เมื่อฮูหยินผู้เฒ่าเดินทางกลับไปแล้ว บรรยากาศภายในโถงก็เงียบสงัดลงทันที หลินเซียวผุดลุกขึ้นยืน สะบัดแขนเสื้ออย่างแรงจนลมพัดหน้าจ้าวเยว่ ใบหน้าหวานบึ้งตึงประดุจยักษ์ขมูขี "ฮูหยิน" จ้าวเยว่เอื้อมมือไปจับชายแขนเสื้ออีกฝ่าย "อย่ามาแตะตัวข้า ไปให้พ้น" หลินเซียวสะบัดมือออกอย่างเกรี้ยวกราด "คืนนี้ท่านก็ไปนอนเรือนปีกซ้ายเลยนะ แม่นางเหมยเอ๋อร์หน้าอกตู้มต้ามรอท่านอยู่ ไปให้พวกนางปรนนิบัติท่านให้หนำใจไปเลย" พูดจบ บัณฑิตหนุ่มในคราบสตรีก็สะบัดหน้า เดินตึงตังกลับเรือนหลักไปทันที ทิ้งให้ท่านอัครเสนาบดีนั่งยิ้มกริ่มอย่างอารมณ์ดีอยู่คนเดียว "หึหึ เวลาหึงก็น่ารักไปอีกแบบแฮะ" จ้าวเยว่พึมพำกับตัวเอง "ดูซิว่าพรุ่งนี้ ฮูหยินผู้มีคุณธรรมของข้า จะมีแผนรับมือกับพวกนางอย่างไร" ยามค่ำคืน ณ เรือนหลัก บรรยากาศภายในห้องนอนเย็นยะเยือกราวกับมีหิมะตก หลินเซียวอาบน้ำเปลี่ยนชุดกลับมาใส่เสื้อซับในของบุรุษตามปกติ เขานั่งกอดอกหน้ามุ่ยอยู่บนเตียง ตรงกลางเตียงมีหมอนข้างใบใหญ่ถูกวางคั่นกลางแบ่งอาณาเขตอย่างชัดเจน แอ๊ด... จ้าวเยว่ในชุดนอนผ้าไหมสีดำเดินเข้ามาในห้อง ใบหน้าหล่อเหลาประดับด้วยรอยยิ้มยียวน "อ้าว ท่
Last Updated : 2026-07-19 Read more