《ไออุ่นแห่งขุนเขา》全部章節:第 71 章 - 第 80 章

92 章節

ขอโทษนะ พวกเธอจับฉันมาทำไม

ความกลัวแล่นเข้าจับหัวใจดวงน้อย ทรุดลงนั่งหลังพิงประตูอย่างหมดแรงม่อน...ตั้งสติสิ...หญิงสาวเตือนตัวเอง ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ ใช่! โทรศัพท์! ม่อนดอยรีบลุกขึ้นตรงไปยังกระเป๋าใส่อุปกรณ์ทางการแพทย์ที่เธอได้เตรียมมา เธอจำได้ว่าได้เอาย่ามใบเล็กที่ใส่เอกสารจำเป็นประจำตัวรวมไปถึงโทรศัพท์เอาไว้ข้างในเพื่อความสะดวกและป้องกันความเสียหายอันสามารถเกิดขึ้นได้ระหว่างเดินทางเพราะกระเป๋าเป็นแบบกันน้ำหญิงสาวรื้อหาอย่างมีความหวัง แต่แล้วก็ต้องทรุดลงอย่างหมดแรงอีกครั้ง เมื่อเห็นสัญญาณโทรศัพท์ที่ไม่มีแม้สักขีดเดียว มันก็แหง๋อยู่แล้วสิ...เข้าป่าลงดอยมาลึกขนาดนี้ ถ้ามีสัญญาณก็แปลกแล้ว ม่อนดอยถอนหายใจ กอดเข่าหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน หญิงสาวอยู่ในท่านั้นนานเท่าไหร่ไม่รู้ มารู้สึกตัวอีกทีเมื่อได้ยินเสียงพูดคุยด้วยภาษาที่เธอฟังไม่ออกแต่คุ้นๆหู ดังอยู่ที่หน้าประตู พร้อมทั้งเสียงโซ่ขยับดังแกร๊กกราก ม่อนดอยพยุงตัวลุกขึ้น รีบถอยห่างออกจากประตู พลางมองตรงไปยังประตูที่เปิดอ้าออกอย่างหวาดระแวง 
last update最後更新 : 2026-08-04
閱讀更多

"เฮ้ย! นี่มันเกิดอะไรขึ้น ปล่อยฉันออกไปนะ!"

............................................................................................................................................................... "เอ๊ะ! นี่มันไม่ใช่ทางไปหมู่บ้านนี่" ม่อยดอยถามหนุ่มชาวดอยที่ทำหน้าที่สารถี พาเธอซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์แบบวิบากที่ใช้วิ่งบนเขานั้นอย่างแปลกใจ เมื่อเข้าสู่เส้นทางที่ไม่คุ้นเคย "อ๋อ...พอดีเมียผมอยู่ที่บ้านแม่น่ะครับ บ้านแม่ยายผมอยู่ห่างจากหมู่บ้านลาโผ๊ะนิดหน่อย อยู่ในสวนท้ายหมู่บ้านน่ะครับ ถ้าไปทางนี้จะใกล้กว่า" คนขับให้ความกระจ่าง ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาประคองรถมอเตอร์ไซด์วิบากผ่านทางลาดชัน ขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ ทั้งยังรกทึบ สองข้างทางเต็มไปด้วยหญ้าและใบไม้สูงท่วมหัว มันไม่ใช่ทางเดินรถแต่เป็นเส้นทางที่คนใช้เดินเท้าเสียมากกว่า "ไหนอ่ะ ไม่เห็นมีบ้านคนเลย คนเจ็บอยู่ตรงไหน" ม่อยดอยถามขึ้น เมื่อคนขับพาเธอมาหยุดอยู่ตรงทางสิ้นสุดของทางเดิน ซึ่งต่อจากนี้ไปไม่มีแนวรอยทางเดินให้เห็น "อ๋อ...จากนี้ไป
last update最後更新 : 2026-08-04
閱讀更多

ขอโทษนะ พวกเธอจับฉันมาทำไม

ความกลัวแล่นเข้าจับหัวใจดวงน้อย ทรุดลงนั่งหลังพิงประตูอย่างหมดแรงม่อน...ตั้งสติสิ...หญิงสาวเตือนตัวเอง ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ใช่! โทรศัพท์!ม่อนดอยรีบลุกขึ้นตรงไปยังกระเป๋าใส่อุปกรณ์ทางการแพทย์ที่เธอได้เตรียมมา เธอจำได้ว่าได้เอาย่ามใบเล็กที่ใส่เอกสารจำเป็นประจำตัวรวมไปถึงโทรศัพท์เอาไว้ข้างในเพื่อความสะดวกและป้องกันความเสียหายอันสามารถเกิดขึ้นได้ระหว่างเดินทางเพราะกระเป๋าเป็นแบบกันน้ำหญิงสาวรื้อหาอย่างมีความหวัง แต่แล้วก็ต้องทรุดลงอย่างหมดแรงอีกครั้ง เมื่อเห็นสัญญาณโทรศัพท์ที่ไม่มีแม้สักขีดเดียวมันก็แหง๋อยู่แล้วสิ...เข้าป่าลงดอยมาลึกขนาดนี้ ถ้ามีสัญญาณก็แปลกแล้ว ม่อนดอยถอนหายใจ กอดเข่าหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน หญิงสาวอยู่ในท่านั้นนานเท่าไหร่ไม่รู้ มารู้สึกตัวอีกทีเมื่อได้ยินเสียงพูดคุยด้วยภาษาที่เธอฟังไม่ออกแต่คุ้นๆหู ดังอยู่ที่หน้าประตู พร้อมทั้งเสียงโซ่ขยับดังแกร๊กกรากม่อนดอยพยุงตัวลุกขึ้น รีบถอยห่างออกจากประตู พลางมองตรงไปยังประตูที่เปิดอ้าออกอย่างหวาดระแวงชายคนนำทางที่หลอกพาเธอมาที่นี่ ได้เดินเข้ามาพร้อมกับข้าวห่อด้วยใบตอง กับกระบอกไม้ไผ่ที่ด้านในบรรจุน้ำดื่มเดินตรงเอามาวางไว
last update最後更新 : 2026-08-05
閱讀更多

ปล่อยนะ จะพาฉันไปไหน

เออร์วินเมื่อได้ยินน้ำเสียงของนายหนุ่มมีแววกังวลอย่างเห็นได้ชัด จนเขาอดที่จะแซวไม่ได้"แห๋ม!!! ข้าวใหม่ปลามันก็อย่างงี้แหล่ะ ผมบอกแล้วว่าอย่าพึ่งกลับไปทำงานก็ไม่เชื่อ แทนที่จะอยู่ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์กับคุณม่อนเขาก่อนก็ไม่ฟัง แล้วนี่เป็นไง พอห่างกันหน่อยก็ทำเป็นอดห่วงไม่ได้ หึหึ""ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์กับผีน่ะสิ ไอ้ฉันนี่อยากจะดื่มน้ำผึ้งใจแทบขาด แต่แม่คุณยอมซะที่ไหนกัน กลับไปคราวนี้กะว่าจะอยู่ยาวแล้วก็จะจัดการกับแม่ผึ้งเอาน้ำผึ้งมากินให้ได้เลย ถึงต้องรีบจัดการงานให้เสร็จเร็วๆอยู่นี่ไง"ขุนเขาอดที่จะบ่นออกมาไม่ได้"หา!!! นี่คุณหมียังไม่ได้กินน้ำผึ้งอีกหรือครับ โอ๊ย!!! เสียชื่อคุณหมีผู้พิชิตน้ำผึ้งพันรวงหมด ถามจริงเถอะครับนายขุนป่านนี้แล้วทำไมถึงยังไม่ได้กินน้ำผึ้งอีกครับ บอกผมมาเผื่อผมหาทางช่วยนายขุนได้""ก็...ม่อนเข้ากลัวน่ะ เลยไม่ยอมฉันซะที"ขุนเขาตอบเสียงอ่อย"๋กลัว? กลัวท้องหรือครับ แห๋มเดี๋ยวนี้มียาคุมกำเนิดตั้งมากมาย แถมคุณม่อนยังเป็นถึงคุณหมอ เรื่องคุมกำเนิดไม่น่าจะใช่เรื่องยากอะไรนี่ครับ""เปล่า...ที่ว่ากลัวน่ะ กลัวเจ้าขุนน้อยร้อยมุกของฉันต่างหาก"ขุนเขาตอบอ้อมแอ้มด้วยเสียงอันเบ
last update最後更新 : 2026-08-05
閱讀更多

งานเขายุ่งออกจะตาย คงไม่มีเวลาออกมาตามหาเธอหรอก

"นายขุนครับ ตอนนี้นายอยู่ที่ไหน" ทันทีที่กดรับสาย เสียงของเออร์วินที่ดังลอดออกมานั้นค่อนข้างเป็นกังวล จนขุนเขาจับน้ำเสียงนั้นได้ "ว่าไง ได้เรื่องว่ายังไงบ้าง ม่อนดอยอยู่ที่หมู่บ้านใช่มั้ย" ขุนเขาถามออกไปอย่างร้อนรน "เออ...คือว่า...นายขุนทำใจดีๆไว้นะครับ คุณม่อนไม่ได้อยู่ที่หมู่บ้านครับ มีคนจากต่างหมู่บ้านมาขอให้คุณม่อนไปช่วยทำคลอดให้ แต่ว่าป่านนี้คุณม่อนยังไม่กลับมาเลยครับ ผู้ใหญ่บ้านรวมไปถึงเจ้าหน้าที่ ตชด.ได้เดินทางไปตามหาคุณม่อนที่หมู่บ้านนั้นแล้ว แต่..." "แต่อะไร!" ขุนเขาถามเกือบเป็นตวาด "แต่...คุณม่อนไม่ได้ไปที่หมู่บ้านนั้นครับ และที่หมู่บ้านไม่มีหญิงท้องแก่ใกล้คลอดเลยสักคน นายขุนใจเย็นนะครับ ผมเร่งให้คนตามค้นหาแล้ว นายขุนไม่ต้องเป็นห่วง" เสียงปลายสายรายงานมาอย่างร้อนรนไม่แพ้กัน "ระดมคนทั้งทหาร ตำรวจจากฝั่งไทยและฝั่งพม่ารวมไปถึงชาวบ้าน หากใครได้เบาะแส ฉันจ่ายให้ทันทีหนึ่งล้านบาท!"&nbs
last update最後更新 : 2026-08-05
閱讀更多

เพราะคุณเป็นเมียผมไง

หญิงสาวม่อยหลับไปตอนไหนไม่ทราบได้ ทั้งที่พยายามฝืนตัวเองไว้ไม่ให้หลับ แต่ด้วยร่างกายที่เหนื่อยอ่อนจากการเดินทางเท้าหลายชั่วโมงบวกกับความกังวลต่างๆนาๆ ต่อให้เธอฝืนประสาทขนาดไหนม่อนดอยสะดุ้งสุดตัวเมื่อรู้สึกเหมือนมีอุ้งมือหนามาลูบไล้ตรงบริเวณใบหน้าของเธอ หญิงสาวตกใจสุดขีดพยายามใช้มือผลักร่างที่โน้มตัวลงมาใกล้ "กรี๊ดดดดดด!!!" "อึ๊ก!!" ม่อนดอยกรีดร้องลั่น แต่อุ้งมือหนานั้นตลบปิดปากบางไว้ วงแขนแข็งแรงโอบรัดร่างบางไว้แน่น จนหญิงสาวหายใจแทบไม่ออก ทำได้เพียงดิ้นอึกอักอยู่ภายในวงแขนและแผงอกแข็งนั้น "ชู่ววววว ผมเองคุณม่อน" เสียงนุ่มกระซิบอยู่ข้างใบหูเล็ก ดวงตากลมเบิกโต ชงักหยุดดิ้นไปชั่วขณะ ใช่! เธอจำเสียงนี้ได้เป็นอย่างดี "คุณขุน!" หญิงสาวพึมพำเมื่อฝ่ามือหนาคลายออก "ใช่...ผมเอง" "คุณขุน!!!! ฮื่อๆ ๆ" ม่อนดอยปล่อยโฮ ทั้งยังโผเข้าซบอกแกร่ง ขุนเขาลูบศรีษะเล็กๆนั้นอย่างปลอบโยน
last update最後更新 : 2026-08-05
閱讀更多

ได้ยินแว่วๆ ว่าใครจะส่งใครไปเมืองผีนะครับ

"เฮอะ! จริงเหมือนที่เคยได้ยินมาเลยว่า เงิน ทอง อำนาจ สามารถทำให้ญาติพี่น้องฆ่ากันได้" ม่อนดอยอดที่จะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันไม่ได้ "ผมก็ไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับครอบครัวของผมเหมือนกัน" ชายหนุ่มเอ่ยน้ำเสียงแผ่วค่อนข้างไปทางสลด ม่อนดอยยกมือขึ้นตบบ่าผายเบาๆ อย่างต้องการที่จะปลอบโยนเมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองได้พลั้งปากออกความคิดเห็นที่ไม่สมควรออกไป "ฉันขอโทษนะ ที่พูดอะไรไม่สมควรออกไป ว่าแต่ว่า...เราจะเอายังไงต่อไปดี แล้วเราจะหนีไปจากที่นี่ยังไง" ม่อนดอยถามด้วยน้ำเสียงค่อนข้างร้อนรน "ผมให้คนยึดที่นี่ไว้หมดแล้ว พวกที่ลักพาตัวคุณมาเป็นพวกทหารนอกแถวของกลุ่มรัฐปกครองตนเอง ตอนนี้เราปลอดภัยแล้ว คุณพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้เช้าผมจะให้คนพาคุณไปส่งที่ชายแดนฝั่งไทย" "แล้วคุณละคะ คุณพูดเหมือนว่าคุณจะไม่ไปกับฉันงั้นแหล่ะ" "ผมมีเรื่องที่ต้องจัดการให้เรียบร้อยก่อน ไว้เราค่อยไปเจอกันที่บ้านบนดอยนะ คุณไปรอผมอยู่ที่นั้น เสร็จธุระแล้วผมถึง
last update最後更新 : 2026-08-05
閱讀更多

แกมันใจดีเกินไปไอ้ขุน ตายเสียเถอะ!

เดวิด พลั่งพลูออกมาอย่างอัดอั้นเมื่อได้ยินคำว่าจ่ายหนักยิ่งกว่าของขุนเขา ดวงตาของชายวัยกลางคนวาวโรจน์ด้วยความขุ่นเคือง "คุณอา...หักหลัง...พ่อผม เหรอครับ?" ขุนเขาเอ่ยออกมาน้ำเสียงเบาหวิว "ฮ่าฮ่าฮ่า คิดไม่ถึงละสิ พ่อแกมันโง่เองที่คิดจะยกบริษัทให้แกบริหาร ทั้งๆที่ฉัน...ฉันที่อยู่เคียงข้างเขามาโดยตลอดกลับไม่ได้อะไรเลย บริษัทที่มันควรจะเป็นของฉัน เขากลับยกมันให้กับแก ในเมื่อตอนนั้นเขายังไม่ได้ยกให้แก และสิทธิ์ในการบริหารมันก็อยู่กับฉัน เพียงแค่ฉันกำจัดเขาไปเสีย แล้วเปลี่ยนหุ้นส่วนใหญ่ให้มาเป็นของฉันแทน เพียงเท่านี้แกก็ไม่มีสิทธิ์อะไรในบริษัทแล้ว หืหื" เดวิด สาธยายออกมาอย่างภาคภูมิใจในความฉ้อฉลของตนเองได้อย่างหน้าไม่อาย "นี่แปลว่า...คุณอาจงใจทำให้เกิดอุบัติเหตุ...จนพ่อผม...แม่ผม...และลุงโทนี่ ต้อง..." ดวงตาคมเบิกกว้าง และก่อนที่ขุนเขาจะตั้งสติได้ ร่างสูงกำยำของคนที่อยู่ด้านหลังของขุนเขาก็พุ่งปราดส่งกำปั้นเข้ากระทบกับใบหน้าของเดวิด เจียงอย่างจัง จนร่างเล็กสันทัดนั้น
last update最後更新 : 2026-08-05
閱讀更多

ผมขอโทษ

"โอ๊ย!" เสียงร้องโอ๊ยถึงแม้ว่าจะไม่ดังมาก แต่ก็พอที่จะทำให้ร่างบางที่นอนฟุบอยู่ข้างเตียงรู้สึกตัวตื่น ทั้งยังลุกพรวดขึ้นยืนในท่าเตรียมพร้อม มือเล็กเอื้อมมาจับมือใหญ่ของเขาไว้ พลางเอ่ยถามโดยไม่มีทีท่าง่วงงุนแต่อย่างใด "ปวดแผลเหรอคะ แต่ฉันพึ่งฉีดยาแก้ปวดให้ไปเมื่อชั่วโมงที่แล้วนี่เอง" ม่อนดอยเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง ทั้งสีหน้าที่แสดงถึงความกังวลอย่างเห็นได้ชัด "ไม่เป็นไรคุณม่อน ผมเผลอขยับตัวแรงไปหน่อย เลยทำให้ปวดแผลน่ะ" "โอเค...งั้นก็ค่อยโล่งใจหน่อย งั้นขอฉันวัดไข้ วัดความดันหน่อยนะคะ" หญิงสาวบอก ก่อนที่จะหันไปจัดการตามที่บอกทันทีอย่างชำนาญ "ผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกันครับ" ขุนเขาเอ่ยถาม "คุณถูกยิง คุณรู้ตัวมั้ยคะ ถ้ามาช้าอีกนิดเดียว คุณได้ไปเฝ้าพระอินทร์แล้ว" ม่อนดอยตอบ พยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น มือเรียวเล็กที่ง่วนกับการวัดไข้นั้นสั่นเทา รวมไปถึงใบหน้างามที่ก้มงุดๆ ไม่ยอมเงยหน้าสบต
last update最後更新 : 2026-08-05
閱讀更多

อุ๊ย! ขอโทษค่ะ ฉันลืมเคาะประตู

แต่สำหรับเออร์วิน เขาคิดว่าที่พวกสาวๆ เหล่านั้นติดใจขุนเขาไม่เฉพาะแต่เพราะขุนเขาน้อยหรอก เขาว่าติดใจหน้าตาที่หล่อเหลา รวมไปถึงฐานะการเงินที่รวยล้นฟ้ามหาศาล เขาไม่แปลกใจเลยว่าผู้หญิงทั้งหลายถึงอยากจะได้ขุนเขาไปครอบครอง และเป็นเขาเองนี่แหล่ะที่ทำหน้าที่จัดการ จัดระเบียบพวกผู้หญิงเหล่านั้น ยากบ้างง่ายบ้างแล้วแต่เลเวลของแต่ละนาง แต่ขุนเขาไม่เคยที่จะควงใครนานหรือว่าออกหน้าออกตามากนัก คู่ควงส่วนใหญ่ก็ล้วนแล้วแต่เป็นหญิงก๋ากั่นทั้งนั้น แต่พอมาเห็นม่อนดอย ที่แตกต่างจากหญิงสาวที่ผ่านๆ มาก็ทำให้เออร์วินยิ้มอย่างมีความสุขแทนเจ้านายเขาภาวนาขออย่างเดียว...ขออย่าให้คุณม่อนถอดใจ ถอยหนีไอ้เจ้าขุนเขาน้อยเลยนะ...อาเมนเออร์วินกุมมือเป็นเชิงอธิฐานต่อสิ่งศักดิ์ที่เขาเคารพและนับถือ พลางส่งสายตาวิงวอนมองไปยังท้องฟ้าเบื้องบนที่บัดนี้เมฆดำทะมึนเริ่มลอยเอื่อยเข้ามาใกล้"ชิบหายแล้ว! เมื่อกี้ฟ้ายังสว่างอยู่ดีๆ ไหงตอนนี้มืดมาแล้ววะ!"......................................................................................................................................................
last update最後更新 : 2026-08-05
閱讀更多
上一章
1
...
5678910
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status