Todos los capítulos de Secretary of Mr. Caleb: Capítulo 141 - Capítulo 150

Third Person’s POVTahimik na naghihintay sina Azalea, Conrad, at Shun sa VIP waiting lounge ng Ninoy Aquino International Airport Terminal 3. Nakatayo si Shun sa may gilid ng pintuan habang nakapamulsa at alertong nagmamasid sa paligid. Si Conrad naman ay nakasandal sa plush leather sofa, walang-sawa na nagpapadulas sa kanyang mamahaling telepono habang paminsan-minsang nakikipag-palitan ng tingin kay Azalea."So, Sister-in-law..." simula ni Conrad, playing with the keys of his luxury sports car. "Saan ba talaga mamamalagi 'yong dalawang kaibigan mo mula Palawan? Diba binuksan ni Caleb 'yong guest suite doon sa building?"Ngumiti si Azalea habang inaayos ang kanyang handbag. "Sa apartment ko muna sila mag-stay, Conrad. Dalawa naman ang kwarto doon at medyo malaki rin ang living space. Mas kumportable kasi ako na doon sila habang bago pa lang sila rito sa Maynila at habang naghahanap ng sarili nilang lilipatan."Natawa nang mahina si Conrad at napailing-iling. "Man, I can't believe Ca

Third Person’s POVPagkatapos ng tanghalian sa Italian restaurant, pinaligiran ng mga sasakyan ng convoy security ni Caleb ang paghahatid kina Azalea, Carmilla, at Jane patungo sa apartment ng dalaga. Tulong-tulong sina Conrad at Shun na maipasok ang mga maleta sa ikalawang palapag ng gusali.Bago tuluyang umalis si Conrad, pabebe at halos idikit muli ni Carmilla ang kanyang katawan dito para magpaalam. "Maraming salamat sa paghahatid at sa masarap na lunch, Mr. Salvador," pacute na wika nito, fully convinced na ang CEO pa rin ang kausap.Isang pilyong ngiti lang ang ibinalik ni Conrad bago sumulyap kay Jane at kumindat nang nakakaloko. "No problem. Enjoy your stay, ladies."Nang makalabas na sina Conrad at Shun, naiwan ang tatlong magkakaibigan sa malawak at malinis na living room ng apartment ni Azalea. Abala si Carmilla sa pag-aayos ng kanyang mga mamahaling gamit at pagkuha ng selfie sa sala para i-post sa kanyang social media.Samantala, pumunta si Azalea at Jane sa kusina upang

Third Person’s POVTahimik na ang buong gusali nang dumaong ang itim na bulletproof SUV ni Caleb sa harap ng apartment complex ni Azalea. Hindi na bumaba ang bilyonaryo upang hindi makatawag ng pansin sa gitna ng gabi, ngunit bago buksan ng dalaga ang pinto ng sasakyan ay muli siyang hinila ni Caleb para sa isang matindi, nag-aalab, at tila walang katapusang halik."Call me the second you get inside your room, baby," pabulong na banta ni Caleb habang marahang pinipiga ang malambot nitong balakang. "And don't take that ring off. Not even for a second.""Opo, Caleb. Mag-ingat ka sa pagmamaneho pauwi," nakangiting sagot ni Azalea bago dahan-dahang bumaba ng sasakyan.Bahagyang nakabukas ang pinto ng kwarto nina Jane at Carmilla nang makapasok si Azalea sa sala ng kanyang apartment. Lumabas si Jane mula sa kwarto habang nagpapatuyo ng buhok gamit ang tuwalya, nagtataka kung bakit lumabas din bigla si Carmilla na tila nagmamadaling sumunod sa kanya."Nandiyan na pala si Lea," saad ni Jane

Third Person’s POVPagkatapos ng maagang almusal, personal na pinasundo ni Caleb ang tatlong dalaga sa pamamagitan ng dalawang mamahaling convoy vehicles ng Salvador Group. Sa buong biyahe patungo sa business district ng Lungsod ng Makati, tahimik lang si Carmilla sa tabi ng bintana ng kotse. Nakasuot ito ng mas pormal na kulay pula na fitted dress, ngunit ang kanyang hitsura ay halatang balisa at nag-iisip nang malalim matapos ang kahihiyang naranasan sa apartment."Carmilla, okay ka lang ba?" mahinahong tanong ni Azalea habang inaayos ang kanyang sariling cream-colored business suit na lumalabas sa magagandang kurbada ng kanyang balakang at dibdib. "Parang napakatahimik mo ngayon.""Ah... okay lang ako, Lea," pilit na ngiti ni Carmilla, holding her designer handbag tightly. "Medyo kinakabahan lang ako sa orientation natin sa kumpanya.""Huwag kang mag-alala, mababait ang mga tao sa HR," salaysay ni Azalea. "Nasa executive floor din ang opisina ko, kaya kapag may kailangan kayo, punt

Carmilla’s POVGusto kong sumigaw. Gustong-gusto kong maglupasay at magtatala sa galit habang pinapanood ko ang likod ni Jane na kumikembot paalis sa conference room, kasunod ang pilyong si Conrad Salvador na tawa pa rin nang tawa.Pano nangyari 'to?!Parang sasabog ang dibdib ko sa matinding inggit at panliliit. Bakit si Jane?! Si Jane na walang ka-arte-arte sa katawan, naka-simpleng floral dress lang, at hindi man lang nag-abalang mag-makeup bago pumasok ngayong umaga! Bakit siya pa ang nakakuha ng engrandeng six-figure salary at naging personal executive assistant ng isang napakagwapo at napakagaling na bilyonaryo?!Habang ako—ako na halos ubusin ang buong bote ng perfume ko, nagsuot ng pinakamaikling pulang dress para ipakita ang kurba ng katawan ko, at nag-pabebe nang husto noong nasa airport at restaurant pa lang tayo—ay nauwi sa wala! Pinaglaruan lang ako ng Conrad na 'yan! At ang mas malala pa, noong nakita ko ang tunay na Caleb Salvador sa lobby, ni hindi man lang ako tiningn