บททั้งหมดของ The Ruthless CEO's Forced Wife: บทที่ 31 - บทที่ 40

Ilang segundo akong napatitig sa kaniya, sinusubukang basahin ang ekspresyon ng mukha niya kung nang-aalaska na naman siya o ‘di kaya ay nasobrahan sa pag-inom ng kaniyang wine kanina. Pero kinindatan niya lang ako bago ilapit ng husto sa akin ang kaniyang mukha. "Siraulo ka ba?!" bulyaw ko sa pabulong na paraan, inis na tinulak ang kaniyang mukha. "Kakakasal ko lang sa kambal mo kagabi! At kung hindi mo pa alam, certified trending ang mukha ko buong hapon dahil sa kasal na 'yan! Tapos ngayon, hihilingin mong makipag-date ako sa'yo? Gagawin mo pa ‘kong lalakero, huh!" He casually leaned his back against the elegant wallpapered wall, saka niya pinagkrus ang mga braso niya. "I'm deadly serious, sister-in-law," seryoso niyang saad, malalim na ang pagkakatitig niya sa akin ngayon. "The paparazzi are currently sniffing around my private life. May mga patagong kumukuha ng litrato sa akin kasama ang babaeng pinoprotektahan ko. If those photos leak, her career and her life will be complet

Inis kong pinatay ang cellphone ko na hindi siya nirereplyan. Bumalik ako sa kama at pabagsak na nahiga, sabay hila sa kumot hanggang sa balikat ko. Tiningnan ko si Raf na mahimbing pa ring natutulog sa tabi ko. Dahil parang masisiraan na naman ako ng bait sa kambal niya, isiniksik ko ang katawan ko sa kaniya saka ko siya niyakap ng mahigpit. Matutulog ulit ako at sana sa paggising ko ay panaginip na pala ang lahat.Hindi ko alam kung ilang oras akong nakatulog, pero nagising na lang ako nang maramdaman kong may paulit-ulit na tumatapik sa balikat ko. At sunod niyon ay boses ni Raf na ginigising ako."Paola... wake up…"Pagmulat ko ng mata ay ang mukha niyang bagong ligo ang bumungad sa akin. Tila nasilaw pa ako sa mukha niya kaya sandali akong napapikit. "Hmm... anong oras na ba?" paos kong tanong habang pilit na bumabangon. Pero agad akong napa-aray sabay hawak sa balakang ko nang maramdaman ko ang pangingirot nito. Kaninang nagising naman ako ay hindi ko ito naramdaman. Ano ‘to,

"Hoy, ang kapal din naman ng mukha mo!" hindi ko na naiwasang bulyawan siya. "Kung hindi mo lang ako tinatakot sa pesteng video na 'yan, isusumbong talaga kita kay Raf! Tingin ko naman ay magagalit talaga siya! Malaki katawan n'un kaysa sa'yo! Isang suntok lang niya sa'yo, sira ‘yang mukha mo!""He's a businessman, Paola. Not a boxer," pagtatama niya at parang wala lang na isinuot ang kaniyang itim na sunglasses at isang itim na face mask. "And I don't think he'd beat me up just for you. Baba na.”Padabog kong binuksan ang pinto ng kotse at bumaba. Alam ko naman ang tungkol doon na hindi nga siya susuntukin ng Raf na ‘yun. Kapwa-mandurugas din niya ito e. Pero may pakiramdam talaga akong magagalit ‘yun kapag nalaman niya ang pakulo ng kakambal niya. “Alam kong alibi mo lang ang sinabi mong bibilhan mo ng makeup ang co-star mo, so bakit nandito tayo ngayon sa mall?" tanong ko nang papasok na talaga kami sa entrance ng mall. Bahagya pa akong napapalingon sa paligid dahil kahit halos g

Wala siyang tiwala sa sarili niyang kakambal?Ito na ba ang sign na dapat kong sabihin sa kaniya ang ginawa ng Kyle na ‘yun?Napatitig ako ng mariin sa kaniyang mga mata. At bago pa magbago ang isip ko ay ipinagtapat ko na sa kaniya ang nangyari.“Kahapon… sa rest room ng mansyon niyo… hinalikan niya ako…” mabagal kong panimula upang tingnan ang magiging reaksyon niya muna. Napaiwas siya agad ng tingin sabay marahas na napasinghap. "He did what?!” Muntik na akong mapatalon sa gulat sa biglaang pagtaas ng kaniyang boses. "Your twin brother… he kissed me,” ulit ko sa wikang Ingles, titig na titig pa rin ako sa kaniya. Muli siyang napasinghap pero sa pagkakataong ito ay hinayaan niya akong magpatuloy sa pagsasalita. "Nagpumiglas ako, pero sadyang malakas siya. Pagkatapos n'un… nirecord niya…" “Is he blackmailing you now?" tunog mahinahon niyang tanong pero bakas na bakas ang tila pagtitimpi niya. “Oo. Gusto niya kasi akong gamitin pang-cover up. Gusto niyang magpanggap kami na ma

Eksaktong alas-kwatro ng madaling araw nang maalimpungatan ako dahil sa mahihinang pagtapik sa akin ni Raf sa balikat ko. Bagaman antok na antok pa ako, pinilit ko pa ring bumangon. Pagkababa ko sa sala ay nakita kong maayos nang nakasalansan ang mga duffel bags na dinala agad ng mga tauhan niya. Sobrang aga pa talaga. Gustong gusto ko pa matulog pero dahil ito naman ang napag-usapan naming oras ng pag-alis namin, hindi na ako nagreklamo. Naawa lang ako sa anak ko dahil papikit-pikit pa ang mata habang karga-karga na siya ni Raf. Sumakay kami sa isang itim na SUV, kasunod ang isa pang sasakyan na ang sabi ni Raf ay kaniyang mga security detail. Dire-diretso ang biyahe namin patungo sa isang pribadong hangar at doon ay may naghihintay na sa aming private plane. Sa kaniya raw ito, personal niyang gamit.“Gaano ka ba kayaman, huh?" mangha ko nang tanong, nawala bigla ang antok ko. “Hm… let's just say my accountant worries more about my money than I do," simple niyang sagot. Gusto ko