บททั้งหมดของ The Ruthless CEO's Forced Wife: บทที่ 11 - บทที่ 20

Pagkababa ko sa engrandeng hagdanan, bumungad sa akin ang abalang mga katulong. Saka ko lang napagtanto na nagsisimula na silang mag-decorate para sa mangyayaring kasal bukas nang may ilang staff at wedding coordinator akong nakita. May mga nagpapasok ng mga naglalakihang kahon, mga sariwang puting rosas, at mga mamahaling tela. Ang buong paligid ay nagmistulang isang mamahaling production set. Rinig ko pa ang pabulong ngunit natatarantang utos ng isang lalaking may hawak na clipboard habang idinedetalye ang ayos para sa garden.Pero teka… akala ko ba sa huwes kami ikakasal? Napalunok ako at inalis ang tingin sa mga dekorasyon. Lumingon-lingon ako sa paligid, inaasahang makikita ko sa tabi-tabi si Don Alejandro o kaya ang mga magulang ni Raf na nagbabantay sa preperasyon. But surprisingly, wala rito ang mga matatanda. Tanging ang mga abalang staff lang ang nandito, dahilan para makahinga ako nang maluwag, kahit papaano.Ngunit bago pa ako tuluyang makahakbang patungo sa direksyon na

Dahan-dahan kong itinulak ang pinto ng master’s bedroom gamit ang aking siko habang maingat ang pagkakahawak sa tray ng sopas at gamot. Patay na ang malalaking ilaw sa loob at tanging ang dilaw na liwanag mula sa bedside lamp ang nagbibigay ng kaunting liwanag sa buong silid. Tahimik at payapa na rin ang paligid, ang naririnig na lang ay ang mahinang paghinga ng natutulog na si Tyler sa gitna ng kama.Inilapag ko ang tray sa side table at dahan-dahang lumapit sa gawi ni Raf. Nakahiga pa rin siya sa kaniyang pwesto, ngunit napansin kong nakakunot ang kaniyang noo. Akala ko ay gising pa siya pero nang makita kong malalalim na ang kaniyang paghinga ay napatunayan kong tulog nga siya. Agad bumaba ang tingin ko sa suot niyang polo nang makitang medyo basa ito ng pawis. Dahil doon ay naupo na ako sa gilid ng kama. Pinakatitigan ko muna ang kabuuan niya bago ko dahan-dahang idinampi ang basang bimpo sa kaniyang noo. Bahagyang kumunot na naman ang noo niya bilang pangunahing reaksyon niya. N

Humilig si Raf sa aking tabi, ang kaniyang mabigat na braso ay mabilis na humakab muli sa aking baywang habang pareho kaming naghahabol ng hininga sa ibabaw ng makapal na carpet. Basang-basa kami ng pawis. At bago ko pa man maayos ang magulo kong pag-iisip, isang mahinang ungot mula sa ibabaw ng kama ang bumasag sa katahimikan ng silid."Mommy..." maaliwalas ngunit inaantok na boses ni Tyler ang narinig ko. Awtomatikong nanlaki ang mga mata ko. Sumikbo ang kaba ko na baka makita niya kami ni Raf sa ganitong posisyon. Ano na lang sasabihin ko sa kaniya?"Raf! Si Tyler! A-Anong gagawin natin?!" halos naiiyak kong bulong dahil sa pagkakataranta. Pero ang lalaki, kalmado lang niya idinilat ang mga mata at bahagyang sinilip ang gawi ni Tyler. Pagkatapos ay parang wala lang na sinuot ang kaniyang polo pati na ang kaniyang pantalon. "Stay here. I'll take care of him," bilin niya bago nagtungo sa gawi ni Tyler. Mabilis ko naman sinuot ang mga damit ko, sunod ay muling nahiga saka napatiti

"Kyle!" sita agad ng mommy niya. "Huwag mo ngang asarin ang bride ng kuya mo. She looks absolutely stunning, like a perfect ten!”Kyle rolled his eyes lazily, isinandal ang kaniyang likod sa hamba ng pinto habang pinaglalaruan ang hawak niyang susi ng isang kotse. "Fine, nine out of ten. Binawasan ko ng isang puntos kasi mukha siyang manununtok sa mismong araw ng kasal niya. Relax, Miss Cancer. My brother didn't prepare an execution block down there.""Ewan ko sa'yong bata ka!" pagsuko ng kaniyang mommy. Ako nama'y inirapan siya. Turn off talaga ang lalaking 'to bilang public figure! Napakafeelingero!"Anyway,” wika niya sabay tingin sa kaniyang Mommy. "Kuya is already waiting at the grand foyer. The judge is ready outside and the coordinators are asking for the ring bearer.”Napatili bigla sa tuwa si Aemie, may kasama pang pagpalakpak. "Oh, perfect! Come here, my handsome grandson. Let's get you in place."Bago tuluyang kunin ng ginang si Tyler ay lumuhod muna ako nang bahagya para

Kung hindi ko pa pasimpleng itinulak si Raf sa dibdib ay wala siyang balak na pakawalan ang labi ko. Habol-habol ang hininga kong tiningnan siya ng matalim. Grabe. Balak ata niyang higupin lahat ng hangin sa katawan ko kung makahalik!“Whoa! That was intense!" umalingawngaw na naman ang sigaw na iyon ni Kyle sa tabi. "Tumigil ka nga, Kyle!" sita ni Aemie sa anak habang nagpupunas ng kaniyang luha gamit ang panyo, halatang emosyonal sa kaganapan. "Huwag mong sirain ang moment ng kuya mo.”"Chill, Mom. I'm just cheering for the newlyweds!," palusot pa ni Kyle. Gusto ko na lang magpalamon sa lupa sa sobrang hiya. Tapos ito namang si Raf ay parang wala lang sa kaniya ang lahat. Nakangiti pa ang loko na inalalayan ako patungo sa maliit na lamesa kung nasaan ang pipirmahan naming marriage contract.“You first," mando niya sa akin.Nanginginig ang mga daliri kong inabot ang pluma mula sa staff, pagkatapos ay nakipagtitigan muna ako sa pipirmahang puting papel. Isang pirma ko lang dito, tul