All Chapters of The Ruthless CEO's Forced Wife: Chapter 51 - Chapter 60

"Pinagtutulungan niyo ‘ko ha? Oh ayan sa'yo!" singhal ko sabay bato ng isang pulang bola kay Raf, kaso sa balikat niya ito lumanding. Umilag ako nang batuhin na naman ako ni Tyler. Dahil doon ay dumampot ulit ako ng bola at binato ulit kay Raf, ayon at sapul sa mukha niya. Tawa ako nang tawa pero natigil din ako nang hindi man lang siya napikon. Sa halip ay may binulong siya sa tawang tawa ko rin na anak.“Ano na nama'ng tinuturo mo sa anak ko ha?!" inis kong bulyaw. Kaso imbes na sagutin ako ay nakita ko na lang na dumampot ng dalawang bola si Tyler at binato sa akin ang mga iyon. Natawa ako kasi lahat ko iyon nailagan pero gumanti pa rin ako, kay Raf nga lang at sapul na naman sa mukha niya. "Ayan sa'yo!” malakas kong tawa. "Is that the best you can do, wifey? You throw like a toddler," pang-aasar niya at binigyan ng kulay na asul na bola si Tyler. “Avenge your Papa," paguudyok pa niya sa bata. Agad naman siyang sinunod ng anak ko at ibinato iyon sa kaniya. Dahil napikon ako ka

Nakapameywang akong nakatingin sa bulto niyang papasok na sa kuwarto namin. Ni hindi alam ang irereact sa huling sinabi niya. At hindi nga siya nagbibiro doon dahil kinabukasan, alas-nwebe pa lang ng umaga nang madatnan ko sa sala ang dalawang lalaking naka-amerikana, may dalang makakapal na folder at mga legal na dokumento. Si Raf naman ay preskong nakaupo sa sofa habang may hawak na tasa ng kape, tila ba sanay na sanay sa ganitong senaryo."Sit here and sign this, Paola," utos niya agad pagkakita niya sa akin.Naupo ako sa tapat niya habang ang dalawang lalaki ay nasa parehong gilid namin. Bumaba ang tingin ko sa isang mamahaling pen nang maingat itong itulak ni Raf sa harap ko. "Teka muna, Raf. Hindi ba pwedeng basahin ko muna 'to? Baka mamaya ibinebenta mo na pala ako sa kung sino nang hindi ko nalalaman!" apila ko, pero ang totoo, nanlalaki ang mga mata ko sa nakasulat na halaga ng ari-arian na ipapangalan niya sa akin. May bagong tayong cosmetics store sa isang prime commercia

Saan ba nagpunta ang lalaking ‘yun? Mahigit dalawang oras na ang lumipas pero wala pa rin siya. Sinubukan kong maglakad-lakad sa sala, kusina, at maging sa balkonahe, pero wala talaga siya. Hindi ko naman masasabi na umalis talaga siya gamit ang isa sa mga kotse niya dahil nang i-check ko kanina ang basement ay nandoon naman lahat ng kotse niya. Tsk. Bahala na nga siya sa buhay niya. Siya na nga itong bigla-biglang nagkaganoon tapos siya pa itong may ganang mag-walkout! Dapat nga ako e!Pumasok na lang ako sa kusina at nagluto ng pagkain. Alas-dose na ng tanghali nang marinig ko ang pag-click ng main door. Sa pag-aakalang siya na ang pumasok, sinilip ko ang bandang iyon. Pero laking hinga ko nang maluwag nang si Tyler ang nakita ko, tumatakbo patungo sa akin habang hila-hila ang kaniyang maliit na backpack."Mommy! I'm back!" masiglang tili ng anak ko.Awtomatiko akong lumuhod para salubungin siya ng yakap. "Hi, baby! How was your school assessment? Did you have fun?""Yes, Mommy! I

Wow, just wow.Grabe. Hindi na nga ako pinansin kanina, tapos ngayon ang lakas manabig ng kamay? Kung may hawak lang akong kahit ano ngayon, baka naibato ko na sa kaniya.Ang kapal! Ang kapal ng apog niya! Wala siyang kasingkapal! At anong sabi niya? Nag-sorry na siya sa inasta niya kaninang umaga? Paghingi ba ng tawad ang ginawa niya?! Yung basta na lang nag-walkout?!"Hoy, Kael Rafael!" sigaw ko sabay habol sa kaniya.Hindi siya tumigil sa paglalakad pero tuloy lang ako sa pagsunod sa kaniya, hanggang sa tumigil siya sa isang kuwartong hindi ko alam ang nakapaloob dahil hindi ko naman iyon napasukan. Bago pa niya maikot ang doorknob nito ay pinangharang ko na sa harap niya ang katawan ko, sunod ay tinulak siya sa dibdib kahit hindi man lang siya nagalaw sa kinatatayuan."Alis, Paola," malamig at patag niyang utos nang hindi ako tinitingnan sa mga mata. Ang tingin niya ay nasa noo ko lang."Ayoko! Sabihin mo muna sa'kin kung anong problema mo sa'kin!" pagmamatigas ko.Nag-angat na

Kuyom na kuyom ang mga kamao kong nakatitig lang sa saradong pinto nung pinasukan na silid ni Raf. Gusto kong sumigaw. Gusto kong pumasok doon at ihampas sa mukha niya ang kaniyang laptop para lang makita kung magbabago ba ang emosyon sa mukha niya. Pero bago ko pa magawa 'yun ay naramdaman ko ang paghila ni Tyler sa laylayan ng damit ko."Mommy? Are you okay? Why is your face red po? Are you mad at Papa?" biglang tanong ng bata habang nakatingala sa akin, hawak ang isang piraso ng Lego. Hilaw akong napangiti bago lumuhod sa harap niya. "Ah, wala 'to, baby. Mainit lang dito sa sala. Let's fix your toys na, okay? It's time for dinner."At iyon nga, sa buong oras ng hapunan, ang anak ko lang ang kausap ko. Inihanda ng Yaya ang pagkain namin. Ang magaling na si Raf ay hindi na lumabas sa kuwartong iyon. Nagpahatid lang ito ng pagkain doon kay yaya. Pakiramdam ko'y sa kaiiwas niya sa akin, parang konti na lang ay sasabog na talaga ako. Strictly professional ang mukha mo, Raf! Hindi tal