ป่าหัวใจไฟกามเทพ의 모든 챕터: 챕터 111 - 챕터 119

“สงสัยเจ้าหล่อนจะปิ๊งนายเข้าให้ซะแล้ว” ความขุ่นมัวที่เจ้าตัวไม่คิดจะหาสาเหตุแท้จริง ถูกระบายออกมาเป็นคำกระแนะกระแหนเพื่อเมื่ออยู่กันตามลำพัง ภายหลังจากส่งคนเจ็บเข้าห้องนอนเพื่อให้พักผ่อนเป็นที่เรียบร้อย“เป็นอย่างนั้นก็ดีสิ” ไกรวุฒิพูดกลั้วหัวเราะอารมณ์ดี ยกแก้วเบียร์ขึ้นดื่มหลายอึกก่อนพูดต่อ “ฉันจะได้ไม่ต้องตกที่นั่งรักเขาข้างเดียว”วนัสเทพชะงัก แก้วเบียร์ที่กำลังจะจรดปากยกค้าง ตาคมหรี่ลง “นายคงไม่ได้กำลังจะบอกฉันหรอกใช่มั้ยว่านายรักแม่ตัวแสบนั่น”“ฉันก็ไม่ได้อยากจะบอกนายเหมือนกันว่ะแต่รักแรกพบเกิดขึ้นได้ไม่ใช่เหรอ”“รักได้ก็เลิกได้ และนายควรรีบเก็บรักแรกพบของนายกลับมาไวให้ผู้หญิงที่เหมาะสมกับนายจะดีกว่า”“ผู้หญิงที่เหมาะสมกับฉันต้องเป็นยังไงเหรอ”“ยังไงก็ได้ที่ไม่ใช่ยายเด็กร้ายกาจชอบเฟลิตกับผู้ชายไปทั่ว” “ถึงร้ายก็รัก นายไม่เคยได้ยินเพลงนี้หรอกเหรอ”“ขำตายล่ะ!”“หัดมีอารมณ์ขันบ้างก็ดีนะนายน่ะ เผื่อสาวๆ จะหายกลัวเห็นนายเป็นเทพบุตรที่น่ารักน่าฝันถึง แทนที่จะเห็นเป็นเทพบุตรเถื่อนที่น่ากลัว อายุจะสามสิบแล้วไม่ใช่เรอะ”“พูดอย่างกับตัวเองอายุสิบแปด!” วนัสเทพทำเสียงแดกดัน กระด

สีหน้าขมขื่น วาจาเจ็บแค้นนั้นของยายแสบต้องไม่ใช่เรื่องที่กุขึ้น หรือเพื่อล้อเล่นเป็นแน่ที่แท้หล่อนก็มีเบื้องหลังความในใจซ่อนเร้นไว้เขาคิดว่าพอจะข้าใจ การขาดมารดาทำให้หล่อนหวาดกลัวการถูกแย่งชิงแบ่งปันความรักของพ่อจากบุคคลอื่น และมันก็เป็นปัญหาในที่สุด เมื่อมีผู้ก้าวเข้ามาตรงจุดนั้นความที่รักและหวงพ่ออาจจะเป็นสาเหตุ หล่อนเกิดการต่อต้านและทึกทักเอาว่าเมียใหม่ของพ่อคิดร้ายต่อหล่อน เข้ากับหล่อนไม่ได้บางทีการประพฤติตัวเหลวแหลกของหล่อน อาจสืบเนื่องมาจากสาเหตุนี้ก็เป็นได้ต้องการสิ่งชดเชย หรือไม่ก็เป็นการประชดประชันถ้าเรื่องที่หล่อนกล่าวเป็นเรื่องจริง ก็นับว่าน่าเห็นใจอยู่พ่อเขาเองก็คงเกรงว่าจะเกิดปัญหาที่ว่านี้ขึ้นจึงไม่ยอมมีผู้หญิงอื่นมาแทนที่แม่ของเขาอย่างเป็นตัวเป็นตน เขาจึงไม่เคยประสบกับปัญหาเรื่องแม่ใหม่ เวลานับสิบปีตั้งแต่มารดาของเขาเสียชีวิต บิดาก็ไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนเข้าบ้านเลยใจคิดอีกอย่างแต่ปากดันพูดอีกอย่าง“นั่นเป็นข้ออ้างของเธอ ความจริงที่ฉันรับรู้มาก็คือคุณอาวธัญต้องการพาเธอมาปรับปรุงความประพฤติ”“คุณมันประเภทชอบมองคนในแง่ลบ ฉันไม่เคยทำตัวเสียหายหรือทำอะไรเกินขอบเขตที่คน

วนัสเทพสบตากับหญิงสาวนิ่งๆ ไม่มีคำพูดใดๆ ผ่านออกมาจากริมฝีปากที่เคยกระทบกระเทียบหล่อนอย่างเผ็ดร้อน มีแต่ท่าทีเท่านั้นที่คล้ายกำลังรอฟังคำตอบของหล่อน“ฮ่าๆ ๆ” ธนดิตถ์หัวเราะก้อง “ได้คำตอบแล้วใช่มั้ย ทีนี้กลับไปได้แล้วสินะ เชิญ”เจ้าของบ้านผายมือไล่“ฉันจะกลับค่ะ”สิริวธูโพล่งร้องขึ้น แล้วเดินมายืนเคียงข้างผู้ปกครองเผด็จการธนดิตถ์กัดฟันกรอด หน้าชาดิกเหมือนโดนหญิงสาวระเบิดเสียงหัวเราะเยาะใส่หน้า “คุณจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น!” เขาตวาดใส่หญิงสาว“ฉันจะไปค่ะ คุณไม่มีสิทธิ์มาขัดขวางอะไรทั้งนั้น คุณวนัสเทพเป็นผู้ปกครองของฉัน ฉันจะกลับกับเขา”“คิดดูให้ดีนะคุณขิง คุณอยากกลับไปเข้าคุกของไอ้หมอนั่นนั่นรึ ไหนคุณว่าจะไม่ยอมกลับไปอยู่กับคนโรคจิตจอมเผด็จการยังไงล่ะ”วนัสเทพเดินเข้าแตะแขนหญิงสาวแล้วบอก“เรากลับกันเถอะ”ไม่ทันได้ออกเดินก็มีเสียงตวาด“เดี๋ยว! คิดว่ามาง่ายแล้วจะกลับได้ง่ายๆ ตามอำเภอใจอย่างนั้นรึ?”“ธุระของผมหมดแล้ว ลาเลยละกัน”“ยังไปไม่ได้ !”ธนดิตถ์เล็งปืนขู่มาทางชายหนุ่มอายุมากกว่า ทำเอาทุกคนได้แต่ยืนจังงัง“ผมไม่ได้ขู่นะคุณวนัสเทพ เพียงก้าวเดียวที่คุณพาสิริวธูไปจากที่นี่ ผมยิ

“พอเถอะน่า นัส”บุญทวีปรามบุตรชาย“น้องเจ็บตัวขนาดนี้นี้ก็จัดว่าหนักหนาสาหัสนัสยังจะมาพูดให้เจ็บใจอีกหรือไง อย่าลืมสิ ถ้าหนูขิงไม่รับกระสุนนัดนั้นไว้เสียเอง ป่านนี้แกเองนั่นแหละคงนอนให้พระสวดที่วัดไปแล้ว เพราะระดับแนวกระสุนนั่นถ้าแกโดนเข้าก็เรียกว่าตัดขั้วหัวใจไม่มีโอกาสร้องสักแอะเลยละ”สิริวธูสั่นเยือก เหลือบตาปราดมองหน้าคมสันหล่อนตกใจ แล้วก็คลายอาการนั้น เมื่อเห็นว่าวนัสเทพรอดพ้นมาได้ เพราะการตัดสินใจฉับพลันของหล่อน โดยลืมแม้แต่จะคิดว่า ตัวเองอาจถึงกาลดับขันธ์เสียเองจริงๆ นะ เมื่อเห็นธนดิตถ์กระดิกนิ้วจะลั่นไก หล่อนไม่คิดถึงอะไรเลย นอกจากว่าจะต้องปกป้องผู้ปกครองชั่วคราวจอมเผด็จการของหล่อนให้พ้นอันตรายที่มาจากทางด้านหลัง เพราะเขากำลังหันหลังจะเดินกลับไปขึ้นรถ ไม่มีโอกาสได้หลบหลีก หรือทันคิดป้องกันตัวเองใดๆ ทั้งสิ้นทั้งบิดา คุณลุง คงเห็นอาการสั่นเยือกของหล่อนจึงถามขึ้นเกือบพร้อมๆ กันรวมคู่แค้น คู่อริของหล่อนด้วย“เจ็บแผลหรือยายหนู?” ...... “เจ็บตรงไหน สิริวธู?”แล้วสิริวธูก็ได้เห็นกับตา ขณะที่ยังตื่นเต็มที่ มีสติครบบริบูรณ์ไม่ใช่ฝันแน่นอนแววตาโกรธ สีหน้ากระด้างชายหนุ่มเลือนหาย เ

“พี่หึงขิงกับผู้ชายทุกคนไม่เว้นแม้แต่เจ้าไกรเพื่อนพี่ซึ่งเป็นคนดี อาจจะดีกว่าพี่ด้วยซ้ำแต่พี่ก็ไม่อยากให้มันมาวุ่นวายกับขิง ช่วงที่ขิงเทียวไปไร่ชมพูขิงไม่รู้หรอกว่าพี่เดือดเนื้อร้อนใจแค่ไหน กิตติศัพท์เรื่องผู้หญิงของนายธนดิตถ์คนแถวนี้เขารู้กันทั้งนั้น ถ้ามันต้องการผู้หญิงคนไหนแล้วมันทำทุกวิธีที่จะให้ได้ตั้งแต่หว่านเสน่ห์ไปจนบังคับขืนใจถ้าผู้หญิงไม่ยินยอม เคยมีลูกคนงานในไร่ต้องฆ่าตัวตายเพราะหมอนี่มาแล้ว แต่มันมีอำนาจเงินพอตัวที่จะทำให้เรื่องทุกอย่างเงียบด้วยการใช้เงินปิดปากพ่อแม่เด็กนั่น”“จริงหรือคะ?” สิริวธูตาโต ถามออกไปอัตโนมัติ ไม่คิดหรอกว่าว่าวนัสเทพโกหก ก็หล่อนเองประสบมาแล้วด้วยตัวเองนี่นะนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาก็ถึงกับสั่นเยือก บุญของหล่อนแค่ไหนแล้วที่วนัสเทพไปขัดขวางทันเวลาแม้จะโดยไม่ตั้งใจ หล่อนไม่คิดจริงๆว่าชายหนุ่มที่เคยสุภาพร่าเริงจะกลายเป็นผู้ชายหื่นกามถึงกับจะบังคับขืนใจผู้หญิงที่ไม่เต็มใจ“พี่ไม่โกหก”“ขิงเชื่อค่ะ” หล่อนบอกเขา “เมื่อก่อนอาจจะไม่เชื่อ ไม่นึกเลยนะคะว่าคนที่ดูเป็นสุภาพชนจริงๆ แล้วซ่อนความดำมืดไว้ข้างใน”“คนเราซ่อนอะไรๆ ไว้ข้างในทุกคนแหละ ดูแต่ประ