เสียงเคาะประตูห้องในยามสิบโมงทำให้คนนอนหลับอุตุอยู่บนเตียงต้องงัวเงียตื่น หญิงสาวยันร่างลุกขึ้นมานั่งโงนเงน และพยายามรวบรวมสติสตังอยู่ชั่วครู่ ก่อนลากสังขารลงจากเตียงทั้งยังสะลึมสะลือไปเปิดประตู พอเห็นหน้าสาวใช้ที่มายืนทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยมอยู่หน้าห้อง คนยังง่วงนอนเต็มที่ก็หันหลังกลับเดินทื่อๆ ไปทุ่มตัวลงนอนคว่ำซุกร่างกับที่นอนนุ่มดังเดิม พลางหลับตาพริ้มอย่างคนที่พร้อมจะเข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง แต่ปากจิ้มลิ้มยังมีแก่ใจเอ่ยกับคนมาปลุกเสียงเอื่อยๆ ฟังอู้อี้แทบไม่รู้เรื่อง“ฉันไม่รับอาหารเช้านะนวล เดี๋ยวเที่ยงๆ ถ้าหิวจะลงไปกินเอง จะเข้ามาทำอะไรก็ทำ ถ้าออกไปก็ช่วยล็อกประตูห้องให้ด้วยแล้วกัน”หลังจากเอ่ยจบก็มีเสียงปิดประตูห้องเบาๆ ซึ่งคีรดาคิดว่าเด็กรับใช้คงขึ้นมาทำความสะอาดห้องและเก็บเสื้อผ้าเอาออกไปซักตามปกติ เธอจึงไม่ใส่ใจ ยังคงซุกแก้มใสกับหมอนใบโตเตรียมจะหลับใหลต่อท่าเดียว“ให้ทำอะไรก็ได้จริงเหรอ”ทว่าเสียงทุ้มที่ดังขึ้นมาชิดหูทำเอาคนหลับตาพริ้มถึงกับเบิกตาโพลง ที่สำคัญพอหันหน้าขวับไปหาเจ้าของเสียง ปากอวบอิ่มกับจมูกโด่งสวยก็ชนเข้ากับแก้มขาวสากไรหนวดไปจังๆ“อืม...เป็นอรุณสวัสดิ์ที่เข้าท่าแ
最後更新 : 2026-07-08
