All Chapters of ร้อนรักชายาร้าย : Chapter 21 - Chapter 30

ตอนที่สิบสาม ข้ออ้างชั้นดี ฟางเจียอีจำต้องแสร้งเอียงอายอย่างไร้เดียงสาจนชายหนุ่มโฉบลงมาจุมพิตด้วยอาการหยอกล้อ“เช่นนั้นน้องอีอีก็ตกลงแล้วใช่หรือไม่” องค์ชายหนุ่มถามย้ำเพื่อความมั่นใจ“องค์ชายตอบรับคำขอของข้าแล้ว ข้าย่อมต้องตอบรับเช่นกันเพคะ” ฟางเจียอีเอ่ยเสียงแผ่วก่อนจะก้มหน้าลงเขินอาย“เช่นนั้นพี่เปลี่ยนคำเรียกขานระหว่างพวกเราได้ถูกเวลาพอดี ฮ่า ฮ่า ฮ่า “ องค์ชายหนุ่มสรุปอย่างเอาแต่ใจ“น้องอีอีไม่ต้องเรียกพี่ว่าองค์ชายแล้ว ระหว่างพวกเรานับเป็นคนกันเอง”“เพคะ เสด็จพี่” ฟางเจียอีรีบเอ่ยอย่างดีใจองค์ชายหนุ่มก้มหน้าลงมาจุมพิตปากบางอีกอย่างสุขใจ กว่าจะกลับถึงจวนสกุลฟาง ฟางเจียอีก็ต้องก้มหน้าก้มตาหลบไม่ให้ผู้อื่นสังเกตเห็นปากอันบวมเจ่อของนาง                 เพียงสองหนุ่มสาวตกลงกันได้ ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายย่อมยินดีปรีดา ฮ่องเต้ออกพ

ตอนที่สิบสี่ พักร่างหญิงสาวปล่อยให้องค์ชายหนุ่มเปล่งความเร่าร้อนออกมาจนผ่านไปถึงสามครากว่าจะเอ่ยห้ามปรามด้วยช้ำระบมไปทั่วร่างฟางเจียอีหอบร่างอันเต็มไปด้วยร่องรอยรักกลับจวนสกุลฟางอย่างอ่อนล้าเต็มทีอิงดาวในร่างของฟางเจียอีนอนคิดอย่างบอกไม่ถูกว่าควรรู้สึกอย่างไรดีแรกเริ่มองค์ชายสี่ผู้นี้อ่อนโยนต่อสาวงามอยู่มาก แต่เมื่อเวลาผ่านไปเขาก็ปลดปล่อยความดุดันออกมา ความจริงเธอรู้สึกเร้าใจไปกับท่วงท่าลีลาของเขาอย่างมาก แต่ด้วยร่างนี้ยังใหม่จึงบอบช้ำไม่น้อยโดยเฉพาะช่องทางอันคับแน่นซึ่งโดนทะลุทะลวงโดยท่อนหยกอันใหญ่โต จนครั้งหลังสุดเธอไม่รู้สึกเห็นสวรรค์จนล่องลอยอย่างครั้งแรกๆคงต้องพักร่างสักหลายวันกว่าจะฟื้นคืนสภาพให้ใช้งานได้อีก หญิงสาวคิดอย่างอ่อนแรง เมื่อสัมผัสพลังอันเหลือล้นของชายหนุ่มในยุคนี้ซึ่งกระแทกกระทั้นได้ไม่หยุดอย่างที่ไม่เคยพบมาก่อนเมื่อองค์ชายหนุ่มได้ลิ้มรสหวานคราหนึ่งแล้ว จึงหาจังหวะชักชวนสาวงามออกมาโยกร่างชุ่มฉ่ำอย่างไม่รั้งรอวันวิวาห์อีก ด้วยถึงอย่างไรวันพิธีก

ตอนที่สิบห้า กินของหวาน อิงดาวในร่างฟางเจียอีคิดอย่างตื่นเต้น ในร่างเดิมเธอเปิดกล้องเปลือยร่างร่วมรักให้คนชมมาจนนับไม่ถ้วน จึงไม่ได้เขินอายหากจะมีผู้พบเห็น เพียงแต่ในร่างนี้กำลังจะแต่งเข้าเป็นชายาเอกขององค์ชาย จึงอาจต้องระวังตัวให้สมเกียรติมากสักหน่อย                หญิงสาวอ้าปากให้กว้างขึ้นเพื่อดูดดึงอย่างล้ำลึกก่อนจะตวัดลิ้นเลียไล่จนถ้วนทั่ว องค์ชายหนุ่มอดรนทนไม่ไหวหลั่งน้ำขุ่นออกมาจนสาวน้อยขยับปากออกแทบไม่ทัน นางรีบใช้มือมารองรับน้ำสีขาวล้นท่วมมือ                “เสด็จพี่อร่อยมากเพคะ” ฟางเจียอีแสร้งชมด้วยอาการเอียงอาย                “น้องอีอี ไยเจ้าจึงเก่งถึงเพียงนี้” หยางจินอี้ชมตอบ แม้จะข้องใจในความเก่งกาจคล้ายเชี่ยวชาญอย่างเช่นหญิงคณิกาตัวเด่นในสำนักเริงรมย์หล

ตอนที่สิบเจ็ด ร่วมมือกันเอาไว้มือบางจับแก่นกลางในปากรูดขึ้นลงเพื่อช่วยเพิ่มความซ่านเสียว  อีกมือลูบไล้ร่างแกร่งขององค์ชายด้านบนเพื่อเร้าอารมณ์ สะโพกงามเด้งรับการกระแทกกระทั้นเป็นจังหวะขณะที่ปากทำหน้าที่กลืนกินไม่นานองค์ชายห้าก็กระแทกร่างครั้งสุดท้ายแล้วพุ่งน้ำขุ่นขาวออกมา องค์ชายหกไม่รอช้าผลักร่างพี่ชายออกแล้วเสียบทิ่มแทนที่ก่อนจะโยกร่างโดยไม่ใส่ใจน้ำรักที่เปรอะเปื้อนสององค์ชายปลดปล่อยกับเหนียงเหนียงสลับกันไปมาอยู่หลายชั่วยาม ทั้งกลืนกินทั้งทิ่มแทงจนดาวเด่นแห่งสำนักเริงรมย์ถึงกับอ่อนแรงหลับพับไปคาเตียง หลังจากนั้นฟางเจียอีได้ขอร้ององค์ชายสี่ให้อดใจรอจนถึงวันงานพิธีเพื่อถนอมร่างกายให้ฟื้นฟูอย่างเต็มที่หากจะกล่าวว่าช่องทางรักของนางยังสดใหม่อีกทั้งคับแคบเกินไปก็จะเป็นการเข้าข้างตนเอง คงต้องบอกว่าแท่งเนื้อขององค์ชายสี่ช่างใหญ่ล้นจนทำให้ร่องดอกไม้ของนางบวมช้ำกลีบสองข้างระบมหยางจินอี้จำต้องอดทนอย่างทนทรมาน แต่เพื่อความหอมหวานของวันวิวาห์จึงยินยอมตามใจว่าที่ชายา 

ตอนที่สิบแปด พิธีสมรส นางขอกินเพิ่มพลังเอาไว้ก่อน คืนนี้ไม่รู้จะได้นอนหรือไม่ฟางเจียอีคิดขณะฉีกแผ่นแป้งและเนื้อหมูเข้าปากพร้อมกันอย่างเอร็ดอร่อย หญิงสาวกินจนอิ่มท้องจึงรวบอาหารเก็บซ่อนเอาไว้อย่างเดิมเฮ้อ...ค่อยยังชั่ว คราวนี้ก็รอต่อไปขั้นตอนต่อจากนี้ย่อมไม่มีสิ่งใดแล้วเพียงรอให้สวามีเข้ามาเปิดผ้าคลุมหน้า ดื่มสุรามงคลแล้วก็ร่วมรักกันเท่านั้น ฟางเจียอีล้มตัวลงนอนบนเตียงอย่างปวดเมื่อยคงอีกนานกว่าองค์ชายสี่จะปลีกตัวเข้ามาได้ ขอนอนพักเอาแรงก่อนก็แล้วกันหญิงสาวคิดแล้วหลับตาลงโดยไม่ใส่ใจจะทำตัวเรียบร้อยแต่อย่างใดนางหลับไปนานอย่างไม่รู้ตัวกว่าจะรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างมาคลอเคลียอยู่บนใบหน้าและลำคอ“อื้อ...” หญิงสาวเอื้อมมือมาปัดอย่างรำคาญใจ“อย่ายุ่ง คนจะนอน” เสียงงัวเงียดังอย่างหงุดหงิด“วันสมรสเช่นนี้น้องอีอีจะนอนเฉยๆเช่นนี้หรือ” เสียงเย้าหยอกดังอยู่ข้างหูฟางเจียอีสะดุ้งตื่นเกื