Secretary of Mr. Caleb의 모든 챕터: 챕터 791 - 챕터 795

Ang lamig ng hangin sa ilalim ng lupa ay parang basang tela na dumidikit sa balat, ngunit walang sinuman sa amin ang gustong umalis kaagad.Hawak pa rin ni Steven ang maliit na device na nakuha niya kay Auntie Beatrice—isang lumang encrypted transmitter na kumukonekta sa isang panlabas na network. Ang screen niyon ay kumikislap pa rin ng pulang ilaw, nagpapakita ng isang papalabas na data transfer na umabot na sa siyamnapung porsyento.“Vincent,” tawag ni Steven, ang boses ay seryoso at may bahid ng tensiyon. “May nagpapadala ng impormasyon palabas ng estate. Awtomatiko itong nag-trigger nang bumagsak ang sistema ng remote.”Napa-mura si Lucien sa gilid habang binabantayan si Auntie Beatrice na kasalukuyang pinoposasan at pilit na itinatayo. “Sino ang receiver? Anong pangalan ng linya?”“Hinaharang ko,” sagot ni Steven, mabilis na pinindot ang mga butones ng device gamit ang mga daliri niyang nanginginig sa bilis ng trabaho. “Pero ang firewall… ang linya ay naka-link sa direktang pang

Padabog kong hinagis ang sapatos ko sa tapat ng kama, sabay Bagsak sa malambot na kutson habang nakapikit at pilit na kinakalma ang nag-uumapaw na inis sa sistema ko.System log? My ass.Pagkatapos ng lahat ng putok ng baril, takbuhan, at madugong rebelasyon sa chapel vault, ang gantimpala ko pala ay isang pekeng abiso na para bang isa akong secret agent ng Harrow na nagpadala ng top-secret file gamit ang personal email ko. Kung tutuusin, ni hindi ko nga alam kung paano mag-print ng dokumento sa office printer ni Steven nang hindi nagkakamali ng paper tray, tapos ngayon ay isasabit nila ang pangalan ko sa isang high-level data routing log?Please lang.Pero sa kabila ng galit na nararamdaman ko, may pamilyar na kirot din sa dibdib ko—iyon bang bahagi ng pagkatao mo na naiinis dahil sa sandaling nagka-aberya, ang unang reaksyon ng lalaking iyon ay ang pagdududa, kahit pa sinabi niyang hindi.Tumayo ako at naglakad pabalik-balik sa loob ng kwarto, yakap ang sarili kong mga braso. Ilang

Walang nagsabi sa akin na ang pagpapakasal sa isang Vanderbilt ay katumbas ng pag-aapply bilang chief executive officer ng isang military-grade operation.Kung akala ninyo ay puro romansa, puting belo, at tahimik na iyak sa harap ng altar ang naganap, nagkakamali kayo ng landas. Dahil tatlong oras bago magsimula ang kasal namin ni Vincent sa St. Jude Chapel sa Tagaytay, ang buong entourage ay mukhang naghahanda para sa giyera kaysa sa isang seremonya ng pag-ibig.“Sino ba kasing naglagay ng saging sa gilid ng bridal aisle?!” sigaw ko mula sa loob ng dressing room habang hawak ang napakalaking wedding dress na parang kasya ang buong angkan ng Vanderbilt sa palda nito.Mula sa labas ng pinto, narinig ko ang boses ni Gavin na sumisigaw pabalik: “Proteksyon ‘yan, Kleo! Sinabi ko kay Lucien na maglagay ng counter-intelligence banana peels para sa mga estrangherong baka pumasok nang walang invitation! Eco-friendly security system, para walang makatakas!”Napapikit ako nang mariin at napahaw