Share

Chapter 10 ลองชิม

last update publish date: 2026-07-23 18:00:47

Part นาเนีย

ฉันได้เคร็ดไม่ลับมาจากพี่ไคเลอร์แล้ว ขั้นต่อไปก็ต้องเพิ่มสเน่ห์กันหน่อย สองเท้าก้าวเข้าไปในห้องตัวเองอีกครั้ง มุ่งตรงไปยังหน้ากระจกที่มีขวดน้ำหอมวางอยู่

‘ฉันขอแนะนำกลิ่นนี้ ใครได้กลิ่นก็ติดชัว’ เสียงซีเพื่อนของฉันลอยเข้ามาในหู มันซื้อน้ำหอมมาให้ฉัน บอกว่าให้ฉันใช้กับพี่ฮันเตอร์

“ไม่หลงก็ให้มันรู้ไป” ฉันฉีดน้ำหอมลงบนร่างกายและเน้นไปที่ซอกคอขาวของตัวเอง ก่อนจะรวบผมขึ้นให้เห็นต้นคอเล็กน้อย

“ก๊อก ๆ” ฉันมาหยุดอยู่หน้าห้องพี่ฮันเตอร์และเคาะประตูสองสามครั้ง รอไม่นานก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังผ่านประตูมา

“ห้องไม่ได้ล็อก” ฉันได้ยินแบบนั้นก็เลื่อนมือไปจับกลอนประตูและดันเข้าไป 

“........” พี่ฮันเตอร์ที่นั่งพิงหัวเตียงเล่นเกมอยู่หันมาดูฉันนิ่ง ๆ และก็ก้มไปเล่นโทรศัพท์ต่อ นี่เขาไม่ให้เกียรติการแต่งตัวของฉันเอาสะเลย

“มีอะไร” พี่เขาพูดทั้งที่ยังกดเกมอย่างเอาจริงเอาจังอยู่ เขาเป็นหินรึไงที่ไม่รู้สึกอะไรเนี่ย

“นอนไม่หลับน่ะค่ะ เลยมานั่งเล่นด้วย” ฉันพูดพรางเดินเข้าไปที่เตียงของพี่ฮันเตอร์ เขาก็ปรายตามองฉันที่เดินเข้าไปแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร

“ฉันเล่นเกมอยู่” เขาน่าจะเล่นเกมกับพี่ไคเลอร์นั่นแหละ เพราะฉันเห็นตัวละครที่เป็นชื่อพี่ไคเลอร์อยู่ด้วย

“พรึ่บ!” ในเมื่อไม่สนใจฉัน ฉันก็จะเอาตัวเองไปอยู่ในสายตาพี่ฮันเตอร์เอง 

“ขยับออกไปหน่อย” ฉันขึ้นไปนั่งบนเตียงข้าง ๆ พี่ฮันเตอร์และก้มหน้าไปดูเกมมือถือของคนตัวโต ตั้งใจว่าจะให้กลิ่นน้ำหอมมันลอยเข้าไปติดจมูกของพี่ฮันเตอร์

“นอนดึกจังเลยคะ” ฉันพยายามชวนพี่ฮันเตอร์คุยไปเรื่อย เผื่อเขาจะสนใจฉันบ้าง นี่อุส่านั่งใกล้จนจะสิงเขาอยู่แล้ว

“ปกติ” เขาก็ยังเป็นเขาอยู่วันยังค่ำ พูดน้อย เย็นชาดังน้ำแข็งล้านปี เขายังชอบผู้หญิงอยู่จริงใช่มั้ย ฉันเริ่มไม่แน่ใจแล้ว

“สนุกมากเลยเหรอคะ?” น้ำเสียงของฉันเล็กลง พูดอย่างออดอ้อน ร้อยทั้งร้อยก็ชอบผู้หญิงขี้อ้อนด้วยกันทั้งนั้นแหละ (มั้ง)

“อืม” เขาตอบกลับมาสั้น ๆ แค่นั้น นี่จะไม่สนใจกันจริงเหรอเนี่ยจะเป็นแบบนี้ไม่ได้นะ

“แต่ก็คงไม่สนุกเท่านาเนียหรอกค่ะ นาเนียสนุกกว่าเยอะ” ยั่วค่ะ ยั่วให้เต็มที่ งัดทุกมารยาหญิงออกมาให้หมด

“หึ เธอไม่สนุกหรอก เล็กก็เล็ก” เจ็บจี๊ดเลยค่ะ ฉันไม่ได้เด็กและเล็กแบบนั้นสักหน่อย ดูถูกกันชัด ๆ 

“เคยเล่นกับนาเนียแล้วเหรอคะ ถึงรู้ว่าสนุกหรือไม่สนุก” ฉันไม่ยอมแพ้เขาหรอก สู้มาสู้กลับค่ะ

“ไม่ต้องเล่นฉันก็รู้ว่าเธอน่ะ ไม่สนุกหรอก” คนตัวโตปรายตามามองฉันเล็กน้อยก่อนจะก้มไปกดเกมต่ออย่างไม่ใส่ใจ รอยยิ้มมุมปากนั้นมันช่างหยามกันชัด ๆ

“เอาอะไรมาวัดคะ บางทีสิ่งที่พี่คิดอาจจะผิดก็ได้นะ” ฉันขยับเข้าไปนั่งใกล้พี่ฮันเตอร์กว่าเดิมอีก

“เด็กอย่างเธอน่ะ ทำอะไรไม่เป็นหรอก” ไม่พูดเปล่าแต่มือหนาของพี่ฮันเตอร์ยังผลักหัวฉันที่บังจอเขาออกอีกต่างหาก

“อย่าบัง ฉันกำลังเล่นเกมอยู่ ถ้าแพ้ฉันจะโทษเธอ” เขาขู่ฉัน แต่คำขู่นี้ฉันกลับชอบจัง

“อยากโดนทำโทษจังค่ะ” เอาสิ ไม่สนใจก็ต้องสนใจแล้วล่ะ เขาหันมามองหน้าฉันนิ่งแต่ก็ไม่พูดอะไร ก่อนจะกดเกมต่อ

“พี่ไม่อยากเล่นกับนาเนียก็ไม่เป็นไร แต่นาเนียอยากเล่นกับพี่” ด้วยความที่เขานั่งพิงหัวเตียงอยู่ ฉันเลยเอาตัวเองมุดเข้าไปตรงหน้าตักของเขาแทน

“อย่าดื้อได้มั้ย เธอจะทำให้พี่แพ้” จากสีหน้าเรียบนิ่งกลายเป็นหน้าบึ้งเล็กน้อยที่ฉันกวนเขา หัวคิ้วขวมดเข้าหากันอย่างอัตโนมัติ

“พี่ฮันเตอร์สอนนาเนียเล่นเกมนี้หน่อยสิ” ในเมื่อเขาเริ่มโมโหแล้วฉันก็เปลี่ยนมาสนใจเกมร่วมกับเขาแทน

ฉันจับขาพี่ฮันเตอร์แยกออกจากกันและเข้าไปนั่งแทรกระหว่างกลางโดยหันหลังและพิงไปที่ตัวพี่ฮันเตอร์ แขนพี่เขาที่กอดรอบตัวฉันอยู่เบา ๆ มือก็กดเกมอยู่ตรงหน้าของฉัน

“ผมเธอบังพี่” พี่ฮันเตอร์ทำให้ฉันใจหายแวบ เมื่ออยู่ ๆ ก็เอามือมาจับผมไว้อยู่อีกฝั่ง จนเผยให้เห็นต้นคอได้ชัดเจนขึ้น ฉันเองก็นั่งดูเกมตรงหน้าตัวแข็งทื่อ

ตอนนี้น้ำหอมของยัยซีน่าจะเริ่มทำงานได้แล้วนะ นั่งใกล้กันขนาดนี้ ฉันนั่งมองพี่เขาเล่นไปเรื่อย ๆ

“พี่ต้องฆ่าตัวนี้เหรอคะ” ฉันชี้ไปที่จอมือถือของเขา ซึ่งก็น่าจะเป็นฝั่งตรงข้าม เพราะมันขึ้นสีแดงต่างจากสีฟ้าของพี่เขา

“อย่าบังสิ”

“!!!!!!!!!” พี่ฮันเตอร์เล่นเข้ากับใจฉันอย่างแรง เมื่อเขาพูดจบก็รวบมือฉันลงไปวางที่หน้าท้องของฉันเอง และเคลียร์ต้นคอข้างขวาของฉันให้ว่าง หลังจากนั้นก็วางคางตัวเองที่ไหล่ของฉัน

“ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก” ตอนนี้ฉันลอยไปไหนต่อไหนไกลแล้ว จิตใจเตลิดเปิดเปิงไปหมดแล้ว อย่าน่ารักแบบนี้ได้มั้ย

เมื่อเขาเกยคางเข้ากับไหล่ของฉันมันทำให้แก้มเราสัมผัสกันเล็กน้อย บวกกับลมหายใจที่อุ่นร้อนเป่ารดต้นคอฉัน จนฉันขนลุกซู่

“.........” ฉันพยายามจับตาไปที่เกมของเขาและไม่คิดอะไร น้ำหอมของยัยซีนี่ดีจริง ๆ แต่ไอ้หัวใจบ้านี่สิ เต้นเบาหน่อยไม่ได้เหรอ

และเวลาผ่านไปไม่ถึงห้านาที ก็มีคำว่า win แสดงขึ้นบนหน้าจอของเขา เขานี่เก่งไปทุกอย่างเลยเนอะขนาดเล่นเกมยังไม่เคยเห็นแพ้เลย

“??????” ในระหว่างที่ฉันกำลังคิดว่าเขาจะกดเกมตาต่อไป พี่ฮันเตอร์ก็กดออกจากเกมทันทีที่เล่นจบ

“ฟอด!!!!” ฉันสะดุ้งโหยงเมื่อพี่ฮันเตอร์ที่เอาคางเกยฉันอยู่ หันมาหอมที่ต้นคอของฉันเข้าจัง ๆ กรี๊ดดด ฉันอยากกรี๊ดออกมาดัง ๆ

“........” หลังจากที่แกล้งฉันเสร็จแล้วพี่ฮันเตอร์ก็กดเข้าแชตของตัวเองต่อหน้าฉันอย่างไม่ปิดบัง ฉันเองก็ใช้โอกาสนี้มองหาจุดน่าสงสัยแต่ก็ไม่มีอะไร

“กูจะนอนแล้ว” พี่ฮันเตอร์พิมพ์ข้อความส่งไปหาพี่ไคเลอร์ทั้งที่กอดฉันจากข้างหลังอยู่

“นอนไวผิดปกติ”

“เบา ๆ กับน้องหน่อยนะไอ้เตอร์” ฉันอ่านข้อความของสองคนที่คุยกันก็เขินขึ้นมาทันที รีบหันหน้าหนีไปทางอื่นอย่างรวดเร็ว

“หึ เขินเหรอ” เขาใช้มือซ้ายกอดเอวฉันไว้หลวม ๆ มือขวาจับโทรศัพท์ไปวางไว้บนโต๊ะหัวเตียง และเอี้ยวตัวไปปิดสวิตช์ไฟที่อยู่ใกล้ ๆ กัน

“พรึ่บ!” จนตอนนี้ในห้องไม่มีไฟแม้เพียงดวงเดียวเหลืออยู่ มีเพียงแสงจากดวงจันทร์ที่ลอดผ่านกระจดมาในห้อง ทำให้เห็นเพียงภาพสลัวเท่านั้น

“.……” ฉันยังไม่ได้ใช้วิธีของพี่ไคเลอร์เลยแค่น้ำหอมของยัยซีอย่างเดียวก็ทำให้พี่ฮันเตอร์เป็นแบบนี้เลยเหรอเนี่ย

“ยัยเด็กแก่แดด เลิกคิดถึงเรื่องไอ้ไคเลอร์และนอนได้แล้ว” เขาล้มตัวลงนอนและดึงฉันเข้าไปในอ้อมกอดของเขา นี่เขาจะฉลาดเกินไปหน่อยมั้ง รู้ว่าฉันคิดอะไรบ้างขนาดนี้เนี่ย

“.........” ในความมืดมิดแต่ความหล่อของพี่ฮันเตอร์ก็ยังคงโดดเด่นออกมา จนฉันละสายตาไม่ได้เลย หน้าหล่อปะทะเข้ากับแสงจันทร์ และฉันก็อยู่ในอ้อมกอดเขา โรแมนติกสุด ๆ

เวลาผ่านไปนานพอสมควรที่ฉันนอนมองเขาอยู่ในอ้อมกอดของเขาเอง ตอนนี้ก็คิดว่าเขาน่าจะหลับไปแล้วล่ะ เสียงลมหายใจสม่ำเสมอแบบนี้

“หล่อจัง” ปลายนิ้วเรียวสัมผัสที่ใบหน้าฟ้าประทานของฮันเตอร์ เธอสัมผัสอย่างเบามือเพราะกลัวคนตัวโตรู้สึกตัวและตื่นขึ้นมา

ปลายนิ้วไล่มาตั้งแต่คิ้วหนาดกได้รูป ดวงตาคม จมูกเป็นสันโด่งสวย และ ริมฝีปากอมชมพูอวบอิ่มที่น่า...จูบ

“จุ๊บ!” ฉันอดใจไม่ไหวเลยจุ๊บลงบนริมฝีปากของพี่ฮันเตอร์เบา ๆ ถ้าเขารักฉันมันจะดีแค่ไหนกันนะ แต่ตอนนี้ฉันก็มีความสุขมากแล้ว

“อะ...อื้มส์” ฉันกำลังจะหลับตาลงนอน แต่พี่ฮันเตอร์ก็เลื่อนมามือมาล็อกข้อมือของฉันที่สัมผัสใบหน้าเขาเมื่อกี้ไว้แน่น และก้มลงมาจูบฉันอย่างดูดดื่ม 

“อื้มมมม” ข้อมือร่างบางถูกกดลงไปกับเตียงนุ่ม ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาในโพรงปากของเธอก่อนจะตักตวงความหวานจากปากเธออย่างหลงไหล

“อื้มส์” ฮันเตอร์ที่ชำนาญต่างจากนาเนียที่จูบไม่เป็นประสา แต่ความไร้เดียงสาของเธอกลับดึงดูดฮันเตอร์ได้เป็นอย่างดี

“อ๊ะ!!!” ร่างบางร้องด้วยความตกใจเมื่อมืออุ่น ๆ ของฮันเตอร์วางทาบไปที่หน้าท้องแบนราบของเธอ และสอดเข้าไปใต้เสื้อบางเฉียบที่เธอตั้งใจแต่งมาอ่อยเขา

“อื้อออ><” หัวใจของเธอเต้นเร็วและแรงมากกับความรู้สึกใหม่ที่ไม่เคยได้พบเจอ เมื่อฮันเตอร์กอบกุมหน้าอกอวบอิ่มของเธอ และนวดคลึงตามใจอยาก

“พ...พี่ฮันเตอร์” เสียงหวานครางออกมาเมื่อเขาละจากริมฝีปากของเธอและเลื่อนลงมายังซอกคอขาวยาวระหงส์ของเธอ และซุกไซร้ตามอารมณ์

“อ๊ะ!!!” เธอตกใจเมื่อมือหนาบีบคลึงจนเนื้อนุ่มเด้งล้นออกมาตามง่ามมือ และริมฝีปากของคนตัวโตก็ฝังรอยไว้ที่คอเธอ

ใจหนึ่งเธอก็กลัวที่จะทำอะไรแบบนี้ แต่อีกใจหนึ่งก็อยากทำให้ฮันเตอร์หลงรักเธอ เพราะเธอหลงเขาหนักขึ้นทุกวัน

“นอนเถอะ” เมื่อเขาฝังรอยที่คอของฉันเสร็จแล้วก็ละออกจากคอของฉัน มือก็เลื่อนมากอดที่เอวแทน พี่ฮันเตอร์ดึงฉันเข้าไปแนบชิดกว่าเดิมอีกครั้ง

“ตัวเธอหอมดีนะ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • The blood feud สลัดคราบมาเฟียเด็กเฮียฮันเตอร์   Chapter 46 ไคเลอร์

    Part ไคเลอร์“..............” ผมกับไอ้ธีโอมองภาพตรงหน้าอยู่ดี ๆ ก็เผลอหลุดยิ้มไปกับพวกมัน ไอ้ฮันเตอร์ดีใจที่นาเนียตั้งท้องจนร้องไห้จนไม่หลงเหลือคราบความเย็นชาไอ้มาคัสก็ดีใจที่น้องสาวตัวเองมีความสุข แถมได้เจอคนดี ๆ ที่เข้ามาดูแลน้องตัวเองได้“พวกเราจะมีหลานคนแรกของกลุ่มแล้วว่ะ แม่งตื่นเต้นชิบหาย” ไอ้ธีโอพูดออกมาเสียงดัง“หลานคนแรกกูจะรับขวัญหนัก ๆ เลย” หลานคคนแรกทั้งทีต้องยิ่งใหญ่หน่อย“มึงสู้กูไม่ได้หรอก” ไอ้มาคัสหันมาขิงใส่ผมอย่างเอาเป็นเอาตาย “พอเลยค่ะ นี่แค่พึ่งสัปดาห์แรกเองนะคะ ไว้คลอดแล้วค่อยเปย์ก็ได้” เราหยุดเถียงกันตามที่นาเนียว่า วันเรียนจบ“ยินดีด้วยนะคร้า~~~” นาเนียแบกเจ้าตัวเล็กในท้องมาร่วมแสดงความยินดีกับพวกผมทั้งสี่คน แต่ดูเหมือนจะมีคนออกอาการนอกหน้านอกตากว่าใคร“เฮียบอกแล้วว่าไม่ต้องมาก็ได้” ฮันเตอร์มันรีบเขาไปพยุงเมียอย่างทะนุถนอม ซึ่งผมก็เห็นด้วยกับมันนะ“เราท้องโตแล้วอย่าเดินเยอะสิ” นาเนียได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ส่งมายังมาคัสที่พึ่งดุเธอไป “น้องมันก็มาแล้ว อย่าไปดุน้องมันนักเลย มา ๆ ถ่ายรูปกันดีกว่า” พอผมเข้าข้างน้องนาเนียเธอก็ยิ้มกว้างทันที และรีบเดินเข้ามาหาพวกเรา ก่อน

  • The blood feud สลัดคราบมาเฟียเด็กเฮียฮันเตอร์   Chapter 45 เคลียร์

    Part นาเนีย“หนูรักพี่มากนะคะ จุ๊บ~” ฉันพูดจบก็เลื่อนไปจุ๊บแก้มของเขาที่ยังคงหลับอยู่“จุ๊บ! พี่ก็รักหนูครับ” พี่ฮันเตอร์ก้มลงมาจุ๊บปากฉันกลับอย่างรวดเร็ว มันเร็วมาจนฉันตกใจ “พี่แกล้งหลับเหรอ!” ฉันลืมตากว้าง หลังจากที่เขาทำแบบนั้นกับฉัน นี่เขาตื่นกี่โมงเนี่ย“ตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่คะเนี่ย” ฉันคลายความตกใจลงและนอนหนุนแขนซุกอกเขาอย่างเดิม“ตื่นก่อนเราไม่นานหรอก” เขาตอบกลับมาตามตรง และเอาคางมาเคยอยู่บนหัวของฉัน“ขอบคุณนะคะ” ฉันขอบคุณเขามากจริง ๆ ทุกเรื่องราวที่ผ่านมา ทุกอย่างที่เขาทำให้ฉัน“ขอบคุณเรื่องอะไรครับ” เขาถามออกมาด้วยความสงสัย แต่สิ่งที่ทำให้ฉันตื้นตันก็คือเขาอบอุ่นมาก เขาอ่อนโยนกับฉันมาก“ขอบคุณทุกอย่างเลยค่ะ” ฉันไม่พูดเปล่าแต่กระชับอ้อมกอดเขาให้แน่นขึ้นกว่าเดิม“ขอบคุณที่พี่รักหนู” ฉันไม่คิดเลยว่าฉันจะมีวันนี้ วันที่ฉันสมหวัง วันที่คนที่ฉันรักจะรักฉันกลับ“ขอบคุณที่พี่อยู่ข้าง ๆ หนูไม่ได้ห่างไปไหน” เขาเย็นชาก็จริง ๆ แต่เขาไม่เคยทิ้งฉันไว้ข้าวหลังเลย“ขอบคุณที่พี่ไม่หักหลังหนู” เพราะถ้าเป็นแบบนั้นฉันคงจะเสียใจมาก ๆ แต่เขากลับไม่ทำแบบนั้น“ไม่ใช่ทุกวันที่จะดี แต่ก็ไม่ใช่ทุกวันที

  • The blood feud สลัดคราบมาเฟียเด็กเฮียฮันเตอร์   Chapter 44 แค้นที่ค้างคา

    Part นาเนีย“พี่ฮันเตอร์หลอกซีเหรอคะ” หลังจากที่เธอรู้ตัวว่าอยู่ในแผนของพวกเราตั้งแต่แรก เธอก็โวยวายออกมาเสียงดัง“ฮึก ๆ ซีรักพี่จริง ๆ นะ ซีไม่เคยคิดจะหลอกพี่เลย” เธอร้องไห้ออกมาและเดินเข้าไปหาพี่ฮันเตอร์ แต่พี่เขาก็ถอยห่างออกไปจนเธอต้องชะงัก“ฮึก ๆ เป็นเพราะมึง!!” ซีเปลี่ยนจากความเศร้าเป็นความโกรธแค้น เธอพุ่งตัวเข้ามาจะทำร้ายฉัน แต่ก็ช้ากว่าฉันไปหนึ่งก้าว“เพี๊ยะ!” ฉันฟาดมือลงไปที่หน้าของเธออย่างจังจนเธอที่ไม่ได้ตั้งตัวกระเด็นล้มลงไปกองอยู่กับพื้น “จับตัวไว้!” ฉันสั่งการ์ดที่ยืนอยู่ด้านข้างจับตัวเธอไว้และมัดมือเธอไว้ด้านหลังก่อนจะปล่อยเธอนั่งรอใครบางคน“พ่อ!!!!!” เธอตะโกนสุดเสียงเมื่อเห็นพ่อตัวเองที่เดินลงมาจากแฮริคอปเตอร์ โดยมีการ์ดของพี่มาคัสจับกุมอยู่ พร้อมพี่มาคัสที่เดินตรงดิ่งมา“เพี๊ยะ! นังลูกตัวดี แกทำอะไรไว้ห้ะ!” เมื่อมาถึงพ่อของซีก็ตบหน้าเธอซ้ำอีกครั้งจนเห็นได้ว่าเลือดซิบออกมาจากปากเล็กน้อย จนฉันเองก็แอบตกใจว่ากล้าทำลูกตัวเองได้ยังไง“..............” ฉันมองกลุ่มผู้ชายตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ผู้ชายที่น่าจะเป็นหัวหน้ากลุ่มกับลูน้องของเขา มันทำให้ภาพวันนั้นที่หิมะตกย

  • The blood feud สลัดคราบมาเฟียเด็กเฮียฮันเตอร์   Chapter 43 ฆ่าไม่ตาย

    Part นาเนีย“ก็ขอโทษที่หลอกเธอไงล่ะ ซีเพื่อนรัก” ฉันพูดออกไปหลังจากที่เดินมาถึงเธอ ทำเธอชะงักตัวแข็งทื่อและค่อย ๆ หันมาหาฉัน“น....นาเนีย” เสียงสั่นเครือของเธอมันยิ่งทำให้ฉันสะใจมากขึ้นไปอีก ความกลัวของเธอมันประเดประดังเข้ามาเต็มไปหมด“แกยังไม่ตายอีกเหรอ!” เมื่อเห็นการ์ดของฉันหลายสิบคนวิ่งเข้ามาเธอก็เริ่มสติแตก ส่วนพี่ฮันเตอร์เองก็เดินถอยออกห่างเล็กน้อย ให้พื้นที่ฉันกับเพื่อนรักได้คุยกันย้อนกลับไปเมื่อหลายวันก่อนPart นาเนีย“พี่จำเป็นจริง ๆ” เสียงแผ่วเบาของเขาดังมาข้างหูของฉัน พี่ฮันเตอร์จับตัวฉันให้หันหน้าไปหาเขาก่อนจะโอบกอดฉันอีกครั้ง“ฮึก ๆ ๆ” ฉันร้องไห้โฮออกมาหลังจากที่ซุกหน้าเข้าไปที่หน้าอกของเขา พี่ฮันเตอร์เองก็กอดปลอบฉันอย่างใจเย็น “วันหนึ่งนาเนียจะเข้าใจพี่ แต่อย่าไปยุ่งกับมันอีก ถือว่าพี่ขอ” พี่ฮันเตอร์พูดออกมาแบบนั้นทั้งที่กอดฉันไว้ในอ้อมกอดPart ฮันเตอร์“............” ผมกอดนาเนียแน่นยิ่งกว่าเดิม ครั้งแรกผมกะว่าจะใจร้ายใส่เธอเพื่อให้เธอออกจากชีวิตผมไป แต่พอเห็นน้ำตาของเธอเข้าจริง ๆ แล้วก็ยิ่งทำให้ผมทำแบบนั้นไม่ได้ “พี่ปลอบใครไม่เป็น” ผมพูดออกไปตรง ๆ เพราะตั้งแต่เกิดมาผม

  • The blood feud สลัดคราบมาเฟียเด็กเฮียฮันเตอร์   Chapter 41 ตาย

    “กรี๊ดดด ตู้มมม!!!” ร่างบางล่วงหล่นจากบนสะพานแขวนสูง ร่างกายดิ่งลงสู่ปม่น้ำลึกอย่างลวดเร็ว“หึ ลาก่อนเพื่อนรัก” ซีมองนาเนียที่ล่วงลงไปด้วยความสะใจและเธอก็ไม่โผล่พ้นน้ำขึ้นมาเลย เลยเดินหายไปก่อนที่จะมีใครเข้ามาเห็นเธอสะก่อนPart ฮันเตอร์“เพล็ง!!!!!” ผมมาส่งเยลที่คอนโดเธอก็คะยั้นคะยอให้ผมขึ้นมาดื่มน้ำที่ห้องของเธอให้ได้ ผมไม่รู้จะปฏิเสธยังไงเลยต้องตามเธอขึ้นมาและอยู่ ๆ เมื่อกี้หัวใจของผมมันก็หวิวขึ้นมาอย่างรุนแรงจนทำให้แก้วในมือล่วงแตกอยู่ตรงหน้า มือเลื่อนมากุมหน้าอกข้างซ้ายที่มันกำลังเต้นตุบตับอย่างแรง“เตอร์เป็นอะไรรึเปล่าคะ?” เยลรีบเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับจานผลไม้ในมือด้วยความตื่นตระหนกผมจึงรีบปรับตัวกลับมาเป็นสภาพปกติ“มันลื่นน่ะ โทษทีทำแก้วเยลแตกเลย” ผมพูดพร้อมกับก้มลงไปเก็บเศษแก้วที่กระจัดกระจายเต็มพื้น แต่เยลก็ห้ามเอาไว้ก่อน“เตอร์ไม่ต้องเก็บหรอกค่ะ เดี๋ยวเยลเอาอุปกรณ์มาเก็บเอง มันจะบาดมือเตอร์เอาได้” เมื่อเป็นแบบนั้นผมก็ละจากของตรงหน้าและลุกขึ้นมานั่งบนโซฟาเหมือนเดิมเมื่อเป็นแบบนั้นเยลก็เดินหายเข้าไปในห้องครัวและเดินออกมาพร้อมอุปกรณ์เก็บกวาด“เตอร์คะ”“เตอร์!”“ฮันเตอร์!”

  • The blood feud สลัดคราบมาเฟียเด็กเฮียฮันเตอร์   Chapter 40 ง้อไม่เก่ง

    Part นาเนีย“หมับ!” ฉันกำลังจะก้าวออกมาอีกครั้งแต่พี่ฮันเตอร์ก็พุ่งเข้ามากอดฉันแน่น รั้งเอาไว้แบบเดิม“พี่จำเป็นจริง ๆ” เสียงแผ่วเบาของเขาดังมาข้างหูของฉัน พี่ฮันเตอร์จับตัวฉันให้หันหน้าไปหาเขาก่อนจะโอบกอดฉันอีกครั้ง“ฮึก ๆ ๆ” ฉันร้องไห้โฮออกมาหลังจากที่ซุกหน้าเข้าไปที่หน้าอกของเขา พี่ฮันเตอร์เองก็กอดปลอบฉันอย่างใจเย็น “วันหนึ่งนาเนียจะเข้าใจพี่ แต่อย่าไปยุ่งกับมันอีก ถือว่าพี่ขอ” พี่ฮันเตอร์พูดออกมาแบบนั้นทั้งที่กอดฉันไว้ในอ้อมกอดPart ฮันเตอร์“............” ผมกอดนาเนียแน่นยิ่งกว่าเดิม ครั้งแรกผมกะว่าจะใจร้ายใส่เธอเพื่อให้เธอออกจากชีวิตผมไป แต่พอเห็นน้ำตาของเธอเข้าจริง ๆ แล้วก็ยิ่งทำให้ผมทำแบบนั้นไม่ได้ “พี่ปลอบใครไม่เป็น” ผมพูดออกไปตรง ๆ เพราะตั้งแต่เกิดมาผมยังไม่เคยง้อใครเลย เธอคือคนแรกที่ผมง้อ เธอคือคนแรกที่ผมยอมทุกอย่าง ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันเกิดขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่เหมือนกันเช้าวันรุ่งขึ้น“อือออ~~” ผมนอนมองนาเนียที่นอนอยู่บนเตียงนอนของผม เธอพลิกตัวเล็กน้อยก่อนจะหลับต่อ เพราะตอนนี้ก็ยังเช้าอยู่ ปล่อยให้เธอนอนต่ออีกหน่อย วันนี้ก็เรียนตั้งเก้าโมง“วันนี้ไปมอมั้ยครับ” ผมกด

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status