Todos los capítulos de ไออุ่นแห่งขุนเขา: Capítulo 81 - Capítulo 90

92 Capítulos

นี่มันเรื่องอะไรกัน!

ขุนเขาเอ่ยถามขึ้นอย่างเป็นการเป็นงาน ด้วยเขาก็ห่วงพิซซิล่าไม่น้อย ถึงยังไงเธอก็มีศักดิ์เป็นน้องของเขา "พิซซี่ว่า...พิซซี่อยากจะสานต่องานของคุณพ่อน่ะค่ะ แต่ว่าให้พิซซี่ทำคนเดียวพิซซี่คงไม่รอด คงต้องให้พี่ขุนช่วยสอนงานให้พิซซี่แล้วล่ะคะ พี่ขุนอย่าลืมนะคะว่าตอนนี้พิซซี่ไม่มีใครแล้ว คุณพ่อก็ไม่รู้ว่าจะโดนโทษกี่ปี กว่าท่านจะได้ออกมา พิซซี่ว่าถ้าพี่ขุนไม่ช่วยพิซซี่ พิซซี่คงตายแน่ๆเลยค่ะ" พิซซิล่าเอ่ย ทั้งยังส่งสายตาเป็นเชิงอ้อนวอนให้กับชายหนุ่ม "ได้สิ ไม่มีปัญหา ขอเพียงแต่เราเถอะ...จะทนพี่ไหวมั้ยแค่นั้น เห็นยังงี้พี่จุกจิกนะจะบอกให้" ขุนเขาเอ่ยขำๆ ปนเอ็นดู เขารู้สึกกับพิซซิล่าเหมือนเธอเป็นน้องสาวของเขาจริงๆ ไม่เคยคิดกับเธอเป็นอย่างอื่นเลย แต่พิซซิล่าไม่คิดกับเขาแค่พี่ชาย ข้อนั้นเขารู้ดี พิซซิล่าตามติดเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน มองเขาเหมือนกับเขาเป็นเจ้าชาย และตัวเธอเองเป็นเจ้าหญิง และยิ่งเมื่อรู้ว่าทั้งเธอและเขาถูกให้หมั้นหมายกันโดยคำพูดของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย นั้นยิ่งทำให้พิซซิล่าหลงเขาหนักขึ้นไปอีก ถึงขนา
last updateÚltima actualización : 2026-08-05
Leer más

เขาคงไม่กลับมาแล้วล่ะ

"แม่ม่อน แม่ม่อนครับ เมื่อไหร่ลุงขุนจะกลับมาหรือครับ" เด็กชายทิวไผ่เอ่ยถามออกไปอย่างไม่รู้เดียงสา เพราะว่านี่ก็หลายอาทิตย์แล้วที่ม่อนดอยกลับมา แต่ไร้วี่แววของขุนเขาผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี สร้างความแปลกใจให้กับเด็กหนุ่ม รวมไปถึงอากัปกิริยาของม่อนดอยที่แปลกตาไป ไม่เหมือนม่อนดอยที่ร่าเริง แจ่มใส และมีพลังบวกอยู่อย่างเต็มเปี่ยมหลังจากเกิดเหตุเลวร้ายขึ้นกับเธอ ทุกคนในหมู่บ้าน รวมไปถึงหมู่บ้านใกล้เคียงต่างอกสั่นขวัญแขวน และเป็นห่วงหญิงสาวผู้เปรียบเสมือนแม่พระของชาวป่าชาวดอยอย่างเช่นพวกเขา ต่างช่วยกันระดมคนตามหา ตามสืบเสาะ กระจายข่าวการหายตัวไปของแพทย์หญิงหนึ่งเดียวบนดอยสูงแห่งนี้ จนได้ความว่าชายที่มาขอความช่วยเหลือนั้นเป็นคนของหมู่บ้านลาโผะนั้นจริง แต่ได้ถูกว่าจ้างให้มาแจ้งข่าวและพาตัวหมอสาวไปให้กับพวกมันอีกทีพวกมันในที่นี้คือคนของรัฐปกครองตนเองที่ชาวบ้านบนดอยสูงแห่งนี้รับรู้ถึงกิติศักดิ์ของคนกลุ่มนี้เป็นอย่างดี ผู้นำของหมู่บ้านจึงได้ติดต่อประสานงานกับทางผู้หมวดชัชชายให้แจ้งเหตุการณ์นี้ต่อขุนเขา นั้นประจวบเหมาะกับที่ขุนเขาเห็นถึงความผิดปกติของหญิงสาวท
last updateÚltima actualización : 2026-08-05
Leer más

อะไรนะคะ...คุณ...ท้อง...กับ...

"ก่อนอื่นพิซซี่ต้องขอโทษคุณหมอด้วยนะคะ เรื่องที่...คุณพ่อของพิซซี่ทำกับคุณหมอน่ะคะ คุณพ่อท่านรักและก็เป็นห่วงพิซซี่มาก ท่านหวังจะฝากผีฝากไข้และฝากพิซซี่ไว้กับพี่ขุนน่ะคะ พอท่านทราบว่าพี่ขุนมีคุณหมอ ท่านเลยกลัวว่าพิซซี่จะเสียใจ ท่านเลยคิดที่จะทำร้ายคุณหมอ พิซซี่ขอโทษนะคะ" พิซซิล่ากล่าวเสียงสั่นเครือ "คุณพิซซี่ไม่ต้องขอโทษ หรือว่ารู้สึกผิดหรอกค่ะ เรื่องมันผ่านมาแล้ว ตอนนี้ท่านก็กำลังรับโทษที่ท่านได้ก่อไว้แล้วล่ะคะ สำคัญอยู่ที่คุณพิซซี่ต้องเข้มแข็งเข้าไว้นะคะ ไม่ช้าไม่นานคุณพ่อคุณก็ได้ออกมาแล้ว เดี๋ยวนี้เค้าลดโทษกันแป็บๆ ไม่กี่ปีก็ได้ออกมาใช้ชีวิตปกติแล้วค่ะ" "คุณหมอทราบมั้ยคะว่าคุณพ่อเป็นคนเดียวที่พิซซี่เหลืออยู่ พิซซี่กำพร้าแม่มาตั้งแต่เด็ก คุณพ่อท่านเลี้ยงดูพิซซี่มาอย่างยากลำบาก ฮึกๆ...แล้ว...แล้ว...ตอนนี้พิซซี่ไม่เหลือใครแล้ว ฮื่อๆ...พิซซี่เหลือก็แต่พี่ขุน...ที่คุณพ่อท่านและคุณลุงปีเตอร์ได้ฝากฝังไว้ พวกเราจึงหมั้นกันมาตั้งแต่เด็กๆ ฮื่อๆ พิซซี่เลยอยากจะขอร้องคุณหมอ..." หญิงสาวสวยร่ำไห้สะอึกสะอื้น
last updateÚltima actualización : 2026-08-05
Leer más

มีเรื่องอะไรหรือคะ

ผู้หมวดชัชชายร้องทักหญิงสาวที่นั่งเหม่ออยู่ตรงเพิงพัก "อ้าวหมวดชัช มีธุระเหรอคะ ให้เด็กมาตามก็ได้นะคะ ไม่เห็นต้องลำบากมาเองเลย" ม่อนดอยร้องทักเมื่อเห็นร่างสูงในชุดเครื่องแบบตำรวจตระเวณชายแดนที่กำลังเดินผ่านเนินขึ้นมาหาเธอ ตามติดมาด้วยชายหนุ่มหน้าตาดีในชุดเครื่องแบบเดียวกันอีกหนึ่งคนแต่ชายหนุ่มคนนี้รูปร่างสูงและล่ำกำยำกว่าเล็กน้อย "อ๋อ ไม่ลำบากเลยครับ พอดีว่าผมพาผู้กองคนใหม่เดินชมแนะนำหมู่บ้าน เลยว่าอยากจะให้ผู้กองได้พบกับคุณหมอด้วยน่ะครับ" หมวดชัชชายอธิบาย "สวัสดีครับคุณหมอม่อนดอย ผมคีรินทร์ครับ เรียกสั้นๆ ว่าภูเฉยๆ ก็ได้ครับ" ชายหนุ่มแนะนำตัวทั้งยังส่งยิ้มมาให้อย่างเป็นมิตร "อ๋อ...สวัสดีค่ะคุณภู เออ...คุณเป็นผู้กองใช่มั้ยคะ งั้นก็ต้องผู้กองภู ถึงจะถูก ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ เรียกม่อนเฉยๆ ก็ได้ค่ะ ไม่ต้องมีคุณหมอคุณเหม๋ออะไรหรอก" ม่อนดอยเอ่ยยิ้มทักทายอย่างเป็นกันเอง "งั้นคุณม่อนก็เรียกผมว่า ภู เฉยๆ
last updateÚltima actualización : 2026-08-05
Leer más

ทำไมฉันจะไม่กลับมาล่ะ เมียฉันอยู่ที่นี่ทั้งคนนะ

"ดีเลยค่ะ คืนนี้ฉันจะได้เตรียมตัว จัดเตรียมพวกอุปกรณ์ของใช้จำเป็นต่อการตรวจรักษาให้พร้อมเสียก่อน" "งั้นเดี๋ยวผมขนอุปกรณ์กับพวกยารักษาโรคที่ทางหน่วยส่งมาให้ไปไว้ที่เรือนพยาบาลของคุณม่อนเลยก็แล้วกันนะครับ แล้วเราค่อยมาคัดกันอีกว่าจะเอาอะไรไปกันบ้าง" "ได้เลยค่ะ งั้นเราไปเตรียมตัวกัน ฉันขอติดรถกลับไปด้วยนะคะ ขามาฉันเดินเล่นมาเรื่อยๆน่ะคะ" ม่อนดอยกล่วพลางออกเดินนำหน้าลงจากเนินตรงไปยังรถจิ๊บทหารที่จอดอยู่ด้านล่างของเพิงพัก............................................................................................... "อะไรนะ! ไปออกหน่วยช่วยชาวบ้านที่ชายแดนฝั่งนู้น" ขุนเขาทวนคำที่เด็กชายทิวไผ่บอก "ใช่ครับ แม่ม่อนออกไปได้ สามสี่วันแล้ว" เด็กชายทิวไผ่ย้ำอีกครั้ง "ทำไมลุงขุนพึ่งมาล่ะครับ ผมนึกว่าลุงขุนจะไม่กลับมาที่นี่เสียแล้ว พอถามแม่ม่อน แม่ม่อนก็ตอบแปลกๆว่าลุงขุนไม่กลับมาแล้ว บอกผมว่าไม่ต้องคอยลุงขุนด้วย แถมว่าลุงขุนไ
last updateÚltima actualización : 2026-08-05
Leer más

คุณบ้าหรือเปล่า!

หลายวันผ่านไปขุนเขาพยายามเดินตามร่างบางต้อยๆ ค่อยช่วยหยิบนู้นจับนี่ไปเรื่อย ตามแต่เห็นสมควรหรือว่าเท่าที่โอกาสจะเอื้ออำนวย แต่ที่เขาขัดตาเหลือเกินก็คือคุณหมอผู้กองหนุ่มหล่อที่เดินตามติดร่างบางไม่ห่างเช่นกัน ขนาดเขาพยายามขัดขวางทุกวิธีทาง โดยอาศัยคำว่าสามีที่คอยตามติดภรรยาไม่ห่าง แต่ก็ไม่อาจทำให้คุณหมอผู้กองหนุ่มจะยอมถอยออกจากภรรยาของเขาเท่าใดนักตลอดสองคืนที่ผ่านมา ม่อนดอยพยายามเลี่ยงโดยไม่ยอมเข้ามานอนในห้องพักที่ทางหมู่บ้านจัดไว้ให้ ด้วยรู้ว่าขุนเขาต้องนอนพักอยู่ในห้องนั้นด้วยอย่างแน่นอน เธอไม่อยากที่จะใกล้ชิดกับเขาให้หัวใจดวงน้อยหวั่นไหวอีกแล้วใกล้ค่ำขึ้นมาทุกที ม่อนดอยมองเวลาที่นาฬิกาเรือนน้อย อากาศวันนี้ร้อนอบอ้าวเสียจนเธอไม่อาจทนอยู่ได้ เมื่อตอนกลางวันเธอเห็นพวกเด็กๆ เล่นน้ำที่ลำธารแล้วทำให้เธอนึกอยากจะเล่นน้ำขึ้นมาบ้าง หญิงสาวจึงตัดสินใจเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นนุ่งผ้าถุงกระโจมอก คลุมไหล่ด้วยผ้าขนหนูผืนใหญ่ ถือขันน้ำเดินตรงไปยังทางลงลำธารที่อยู่ไม่ไกลจากที่พักนัก "อ้าวคุณม่อน จะไปเล่นน้ำหรือครับ ให้ผมไปเป็นเพื่อนมั้ย" ผู้กองคี
last updateÚltima actualización : 2026-08-05
Leer más

คุณขุน ฉันหนาว...โอ้ย!

ด้วยอารมณ์โทสะที่พุ่งขึ้นเมื่อได้ยินคำตอบที่หลุดออกมาจากริมฝีปากอิ่ม ชายหนุ่มกดริมฝีปากหยักได้รูปลงบนเรียวปากอิ่มเล็กนั้นจนเกือบเป็นกระแทก ทั้งยังบดเบียดแผงอกกว้างเข้ากับหน้าอกหยุ่นๆที่มีเพียงผ้ากระโจมอกเปียกชื้นกั้นกลาง มือแข็งสอดประคองลำคอเรียวเล็กจับตรึงไม่ให้หญิงสาวได้มีโอกาสเบือนหน้าหนีจุมพิศอันเร่าร้อนไปด้วยแรงโทสะอีกมือข้างที่ว่างขยี้ขยำประทุมถันก้อนกลมทั้งยังดึงรั้งผ้าถุงเปียกชื้นนั้นออกเพื่อสัมผัสกับเนื้อแท้ของสองเต้าที่เด้งสู้มือ บี้บดขยี้เม็ดติ่งสีชมพูชูชันม่อนดอยเบิกตากว้าง เกิดอาการไหววูบ เมื่อริมฝีปากร้อนๆ กดกระแทกจุมพิตกับริมฝีปากบาง ปลายลิ้นนุ่ม ชอนไชเข้าไปในโพรงปาก เกี่ยวกระหวัดกับปลายลิ้นร้อนของเธอเบาๆ ก่อนจะดูดกลืนตวัดลิ้นร้อนรัวไล้ทั่วปลายลิ้นของเธออีก ส่งให้กระแสความวาบหวามแล่นพล่านจนขนลุกซู่ไปทั่วทั้งตัว จูบครั้งนี้ไม่เหมือนกับจูบครั้งก่อนเมื่อนานมาแล้ว จูบของเขาคราวนี้ราวกับจะสูบวิญญาณออกไปจากตัวเธอขุนเขายังคงไล้ริมฝีปากของเขาไปตามใบหน้านวล เลื่อนต่ำลง พรมจูบไปทั่วลำคอเรียวระหง ขบเม้มจนเธอขนลุกเกรียว ม่อนดอยแทบลืมหายใจเมื่อใบหน้าของขุนเ
last updateÚltima actualización : 2026-08-05
Leer más

อยากกลับฉันก็กลับ ทำไมต้องรอคุณด้วยล่ะ

ไม่พูดเปล่าร่างสูงที่ยังคงอุ้มร่างบางไว้ใช้เท้าดีดประตูให้ปิดลงโดยไม่สนใจคุณหมอผู้กองหนุ่มที่ยังคงยืนอ้าปากค้าง ก้าวเท้าออกห่างประตูแทบไม่ทันเกือบโดนประตูที่ปิดลงกระทันหันนั้นกระแทกเข้าหน้า พลางทำท่าจะตะโกนถามออกไปอีกครั้ง แต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อมีมือหนาของใครคนหนึ่งมาดึงมือของเขาให้เดินออกมาไกลจากประตู "ปล่อยเขาสองคนไว้เถอะครับ ยังไงเราก็คนนอก ให้เวลาเขาหน่อย ผู้กองไปชิมน้ำหมักชาวดอยกับผมดีกว่า พรุ่งนี้เราก็ต้องกลับค่ายกันแล้ว ผู้ใหญ่กับพวกชาวบ้านเค้าจัดสำรับ เปิดไหรอพวกเราอยู่ที่ศาลาหมู่บ้านแล้วครับ" หมวดชัชชายเอ่ย พลางถือวิสาสะตบบ่าคุณหมอผู้กองหนุ่มเบาๆ "ว่าแต่จะไม่เกิดอะไรร้ายแรงขึ้นนะครับ ผมเป็นห่วงคุณม่อนจังเลยครับหมวด" ผู้กองคีรินทร์ยังมิวายที่จะหันไปมองบ้านพักที่ชายหนุ่มอุ้มหญิงสาวเข้าไปอย่างเสียไม่ได้ "โอ้ย! ไม่เกิดอะไรร้ายแรงหรอกครับ ยังไงเสียพวกเขาก็เป็นผัวเมียกัน อาจจะมีปัญหากันบ้างระหองระแหงตามประสาลิ้นกับฟัน ต้องให้โอกาสเขาปรับความเข้าใจกันเสียหน่อย ขี้คร้านพรุ่งนี้
last updateÚltima actualización : 2026-08-05
Leer más

ในเมื่อถามดีๆคุณไม่ยอมตอบ งั้นผมคงต้องใช้วิธีของผมแล้วล่ะนะ

คำตอบที่ค่อนข้างยียวนนั้นกวนประสาทของเขาได้ไม่เบาเลยขุนเขาถอนหายใจ พยายามใจเย็นให้ได้มากที่สุด "คุณม่อน คุณเป็นเมียผมนะ เมียไม่รอผัวออกจากโรงพยาบาลนี่มันจะไม่เกินไปหน่อยเหรอ" "ฮึ! คุณก็ให้คนที่เป็นเมียคุณจริงๆ รอสิ ฉันไม่ใช่เมียคุณจริงๆซะหน่อย มันก็แค่ละครที่คุณสร้างมันขึ้นมา ฉันไม่โทษคุณหรอกนะ ผิดที่ฉันโง่เองต่างหากที่รู้ไม่เท่าทันคุณ เป็นหมากตัวหนึ่งให้คุณหลอกใช้มาตลอด" ท้ายประโยคมีแววสั่นเครืออย่างเห็นได้ชัด "คุณพูดเรื่องอะไรน่ะม่อน ใครหลอกใช้ใคร นี่ผมงงไปหมดแล้ว" ขุนเขาเอ่ย พลางเดินมาทรุดตัวลงนั่งข้างกายหญิงสาว ก่อนจะจับร่างบางให้หันหน้ามาคุยกัน จ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่บัดนี้รื้นไปด้วยหยาดน้ำใส "คุณไง คุณหลอกใช้ฉันมาตลอด หลอกให้ฉันแต่งงานด้วยเพราะต้องการที่จะแก้แค้นอาของคุณกับคุณพิซซิล่า" ในที่สุดม่อนดอยก็พูดในสิ่งที่ได้ยินมาและมันอัดอั้นอยู่ในใจตลอดระยะเวลาสามสี่อาทิตย์ที่ผ่านมา "แก้แค้น? ผมนี่นะ! คุณ
last updateÚltima actualización : 2026-08-05
Leer más

ลิขิตโชคชะตา ด้ายแดงนำพา บุรุษจากฟากฟ้ามาสู่ดิน

ขุนเขาตะโกนออกมาอย่างลิงโลด พร้อมทั้งโอบรัดร่างเล็กบางนั้นแน่น "เรารักกันแล้ว งั้นกลับเข้าไปต่อจากเมื่อกี้กันดีกว่านะ ผมอยากมีลูกหลายๆคน จะได้ไม่เหงา" ชายหนุ่มทำท่าจะอุ้มร่างบางเข้าไปข้างในที่พักที่ทั้งสองพึ่งออกมาไม่นาน แต่ม่อนดอยขืนตัวไว้ไม่ยอมให้ร่างสูงอุ้มแต่โดยดี ทั้งยังดันร่างสูงออกห่าง "ฉันบอกแล้วไงคะว่า ถ้าคุณไม่เอาแอสแซสรอรี่ หรือเครื่องประดับที่คุณฝังอยู่ออก ฉันไม่มีวันยอมมีอะไรกับคุณแน่" ม่อนดอยบอกเสียงแข็ง นั้นทำเอาขุนเขาชะงักงัน ก่อนจะทำหน้าสลด มองหญิงสาวด้วยสายตาวิงวอนสุดฤิทธิ์ "ม่อนอ่ะ...ทำไมใจร้าย...ลองก่อนไม่ได้เหรอ ลองใช้ดูก่อนถ้าไม่ชอบค่อยเอาออก นะ..." ร่างสูงโอดครวญ "ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันแอบวางยาสลบ แล้วเอามันออกให้เอง หึหึ" หญิงสาวหัวเราะหึหึออกมาอย่างหมายมาด ขุนเขาหลุบตามองเป้ากางเกงของตนเองอย่างหมดอาลัยตายอยาก สงสัยงานนี้คงต้องบอกลาเจ้ามุกเก้าเม็ดนี่จริงๆเสียแล้ว เพื่อเมียอันเป็นที่รัก เอาว่ะ ถึงจ
last updateÚltima actualización : 2026-08-05
Leer más
ANTERIOR
1
...
5678910
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status