Todos los capítulos de The blood feud สลัดคราบมาเฟียเด็กเฮียฮันเตอร์: Capítulo 11 - Capítulo 20

Part นาเนีย ฉันได้เคร็ดไม่ลับมาจากพี่ไคเลอร์แล้ว ขั้นต่อไปก็ต้องเพิ่มสเน่ห์กันหน่อย สองเท้าก้าวเข้าไปในห้องตัวเองอีกครั้ง มุ่งตรงไปยังหน้ากระจกที่มีขวดน้ำหอมวางอยู่ ‘ฉันขอแนะนำกลิ่นนี้ ใครได้กลิ่นก็ติดชัว’ เสียงซีเพื่อนของฉันลอยเข้ามาในหู มันซื้อน้ำหอมมาให้ฉัน บอกว่าให้ฉันใช้กับพี่ฮันเตอร์ “ไม่หลงก็ให้มันรู้ไป” ฉันฉีดน้ำหอมลงบนร่างกายและเน้นไปที่ซอกคอขาวของตัวเอง ก่อนจะรวบผมขึ้นให้เห็นต้นคอเล็กน้อย “ก๊อก ๆ” ฉันมาหยุดอยู่หน้าห้องพี่ฮันเตอร์และเคาะประตูสองสามครั้ง รอไม่นานก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังผ่านประตูมา

ณ โรงแรมติดทะเลแห่งหนึ่ง “เอาล่ะค่ะน้อง ๆ ทุกคนแยกกันไปพักผ่อนตามอัธยาศัยได้เลยนะคะ กิจกรรมจะเริ่มพรุ่งนี้เช้า อย่ามาสายนะคะ” รุ่นพี่เอ่ยออกมาเมื่อได้ยินดังนั้นเราก็ต่อแถวเพื่อรับคีย์การ์ด โดยทางคณะจัดให้เรานอนกันเป็นคู่ฉันก็ได้คู่กับซี พี่ธีโอก็ได้คู่กับพี่ไคเลอร์ แต่ฉันแอบได้ยินมาว่าพี่ฮันเตอร์นอนคนเดียว เพราะเป็นเศษพอดี “ฉันรู้นะว่าแกคิดอะไรอยู่น่ะ” เพื่อนสนิทอย่างซีทักขึ้นมาเสียงเบาพอที่จะได้ยินกันแค่สองคน ฉันเลยยิ้มตอบกลับไปอย่างไม่ปิดบัง “ไป ๆ เอาของไปเก็บแล้วเราไปถ่ายรูปที่ชายหาดกัน” ฉันพยักหน้ารับยัยซีและรับคีย์การ์ดจากรุ่นพี่มา สองขาของเราก้าวเข้าไปในที่พักของตนเอง

“อ๊ะ!” ฮันเตอร์กดจูบเข้าไปที่เธอแรง ๆ อีกครั้งก่อนจะละออกให้เธอได้กอบโกยอากาศเข้าปอด น้ำลายของทั้งสองคนยืดติดกันออกมาเล็กน้อย มันยิ่งดึงให้เขาสติแตกเร็วขึ้นไปอีก ร่างกายเธอที่น่าหลงไหล หุ่นดีกว่าใคร ใบหน้าที่สวยสดงดงาม ทุกอย่างที่ตรงสเปกเขาทุกอย่าง“ฉันอดทนกับเธอมานานแล้ว” พูดจบประโยคฮันเตอร์ก็พลิกร่างบางให้นอนราบลงไปกับเตียงนอน อากาศที่กำลังระอุขึ้นเรื่อย ๆ แข่งกับฝนที่กำลังตกอยู่ภายนอก“พรึ่บ! อะ...อื้มส์!” มือข้างเดียวของฉันเตอร์ล็อกทั้งสองข้อมือบางของนาเนียเอาไว้เหนือหัว และกดจูบลงไปอีกครั้ง การอ่อยของเธอทำเขาเตลิดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว“อื้อออ” เสียงหวานครางออกมาเมื่อฮันเตอร์กัดลิ้นของเธอเบา ๆ ก่อนที่จะพรมจูบไปตามกรอบหน้าสวย กลิ่นหอมจากตัวเธอทำให้เขาฟัดเธออย่างหนัก&ldq

Part นาเนีย “อื้ออออ” ฉันตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงีย ตาค่อย ๆ ลืมขึ้นมาอย่างยากลำบาก  “อะ...โอ๊ย” ฉันร้องออกมาเสียงหลงเมื่อรู้สึกเจ็บจี๊ดบริเวณช่วงล่าง ตอนที่กำลังจะชันตัวลุกขึ้นนั่ง  “..........” เมื่อฉันลุกขึ้นนั่งได้สำเร็จก็ต้องชะงักนิ่งไปในทันที เมื่อภาพที่ฉันเห็นตรงหน้าคือ รอยเลือดที่แห้งกรังติดผ้าปูที่นอนอยู่ “นี่ฉันกับพี่ฮันเตอร์เราสองคน.......” อยู่ ๆ ภาพของเรื่องเมื่อคืนมันก็รันเข้ามาในหัวฉันทีละฉาก ทีละฉาก จนฉันอึ้งไปหมด ไม่คิดว่าเราสองคนจะมาถึงขั้นนี้

Part ไคเลอร์“เยลอะนะ?” ผมหันไปคุยกับไอ้ธีโออย่างจริงจัง ที่ผมพอจะเดาได้ก็เพราะว่ามันมีเด็กไม่กี่คนหรอกและเยลก็คือหนึ่งในคนที่มันเคยคุยด้วย แต่เธอก็หายไปแบบไม่ทราบสาเหตุ“ใช่ ไม่รู้ว่าครั้งนี้กลับมาทำไม” เยลเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันกับเรานี่แหละ เธอเรียนออกแบบ แต่ก็เหมือนจะดรอปไปนะตอน 2 ปีที่แล้ว“กูว่าเรื่องของมันเริ่มยากขึ้นแล้วว่ะ” พวกเราถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่และแยกย้ายกันกลับคอนโดตัวเอง เรื่องของผมว่าหนักแล้ว เรื่องของไอ้เตอร์ก็กำลังจะตามมาอีกPart นาเนีย“พี่เป็นอะไรไปรึป่าวคะ?” ฉันถามออกมาตามตรง เพราะตั้งแต่ขึ้นรถมาเขาก็ไม่ปริปากคุยกับฉันสักคำเดียว และดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างในหัวอยู่ตลอดเวลา“..........” แต่สิ่งที่ได