Tahimik ko silang pinanood. Nakakatawa. Ito ba ang sinasabi nilang tunay na pagmamahalan? Katotohanan lang ang sinabi ko, pero halos magsabunutan na sila. Hindi ko na kailangang magsalita pa. Hayaan kong si Leon ang magpaliwanag kay Faith. Sakto namang lumabas si Gabriel mula sa private room. Mahigpit kong hawak ang cellphone niyang may basag na screen. Nahihiya ko iyong iniabot sa kanya. Bago pa ako makapagsalita, ngumiti siya. "Okay lang." Parang wala lang sa kanya ang nangyari. Pagkakita kay Gabriel, mahigpit akong hinawakan ni Leon sa tingin. "Gazini, sasabihin mo pang wala kang ibang lalaki? May nangyari na ba sa inyo ng lalaki na 'yan?" Hindi ako naniwalang nagsesel