รถหรูแล่นตรงไปยังห้างสรรพสินค้าระดับไฮเอนด์ที่สุดใจกลางเมืองแม้จะเป็นเวลาดึกสงัด แต่ที่นี่ยังคงสว่างไสวไปด้วยแสงไฟเฟิงเยี่ยนหลี่สั่งทำโมเดลเรือรุ่นลิมิเต็ดให้เซียวเซียวหนึ่งชุด ราคาสูงพอ ๆ กับรายได้ครึ่งปีของครอบครัวทั่วไป“คุณพ่อใจดีที่สุดเลย!” เซียวเซียวกอดของเล่นพลางร้องออกมาด้วยความดีใจคำเรียกนั้นทำให้เฟิงเยี่ยนหลี่ชะงักไปเล็กน้อย เพราะเขาไม่เคยบอกให้เด็กเรียกตนแบบนี้มาก่อนหลีซุ่ยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แสร้งทำเป็นดุ พลางแตะหน้าผากเซียวเซียวเบา ๆ “ลูกนี่นะ คุณอาเฟิงดีกับลูกก็จริง แต่จะเรียกแบบนั้นไม่ได้นะ...”“ไม่เป็นไร เด็กอยากเรียกแบบนั้นก็ให้เรียกเถอะ” เฟิงเยี่ยนหลี่มองหลีซุ่ย แววตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยนหลีซุ่ยแสร้งทำเป็นซาบซึ้ง ก่อนซบเข้าไปในอ้อมกอดของเขาภาพของคนทั้งสามดูเป็นครอบครัวที่กลมกลืนกันอย่างยิ่งเมื่อกลับถึงวิลล่าตระกูลเฟิง ก็เป็นเวลาตีสองแล้วทั้งบ้านมืดสนิท ไม่มีแสงไฟส่องออกมาแม้แต่น้อยเฟิงเยี่ยนหลี่ยืนอยู่ตรงโถงทางเข้า คิ้วขมวดแน่นปกติเวลากลับมา เขามักจะเห็นซูอวี่อินจัดการทุกอย่างในบ้านไว้อย่างเรียบร้อย และเปิดไฟรออยู่เสมอพอนึกถึงเรื่องนี้ เขาก็ยิ่งรู
閱讀更多
