All Chapters of ยั่วรักม่ายสาวสายแซ่บ: Chapter 101 - Chapter 110

"เลือกดูของกินก่อนสิคะ แล้วขากลับเราก็เดินซื้อของกินที่เราเลือกไว้ในใจไงคะ" เธอไขข้อข้องใจให้เบนจามินฟังเพราะเธอชอบมองหาของกินที่ตัวเองชอบก่อนและหมายตาไว้พอตอนเดินกลับมาก็กว้านซื้อจนทอมกับวิชัยหิ้วเต็มสองมือ“อันนี้ก็น่ากินครับเบบี้” หนุ่มฝรั่งร่างสูงกับสาวสวยไซร์มินิเดินเลือกซื้อของกินในตลาดโต้รุ่งพ่อค้าแม่ค้าก็ชี้ชวนให้ดูความน่ารักของทั้งคู่ที่หล่อสวยเหมาะสมกัน“คุณอัครจะกินทุกอย่างเลยเหรอคะ” เสียงหวานถามเขาเพราะอาหารส่วนมากเบนจามินจะเป็นคนเลือกเห็นอาหารขนมทุกอย่างน่ากินหมด“ก็มันน่ากินนี่ครับ งั้นตามใจเบบี้เลยครับ” เขายิ้มให้เธอแล้วจับมือกันเดินดูอาหารกันต่อโดยที่ทอมกับวิชัยไม่ต้องออกความเห็นว่าชอบกินอะไรเพราะทุกอย่างที่ซื้อมาเขากินได้หมดและชอบด้วย“ลิกาว่าพอแล้วนะคะ กินไม่หมดเสียดายของค่ะ” เมื่อมองเห็นวิชัยกับทอมหิ้วถุงอาหารตามหลังมาเธอก็ตกใจว่าซื้อเยอะขนาดนี้เลยเหรอ“ผมก็ว่าอย่างนั้นแหละครับน้องลิกา เจ้านายจะเอาไปแจกพนักงานที่โรงแรมด้วยเหรอครับ” วิชัยพูดจบก็วางอาหารขนมลงบนโต้ะพร้อมกับทอมจนเต็มโต้ะที่วางเรียงรายกันให้นักท่องเที่ยวนั่งพักกินอาหาร“งั้นแบ่งไว้บางส่วนเอาไปฝากรปภ.ที่โ

“อย่าแกล้งนะครับเบบี้ ไม่งั้นผมตายแน่ๆ อ่าส์” เขาครางเบาๆเมื่อเธอเล่นหัวนมแล้วยังไม่พอดึงผ้าห่มออกทิ้งไปจนเห็นอัครน้อยตั้งชี้โด่เด่โงนเงนไปมาเพราะผ้าขนหนูหลุดหลุ่ยไปแล้วเขาก็ปล่อยเลยตามเลย“อืม ไม่แกล้งค่ะ แต่มันพร้อมมากเลยค่ะ..” เธอครางออกมาเมื่อเห็นอัครน้อยเต็มตาอีกครั้งขยับตัวถอยต่ำลงไปคุกเข่าลงระหว่างขาแข็งแรงหน้าอยู่ระดับเดียวกันกับอัครน้อยที่ตั้งชี้โด่ตรงหน้าเสื้อคลุมหลุดจากไหล่บางเห็นเต้าอวบที่ทะลักออกมาเบนจามินมองตาปรอย“อ่าส์ เมียขาเอาจริงๆนะครับ หืมม..” เมื่อเธอจับท่อนเอ็นลำใหญ่ที่แข็งผงาดบวมเป่งในมือบางมันก็สั่นอย่างรุนแรงยิ่งมือบางลูบไล้ไปมาแผ่วเบาปลอบโยนมันก่อนขยับมือรูดลงไปสุดโคนมองมันเต็มตาอีกครั้งก็ก้มลงแตะปลายลิ้นลงตรงลาวาร้อนที่ซึมออกมาจากปลายยอดท่อนเอ็นลำใหญ่“เอาจริงค่ะ หรือคุณอัครไม่เอาลิกาจะ..” ใบหน้าหวานเงยมองเขาแล้วยิ้มเมื่อเขาพยักหน้ารัวๆ“อะ เอาครับเบบี้ อ่าส์ ..” เบนจามินคำรามในคอเมื่อปลายลิ้นเรียวลากเลียท่อนเอ็นลำใหญ่ตามความยาวนุ่มลื่นแดงเถือกช้าๆไล่ต่ำลงสุดโคนความร้อนผ่าวในมือเต้นตุ๊บๆราวกับมันจะระเบิดใส่เธอ“แผล่บๆๆ แผล่บๆๆ..” ปลายลิ้นเรียวลากเลียตามมือบา

“บ้ายบ่ายค่าม่ามี้ แม่นัตตี้” มัลลิกามองตามสองพ่อลูกเดินเข้าไปในเกทแล้วใจหายเล็กน้อยเพราะเธอจะต้องคิดถึงเสียงแหลมเจื้อยแจ้วของลูกสาวอีกเป็นอาทิตย์“ทำหน้าเหมือนหมาหงอยเลยนะยะหล่อน ฮ่าๆๆ” พอเห็นหน้าหงอยเหงาของเพื่อนรักนัตตี้ก็อดขำไม่ได้“ยัยบ้า แกก็รู้นี่ว่ายัยหนูไม่เคยไปไหนโดยไม่มีลิกาเลย แล้วอย่างนี้จะไม่ให้เป็นห่วงได้ยังไงล่ะ” เธอกับลูกสาวไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเหมือนคู่แฝดแล้วเธอจะไม่ได้อยู่กับลุกตั้งหนึ่งอาทิตย์เชียวนะ“แล้วทำไมแกไม่ไปกับยัยหนูล่ะ จะได้ไม่ต้องมานั่งหน้าหงอยอย่างนี้น่ะ”“ลิกาอยากให้คุณอดัมได้มีเวลากับลูกสาวบ้างน่ะสิ ถ้าลิกาไปด้วยยัยหนูก็จะเกาะติดลิกาเป็นลูกลิงน่ะสิ”“งั้นแกก็อยู่เฉยๆและคิดถึงเฉยๆ แล้วค่อยโทรคุยกับยัยหนู โอเคมั้ย” นัตตี้ก็รู้ว่าเพื่อนรักสงสารอดัมอย่างน้อยจัสมินก็เป็นตัวแทนของธมนจึงอยากให้อดัมได้อยู่ใกล้ชิดกับลูก“ไหนๆแกก็ว่างแล้ว งั้นวันนี้เราไปปล่อยแก่กันดีมั้ยแก” นัตตี้ถือโอกาสตอนเพื่อนว่างไม่ต้องรีบกลับไปหาลูกสาว“นี้ยัยนัตตี้ ลูกสาวฉันยังไม่ทันได้ขึ้นเครื่องเลยแกก็ชวนแม่ของหลานไปเที่ยวแล้วแต่ก็ดีเหมือนกันเพื่อนรัก คิกคิกๆๆ..” สองสาวก็หัวเราะพร้อมก

“แล้วนี่จาคอบกับนายวัชไปไหนแล้วล่ะ” เมื่อไม่เห็นเพื่อนรักอีกสองคนธนดลก็ถามเบนจามินเพราะเมื่อคืนไปดื่มด้วยกันมา“เมื่อคืนดื่มหนักไปหน่อยมั้ง เดี๋ยวคงตามมา ฉันบอกแล้วว่าคืนนี้มากินข้าวที่บ้านนายน่ะ”“อืม เมื่อไหร่นายวัชกับจาคอบมันจะเจอคนที่ใช่สักที ฉันอยากเห็นเพื่อนมีความสุขว่ะเบน”“ก็เหมือนนายกับฉันไงดล ถึงเวลาเมื่อไหร่พวกนั้นก็จะหยุดเองแหละ ว่าแต่น้ำยาแกยังไม่ทำงานอีกเหรอเพื่อน” เสียงทุ้มเยาะเย้ยเพื่อนที่แต่งานมาเกือบสองเดือนแล้วแต่ยังไม่มีวี่แววว่าครองขวัญจะท้องเลย“ฉันก็ขยันนะเบนแต่ทำไมเมียฉันยังไม่ท้องวะ สงสัยต้องเพิ่มรอบว่ะ” ธนดลตอบเพื่อนทำหน้าตาเคร่งเครียดแต่ดวงตาเป็นประกายเขาก็พยายามทำการบ้านถี่แล้วนะจนเมียรักหลับคาอกบ่อยๆแต่ทำไมครองขวัญไม่ท้องนะ“เมื่อก่อนแกยิงไม่เลี้ยงเลยนี่กระสุนเลยด้านไม่เข้าเป้าน่ะสิเพื่อน ฮ่า ฮ่าๆๆ..” เบนจามินพูดจบก็หัวเราะเสียงดังเมื่อเห็นสีหน้าของธนดล“ไม่มั้ง ฉันก็แข็งแรงดีนะเบนสงสัยฉันต้องพาเมียไปตรวจแล้วละ ว่าแต่ฉันนายก็เหมือนกันนั่นแหละเบน” คนอยากมีลูกบอกเพื่อนธนดลก็อยากรู้เหมือนกันว่าทำไม่ลูกถึงไม่มาสักทีและว่าให้เบนจามินที่ใช้ชีวิตหนุ่มอย่างโชกโชนไ

“ยัยหนูหิวมั้ยคะลูก” ม่ามี้คนสวยถามลูกสาวที่เดินมาพร้อมกับอดัมที่จับมือลูกสาวไม่ปล่อย“หิวค่า พ่ออดัมหิวมั้ยคะ” เด็กน้อยถามอดัมด้วยความเป็นห่วงเพราะเขายังเดินกระเผลกอยู่แต่เกือบหายเป็นปกติแล้วได้กำลังใจจากลูกสาวตัวน้อยของเขาอีกอย่างก็คงจะเป็นสายใยพ่อลูกที่ทำให้จัสมินไว้วางใจอดัมและสนิทสนมมากเป็นพิเศษ“หิวครับลูก งั้นเราไปกินข้าวกันนะครับ” อดัมตื้นตันใจเมื่อลูกสาวเป็นห่วงเขาเด็กตัวแค่นี้รู้จักเป็นห่วงคนอื่นมัลลิกาเป็นแม่ที่ดีมากเลยและเบนจามินก็โชคดีมากที่ได้เธอมาเป็นแม่ของลูก อดัมดีใจกับญาติของเขามากเหลือเกิน“ถามแต่พ่ออดัมคนเดียวเหรอครับน้องจัสมิน อามาร์โก้ก็หิวเหมือนกันครับ” มาร์โก้แกล้งถามหลานสาว“งั้นเราไปกินข้าวกันทุกคนเลยนะคะ” งั้นทุกคนก็หิวเหมือนเธอน่ะสิจัสมินก็ชวนทุกคนไปกินข้าวด้วยกัน“ลูกสาวใครครับ ทำไมน่ารักอย่างนี้เนี่ย” จาคอบทนไม่ไหวก้มฟัดแก้มยุ้ยของหลานสาวอย่างหมั่นเขี้ยวจนจัสมินหัวเราะด้วยความจักจี้ส่วนธนดลหลังจากทำบุญตักบาตรเสร็จเขาก็ขอตัวพาเมียรักไปหาหมอก่อนเพราะจะได้รู้ไปเลยว่าท้องจริงหรือเปล่าแล้วจะกลับมาให้ทันร่วมงานหมั้นของน้องสาวกับเพื่อนรักจากนั้นก็พากันไปที่ห้อ