Todos os capítulos de The blood feud สลัดคราบมาเฟียเด็กเฮียฮันเตอร์: Capítulo 1 - Capítulo 10

ฮันเตอร์  ชื่อ-สกุล : อัครกิจ วรภัทรศิริสกุล อาชีพ : มาเฟีย (เจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์หลายแห่ง) อายุ : 22 ส่วนสูง : 190 cm น้ำหนัก : 65 kg ฐานะ : รวยมาก (ๆๆๆๆๆๆ) สถานะ : โสด  นิสัย : เย็นชา เก็บความรู้สึกเก่ง แต่ในใจกลับร้อนดั่งไฟลุกไหม้ แต่พอเปิดอีกมุมกับใครแล้ว ก็จะอ้อนหนักมาก ฉลาดรู

“อย่าปากดีไปหน่อยเลย ผู้นำตระกูลอย่างมึงกูยังล้มได้ กับอีแค่เด็กสองคนทำไมกูจะทำอะไรไม่ได้!” มันพูดออกมาอย่างคนชนะ รอยยิ้มของพ่อค่อย ๆ คลี่ออกมาอย่างช้า ๆ“หึ ก่อนตายกูจะบอกความจริงกับมึงให้เอาบุญ กูเนี่ยแหละที่ฆ่าพ่อกับแม่มึงเพราะมันสองคนเลวระยำเกินกว่าจะมีชีวิตอยู่ กูสงสารมึงที่เป็นเด็กไม่รับรู้ความเลวของพ่อแม่มึง กูเลยรับมึงมาเลี้ยงแต่มึงก็เลวเหมือนพ่อมึงนั่นแหละ!” ถูกอย่างที่แม่ว่า พ่อกับแม่ของกรู๊สซ์เป็นพ่อค้ายารายใหญ่ ค้าประเวณี ฆ่าคนชิงอำนาจ ทำเลวสารพัด“มึง!” “ปัง!!!!!!”“!!!!!!!!!!” ลูกกระสุนนัดแรกถูกยิงเข้าไปที่ข้างขมับของแม่ จนทำให้ท่านล้มลงไปกับพื้น เลือดค่อย ๆ ไหลออกมาจำนวนมากน้องเข้ามากอดผมแน่นตัวสั่นเทาอย่างรุนแรง หัวใจของผมมันหล่นวูบลงไปกับพื้น&

“........” ฉันได้ฉลากมาแล้ว แต่ก็ยังเปิดไม่ได้เพราะเขาให้ปิดดูพร้อมกัน ฉันเดินกลับมานั่งที่เดิมด้วยหัวใจที่เต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ “กติกาก็คือ ต้องตามหาพี่รหัสให้เจอภายใน 3 วัน ถ้าไม่เจอหรือยังไม่มีการรับเข้าสายรหัส จะโดนทำโทษทั้งพี่และน้องนะครับ” รุ่นพี่แจ้งข้อตกลงอย่างชัดเจน“โอเค เปิดอ่านคำใบ้ได้เลยครับ” เมื่อรุ่นพี่ให้สัญญาณฉันก็เปิดดูคำใบ้ในมืออย่างรวดเร็ว“เจ้าชายน้ำแข็ง?” อะไรคือเจ้าชายน้ำแข็ง ชื่อพี่น้ำแข็งเหรอ หรือว่าหมายถึงนิสัยเย็น ๆ แล้วอะไรคือนิสัยเย็น ๆ ล่ะ “เย็นชา!!” ฉันนั่งพิจารณากระดาษกับคำใบ้ในมืออยู่ไม่นาน ก็คิดถึงคำนี้ออกมา และฉันก็คิดว่าฟ้าจะเข้าข้างฉันเข้าแล้วล่ะ เพราะจากที่ฉันดู ๆ มา ไม่มีใครเย็นชาไปกว่าพี่ฮันเตอร์แล้ว“วันนี้พอแค่น

Part นาเนีย“ไอ้เตอร์ มึงช่วยดูแลน้องกูในระหว่างที่กูไม่อยู่ให้หน่อยได้มั้ยวะ” เฮียเอ่ยออกมาตรง ๆ เพราะไม่มีเวลาแล้ว “อืม เดี๋ยวกูดูแลให้” พี่ฮันเตอร์ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว เพราะเพื่อนเฮียทุกคนพึ่งได้อยู่แล้ว แต่ทุกคนรู้ใจฉันมากกว่าเลยเลือกแบบนี้“งั้นเฮียไปก่อน อย่าดื้อกับมันมากล่ะเข้าใจมั้ย” มือหนาเลื่อนมาลูบหัวฉันอย่างเอ็นดู ฉันเลยพยักหน้ารับและเฮียก็ออกไปกับการ์ดทันที“ดูแลตัวเองด้วยนะคะเฮีย” ฉันตะโกนไล่หลังเฮียไป เฮียได้ยินก็ส่งยิ้มกลับมาและขึ้นรถไป รถคันหรูเคลื่อนออกไปด้วยความเร็วสูง“ไม่ต้องห่วงมันหรอก เธอก็รู้ว่าพี่ชายเธอเก่งขนาดไหน” เสียงพี่ฮันเตอร์ดังขึ้นมา ฉันเลยหันไปพยักหน้าเข้าใจ“งั้นเราไปย้ายของก

คอนโด ฮันเตอร์Part ฮันเตอร์ “นาเนียถึงแล้ว” เมื่อจอดรถจนดับสนิท ผมก็ปลุกเธอที่ยังคงนอนหลับอยู่ แต่ดูเหมือนว่าไม่มีวี่แววว่าเธอจะตื่นเลยสักนิดเดียว “นาเนีย” ในเมื่อเรียกเฉย ๆ ไม่ตื่นผมก็คงต้องสะกิดหรือเขย่าเธอเพื่อปลุกเธอแทน คนอะไรขี้เซาชะมัด“พรึ่บ! จุ๊บ!” มือน้อยของเธอกระชากแขนผมด้วยความรวดเร็ว ทำให้ผมล้มลงไปหาตัวเธออย่างไม่ทันตั้งตัว ก่อนที่เจ้าตัวจะลุกขึ้นมาจุ๊บที่แก้มผม“หอมจังเลยนะคะ” ในขณะที่ผมกำลังประมวลผลกับเหตุการณ์ตรงหน้าเธอก็พูดออกมาและยิ้มแป้นวิ่งออกไปเลย“นี่เธอ!” ผมยังไม่ทันที่จะบ่น เธอก็เดินหายเข้าไปในลิฟต์แล้ว เด็กอะไรดื้อขนาด