All Chapters of เล่ห์ประกาศิต: Chapter 1 - Chapter 10

สนามหญ้ากว้างขวางหน้าคฤหาสน์อังกูรเศรษฐวิทย์ค่ำคืนนี้คลาคล่ำไปด้วยเด็กหนุ่มเด็กสาวนับหลายสิบชีวิต ซึ่งเพิ่งเรียนจบเกรดสิบสองกันมาหมาดๆ ต่างดื่มกินและสรวลเสเฮฮาตามประสาเพื่อนที่เรียนจบมัธยมปลายจากโรงเรียนนานาชาติมีชื่อแห่งหนึ่งกันอย่างออกรสออกชาติ เนื่องจากคืนนี้มีงานเลี้ยงส่งลูกชายคนเล็กของตระกูลอังกูรเศรษฐวิทย์ที่จะเดินทางไปเรียนต่อปริญญาตรียังประเทศเยอรมนี ขณะที่เพื่อนกลุ่มใหญ่กำลังสนุกสนานกันอยู่ตรงบริเวณลานหน้าบ้าน สาวน้อยลูกครึ่งไทย-เยอรมันหน้าตาสะสวยในชุดนักศึกษาใหม่เอี่ยมของมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังคนหนึ่งก็กำลังเดินเลี่ยงเสียงอึกทึก ทั้งจากเสียงพูดคุยและเสียงเพลงสากลจังหวะเร้าใจอันดังลั่นก้าวลัดเลาะเข้าไปในคฤหาสน์ พร้อมกับหอบถุงเสื้อผ้าเพื่อเอาไปผลัดเปลี่ยนแทนชุดนักศึกษาที่สวมใส่อยู่ เนื่องด้วยวันนี้ที่มหาวิทยาลัยจัดกิจกรรมรับน้อง ในฐานะนักศึกษาปีหนึ่งอย่าง คีรดา ภูวภาดล แม็คเวล จึงถูกรุ่นพี่เล่นงานซะเละไปทั้งตัว ผมสีน้ำตาลหยักศกยาวจรดบั้นเอวที่เคยนุ่มสลวยก็ถูกทั้งแป้งทั้งสีจนไม่เหลือความสลวยอีกต่อไป สาวน้อยเลยจัดการถักเก็บเป็นเปียเอาไว้ทั้งสองข้างราวกับ พจมาน สว่า

ปกติคีรดาไม่ค่อยสนใจว่าใครจะคิดอย่างไร แต่นี่นายพิรัชน์เล่นมาดูถูกเพื่อนรักของเธอ ถ้าเซมิรอนมาได้ยินคนพูดคงถูกชกปากแตกไปแล้ว แถมยังมากล่าวหาว่าเธอโง่อีกด้วย คนอย่างคีรดาน่ะหรือจะยอม“ใช่ควีนมันโง่ และพอร์ชก็เพิ่งบอกว่าชอบผู้หญิงโง่ๆ คนนี้ออกมา รู้ตัวบ้างหรือเปล่า แล้วถ้าควีนจะชอบใครมันเกี่ยวกับพอร์ชตรงไหน ไม่ต้องมายุ่งกับควีน! จะปล่อยได้หรือยัง ควีนจะเข้าห้องน้ำ”ในเมื่อมือที่จับแน่นตรงข้อมือบางไม่มีทีท่าว่าจะคลายออกสักที คีรดาจึงสะบัดสุดแรง แต่มันไม่หลุด แถมยังถูกกระชากจนร่างเธอปลิวหวือเข้าไปในห้องน้ำแทบไม่รู้เนื้อรู้ตัว ถึงพิรัชน์จะเพิ่งจบมัธยม แต่ตัวก็ใหญ่กว่าเธอเอาการ“นี่นายจะทำอะไร อย่าทำอะไรบ้าๆ นะพอร์ช”คนถูกหักอกตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มจีบทำไม่สนใจเสียงร้องถามดังลั่นห้องน้ำนั้น พิรัชน์กดล็อกประตูเสร็จก็หันมาแสะยิ้มให้สาวน้อยหน้าตาตื่นที่ถอยร่นไม่เป็นกระบวนไปยืนเบียดอยู่ที่มุมผนังห้องน้ำ ก่อนจะก้าวเข้าไปหาช้าๆ พร้อมกับกัดฟันเอ่ยออกมาอย่างแค้นเคืองไม่เก็บอารมณ์“หยิ่งนักใช่ไหม มาลองลีลาไอ้พอร์ชหน่อยเป็นไง ควีนอาจจะติดใจจนลืมไอ้เล็กไปเลยก็ได้”“อย่าเข้ามานะ! ไม่งั้นฉันเอาหัวแกแตกแน

“ก็ไม่ทำไม แต่พี่ว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอก ถ้ารักแบบเพื่อนน่ะพี่เชื่อลง เพราะอะไรรู้ไหม เพราะนายเล็กพร่ำกรอกหูพี่อยู่ทุกวันว่าสเปกของมันต้องเบบี๋กว่าเท่านั้น ส่วนน้องควีนก็...ชอบโคแก่”“รู้ได้ไงว่าควีนชอบคนแก่”“นั่นแน่! หน้าแดงแบบนี้แสดงว่าพี่เดาถูกใช่ไหมล่ะ แล้วพี่ก็ไม่ได้พูดว่าคนแก่ พี่หมายถึงน้องควีนชอบผู้ชายที่อายุมากกว่า จะได้ปราบสาวแสบอย่างน้องควีนได้ เอ...ห่างกันสักรอบนี่กำลังดีนะ น้องควีนไม่พิจารณาบ้างหรือไง”“บ้า!”คีรดาแหวให้คนเหมือนจะรู้ทันอย่างสุดอาย สองแก้มจากที่ระเรื่อแต่พองามตอนนี้ก็แดงปลั่งเลยทีเดียว ก็นี่แหละเซบาสเตียน ชอบหยอดนิดตอดหน่อยทุกครั้งที่เจอหน้า แล้วแบบนี้จะไม่ให้เธอคิดลึกอย่างไรไหว คนอายยังไม่ทันจะได้ตอบโต้มากกว่านั้น เขาก็ลากพาเข้าไปในห้องหนึ่งซะก่อน“ห้องพี่เอง ห้องน้ำอยู่ด้านโน้น ตามสบายนะครับ”เจ้าของห้องเอ่ยบอกพร้อมกับพยักพเยิดหน้าบอกให้สาวน้อยไปใช้ห้องน้ำ ก่อนพาร่างสูงใหญ่ก้าวไปทางโซฟาที่ตั้งอยู่ตรงมุมห้องอีกด้าน พลางถอดสูทที่สวมทับทีเชิ้ตสีอ่อนออกจากตัวด้วยท่าทางสบายๆ ทว่าสาวแรกแย้มที่ไม่เคยเข้าห้องชายหนุ่มทั้งแท่งที่ไม่ใช่พี่ชายมาก่อนก็ได้แต่ยืนนิ่งงั

“ใจเย็นๆ น่าคุณนาย อย่าเพิ่งตื่นตูมสิ เดี๋ยวเรียกพ่อมันมาจัดการรับรองวิ่งปร๋อเหมือนเดิม หายห่วงน่า”ว่าแล้วก็ควักโทรศัพท์มือถือจากในกระเป๋ากางเกงยีนส์ออกมากดโทร.ออก เซมิรอนคุยกับคนปลายทางอยู่สองสามประโยค แต่สีหน้าแหยๆ ชอบกล ก่อนจะวางสายแล้วหันมายิ้มแฉ่งให้เพื่อนสาวที่ยืนอยู่ข้างรถมอเตอร์ไซค์ พลางเอ่ยบอก“รอดแล้วเรา โชคดีที่คืนนี้พี่ใหญ่ค้างที่บ้านพักสัตหีบ ยี่สิบนาทีเดี๋ยวพี่ท่านมา แต่ทนหูชากันหน่อยนะ โดนปลุกตอนเกือบตีสองแบบนี้อารมณ์ไม่ดีนักหรอก”แค่ได้ยินชื่อหัวใจของคีรดาก็กระตุกแบบไม่มีสาเหตุ นี่เธอไม่ได้เจอเขามานานแค่ไหนแล้วนะเนี่ย นับตั้งแต่เจอกันครั้งสุดท้ายที่งานแต่งงานของคีรินทร์พี่ชายคนโตกับศิริกานดาเพื่อนรักของเธอ ก็เกือบเจ็ดเดือนแล้วสินะ ก่อนคีรดาจะลองหยอดถามเซมิรอนให้แน่ใจ ว่าคนที่จะมาช่วยเป็นคนเดียวกับที่ใจเธอกำลังคิดอยู่“มอเตอร์ไซค์คันนี้ของพี่ชายนายเหรอ”“อืม...ของเล่นพี่ใหญ่เขาละ เจ้าดูคาติ ปานิกาเล่คันนี้เพิ่งถอยมาสดๆ ร้อนๆ เลย ที่สำคัญตอนเล็กเอาออกมาขับไม่ได้ขออนุญาตด้วยนี่สิ งานนี้เจอคุณชายใหญ่สวดยับแน่ๆ”คีรดาสูดลมหายใจเข้าไปเต็มปอดแล้วผ่อนออกมาช้าๆ เพื่อลดอาการตื่

ความจริงแล้วเธอหายง่วงตั้งแต่เห็นหน้าบูดสนิทของเขาตอนก้าวลงมาจากรถนั่นแล้วละแต่เรื่องอะไรเธอจะบอกให้รู้ คีรดาจึงพยักหน้าเบาๆ ให้เป็นคำตอบ“งั้นขึ้นรถ แล้วกอดพี่ให้แน่นๆ พี่จะทำเวลา เพราะตอนนี้ง่วงนอนสุดๆ เหมือนกัน”ประโยคที่ได้ยินทำเอาคีรดาเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง เธอฟังไม่ผิดหรอก เขาสั่งให้กอด แต่ชายหนุ่มก็ไม่ให้เวลาเธอได้ตั้งตัวหรือเตรียมใจแม้แต่น้อย ทันทีที่เอ่ยจบเขาก็หันไปหยิบหมวกกันน็อกที่วางเอาไว้บนตัวถังน้ำมันขึ้นมาสวมศีรษะลวกๆ แล้วเข้าเกียร์บิดคันเร่งเตรียมจะออกรถคีรดาจึงจำต้องรีบปีนขึ้นไปนั่งซ้อนท้ายอย่างเร็วไว ก่อนจะผวาโอบรัดเอวคนขับเอาไว้แน่นเมื่อมอเตอร์ไซค์คันใหญ่พุ่งทะยานออกไปราวกับลูกธนูถูกยิงออกจากแหล่ง ไม่รู้จะรีบไปไหน หรืออารมณ์ยังไม่ปกติจนต้องไปลงกับการขับมอเตอร์ไซค์ อันนี้เธอก็ไม่อาจทราบได้คนประกาศิตน่ะคงได้กอดแนบแน่นสมดังใจ หากสาวน้อยคนนั่งซ้อนท้ายนี่สิ ได้แต่หลับตาปี๋ พร้อมกับภาวนาให้ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพเท่านั้น**********คีรดาปีนลงจากรถมอเตอร์ไซค์คันโตในชั่วโมงต่อมา เมื่อคนขับพามาถึงหน้าคฤหาสน์ภูวภาดล หลังจากถอดหมวกกันน็อกเสร็จ เธอก็เอ่ยขอบคุณพร้อมยกมือไหว้เรียบร