ม่อนดอยบอกอย่างหมั่นเขี้ยว ดวงตาคู่งามวาววามอย่างหมายมาด แต่นั้นทำเอาขุนเขาหนาวๆร้อนๆ หนีบขากำยำเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว“อย่าเชียวนะคุณ! ถ้าคุณคิดจะทำแบบนั้นผมปล้ำคุณจริงๆด้วย”ขุนเขาเอ่ย พลางติดเครื่องยนต์ก่อนจะหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมากรอกเสียงลงไปเพื่อแจ้งไปยังหอบังคับการบินเพื่อขอใช้เส้นทางในการบิน เสียงปลายสายตอบกลับมาเกือบจะทันทีที่ชายหนุ่มพูดจบชายหนุ่มเริ่มบังคับเครื่องบินลำเล็กให้แล่นไปตามรันเวย์โดยเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆ“ไม่ต้องกลัวนะคุณ ทำใจให้สบาย มองไปยังด้านหน้าไกลๆนู้น อย่ามองลงไปข้างล่าง มันจะทำให้คุณกลัว”ขุนเขาหันมาเอ่ยปลอบกับหญิงสาวข้างกาย ที่บัดนี้ได้แต่นั่งนิ่งไม่พูดไม่จา ขุนเขาเอื้อมมือเรียวขาวไปจับมือเล็กๆนั้นไว้นำมาวางไว้ยังหน้าขาแกร่งของตนเอง ก่อนจะเร่งความเร็วของเครื่องขึ้นจนได้จังหวะในการยกตัวเครื่องขึ้น ในขณะที่ม่อนดอยได้แต่หลับตาปี๋ ฝ่ามือเล็กบีบทั้งยังจิกเล็บคมๆลงบนต้นขาแกร่งของคนข้างๆด้วยความลืมตัวเสียงอื้ออึงของเครื่องยนต์ดังก้อง เครื่องที่โคลงเคลงบัดนี้นิ่งจนเป็นปกติ“ลืมตามองออกไปข้างหน้าสิคุณ แล้วคุณจะชอบ”เสียงทุ้มดังขึ้นทำให้ม่อนดอยค่อยๆเปิดเปลือกตาท
Last Updated : 2026-07-20
