ป่าหัวใจไฟกามเทพ

ป่าหัวใจไฟกามเทพ

last updateDernière mise à jour : 2026-07-16
Par:  ลิลลี่ โจนส์Mis à jour à l'instant
Langue: Thai
goodnovel16goodnovel
Notes insuffisantes
119Chapitres
86Vues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

ความรักมักเกิดขึ้นโดยที่เราไม่รู้ตัว อนิลทิตาต้องเผชิญกับการเล่นกลของกามเทพ เมื่อชายที่หล่อนหลงรักคือว่าที่เจ้าบ่าวของพี่สาว สิ่งที่หล่อนพอจะทำได้ คือเก็บความรู้สึกของตัวเองไว้ในซอกลึกของหัวใจ ...อนิลทิตา <> สิ่งที่เขาเก็บงำไม่ใช่แค่หัวใจตัวเอง แต่ยังมีความลับบางอย่างที่เขาไม่ต้องการให้แพร่งพรายออกไป แต่ท้ายที่สุด ดูเหมือนความตั้งใจของเขาจะล้มเหลวทั้งสองประการ ...ณัทธร มณฑารพ

Voir plus

Chapitre 1

ข่าวร้าย

大晦日の夜、親友から電話がかかってきて、「出産おめでとう」と祝福された。

「寧々、水臭いじゃない!旦那さんと一緒に子供を連れて散歩しているところを見かけなかったら、子供が産まれたなんて気づかなかったわよ!」

私、篠原寧々(しのはら ねね)はその場に立ち尽くした。

私に子供が?しかも、誠也と一緒に子供を連れて出歩いている?

すぐに、残業中のはずの夫、遠藤誠也(えんどう せいや)に電話をかけて問い詰めた。しかし、彼は笑いながら、きっと親友の見間違いだろうと一蹴した。

しかし次の瞬間、親友から一枚の写真が送られてきた。

写真の中で、誠也はカメラに横顔を向け、腕に子供を抱いていた。その隣には一人の女が立っている。後ろ姿しか写っていなかったが、そのシルエットは、驚くほど私と瓜二つだった。

彼はとろけるような優しい笑みを浮かべており、一目見ただけで幸せの絶頂にいることが伝わってきた。

テーブルの上に並ぶ、心を込めて用意した手料理を見つめ、衝動的にテーブルをひっくり返した。

すぐに弁護士である兄、篠原慶介(しのはら けいすけ)に電話をかけた。「お兄ちゃん、誠也が浮気してた。子供までいるの。

絶対に離婚する。一銭も渡さずに身一つで、私の会社から叩き出してやる!」

怒りが収まらない私はそのまま会社へと直行し、誠也を探しに行った。

「誠也はどこ?今すぐここへ来させなさい!」

受付嬢は私をちらりと一瞥して言った。「恐れ入りますが、ご予約はございますでしょうか?」

「私は彼の妻よ。急用があるの」

その言葉を聞いた受付嬢の目にあからさまな嘲笑が浮かんだ。「お客様、うちの社長が若くてお金持ちなのは分かりますけど、社長は既婚者ですよ。奥様もいらっしゃいますし。

ちょうど今、奥様がお子さんを連れて社長室にお食事を届けにお見えになっているところなんです。変な気を起こすのはおやめになった方がよろしいかと思います」

この会社は私の名義になっている子会社で、普段はめったに直接顔を出すことはない。

当時、仕事を見つけられずにいた誠也のために、私が権限を使って社長のポストを用意してあげたのだ。

彼の能力はまずまずといったところで、これといった輝かしい実績はないものの、赤字を出さない程度に経営を維持できていたため、辛うじて私の合格ラインに達していた。

だからこそ、会社の人間はこの若くてハンサムな社長の顔しか知らず、私こそが真のオーナーであるという事実は誰一人として知らなかった。

それなのに、彼は私の陰で別の女と子供を作り、あろうことか私の会社でおしどり夫婦を気取っているというの?

絶対に許せない。

私が強行突破しようとしたその時、一人の女が弁当箱を提げ、腕に子供を抱いて出てきた。

受付嬢がすぐにすり寄っていく。

「玲奈さん、本当に尽くしますよね。わざわざお弁当のお届けなんて、みんな羨ましがってますよ。

奥さんにするなら絶対に玲奈さんみたいな人がいいって、社内でも持ちきりなんですよ!

お綺麗でスタイルも抜群なのに、優しくて子育ても上手だなんて、本当に理想の女性です!」

彼女の言葉を遮るように、私は受付嬢を押しのけ、その女の前に歩み寄った。

その顔を見た瞬間、私は驚愕に目を見開いた。

他の誰でもない。誠也のパソコンの奥深くに隠されていた、「永遠の想い」というフォルダの中にいた女――森下玲奈(もりした れいな)だった。

かつて偶然そのフォルダを見つけてしまい、彼と大喧嘩になり、一度は本気で別れを考えたことすらあった。

しかし彼はそれはすでに亡くなった初恋の人であり、ただの追悼として残しているだけだと言い訳をした。

どんなに完璧な人間でも、死者には勝てない。

それが分かっていたからこそ、私はぐっと堪えて妥協する道を選んだのだ。

だが、まさかあの「死んだ」はずの初恋の女が生きているなんて、思いもしなかった。

ただ生きて私の目の前に立っているだけでなく、彼との間に子供まで儲けているなんて。

明らかに、玲奈は私を知っていた。

私と目が合った瞬間、彼女の完璧だった笑顔が引きつり、瞳に狼狽が走って顔面が真っ青になった。腕の中の子供を落としそうになるほど激しく動揺していた。

「あなた……どうしてここに?」

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
119
ข่าวร้าย
ฝนยังตกลงมาเรื่อยๆ ไม่ยอมหยุด อนิลทิตาต้องใช้ความระมัดระวังเพิ่มขึ้น ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ สภาพดินฟ้าอากาศแบบนี้คงไม่มีใครอยากจะออกจากบ้านขับรถท่ามกลางสายฝนนี้เหลือจะทน บรรยากาศมืดมัวซัวไปหมด แสงไฟหน้ารถเปิดตั้งแต่ออกจากที่พักมาตลอดทาง ส่องเป็นลำไปได้ไม่ไกลนักหลังจากเลือกถนนเล็กที่จะไปบรรจบเส้นทางหลวงสายหลักทีหลัง อนิลทิตาก็รู้ว่าเป็นการตัดสินใจผิด เมื่อเจอรถบรรทุกคันใหญ่ๆ เข้าหลายคัน ต้องขับชิดขอบซ้ายของถนนตลอดเวลา ให้รถใหญ่ที่วิ่งเร็วกว่าไปก่อน รถเล็กของเธอเจอทั้งน้ำทั้งโคลนสาดใส่ไปทั้งคัน แต่ฝนลงมาขนาดนี้ก็พอจะล้างโคลนออกได้บ้างที่ปัดน้ำฝนทำหน้าที่อย่างหนัก แต่ปัดเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักหมด ฝนที่ตกลงมาเม็ดใหญ่และหนา เหมือนจะเทลงมาหนักกว่าเดิมเสียงโทรศัพท์มือถือบนเบาะข้างตัวดังขึ้น หลังเธอนำรถกลับขึ้นสู่ถนนหลวงสายหลัก ในสองชั่วโมงต่อมา “อิน... ถึงไหนแล้วลูก?”เสียงพูดมาทันทีที่กดปุ่มรับสาย หลังจากเสียบหูฟัง“อีกราวๆ ยี่สิบโล ก็จะถึงทางแยกเข้าหมู่บ้านแล้วค่ะแม่”บอกมารดาซึ่งคงจะเป็นห่วงที่ลูกสาวไม่ถึงบ้านเสียที“ฝนตกหนักมาก หนูขับเร็วไม่ได้เลย”“ไม่ต้องรีบนะ ค่อยๆ มา แม่เป็นห่วง”“ค่ะ แม
last updateDernière mise à jour : 2026-07-06
Read More
อุปสรรค
นับแต่ได้ข่าวการเสียชีวิตของบิดา ก็ไม่มีเวลาคิดอะไรมาก ตั้งสติได้ก็รีบจัดกระเป๋าแล้วขับรถออกมาจากอพาร์ตเมนต์ที่พักอยู่โชคดีว่าวันนี้วันหยุด ไม่ต้องไปทำงาน ไม่อย่างนั้นก็คงเสียเวลาออกไปอีก เพราะจะต้องลางานให้เรียบร้อย แต่นี่หลังรับโทรศัพท์ จัดกระเป๋าเสร็จ ก็ออกเดินทางได้เลย เรื่องงานเอาไว้วันจันทร์ค่อยโทรลาก็ได้อนิลทิตาปล่อยน้ำตาไหลทะลัก สะอื้นจนหลังไหล่หอบโยนอยู่พักใหญ่ จึงเงยหน้าปาดน้ำตาหยดสุดท้ายทิ้งไป บอกตัวเองว่า จะอ่อนแอไม่ได้ ต้องเข้มแข็งเข้าไว้ ร้องไห้ฟูมฟายไปก็เท่านั้นถ้าสวรรค์มีจริง บิดามองลงมา คงจะพอใจมากกว่าถ้าเธอจะทำตัวเป็นหลักให้ทุกคนในครอบครัว ในช่วงเวลาเช่นนี้แม่เธอเป็นผู้หญิงเข้มแข็ง แต่ในยามสูญเสียสามีไปกะทันหันแบบนี้ก็คงแทบทรุด สำหรับพี่สาวก็เป็นที่รู้อยู่ อาศัยพึ่งพาอะไรมากไม่ได้รถคันเล็กเคลื่อนตัวอีกครั้ง แต่ก็ยังไปไม่ได้ไวเช่นเดิมเวลาล่วงเลยไปกว่ายี่สิบนาที อนิลทิตาก็ถอนใจโล่งอก เมื่อมองเห็นป้ายตรงทางแยกข้างหน้าแต่พอถึงทางแยกเข้าจริงๆ ทันทีที่เธอเลี้ยวรถจากถนนใหญ่ ก็ถูกตำรวจสวมเสื้อฝนสีส้มเห็นแต่ไกล ที่มาตั้งด่านขวางการจราจร ทำสัญญาณมือให้จอดอนิลทิตาหยุดรถ
last updateDernière mise à jour : 2026-07-06
Read More
แรกพบ
เพียงเจอเข้ากับสายฝนที่ไม่ได้ตกลงมาตรงๆ แต่ถูกลมหอบไปทางโน้นทางนี้ ก็แทบจะเปลี่ยนใจกลับเข้าไปในรถ แต่ความกังวลว่ามารดาจะเป็นห่วง ถ้าเลยเวลาที่บอกเอาไว้มากไปทำให้ต้องก้มหน้าก้มตาเดินต่อหลังจากเดินห่างจากรถมาได้ไม่ถึงห้านาที ระยะทางสามกิโลเมตรโดยประมาณ ที่เคยเดินได้สบายๆ กลายเป็นเส้นทางที่ยาวไกลความที่มัวแต่ก้มหน้าก้มตาเดิน คางแทบจรดอก เพื่อซ่อนหน้าไม่ให้เม็ดฝนขนาดเป้งๆ ปะทะจังๆ จึงไม่ทันเห็นลำแสงไฟสีเหลืองซีด ลักษณะเป็นแสงไฟจากหน้ารถ ส่องผ่านม่านสายฝนมาจากด้านหน้า ถึงกับสะดุ้งโหยง เมื่อจู่ๆ มีเสียงแตรดัง โดยเจ้าสิ่งที่ส่งเสียงเป๊กๆ ลั่นนั้น หยุดลงด้านข้าง ห่างออกไปไม่ถึงสามวา“อนิลทิตา?”เสียงจากคนขับกึ่งเรียกกึ่งถาม พอเห็นเธอเฉย เสียงห้าวมีกังวานทุ้มนุ่มน่าฟัง พูดเป็นตะโกนมาอีก“เธอคืออนิลทิตา ลูกสาวคุณอาดวงทิพย์ใช่ไหม?”“ใช่” ตอบกลับไปสั้นๆ“คุณอาดวงทิพย์ให้มาดู เห็นเลยเวลาที่เธอบอกไว้ไปมากเลยเป็นห่วง กลัวจะมีอะไรเกิดขึ้น”ด้วยความรำคาญที่ต้องตะเบ็งตอบกันไปมา ทั้งที่ก็อยู่ห่างกันไม่มาก อนิลทิตาจึงเป็นฝ่ายเดินข้ามถนนเข้าไปหยุดอยู่ด้านข้างรถโฟร์วิลล์สีบรอนซ์“นึกยังไงลงจากรถมาเดินตาก
last updateDernière mise à jour : 2026-07-06
Read More
การจากไปของพี่สาว
ขณะขับรถมุ่งหน้าสู่บ้านมาลัยด้วยใบหน้าหมอง อนิลทิตา พิรุฬพร อดคิดไม่ได้ว่า เหตุการณ์วันนี้เหมือนเมื่อปีก่อนโน้นไม่มีผิดครั้งนั้น เธอเดินทางกลับบ้านเพื่อมาร่วมงานศพบิดามาครั้งนี้ เธอต้องกลับมาเผาศพพี่สาวที่จากไปด้วยวัยเพียงแค่ยี่สิบหกปีเมื่อได้รับข่าวพี่สาวประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตคาที่ ความรู้สึกแทบไม่ต่างจากครั้งรู้ข่าวการจากไปอย่างกะทันหันเนื่องจากอาการหัวใจวายของบิดาเธอยังไม่รู้รายละเอียดว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คิดว่าป่านนี้พี่เขยของเธอคงอยู่ในสภาพหัวใจสลายแล้วอย่างสิ้นเชิงณัทธรรักลูก รักภรรยา นั่นคือที่เธอคิดและเชื่อมาตลอด แม้ว่าอัญญดาจะเคยโทรมาบ่นเบื่อสามีที่ไม่ค่อยมีเวลาให้“พี่เบื่อๆๆ” เสียงดังมาตามสายซอยถี่ยิบฟังหงุดหงิดพร้อมจะระเบิด“วันๆ คุณณัทไม่เคยอยู่บ้าน เอาแต่ทำงาน จะเห็นหัวก็โน่นมืดค่ำ พี่จะทนไม่ไหวอยู่แล้วนะอิน... ก็เข้าใจหรอกว่าต้องดูแลทุกอย่างเพราะไม่มีคุณพ่อช่วยอย่างแต่ก่อน”ขณะรับฟังเธอเข้าใจว่าเป็นอารมณ์ของคนกำลังท้องกำลังไส้ อารมณ์แปรปรวน อยากได้รับความเอาใจใส่จากคนที่เป็นพ่อของลูกมากเป็นพิเศษ ก็พยายามปลอบกลับไปกลางๆ ไม่เข้าข้างฝ่ายไหน เท่าที่พอจะทำได้“พี่อัญก็
last updateDernière mise à jour : 2026-07-06
Read More
ความผูกพันธ์
“ส่งน้องอิงมาให้ผมเถอะครับ” ณัทธรพูดขึ้นนั่นละ อนิลทิตาจึงคลายวงแขนจากมารดา ถอยออกห่าง พร้อมกับมองหน้าเล็กของหลานสาวตัวน้อยด้วยดวงตาพร่าพรายความเวทนาสงสารหลาน ที่ต้องมากำพร้ามารดาก่อนจะทันรู้ความนั้นเอง ทำให้กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่อีกครั้งยิ่งแม่หนูฉีกยิ้มแป้นแร้นเห็นเหงือกสีชมพูส่งมาให้อย่างไร้เดียงสา ก็หลุดเสียงปนสะอื้น“ยายหนู... น้องอิง น้องอิงของน้า มานี่มา”อนิลทิตารับร่างจ้อยของหลานสาวมาอุ้มเสียเอง และก็แปลกนัก ทันทีที่ตกสู่อ้อมโอบของน้าสาว แม่หนูตัวน้อยก็ตวัดแขนเล็กๆ โอบรัดเข้ารอบคอน้าสาว แถมยังซุกหน้ารูปหัวใจดวงน้อยๆ ย่อส่วนลงมาจากใบหน้าของคนอุ้ม ลงกับซอกไหล่ของคนเป็นน้าอย่างประจบ ไร้ท่าทีตื่นกลัว ทั้งๆ เจอกันเพียงหนเดียว แล้วตอนนั้นแม่หนูเพิ่งลืมตาดูโลกได้ไม่กี่ชั่วโมงดวงทิพย์สะอื้นเบาๆ กับท่าทีสนิทสนมสนม บอกถึงความไว้เนื้อเชื่อใจที่หลานน้อยมีต่อลูกสาวคนเล็กของเธอความผูกพันทางสายเลือด... ดูเหมือนจะเป็นคำอธิบายที่ตรงตัวที่สุด เพราะปกติเด็กหญิงใช่จะยอมให้ใครอุ้มง่ายๆยิ่งกับคนแปลกหน้าด้วยแล้ว ไม่เอาด้วยเลยณัทธรถึงกับเมินหน้าจากหญิงสาวเป็นครั้งที่สอง ไม่มีใครเห็นสีหน้าเขาว
last updateDernière mise à jour : 2026-07-06
Read More
ตัดพ้อ
“อินเห็นจะต้องพายายหนูกลับไปนอนที่บ้านกับพี่แล้วล่ะ”อนิลทิตาเหลือบมองมารดาดวงทิพย์พยักหน้าอย่างเห็นด้วยกับคำเสนอของชายหนุ่ม“เอาอย่างนี้ไหมล่ะ เดี๋ยวฉันพาคุณอินกลับบ้านเอง นายจะได้อยู่คอยรับแขกทางนี้”ภาสุรพันธ์เสนอขึ้นมา เขาแค่อยากช่วยแบ่งเบาภาระเพื่อน ไม่ได้คิดอะไรมากแต่ดูเหมือนจะมีคนคิด“ไม่เป็นไร” ณัทธรปฏิเสธอย่างไม่พักคิด“เราพาไปเอง นายอยู่เป็นเพื่อนคุยกับคุณอาทางนี้ไปละกัน ไม่ต้องห่วงเรื่องรับรองแขก คงจะยังไม่มีใครมา ต่างจังหวัดเขาสวดอภิธรรมกันดึก จะเริ่มก็โน่นสองทุ่ม สองทุ่มครึ่ง ไม่เหมือนทางกรุงเทพฯ สองทุ่มนี่ แยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมันแล้ว มาเถอะ อิน หลานสาวอินงอมเต็มทีแล้วเห็นไหมนั่น”เพราะรักหลาน... ทั้งรักทั้งเวทนาสงสาร อนิลทิตาจึงอุ้มร่างจ้อยตามไปแต่โดยดี ไม่มีโอกาสได้เห็นแววประหลาดจากดวงตาคมดำของชายหนุ่มคนที่ต้องนั่งคุยเป็นเพื่อนมารดาภาสุรพันธ์ขันเพื่อน แต่ก็ประหลาดใจพร้อมกันไป เขาไม่คิดว่าตัวเองจะเข้าใจผิดณัทธรกับเขาคบหาเป็นเพื่อนสนิทกันมานาน พอที่จะอ่านสีหน้า แววตา กันออก...“คุณกับพ่อพ่อณัทรู้จักกันมานานแล้วหรือจ๊ะ”เสียงถามอย่างชวนคุย ยุติความคำนึงของชายหนุ่ม
last updateDernière mise à jour : 2026-07-10
Read More
ซ่อนความรู้สึก
“อินขอโทษค่ะ”หางตาคมตวัดมองมาปราดหนึ่งก่อนกลับไปมองถนน“ขอโทษเรื่องอะไร”เสียงห้าวมีกังวานทุ้มนุ่มน่าฟัง ถามมาราบเรียบ“ก็ที่อิน... พูดถึงพี่อัญทั้งๆ ที่ น่าจะน่าจะรู้ว่าพี่ณัทคงไม่อยากพูดถึงเพราะยังเศร้าใจ”อนิลทิตาไม่แน่ใจนัก ว่าได้ยินเสียงถอนใจคล้ายจะเหนื่อยหน่ายจากจริงๆ หรือคิดไปเอง เพราะเมื่อพูดขึ้นกังวานหางเสียงของชายหนุ่มเรียบสนิท“อินไม่ต้องขอโทษพี่หรอก สักวันอินอาจจะมีโอกาสได้รู้ก็ได้ ว่าทำไมพี่ถึงไม่อยากพูดถึงพี่สาวของอินในตอนนี้”ณัทธรชะลอความเร็วลงเมื่อใกล้ปากทางเข้าไร่“อย่างที่พี่บอกอินไปนั่นแหละ อยากรู้อะไรเกี่ยวกับพี่สาว อินก็ถามเอาจากคุณอาละกัน”อนิลทิตาไม่ได้ถามมารดาในทันทีที่กลับมาเจอกันที่วัดอีกครั้ง รออยู่กระทั่งงานศพผ่านไปแล้วเรียบร้อย ซึ่งเธอจะต้องเดินทางกลับกรุงเทพฯ เพราะที่มานี้ก็ลางานมากะทันหัน หลังฌาปนกิจเสร็จสิ้นจึงคิดจะอยู่อีกแค่วันเดียวแต่พอบอกมารดา ฝ่ายนั้นก็มีปฏิกิริยาทันที“อะไรกัน? อินจะทิ้งแม่ทิ้งหลานไปแล้วหรือ น่าจะอยู่ต่ออีกหน่อย”“อินต้องกลับไปทำงานนะคะแม่ นี่ก็ลาเขามาหลายวันเต็มที”ดวงทิพย์มีสีหน้าครุ่นคิดอยู่นานก่อนตัดสินใจพูดขึ้น“อินจะลาออกจ
last updateDernière mise à jour : 2026-07-10
Read More
ความจริงที่ไม่เคยรู้
“ก็อย่างที่แม่บอก ยายอัญทิ้งลูกทิ้งภาระหน้าที่ของตัวเองจะไปเที่ยวกับเพื่อนๆ แต่มาเกิดเหตุเสียก่อน... เรื่องทัวร์ยุโรป อเมริกาอะไรนี่เขาหวังไว้มาก เคยฝันไว้ตั้งแต่ก่อนแต่งงานแล้วจะต้องไปฮันนีมูนต่างประเทศให้ได้ เอาจริงเข้ามันมีหลายเรื่องเข้ามาช่วงนั้น ทำให้ไม่ได้ไปกัน ทีแรกก็...”ดวงทิพย์หยุดมองหน้าบุตรสาวคนเล็ก“แม่คงต้องบอกความจริงอิน”“ความจริงอะไรคะ?”“หลานสาวอินไม่ได้คลอดก่อนกำหนดหรอก เมื่อแต่งงานนั้นยายอัญท้องได้สองเดือนแล้ว”อนิลทิตาเบิกตากว้างถึงเวลาจะผ่านไปนาน แต่ก็ยังพอจำได้ นอกจากความเศร้าโศก เมื่อบิดามาด่วนจากไป อัญญดามีอาการหงุดหงิดเกือบจะเป็นกรุ่นโกรธอยู่ตลอดเวลา แต่ก็คิดว่าเป็นเพราะพี่สาวต้องเลื่อนกำหนดงานแต่งออกไป ซึ่งก็จริงเหมือนกัน เพียงแต่มีเหตุผลซับซ้อนที่เธอคิดไม่ถึงแปลกว่า เธอมองภาพณัทธร มณฑารพ เป็นผู้ชายที่ไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ ไม่ออกแต่ก็นั่นแหละ อัญญดาสวยบาดตาขนาดนั้น ผู้ชายคนไหนก็คงอยากตีตราจองไว้ก่อนเมื่อสบโอกาสท่ามกลางการยอมรับในความเป็นไปได้ ที่ผู้ชายคนหนึ่ง อาจไม่แตกต่างไปจากผู้ชายทั่วๆไป อนิลทิตารับรู้ได้ถึงแรงกระแทกจากความรู้สึกผิดหวัง“ยายอัญรู้จัก
last updateDernière mise à jour : 2026-07-10
Read More
ไม่เคยลืม
“แต่ถึงจะไม่ได้กินยาขับเลือด หรือทำอะไรเพื่อให้ตัวเองแท้ง ยายอัญก็ไม่เคยนึกถึงลูกในท้องสักนาที ผู้หญิงที่กำลังตั้งครรภ์ทั่วไป เขาก็จะกินอาหารที่มีประโยชน์เพื่อลูกในท้อง แต่พี่สาวเราไม่อย่างนั้น เขาควบคุมอาหารกินในปริมาณจำกัดเพื่อไม่ให้น้ำหนักขึ้น... หลานอินก็เหมือนจะรู้นะว่าตัวเองไม่เป็นที่ต้องการของแม่ ถึงได้เสงี่ยมเจียมตนตั้งแต่อยู่ในครรภ์ ยายอัญไม่เคยมีอาการแพ้ท้องเลย ช่วงนั้นน่ะพ่อณัทหน้าดำคร่ำเครียด หน้าแทบจะไม่เป็นหน้าเพราะหลายเรื่องประดังประเดเข้ามา ไหนพ่อเพิ่งเสีย ต้องดูแลทุกอย่างคนเดียว แล้วยังมาเจอพี่สาวปัญญาอ่อนของเราอาละวาดจนผู้คนไม่อยากรอหน้า เพราะไม่พอใจที่ถูกบังคับทางอ้อมให้แบกรับภาระเรื่องลูก”“มาคิดอะไรตอนนั้น ถ้าไม่อยากมีก็น่าจะคุมเสียตั้งแต่แรก ไม่ใช่ปล่อยให้มีแล้วมาโอดครวญ”ดวงทิพย์เมินหน้าจากบุตรสาว เงียบไปครู่ใหญ่ เหมือนพยายามเรียบเรียงคำพูดเหมาะๆ จึงหันกลับมาตอบ“แม่ก็ว่าไปอย่างนั้นแหละ แต่เขาก็แก้ตัวไปตามเรื่อง ล้วนแต่ฟังไม่ขึ้น ที่อาละวาดขึ้นมา ก็เพราะทุกอย่างไม่เป็นไปตามแผนที่เคยวาดฝันเอาไว้ ยิ่งครรภ์โตขึ้นทุกวันๆ จะไปไหนมาไหนก็ยิ่งไม่สะดวก”“แต่หลังจากคลอดแล
last updateDernière mise à jour : 2026-07-13
Read More
ตัดสินใจครั้งสำคัญ
“แค่ต้องทนแบกรับภาระมาตั้งหลายเดือนก็จะอกแตกตายอยู่แล้ว ขืนต้องคอยให้นมเด็กนั่นทุกสองถึงสี่ชั่วโมง วันๆ คงไม่ต้องไปไหน ยายพยาบาลหน้าตูมนั่นยังมีหน้ามาแนะให้ปั๊มใส่ขวด ถ้าไม่อยากให้ดูดจากเต้า ธุระอะไรล่ะ”“เด็กนั่น?” ได้แต่อุทาน ขณะมองพี่สาวอย่างไม่เข้าใจ “นั่นน่ะลูกพี่นะคะ?” “น่าเสียดายที่ปฏิเสธไม่ได้ เอาไหมล่ะ พี่ยกให้เป็นลูกอิน”อนิลทิตาไม่เคยเห็นใครไร้สัญชาตญาณความเป็นแม่เท่าพี่สาวมาก่อนหลังจากได้เห็นหน้าหลานสมใจ ฝากสร้อยข้อมือทองคำห้อยตุ้งติ้งสิบสองนักษัตร สำหรับรับขวัญหลานไว้กับมารดาเรียบร้อย ก็เดินทางกลับกรุงเทพฯ ทันทีนึกถึงคำพูด นึกถึงปฏิกิริยาของพี่สาวที่มีต่อบุตรในอุทร ก็ได้แต่ภาวนาให้อัญญดามองเห็นความน่ารักของลูกสาวตัวน้อย ที่ผู้เป็นยายตั้งชื่อให้ว่า ‘พิมพ์ทิตา’เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้ คำภาวนาของเธอไม่เคยสัมฤทธิ์ผล!อนิลทิตากลับเข้ากรุงเทพฯ สองวันต่อมาเธอรู้ว่ามารดายังไม่คลายความเศร้าเสียใจต่อการสูญเสียครั้งล่าสุด ก็พยายามโทรคุยด้วยทุกวันเวลาล่วงไป ครบสามเดือนนับแต่พี่สาวจากไป ไม่ทันได้มีเวลากลับไปเยี่ยมมารดา อีกทั้งยังขาดการติดต่อสองวันติดกัน เพราะยุ่งปิดงบบริษัท จึงรีบโทรหา
last updateDernière mise à jour : 2026-07-13
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status